[จบ]Psychokinesis พลังจิตเหนือเทพยุทธ์

“หออาวุธเฟยเทียนอย่างนั้นสินะ”

ตงฟางเท้าคางหน้าทางเข้าตึกสมุนไพรและยา จากการพูดคุยกับ 4 สหายพวกเขาบอกเรื่องน่าสนใจหนึ่งอย่างเกี่ยวกับหออาวุธเฟยเทียน

มันเป็นสถานที่ที่จะเปิดขึ้นทุกๆ 1 ปี มีเพียงแค่ศิษย์สายในเท่านั้นที่สามารถเข้าไปได้ ภายในหออาวุธเฟยเทียนเต็มไปด้วยอาวุธมากมายรอเจ้าของใหม่นำพวกมันออกมา

อาวุธที่อยู่ข้างในหออาวุธเฟยเทียนว่ากันว่า มันเคยเป็นอาวุธของเหล่าผู้ที่มาท้าสู้กับเจ้านิกายในช่วงแรกที่หุบเขาเฟยเทียนถือกำเนิด ทุกครั้งที่มีคนตายอาวุธของพวกเขาจะถูกเก็บเข้าไปในพื้นที่พิเศษที่ถูกเรียกว่าหออาวุธเฟยเทียน หากวิญญาณของคนตายไม่ต้องการให้ใครได้อาวุธจะไม่สามารถนำอาวุธชิ้นนั้นออกมาได้ หากวิญญาณต้องการเจ้าของใหม่ถึงจะมีสิทธินำออกมา

ด้วยการเล่าเรื่องเกี่ยวกับหออาวุธเฟยเทียนสร้างความตกใจให้ตงฟางไม่น้อย เพราะเขามีโอกาสเข้าไปหาอาวุธดีๆมาใช้งานก่อนที่ประตูเทพธิดาจะเปิดขึ้นในอีก 1 เดือนต่อจากนี้ แต่จะบอกว่าหนึ่งเดือนก็ไม่ได้ หากนับเป็นตัวเลขเหลือเวลาเพียง 23 วันเท่านั้น

“พี่ชาย ข้ามาสอบเป็นนักหลอมยา”

ตงฟางเดินไปยังชั้น 1 ของตึกยาและสมุนไพร ชายที่นั่งอยู่บนโต๊ะไม้รอขายยาและซื้อสมุนไพรได้มองจ้องมายังตงฟาง ทันทีที่มันเห็นเงินจำนวน 1 หมื่นหินวิญญาณมันจึงนำกระดาษออกมาให้ตงฟางกรอกข้อมูล โดยเงินที่ตงฟางจ่ายไปไม่ใช่สินน้ำใจหรือยัดใต้โต๊ะ มันเป็นค่าธรรมเนียมในการทดสอบ ทุกครั้งที่จะเข้าสอบเป็นนักหลอมยาจะต้องจ่ายเป็นหินวิญญาณหรือสิ่งของมีมูลค่าเทียบเท่าหินวิญญาณหนึ่งหมื่นก้อน

“ตามมา”

ไม่มีการอธิบายอะไรอีกเลยสักนิด ตงฟางที่กรอกชื่อ อายุ ระดับพลังวิญญาณได้เดินตามหลังพนักงานตึกไปในทันที กระทั่งเขาถูกพาเข้ามายังห้องโถงใหญ่กว้างไกลสุดลูกหูลูกตาแล้วมีลิ้นชักมากมายตั้งเรียงกันสูงเสียดฟ้า เขาจึงยืนนิ่งๆรอให้มีคนปรากฎตัวออกมาอธิบายวิธีการสอบเป็นนักหลอมยาให้เขาฟัง

โดยการสอบเป็นนักหลอมยาตงฟางสามารถทำที่สมาคมสมุนไพรและยาของเมืองหลงไห่ได้ เพียงแต่ว่าหากเขาแสดงฝีมือที่นั่น ทางสถาบันจะมองไม่เห็นแล้วมองข้ามเขาไป ตงฟางจึงเลือกกลับมายังสถาบันเพราะที่นี่สามารถสอบเป็นนักหลอมยาได้เช่นเดียวกัน

“ชื่อ”

“ข้าชื่อตงฟาง อายุ 15 ปี มีพลังวิญญาณในระดับก่อตั้งวิญญาณขั้น 6”

ตงฟางตอบโต้เสียงที่ดังก้องไปทั่วห้องโดยมีต้นกำเนิดเสียงมาจากชั้นบนสุดของห้องแห่งนี้

“รู้ไหมว่าต้องทำอะไรบ้างหากอยากเป็นนักหลอมยา”

“ต้องรู้จักแยกแยะสมุนไพรเป็นอันดับแรก สถานที่พบเจอ วิธีดูแลรักษา วิธีเก็บ แล้วต้องรู้จักสรรพคุณของพวกมันว่าใช้ทำอะไร สมุนไพรตัวไหนหนุนเสริมกันได้ สมุนไพรตัวไหนใช้ร่วมกันแล้วจะเกิดผลหักล้าง”

“เป็นคำตอบที่ดี แล้วอะไรคือการหลอมยา”

“เป็นการนำองค์ความรู้ทั้งหมดที่เรียนมาหลังจากคลุกคลีกับสมุนไพรมาผสมผสานเข้าด้วยกัน เพื่อให้ได้ยาสรรพคุณตามที่ต้องการ”

“ฮ่าๆๆ เป็นคำตอบที่แปลกมากๆ ข้าพึ่งเคยได้ยิน เอาล่ะ ข้าจะอธิบายการสอบเป็นนักหลอมยาระดับ 1 ให้เจ้าฟัง”

“เดี๋ยวก่อนท่านอาจารย์ ข้านั้นไม่ใช่คนของตึกยาและสมุนไพร ไม่ใช่ศิษย์ในสังกัด ข้าเรียนการหลอมยามาจากตระกูลของข้าเอง เพียงแต่ว่าสูตรยาทั้งหมดที่จะเขียน อาจจะเป็นการเปิดเผยข้อมูลความลับทางตระกูล จะเป็นอะไรไหมหากข้าจะขอดูวิธีหลอมยาของสถานที่แห่งนี้ก่อน เพื่อทำให้ความลับของตระกูลไม่รั่วไหล”

“หืม เจ้าคิดที่จะขโมยวิธีการหลอมยาของพวกเราไปอย่างนั้นสินะ เหลวไหลสิ้นดี ออกไปซะ”

“เดี๋ยวก่อนท่านอาจารย์ ข้ามีข้อพิสูจน์ว่าข้าไม่ได้ต้องการขโมยสูตรการหลอมยาของใคร”

“เจ้าจะพิสูจน์อย่างไร”

“ท่านเพียงทดสอบความเข้าใจในเรื่องสมุนไพรของข้าเท่าที่ท่านต้องการวันนี้ข้าไม่ได้มาเพียงแค่สอบการเป็นนักหลอมยาระดับ 1 เท่านั้น ท่านจึงสามารถทดสอบความเข้าใจในเรื่องสมุนไพรกับข้าก่อนได้ จะได้รู้ว่าข้ามีสูตรของทางตระกูลจริง แล้วก็ไม่ได้ต้องการขโมยสูตรการหลอมของพวกท่าน”

“ได้ ถ้าอย่างนั้นเจ้าตอบมาว่าสิ่งนี้ใช้ทำอะไร”

สมุนไพรคุ้นตาพุ่งออกมาจากลิ้นชักใกล้กับตงฟาง เขารู้จักมันดีจากการอ่านหนังสือของตาแก่หลี่หยุนเป็นพันๆครั้งจึงตอบออกไปอย่างง่ายดาย

“มันคือสมุนไพรระดับ 2 ไป๋จื่อ มีส่วนช่วยในการบ่มเพาะพลังวิญญาณ สามารถเก็บได้ตามป่าที่มีความชื้นสูง วิธีเก็บนั้นไม่ยากและไม่ง่าย จำเป็นต้องตัดกลางลำต้นเหนือจุดสีดำ 3 จุด หากนำไปตากให้แห้งสามารถนำมาหลอมกับสมุนไพรอีก 1 ชนิดคือ ต้นกันเจียง จะได้ยาสำหรับบ่มเพาะพลังวิญญาณเหมาะกับระดับสัมผัสวิญญาณ”

“แล้วนี่ล่ะ”

ตงฟางมองสมุนไพรต้นต่อไปแล้วตอบคล้ายลักษณะเดิม บอกชื่อ บอกสรรพคุณ แล้วยังบอกผลข้างเคียงหากใช้งานเกินขนาด จากนั้นก็บอกวิธีเก็บมัน ไปจนถึงการนำมาหลอมกับสมุนไพรชนิดอื่น จนอาจารย์ที่อยู่ชั้นบนสุดเกิดความตื่นตระหนกกับคำตอบของตงฟาง เพราะศิษย์ในสังกัดที่มาขอสอบเป็นนักหลอมยาระดับ 1 พวกเขามีความรู้ของสมุนไพรไม่มากเท่าตงฟางเลยสักนิด

ตอนนี้สมุนไพรที่นำออกมาทดสอบถูกเปลี่ยนไปเป็นสมุนไพรระดับ 6 แล้ว สร้างความตกใจให้อาจารย์ผู้ที่กำลังทดสอบความเข้าใจของตงฟาง ไม่ว่าจะนำสมุนไพรอะไรออกมาก็ช่าง เขาสามารถบอกได้หมด

“เจ้าท่องจำจากหนังสือข้างนอกมาใช่ไหม”

“ท่านอาจารย์ ข้าบอกตามตรงเลยว่าหนังสือที่วางเอาไว้ข้างนอกข้าอ่านเพียงแค่หนึ่งครั้งเท่านั้น นั่นก็คือวันแรกที่ข้าเดินทางเข้ามาในสถาบันเป็นศิษย์ทั่วไป แล้วก็เป็นวันเดียวที่ข้ามายังตึกแห่งนี้ ส่วนความรู้เกี่ยวกับสมุนไพรทั้งหมดมาจากตระกูลของข้า”

“ได้ ข้าจะให้เจ้าเรียนรู้วิธีหลอมยาของพวกเรา แต่มีข้อแม้ เจ้าจะต้องอ่านภายในห้องแห่งนี้เท่านั้น เมื่อใดก็ตามที่เจ้าพร้อมให้บอกข้า”

“ท่านอาจารย์ หากว่าข้าอยากเป็นนักหลอมยาที่ระดับสูงกว่าพลังวิญญาณ จะสามารถทำได้ไหม”

“ไม่ได้ แต่เจ้าสามารถทดสอบความเข้าใจได้เรื่อยๆจนกว่าเจ้าจะพอใจ แม้เจ้าจะมีพลังเพียงแค่ก่อตั้งวิญญาณสามารถเป็นนักหลอมยาได้แค่ระดับ 3 หากเจ้าทดสอบความเข้าใจ สามารถบันทึกผลสอบของเจ้าเอาไว้ใช้ในอนาคตได้ ถ้าพลังวิญญาณของเจ้าเลื่อนระดับไปเป็นระดับที่สูงขึ้นไป เจ้าเพียงมาขอรับตราของนักหลอมยาระดับที่สูงขึ้น ไม่จำเป็นต้องทดสอบความเข้าใจอีก”

ตงฟางฉีกยิ้มกว้างกับสิ่งที่ได้ฟัง  การอธิบายของอาจารย์ที่อยู่ชั้นบนสุด ทำให้เขาเชื่อว่าตัวเองสามารถสร้างหลักประกันการใช้ชีวิตในสถาบันได้แล้ว ถ้าเขาสามารถทดสอบความเข้าใจในการหลอมยาจนเป็นระดับ 6 แม้จะเป็นเพียงแค่การบันทึกข้อมูล แต่ข้อมูลมันจะต้องทำให้อาจารย์ต้องการตัวเขาอย่างแน่นอน เพียงเท่านี้เขาก็เหมือนกับมีผู้หนุนหลัง

ปึง~!

“นี่คือหนังสือหลอมยาระดับ 1 หากอยากได้ระดับที่สูงขึ้นต้องผ่านการทดสอบก่อน”

ตงฟางพยักหน้า จากนั้นเขาก็หลับตาใช้พลังจิตเปิดหนังสือหลอมยาเพื่อดูสูตรการหลอม เขาจะไม่เปิดเผยสูตรของตาแก่หลี่หยุนอย่างแน่นอน เพราะมันล้ำค่ามากเกินไป การหลอมยาให้มีโอกาสในการสร้างยาคุณภาพ 10 ส่วน เป็นเหมือนของล้ำค่าของสถานที่แห่งนี้กระทั่งผ่านไป 1 ชั่วโมงตงฟางก็เริ่มเงยหน้าขึ้นไปด้านบนเพื่อพูดคุยกับอาจารย์

“ท่านอาจารย์ ข้าเข้าใจสูตรของพวกท่านแล้ว ตอนนี้ข้าพร้อมแล้วกับการหลอมยาระดับ 1 ”

“เจ้าแน่ใจ”

“ข้าแน่ใจแล้วท่านอาจารย์ ข้าไม่ได้จำพวกมันทั้งหมด เพียงแค่จดจำสิ่งที่ต้องนำมาปรับเปลี่ยนกับสูตรเดิมที่ข้ามีเท่านั้น”

“งั้นก็เริ่มเลย ข้าจะให้เจ้าหลอมยาระดับ 1  5 อย่างด้วยกัน คุณภาพของพวกมันต้อง 7 ส่วนขึ้นไปถึงจะผ่าน”

ตงฟางมองไปยังเตาหลอมยาและสมุนไพรที่ลอยออกมาจากลิ้นชักจัดเตรียมเอาไว้ให้เขาได้ทดสอบ เขาก็ไม่รอช้าเดินไปหยิบสมุนไพรโยนลงไปในเตาหลอมทันที แล้วเปิดใช้งานพลังจิตสร้างเปลวไฟห่อหุ้มมือ

ปึง~!

ทักษะดาราสวรรค์ 54 ฝ่ามือกระแทกลงไปยังเตาหลอมจนอุณหภูมิในเตาหลอมพุ่งสูงขึ้น อาจารย์ที่มองดูการหลอมของตงฟางเขาก็อึ้งกับทักษะของตงฟางที่กำลังตบไปรอบๆหม้อ

“ทักษะอะไรกัน ทำไมข้าไม่เคยเห็น”

ลูกศิษย์ที่เข้าสังกัดตึกยามีมากมาย ทุกคนล้วนได้เรียนรู้ทักษะการควบคุมเปลวไฟ ไม่เพียงเท่านั้นยังมีศิษย์ที่มาจากตระกูลหลากหลายทั้งตระกูลน้อยตระกูลใหญ่ พวกเขาล้วนพกทักษะตระกูลมาใช้งานในการหลอมยา 

แต่ทักษะของตงฟางกลับต่างกับศิษย์ที่เคยเห็นมา เพราะเขากำลังตบฝ่ามือลงไปยังหม้อเพื่อควบคุมความร้อนของเตาหลอมยา ภายใต้การมองจ้องของอาจารย์จากชั้นบนสุดเขาก็พบว่าเพียงแค่ 5 นาทีเท่านั้นยาตัวแรกที่เขาให้ตงฟางหลอมสำเร็จแล้ว จึงใช้พลังดึงเม็ดยาขึ้นมาตรวจสอบ

“หืม เจ้าแน่ใจใช่ไหมว่าใช้สูตรที่อ่านไป”

“ท่านอาจารย์ ข้าทำตามสูตรของตึกนี้ เพียงแต่มีการปรับเปลี่ยนปริมาณความร้อนเล็กน้อยเพื่อให้เหมาะกับสมุนไพร”

“ไม่แปลก ที่เจ้าจะหลอมมันให้มีคุณภาพได้ถึง 9 ส่วน เอาล่ะหลอมต่อไป”

ตงฟางเริ่มหลอมยาไปเรื่อยๆจากเม็ดแรกก็ปรากฎเม็ดสอง เม็ดสาม เม็ดสี่ ทุกๆเม็ดที่เกิดล้วนแล้วต่างชนิดกัน กระทั่งเม็ดที่ 5 ปรากฎบนเตาหลอมยา อาจารย์ที่ให้การทดสอบก็ได้ตรวจสอบคุณภาพยาทั้งหมดที่ตงฟางหลอม

“เจ้าหลอมให้มันคุณภาพ 10 ส่วนได้ ทำไมถึงไม่หลอมมันออกมา”

“ทุกคนล้วนแล้วมีความลับของตัวเอง นักหลอมยาก็ต้องมีวิธีการหลอมที่เป็นความลับเช่นกัน”

“ฮ่าๆๆ ตอบได้ดี แล้วเจ้าจะเอายังไงต่อ”

“ท่านอาจารย์ ข้าอยากจะทดสอบเป็นนักหลอมยาระดับ 2”

“ตรงนั้นเป็นหนังสือหลอมยาระดับ 2 อ่านมัน หากพร้อมแล้วให้บอกข้า”

ตงฟางเริ่มอ่านหนังสือการหลอมยาระดับ 2 ของตึกแห่งนี้ ภายในใจของเขารู้สึกเสียใจเล็กน้อยเพราะมันไม่ละเอียดเหมือนหนังสือที่พ่อให้อ่าน 

ความร้อนของเปลวไฟก็บอกเพียงแค่ความร้อนสูง กลาง ต่ำ เท่านั้น ไม่มีการแยกระดับความร้อนให้ลึกกว่านี้ ทำให้การหลอมยามีคุณภาพไม่ดีอย่างที่จะเป็น กระทั่งตงฟางใช้เวลา 1 ชั่วโมงอ่านหนังสือหลอมยาระดับ 2 เสร็จสิ้นเขาก็เงยหน้าพูดกับอาจารย์อีกครั้ง

“ท่านอาจารย์ ข้าพร้อมแล้ว”

“ถ้าอย่างนั้นไปยังเตาหลอมเดิม ด้านข้างมีสมุนไพรอยู่หลายชนิดด้วยกัน เจ้าจงหลอมยาตามชื่อทั้ง 5 ที่เขียนไว้บนกระดาษ”

“ข้าเข้าใจแล้ว”

ตงฟางเริ่มต้นหลอมยาอีกครั้งหนึ่ง เขาไม่ต้องการใช้พลังจิตเพราะมันเป็นสิ่งที่แปลกเกินไปที่ใครสักคนจะเพิ่มลดอุณหภูมิเตาหลอมยาได้อย่างใจนึก เขาจึงใช้งานพลังจิตสร้างเปลวไฟให้เหมือนกับนักหลอมยาคนอื่นๆที่ใช้เปลวไฟสัตว์อสูรในการหลอมยา กระทั่งผ่านไป 15 นาทีเขาก็วางยาเม็ดแรกไว้ในกล่อง ก่อนที่มันจะถูกดึงขึ้นไปตรวจสอบ

“คุณภาพ 8 ส่วนเหรอ ดี แต่ข้าขอถามได้ไหม ว่าเจ้าทำได้ดีกว่านี้หรือเปล่า”

“ใช่แล้วท่านอาจารย์ ข้าสามารถทำให้มันคุณภาพ 10 ส่วนได้”

“เอาเถอะ ตราบใดที่ข้าไม่เห็นเจ้าหลอมมันข้าจะไม่เชื่อ หลอมยาของเจ้าต่อเถอะ”