ระบบแลกเปลี่ยนไขมัน

บทที่ 38 

ยกรถทุ่มคฤหาสน์

10 นาทีก่อนหน้า 

อู๋ตี้ที่สวมเกราะเทพเจ้าสงคราม A นั้นรีบรุดออกจากเมืองไปทางใต้ ที่นั่นไม่มีตึกสูงอะไรอยู่ทั้งสิ่น 

ทุกๆครั้งที่เท้าของเขาสัมผัสกับพื้นดิน มันก็เกิดเสียงดัง จากนั้นตัวของเขาจะเปล่งประกายเหมือนแสงสีแดงแล้วพุ่งขึ้นไปบนฟ้า ตวัดโค้งครึ่งวงกลมสวยงามและดิ่งไปทางใต้เรื่อยๆ 

พลังของเกราะเทพเจ้าสงคราม A นั้นทำให้เขาแข็งแกร่งและเร็วขึ้นกว่าปกติอีก 30 เท่า ด้วยเหตุนี้มันเลยทำให้เขาสามารถเร่งความเร็วได้ถึง 300 ไมล์ต่อชั่วโมง 

หรือถ้าจะพูดให้ดูง่ายขึ้น ความเร็วที่อู๋ตี้สามารถใช้ได้นั้น เทียบเท่ากับความเร็วของรถซูเปอร์คาร์คันหนึ่งเลยสิ่งเดียวที่เขาน่าจะเป็นรองตอนนี้ก็น่าจะแค่เครื่องบินแล้วมั้ง 

เพราะงั้นแล้วสำหรับอู๋ตี้ 30 กิโลเมตรน่ะ ใช้เวลาน้อยกว่า 5 นาทีเสียอีก 

ไม่นานนัก ท่ามกลางทุ่งหญ้ากว้าง อู๋ตี้ก็เห็นคฤหาสน์ที่ตั้งตระหง่านอยู่แบบปลีกวิเวก 

ในที่สุดก็ถึง 

แสงสีแดงพุ่งลงไปหน้าประตูคฤหาสน์ราวกับดาวตก ตรงหน้าเขานั้นมีประตูสูงขนาด 3 เมตรตั้งตระหง่านอยู่ และมันเป็นประตูแบบ 2 ชั้นสำหรับกันขโมยด้วย 

เหล็กสีเงินนั้นมองแล้วก็ให้ความรู้สึกถึงความแข็งแกร่ง ในการที่จะสร้างคฤหาสน์ท่ามกลางป่าเช่นนี้ ความปลอดภัยนับว่าสำคัญที่สุด 

ดังนั้นแล้ว ตระกูลเย่นั้นทุ่มเงินจำนวนมหาศาลเพื่อที่จะติดตั้งระบบกันภัยทุกอย่างให้กับคฤหาสน์แห่งนี้จนมันถูกจัดเป็นคฤหาสน์ที่มีการป้องกันระดับสูงเลยทีเดียว โดยเฉพาะประตูทางเข้า แม้แต่กระสุนก็เจาะไม่ทะลุ

อู๋ตี้นั้นไม่สามารถควบคุมตัวเองได้ดีนัก ยิ่งเขาคิดว่า    เอ้อซีซี จะโดนทำอะไรบ้าง ดวงตาของเขาก็แดงก่ำพร้อมๆกับสวิงหมัดแล้วซัดเข้าประตูนั้นเต็มแรง 

*ตู้ม!*

ด้วยเสียงที่ดังสนั่นนั้น มันทำเอาคฤหาสน์ทั้งหลังสั่นไปหมด แต่เมื่อเขาเอาหมัดออกจากประตูนั้น มันก็ทิ้งไว้แค่รอยตื้นๆเท่านั้น ส่วนอื่นของคฤหาสน์ก็ยังคงมั่นคงดีอยู่ 

สิ่งนี้สร้างความงุนงงให้เขาไม่น้อยเลย นั่นก็เพราะว่าตอนนี้เขาแข็งแกร่งขึ้นกว่าเดิมถึง 30 เท่าแล้วแท้ๆ แต่กลับทำลายประตูนี่ไม่ได้ 

เขาขมวดคิ้วและมองไปรอบๆ และสายตามันก็ไปหยุดอยู่กับรถ ELFA ของเย่เหลียงที่อยู่ไม่ไกลนัก อู๋ตี้เดินตรงไปยังรถคันนั้นและยื่นมือไปเปิดประตูเบาๆ 

*เคร้ง---*

รถคันหรูที่ทั้งใหญ่และยาวนั้นได้เจ๊งลงไปเรียบร้อยแล้วเพียงแค่สัมผัส 

อู๋ตี้มองไปยังโครงใต้รถก่อนจะหยิบมันขึ้นมาด้วยมือขวา เขาตัดสินใจแล้วว่าจะทุ่มเจ้าสิ่งนี้ใส่คฤหาสน์นั่น 

รถ ELFA หลักล้านที่น่าสงสารถูกลากไปกับพื้น 

เมื่อมาถึงหน้าประตู อู๋ตี้ก็หายใจเข้าไปลึกๆแล้วค่อยๆย่อเข่าลงไปจนเอวเกือบถึงพื้น จากนั้นรถธุรกิจคันงามก็ถูกเหวี่ยงด้วยแขนขวาอย่างสุดแรงและไปกระแทกกับประตูนั้นจังๆ 

*ตู้ม!* 

เสียงที่ทรงพลังดังขึ้นอีก คราวนี้มันดังกว่าหมัดก่อนหน้านี้อีกเยอะ คฤหาสน์ทั้งหลังมันเริ่มสั่นรุนแรง แม้แต่หน้าต่างเองก็ตกลงมาแตกรวมถึงมีเสียงของแตกหลายชิ้นดังมาจากด้านในด้วย 

แต่ถึงยังไง ประตูนี่ก็ถือว่าเป็นความภาคภูมิใจของระบบรักษาความปลอดภัยชั้นยอด ตรงจุดที่รถ ELFA เข้าปะทะกับประตูนั้น ตรงนั้นมีเพียงแค่รอยถลอกนิดหน่อยเท่านั้น 

ครั้งนี้อู๋ตี้หมดความอดทนแล้ว ภาพในหัวของเขาที่คิดถึงเรื่องเย่เหลียงนั้นมันชัดเจนสุดๆ หัวใจของเขามันเหมือนถูกซ้ำเติม และดวงตาเขาก็ปกคลุมไปด้วยคราบเลือดและรอยน้ำตา

“อา...อ๊าาาา!!”

เขาคำรามก้องออกมาจากนั้นก็หยิบซากรถคันเดิมนั้นพร้อมกับกระหน่ำโยนใส่จุดเดิมอย่างบ้าคลั่ง 

*ตู้ม! ตู้ม!*

เสียงของการปะทะกันยังดังขึ้นเรื่อยๆ และมันทำให้รอยร้าวบนกำแพงกระจายออกมาจากประตู ถึงแม้ว่าประตูจะแข็งแกร่ง แต่ก็ใช้ว่ากำแพงจะแข็งแกร่งตาม 

ในท้ายสุด ด้วยเสียงที่ดังและยาวนานนั้น กำแพงทั้งหมดที่อยู่รอบๆก็ถล่มลงมา ฝุ่นควันก็ฟุ้งกระจายไปหมด 

ซากรถถูกโยนออกไปให้พ้นทาง จากนั้นอู๋ตี้ก็ค่อยๆก้าวเท้าเข้าไปภายใต้คฤหาสน์ที่พังแหล่ไม่พังแหล่หลังนั้น

ฝุ่นและควันมันกระจายหนาจนเหมือนหมอก เขามองไม่เห็นอะไรทั้งนั้น แต่พอเดินต่อไปอีก ดวงตาเขาก็ค่อยๆเห็นอะไรบางอย่าง 

ชายที่ปรากฏตรงหน้าอู๋ตี้นั้น คือชายที่สวมเพียงกางเกงในตัวเดียวเท่านั้น

เขาคนนั้นมองกลับมายังอู๋ตี้ ในสายตาของเขามันเปี่ยมไปด้วยความกลัวและตกใจจนล้นออกมา 

และยามที่อู๋ตี้เห็นชายคนนั้น เลือดทั่วทั้งร่างมันก็สูบฉีดอย่างรุนแรงขึ้นมา ใช่แล้ว ชายคนที่ว่าซึ่งกำลังโป๊อยู่นั่นก็คือเย่เหลียงนั่นแหละ! 

เห็นเย่เหลียงสวมเพียงกางเกงในโดยที่ไม่มีร่างของ     เอ้อซีซีอยู่ใกล้ๆ หัวใจของอู๋ตี้ก็เหมือนจะแตกสลายเป็นเสี่ยงๆ 

ช้าไป! ช้าไปอีกแล้วงั้นเหรอ!!

ไอ้เวรตะไลนี่ยังไม่ได้ใส่เสื้อผ้าด้วยซ้ำ แสดงว่ามันทำลงไปแล้วสินะ!

เอ้อซีซี...ฉันขอโทษ ที่ฉันไม่สามารถปกป้องเธอได้…

เพราะงั้นฉันจะฆ่ามัน! ฉันจะฆ่ามันเพื่อล้างแค้นให้เธอเอง!

ถ้อยคำตำหนิตัวเองที่ผสมกับความโกรธมันผุดขึ้นในหัวของเขา และมันทำให้ในตอนนี้ ภายในหัวของอู๋ตี้มีเพียงสิ่งเดียวเท่านั้น นั่นก็คือฆ่าเย่เหลียงซะ! 

“ลูกพี่เย่ เกิดอะไรขึ้นเหรอครับ!”

สองเสียงดังขึ้นมาจากด้านบน และดูเหมือนว่าเจ้าของเสียงนั้นกำลังลงมา พวกเขาคือลูกน้องของเย่เหลียงทั้งสองคนอย่าง เอ้อฮั่วและเหล่าเซียง นั่นเอง 

ชายทั้งสองเองก็ไม่ได้แต่งตัวเสร็จดีนัก ท่อนบนยังเปลือยส่วนมือก็ยังต้องจับกางเกงไว้อยู่แบบรีบร้อน ดูๆแล้วก็คงรีบมาทั้งที่ยังแต่งตัวไม่เสร็จเลย 

เมื่อเห็นลูกน้องทั้งสองลงมา แววตาของเย่เหลียงก็เหมือนได้เห็นแสงสว่าง ความมั่นใจมันฟื้นกลับมาในใจอีกครั้ง เขาตะโกน “เอ้อฮั่ว! เหล่าเซียง! มาปกป้องฉันที!”

ทั้งสองเข้ามายืนกันด้านหน้าให้เย่เหลียงโดยอัตโนมัติก่อนที่จะได้เห็นร่างของอู๋ตี้ทีหลัง 

“นั่นมันอะไรน่ะ?” เหล่าเซียงเอ่ยถาม ตัวเขานั้นขนเยอะเหมือนพ่อหมีใหญ่ในร่างมนุษย์เลย 

“นี่ฉันยังไม่ตื่นรึไงนะ? คอสเพลย์เหรอ?” ชายหัวล้านนามว่าเอ้อฮั่วถลึงตากว้างเพื่อมอง 

ไม่น่าแปลกใจเลยถ้าทั้งสองจะจำไม่ได้ เพราะตอนนี้อู๋ตี้นั้นสวมเกราะเทพเจ้าสงคราม A อยู่ แม้แต่ใบหน้าเองก็ถูกปกปิดด้วยหน้ากากด้วย 

“ไม่ต้องสนใจว่ามันจะเป็นใคร เข้าไปจัดการมันก่อน!”

เย่เหลียงเค้นเสียงขณะกัดฟันอย่างดุร้าย เขามองไปยังหน้ากากของอู๋ตี้ที่ดูแปลก ในขณะเดียวกันมันก็ทำให้เขากลัวด้วย แบบนี้แล้วจะให้เขามาเฝ้าทนกับตัวตนของสิ่งที่เขากลัวแบบนี้ได้ยังไง?

เอ้อฮั่วและเหล่าเซียงนั้นเชื่อฟังเย่เหลียงเป็นอย่างมาก เพราะเย่เหลียงเองก็ปฏิบัติต่อพวกเขาดีแถมยังยอมรับพวกเขาในฐานะคนสนิทด้วย อย่างเช่นวันนี้ ที่ยกสาวๆที่มาด้วยให้ตั้งสองคน ดังนั้นแล้วเพื่อเจ้านายที่ดีเช่นนี้ พวกเขาจะซื่อสัตย์มากๆก็ไม่ใช่เรื่องแปลก 

ถึงแม้ว่าพวกเขาเองจะมีความเกรงๆต่อหน้ากากนั่นนิดหน่อย แต่ท้ายสุดก็พากันวิ่งเข้าใส่โดยไม่ลังเล

ด้วยความที่ไม่ใช่อันธพาลไก่กา ด้วยทักษะที่สั่งสมมานาน

ดูๆไปแล้ว ไอ้เจ้าคอสเพลย์นี่น่าจะแค่มาขู่ บางทีมันอาจจะไม่มีอะไรเลย ถ้ากดลงพื้นได้เมื่อไหร่ละก็จะกระชากหน้ากากออกมาดูให้ได้เลย 

แต่แล้วเรื่องที่ทุกคนไม่อยากจะเชื่อก็ปรากฏขึ้น

*เคร้ง เคร้ง!*

ในการที่จะต้องเผชิญหน้ากับทั้งสองคนนี้ อู๋ตี้ยื่นมือออกไปด้านหน้าและจับคอทั้งสองที่กำลังพุ่งเข้ามาไว้คนละมือ จากนั้นก็ยกทั้งสองร่างนั้นขึ้นมาพร้อมๆกัน 

“อ่อก---อ่อก!?”

ทั้งสองร่างถูกยกลอยขึ้นไปในอากาศได้อย่างง่ายดาย พวกเขาไม่สามารถต่อต้านอะไรได้เลย สิ่งที่ทำได้ตอนนี้ก็แค่จับแขนของอู๋ตี้ไว้เท่านั้นพร้อมๆกับใช้เท้าถีบอากาศไปมา 

ไม่นานนัก ด้วยความที่เลือดไม่ไปเลี้ยงสมองซึ่งนำพามาด้วยอาการสมองขาดออกซิเจน ใบหน้าของพวกเขาก็เริ่มจะคล้ำกลายเป็นสีม่วง ถ้าเกิดว่าพวกเขายังโดนยกอยู่อย่างนี้อีกละก็ มีหวังได้ขาดอากาศหายใจภายในไม่ถึงนาทีแน่ๆ 

สัญชาตญาณของการกลัวตายของพวกเขานั้นมันแสดงออกทางดวงตาของทั้งสอง พวกมันกรอกขึ้นสูงและมองไปคนละทาง พวกเขาจะตายแล้ว!

ผู้ที่เห็นเหตุการณ์ทุกอย่างอย่างเย่เหลียงนั้นถึงกับพูดอะไรไม่ออกเลย นั่นเพราะเขารู้ดีว่าทั้งเอ้อฮั่วและเหล่าเซียงนั้นเป็นชายแข็งแกร่งที่มีน้ำหนักกว่า 100 กิโลกรัม แล้วทำไมคนคนนี้ถึงสามารถยกพวกเขาได้น่ะ? แถมยังพร้อมกันถึง 2 คนเลยด้วย!

อู๋ตี้นั้นยังคงยกทั้งสองร่างนั้นไว้ แม้ว่าทั้งสองจะดิ้นแรงขนาดไหนก็ตาม แต่ก็ช่างโชคร้ายที่เขายังคงถูกยกไว้เช่นนั้น 

ในขณะเดียวกันอู๋ตี้เองก็ไม่ได้รู้สึกว่ากำลังยกร่างของมนุษย์อยู่เลย เหมือนถือก้อนสำลี ทั้งเบาและไม่รู้สึกเลยว่ามีน้ำหนัก 

เขาสามารถบีบคอคนพวกนี้ได้ทุกเมื่อเลยหากต้องการ 

แต่อย่างไรก็ตาม จุดประสงค์ของเขาก็ไม่ได้หมายเอาตายมาตั้งแต่แรกแล้ว 

*โป๊ก!*

ด้วยเสียงอู่อี้ในลำคอ อู๋ตี้จับคอทั้งสองแน่นแล้วจับทั้งสองร่างหัวโหม่งกันกลางอากาศแบบจังๆ 

ทั้งเอ้อฮั่วและเหล่าเซียงต่างรู้สึกว่าได้เห็นทุ่งดอกไม้กันทั้งคู่ พวกเขาสลบไปพร้อมๆกันในทันที 

*ตึง! ตึง!*

ร่างของทั้งสองถูกโยนออกไปคนละทิศคนละทาง จากนั้นอู๋ตี้ก็เริ่มก้าวเท้าเดินด้วยความหนักหน่วง 

เย่เหลียงที่ยืนมองอยู่ ในตอนนี้ขาของเขามันสั่นไปหมดเลย แรงที่จะก้าวเดินมันหายไปหมดจนอยากจะคุกเข่าลงไปทุกที ยิ่งในช่วงที่ฝุ่นมันเริ่มบางลงไป มันก็ทำให้เขาเห็นความเสียหายที่เกิดขึ้นมามากมายอีกด้วย 

ชัดเจนเลยว่าชายตรงหน้าเขานี้...ไม่สิ...นี่ไม่ใช่ฝีมือมนุษย์แล้ว นี่มันสัตว์ประหลาดชัดๆ! 

เมื่อเห็นเจ้าสัตว์ประหลาดนี่กำลังเข้ามาตรงหน้า เย่เหลียงก็ไม่สามารถยืนได้อีกต่อไป ขามันอ่อนล้าและท้ายสุดเขาก็คุกเข่าลงไป 

“พี่ชาย! ฉันไม่รู้ว่าฉันเคยไปทำเรื่องบาดหมางให้พี่ชายตอนไหน แต่ได้โปรดเถอะ อย่าฆ่าฉันเลยนะ พี่ชายอย่างทำอะไรก็ได้เลย พ่อของฉันมีเงินมากมาย ถ้าพี่อยากได้อะไรพี่บอกฉัน ฉันจะหามาให้ทุกอย่างเลย!”

ร่างที่คุกเข่าอยู่นั้นอ้อนวอนขอความเมตตา แต่สิ่งที่เขาได้กลับมากลับเป็นถ้อยคำที่ไม่ไยดีสั้นๆ 

“ฉันอยากให้นายตาย!”