เทีย ตำนานสงคราม

ตอนที่37 สัตว์ร้าย

ในความมืดอันเงียบงันพร้อมสายน้ำนิ่งที่ดำสนิทได้ปรากฏร่างของคนตัวเล็กผู้พยายามตะเกียกตะกายเพื่อหาทางขึ้นฝั่ง

"ไลท์เก็ท โอเว่น โทมัส ธีโอเดอร์ " และทันทีที่ครูสอยู่เหนือน้ำเขาก็รีบตะโกนหาคนอื่นๆ ด้วยความตื่นตระหนก

ก่อนจะพบกับโทมัสซึ่งกำลังสำลักน้ำอยู่บนฝั่งจนดวงตาเริ่มกลายเป็นสีแดงก่ำเพราะน้ำสีดำได้ทำให้เขาระคายเคืองไปทั่วทั้งกาย

"ไล..ไลท์เก็ทรีบไปช่วยเขาเร็ว แขนของเขา… "

เมื่อโทมัสเริ่มหายใจได้ทั่วปอดเขาก็รีบบอกให้ครูสไปดูอาการไลท์เก็ทที่จมน้ำอยู่ทางขวา

ครูสจึงรีบตรงไปตามทางพร้อมกับร้องตะโกนหาอย่างขะมักเขม้น ก่อนเขาจะพบร่างที่ลอยอยู่เหนือน้ำและกองเลือดจำนวนมาก

"ไลท์เก็ท ไลท์เก็ท..!! ได้ยินข้าไหม " ครูสพยายามเรียกไลท์เก็ทที่หมดสติพร้อมกับดึงตัวเขาขึ้นมาบนฝั่งก่อนจะรีบฉีกชายเสื้อเพื่อพันรอบแขนนั้นไว้ให้มั่น

แต่ทันใดนั้นทั้งสองก็ถูกฝ่ามือขนาดใหญ่ฟาดเข้าที่ใบหน้าพร้อมกับจับศีรษะกระแทกซ้ำไปยังเศษหินและพื้นดินอย่างสุดกำลัง

"อ๊ากกก!!! "

แล้วเสียงร้องอันแสนทรมานก็ดังมาจากทางขวาจนโทมัสที่กำลังสำลักน้ำต้องรีบตามเข้าไปสังเกตการณ์สหายทั้งสอง

ก่อนเขาจะหยุดมองฝ่ามือขนาดใหญ่ที่พุ่งเข้าใส่ตนอย่างรวดเร็วเกินกว่าจะวิ่งหนีทัน โทมัสจึงตัดสินใจกระโดดลงไปในแม่น้ำนี้อีกครั้งพร้อมกับดำลงมาให้ลึกจนมือข้างนั้นมิอาจหาเจอ

แต่ใครจะรู้ว่ามือขนาดใหญ่ไม่ได้มาจากที่ไหนไกล เพราะเบื้องหน้าโทมัสนั้นคือสัตว์ร้ายซึ่งกำลังใช้มืออีกหลายสิบคู่ฉีกทึ้งร่างกายของไลท์เก็ทและครูสออกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย พร้อมกับโยนเข้าไปในปากอย่างน่าสยดสยองจนทำให้โทมัสต้องขนลุกขนพองก่อนเขาจะรีบว่ายน้ำหนีโดยไม่คิดชีวิตเป็นครั้งแรก

และนั่นก็ทำให้สัตว์ร้ายได้หันมาจ้องมองอาหารชิ้นใหม่ด้วยความหิวกระหาย ก่อนมันจะพุ่งตัวเข้าใส่โทมัสอย่างรวดเร็วเกินกว่าเขาจะหนีพ้น

หากไม่มีมือของใครบางคนช่วยดึงเขาขึ้นมาจากใต้น้ำพร้อมกับสร้างกระแสลมเพื่อผลักสัตว์ร้ายตนนั้นให้ดำดิ่งลงสู่ความมืดมิด

แล้วพวกเขาก็รีบพากันปีนขึ้นมาบนฝั่งก่อนโอเว่นกับธีโอเดอร์จะลากตัวโทมัสให้เดินต่อโดยไม่ยอมให้ใครได้พัก

"นั่นมัน..แฮ่ก..แฮ่ก..ตัวอะไร..มันฆ่าไลท์เก็ทกับครูส!! "

"พวกเราถูกมันไล่ล่ามาสักพักแล้ว แต่จู่ๆ เจ้าสัตว์ร้ายนั่นก็เปลี่ยนทิศทางอย่างกะทันหันจนต้องรีบตามมาดูเพราะอาจเกิดเรื่องร้ายกับพวกเจ้า " ธีโอเดอร์เอ่ยด้วยท่าทางหวาดกลัวเช่นเดียวกับโอเว่นที่มองเห็นความสยดสยองของสัตว์ร้ายตนนั้นไม่ต่างจากโทมัส

โฮกกกกกกก

แล้วเสียงคำรามอันน่าหวาดหวั่นก็ดังกึกก้องจนพื้นดินเริ่มสั่นไหว จึงทำให้โทมัสและเหล่าสหายต้องรีบวิ่งออกมาจากจุดอันตรายแต่ก็ไม่วายที่สัตว์ร้ายจะสามารถตามพวกเขาได้ทัน

โดยการว่ายผ่านสายน้ำสีดำแล้วกระโจนตัวขึ้นมาขวางกั้นเส้นทางพร้อมรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยเลือดจนสร้างความหวาดกลัวให้แก่เหล่าคนตัวเล็ก

ก่อนมันจะยื่นมือออกมาจากแผ่นหลังอันเต็มไปด้วยตะปุ่มตะป่ำเพื่อบีบรัดทั้งสามให้แหลกถึงกระดูก

แต่วินาทีที่พวกเขากำลังถูกสังหารโทมัสก็ใช้พลังวิญญาณสร้างกำแพงดินขึ้นมาขวางกั้นได้อย่างทันท่วงที

โอเว่นและธีโอเดอร์จึงใช้โอกาสนี้รีบคว้าตัวโทมัสเพื่อพากันวิ่งหนีอย่างหัวซุกหัวซุน เพราะกำแพงดินอันเปราะบางนั้นกำลังจะพังด้วยแรงทุบของหมัดที่พุ่งออกมาจากแผ่นหลัง

แล้วมันก็สามารถทำลายกำแพงเพื่อไล่ล่าเหล่าอาหารอันสดใหม่อย่างหิวกระหายจนทำให้ทั้งสามเริ่มเกิดความท้อใจที่จะหนีเจ้าตัวประหลาดนี้อีกต่อไป

แต่ไม่ใช่การยอมตายอยู่ข้างถนนเป็นแน่เพราะทั้งสามได้เตรียมการตั้งรับด้วยสายลมที่ก่อตัวเป็นคมดาบพร้อมกระสุนดินจากโทมัสซึ่งโจมตีใส่สัตว์ร้ายจนทะลวงผิวหนังอันหยาบกร้าน

และยังตามมาด้วยกระแสลมที่เชือดเฉือนผิวหนังของมันก่อนเลือดสีดำจะพุ่งกระฉูดออกมาจนทั้งสามเกิดความสงสัยว่าสัตว์ร้ายชนิดใดกันถึงมีเลือดเป็นเช่นนี้

แล้วท่าทีอันคลุ้มคลั่งของมันก็สงบลงได้อย่างน่าประหลาดพร้อมกับสายน้ำสีดำที่กำลังลอยขึ้นเหนือพื้นดินก่อนจะถูกรวบรวมไว้บนปากของสัตว์ร้ายจนกลายเป็นลูกบอลขนาดมหึมา

โทมัสจึงเค้นพลังเฮือกสุดท้ายเพื่อสร้างกำแพงดินขึ้นมามากกว่าสิบชั้น เพราะเขาสัมผัสได้ถึงอันตรายที่อัดแน่นอยู่ในลูกบอลขนาดยักษ์

ก่อนทุกสิ่งจะถูกพัดให้หายไปด้วยแรงดันน้ำมหาศาลซึ่งมันถูกปล่อยออกมาจากสิ่งที่สัตว์ร้ายตนนั้นสร้างขึ้น