ในวินาทีวิกฤต ฉินเย่พุ่งตรงไปยังใต้ตึกทันที จากนั้นเขาก็กางแขนทั้งสองข้างออก แล้วรับร่างของมันฝรั่งยืนหนึ่งที่ร่วงหล่นลงมาไว้ได้ทันท่วงที
ยาสร้างกายาหนึ่งเม็ดช่วยเพิ่มพละกำลังได้สองร้อยจิน แม้ว่าหลังจากเม็ดที่ห้าจะเพิ่มได้เพียงเม็ดละหนึ่งร้อยจิน แต่พละกำลังเจ็ดร้อยจินก็นับว่าเพียงพอที่จะรับตัวมันฝรั่งยืนหนึ่งไว้ได้โดยที่ไม่ได้รับาเ็ใด ๆ
[เฮ้ย! เฮ้ย! เฮ้ย! นี่เป็คำว่าเฮ้ยครั้งที่เท่าไหร่ของวันที่ฉันดูไลฟ์นี้แล้วก็ไม่รู้! อาจารย์ฉินโคตรเทพเลย!]
[เทพจริง! สุดยอดไปเลย! ฉันไม่รู้จะสรรหาคำไหนมาบรรยายความอึ้งในใจได้แล้ว อาจารย์ฉิน โปรดรับการกราบคารวะจากข้าน้อยด้วย!]
[นี่มันชั้นห้านะนั่น! อาจารย์ฉินรับคนไว้ได้โดยที่ไม่เป็อะไรเลย! นี่มันไม่เป็วิทยาศาสตร์เลยสักนิด!]
[การเอาวิทยาศาสตร์มาคุยกับอาจารย์ฉิน ถือเป็การดูิ่อาจารย์ฉินชัด ๆ !]
[ในฐานะเด็กใหม่ที่เพิ่งเข้ามา ตอนนี้ฉันทำได้แค่พิมพ์ 666...]
ในห้องไลฟ์สด เมื่อเห็นฉินเย่รับตัวมันฝรั่งยืนหนึ่งไว้ได้อย่างปลอดภัย แชตก็เริ่มพุ่งขึ้นมาอีกครั้ง
นี่มันเท่ะเิไปเลย!
ส่วนทางด้านมันฝรั่งยืนหนึ่ง หลังจากรอดตายจากการโดดตึก สติของเธอก็กลับคืนมาทันที
ลูกตาของเธอกลับมาอยู่ในตำแหน่งปกติ จากนั้นเธอก็มองฉินเย่ด้วยความแปลกใจ แล้วมองไปรอบ ๆ
เมื่อกี้เธอยังอยู่บนเตียงในหอพักไม่ใช่เหรอ? ทำไมถึงลงมาอยู่ข้างล่างตึกได้ล่ะ? แล้วทำไมอาจารย์ฉินถึงอุ้มเธออยู่?
ในตอนแรกเธอนึกว่าตัวเองหลับไป แล้วอาจารย์ฉินเป็คนอุ้มเธอออกมาจากหอพัก แต่วินาทีต่อมา เธอก็มองเห็นหน้าต่างห้องพักของตัวเองเปิดอยู่!
ความคิดที่ไม่ดีแวบขึ้นมาในใจ
หรือว่าเธอจะ... โดดตึกลงมาจริง ๆ ?!
"อาจารย์ฉิน ท่านช่วยชีวิตฉันไว้เหรอคะ?"
"อืม" ฉินเย่พยักหน้าอย่างสงบแล้วกล่าวว่า "ผมวางคุณลงก่อนนะ คุณยืนให้ดี ๆ "
"ค่ะ..."
มันฝรั่งยืนหนึ่งเชื่อฟังอย่างว่าง่ายและรีบยืนให้มั่น
ในขณะเดียวกัน เธอก็อดไม่ได้ที่จะแอบมองฉินเย่แวบหนึ่ง และพบว่าอาจารย์ฉินตัวจริงหล่อกว่าในไลฟ์เสียอีก!
เมื่อนึกถึงภาพที่ฉินเย่อาจจะเป็คนรับร่างของเธอไว้ได้ทัน หัวใจสาวน้อยของเธอก็อดไม่ได้ที่จะหวั่นไหว
"ผมจะถอดเชือกแดงออกให้ก่อนนะ อาจจะเจ็บหน่อย ทนหน่อยนะ"
"ค่ะ"
มันฝรั่งยืนหนึ่ง เดิมทีคิดว่าการถอดเชือกแดงออกคงไม่มีอะไรมาก แต่ต่อมาเธอก็พบว่าตัวเองคิดผิด
ประโยคแรกของฉินเย่ไม่สำคัญ แต่ประโยคหลังนี่แหละคือประเด็นสำคัญ!
ที่แท้ ภายใต้เชือกแดงนั้น มีเส้นใยขนาดเล็กนับพันเส้นงอกออกมา เส้นใยเหล่านี้ปักลึกเข้าไปในเนื้อที่ข้อมือของมันฝรั่งยืนหนึ่ง
เมื่อฉินเย่ตัดปลายด้านหนึ่งของเชือกแดงออกแล้วค่อย ๆ ดึงมันออกมา เส้นใยเหล่านี้ก็ถูกถอนออกมาจากเนื้อของเธอด้วย
คุณรู้จักความรู้สึกตอนดึงหนังกำพร้าตรงขอบเล็บไหม?
ในตอนนี้มันฝรั่งยืนหนึ่งรู้สึกเหมือนถูกดึงเสี้ยนนับพันเส้นออกพร้อม ๆ กัน!
"กรี๊ดดดดดด!"
มันฝรั่งยืนหนึ่ง ร้องลั่นด้วยความเ็ป แต่ฉินเย่ก็จัดการอย่างรวดเร็วและเด็ดขาด เขาฉีกเชือกแดงออกทันที!
เจ็บครั้งเดียวจบดีกว่าเจ็บยาวนาน!
หลังจากเชือกแดงถูกฉีกออกและโยนลงบนพื้น เส้นใยขนาดเล็กเ่าั้ก็เหมือนกับแมลงที่มีชีวิต พวกมันดิ้นพล่านไปมาดูเหมือนกำลังมองหาเหยื่อรายใหม่
[กรี๊ด! ฉันขนลุกไปหมดแล้ว ไอ้นี่มันคือตัวอะไรกันแน่เนี่ย?!]
[คนที่เป็โรคกลัวรูอย่างฉัน ตอนนี้ขอเลือกตายดีกว่า!]
[เฮ้ย! นี่มันน่าสะอิดสะเอียนเกินไปแล้ว ฉันรับไม่ได้!]
[พวกที่บอกว่าจัดฉากน่ะ พวกนายเคยเห็นการแสดงแบบนี้ไหม? ไอ้นี่มันคืออะไร พวกนายบอกมาสิ]
[ฉันกลัวแล้ว ต่อไปเพื่อนสนิทให้อะไรมาฉันไม่กล้ารับแล้ว!]
[บางครั้งผู้หญิงก็น่ากลัวยิ่งกว่าผู้ชายอีก!]
ผู้ชมในห้องไลฟ์สดเห็นภาพนี้แล้วก็พากันสติแตก
โดยเฉพาะที่ข้อมือของมันฝรั่งยืนหนึ่งในตอนนี้มีรูเล็ก ๆ ที่มีเืซึมออกมานับไม่ถ้วน ยิ่งทำให้คนดูรู้สึกเสียวสันหลังและขนลุกไปทั้งตัว
"ขับไล่สิ่งชั่วร้าย!"
ทางด้านฉินเย่เองก็ไม่ปล่อยให้เสียเวลา หลังจากโยนเชือกแดงลงพื้น เขาก็เทน้ำยาขับไล่สิ่งชั่วร้ายขวดหนึ่งที่ซื้อมาจากร้านค้าทลาย์ลงบนเชือกแดงทันที
ไม่ใช่ว่าเขาไม่มีวิธีอื่นในการจัดการ แต่วิธีในบันทึกพันปีหัวเซี่ยนั้นซับซ้อนเกินไป
สู้ใช้น้ำยาขับไล่สิ่งชั่วร้ายที่กำลังลดราคาเหลือเพียงหนึ่งพันแต้มความนิยมไม่ได้ ทั้งเร็วและสะดวกกว่าเยอะ
"ว้ากกกก!"
ทันทีที่ัักับน้ำยาขับไล่สิ่งชั่วร้าย ภายในเชือกแดงก็ส่งเสียงร้องโหยหวนราวกับผีออกมา!
เนื่องจากเสียงนั้นน่าสยดสยองเกินไป ในห้องไลฟ์สดจึงถูกถมด้วยเครื่องหมายคำถามเต็มหน้าจออีกครั้ง
และหลังจากผ่านไปสิบกว่าวินาที ท่ามกลางสายตาของผู้ชมเ่าั้ เชือกแดงเส้นนั้นก็กลายเป็เถ้าถ่านสีดำกองหนึ่ง ช่างดูสยดสยองยิ่งนัก
"ไป ไปที่ห้องพยาบาลกับผม"
หลังจากจัดการเชือกแดงเสร็จ ฉินเย่ก็หันไปบอกมันฝรั่งยืนหนึ่งที่ตอนนี้กำลังเจ็บจนแทบไม่อยากมีชีวิตอยู่
แผลที่เกิดจากเชือกแดงเ่าั้เืจะไม่หยุดไหลเอง ตอนนี้บนฝ่ามือของมันฝรั่งยืนหนึ่งเต็มไปด้วยเืสีแดงฉาน
ในตอนนี้ มีหรือที่มันฝรั่งยืนหนึ่งจะไม่ฟังคำของฉินเย่ เธออดทนต่อความเ็ปและเดินตามฉินเย่ไปที่ห้องพยาบาล
"ทนหน่อยนะ"
ฉินเย่ถือขวดน้ำยาขับไล่สิ่งชั่วร้ายอีกขวดขึ้นมาแล้วเอ่ยเตือน
มันฝรั่งยืนหนึ่งรีบถามด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ "อะ... อาจารย์ฉิน จะเจ็บเหมือนเมื่อกี้ไหมคะ?"
"ไม่ครับ"
ฉินเย่ยิ้มบาง ๆ
เมื่อเห็นรอยยิ้มที่ดูอ่อนโยนของฉินเย่ มันฝรั่งยืนหนึ่งก็รู้สึกเบาใจลง จากนั้นในวินาทีต่อมา...
"กรี๊ดดดด!"
มันฝรั่งยืนหนึ่งร้องลั่นออกมาอีกครั้ง ความเ็ปรุนแรงยิ่งกว่าเมื่อกี้เสียอีก!
เพราะฤทธิ์ของน้ำยาขับไล่สิ่งชั่วร้ายนั้น เปรียบได้กับการเอาแอลกอฮอล์ผสมเกลือราดลงบนาแ ความรู้สึกจะเป็อย่างไรนั้นคงจินตนาการได้ไม่ยาก
แต่ข้อดีก็คือหลังจากที่าแเ่าั้มีควันสีดำพวยพุ่งออกมาไม่นาน เืก็หยุดไหลทันที
และเมื่อทุกอย่างจบลง ใบหน้าที่เดิมทีก็น่ารักอยู่แล้วของมันฝรั่งยืนหนึ่ง หลังจากผ่านเื่ราวเลวร้ายมาก็ดูน่าสงสารจับใจจริง ๆ
[อาจารย์ฉิน ทำไมทำกับน้องสาวแบบนี้ล่ะ! รีบปลอบเธอสิ กอดเธอหน่อย!]
[เื่แบบนี้ฉันถนัด ขอฉันจัดการเอง!]
[คนข้างบนน่ะฝันไปเถอะ อาจารย์ฉินเป็คนช่วยคน เป็คนแก้ปัญหา เกี่ยวอะไรกับนายด้วย!]
[อาจารย์ฉินทำให้ฉันเปิดหูเปิดตาจริง ๆ ! ฉันเริ่มเชื่อแล้วว่าโลกนี้มีผีอยู่จริง!]
[ฉันด้วย เชือกแดงเมื่อกี้มันน่ากลัวมากจริง ๆ ตอนนี้ฉันยังขนลุกไม่หายเลย!]
[อาจารย์ฉินโคตรเทพ อาจารย์ฉินที่สุดตลอดกาล!]
[อาจารย์ฉิน ดูเื่พวกนี้แล้ว ตอนกลางคืนผมจะไม่โดนผีตามหาใช่ไหมครับ?]
ห้องไลฟ์สดเริ่มคึกคักขึ้นมาอีกครั้ง บรรยากาศเริ่มดีขึ้น ไม่ได้กดดันและตึงเครียดเหมือนก่อนหน้านี้
ส่วนฉินเย่หลังจากเหลือบมองแชตเ่าั้ เขาก็กระแอมไอออกมาหนึ่งครั้งแล้วกล่าวว่า "เพื่อนนักสะสมทุกท่าน เมื่อกี้เป็ปรากฏการณ์ปกติครับ ขอให้ทุกคนเชื่อมั่นในวิทยาศาสตร์ อย่าหลงงมงายครับ!"
[เชื่อมั่นในวิทยาศาสตร์??? ปรากฏการณ์ปกติ???]
[ให้ตายเถอะ ให้ฉันดูขนาดนี้แล้ว จะให้เชื่อวิทยาศาสตร์อะไรอีกล่ะ ฉันเชื่อแค่อาจารย์ฉินเท่านั้น!]
[ถ้าคนอื่นบอกให้ฉันเชื่อวิทยาศาสตร์ ฉันอาจจะเชื่อนะ แต่มีแค่อาจารย์ฉินคนเดียวที่ไม่มีสิทธิ์พูดคำนั้น!]
[พวกคุณไม่เข้าใจสินะ? ให้แฟนพันธุ์แท้ที่ติดตามอาจารย์ฉินมาสามวันอย่างฉันบอกให้ พวกคุณต้องเชื่อใน 'วิทยาศาสตร์' ของอาจารย์ฉิน ไม่ใช่สิ่งที่เรียกว่าวิทยาศาสตร์พวกนั้น!]
[เข้าใจแล้ว! อาจารย์ฉิน ผมเข้าใจผิดไปเอง!]
[ฉันก็เข้าใจผิดไปเอง!]
เมื่อเห็นผู้ชมกลุ่มใหญ่พิมพ์ว่า 'เข้าใจผิดไปเอง' ฉินเย่ก็พูดไม่ออกจริง ๆ
มันใช่ความหมายที่ผมพูดที่ไหนกัน? พวกคุณเข้าใจผิดเื่อะไรกันเนี่ย!
196
