องค์หญิงของพวกซยงหนูปีนี้อายุสิบเจ็ด มีนามว่ากูฮาน่าเดิมทีควรจะต้องเข้าพิธีสมรสั้แ่หลายปีก่อน แต่เพราะนางขึ้นชื่อเื่ความดุร้ายเอาแต่ใจ บุรุษคนไหนไม่ว่าจะเป็เผ่าเดียวกันหรือต่างเผ่าล้วนไม่กล้าจะแต่งงานกับนาง ขณะที่นางยังไม่แต่งงาน ก็มีข่าวว่านางได้เลี้ยงบุรุษไว้หลายคน บุรุษรูปงามเ่าั้หากไม่เอาใจนางก็จะถูกเฆี่ยนตี และบางครั้งก็ถึงกับ กลายเป็ศพทิ้งไว้อยู่กลางทะเลทราย
กฎของพวกที่อยู่ในพื้นที่ที่แร้นแค้นเช่นนั้น ส่วนใหญ่ก็ขึ้นอยู่กับพละกำลังของแต่ละคน พวกที่มีกำลังมากกว่าย่อมที่จะข่มเหงพวกที่มีกำลังน้อยกว่า พี่ชายของกูฮาน่าเป็กษัตริย์ของกลุ่มซยงหนูมีนามว่าการ์ทาน เป็คนหนุ่มที่ โหดร้าย ดุดัน ไม่ต่างอะไรกับน้องสาว และที่สำคัญเขารักและเอาใจน้องสาวคนนี้มาก
นี่จึงเป็สาเหตุว่าถึงแม้ว่าญาติพี่น้องของตน จะถูกฆ่าโยนทิ้งศพไว้กลางทะเลทราย ก็ไม่มีใครกล้าพูดอะไร ทำได้เพียงเก็บกักความเสียใจ ความคับข้องใจเอาไว้ เพราะเกรงว่า หากทำท่าขึงขังเอาเื่ขึ้นมา คนที่ตายจะไม่ได้มีเพียงแค่ศพเดียว
พูดกันตามตรงก็คือว่า หากน้องสาวถูกใจชายใดการ์ทาน ก็แทบจะหาคนไปอุ้มชายผู้นำมาให้น้องสาว กูฮาน่าได้รับความเอาอกเอาใจและไม่เคยขัดใจ เมื่อมาถึงแคว้นเซี่ย ก็ยังไม่สำนึกว่าตนเองได้มายังบ้านเมืองอื่น ยังคงติดการใช้อำนาจบาตรใหญ่ และเป็นางที่เป็ตัวตั้งตัวตีมีปัญหาในเื่ของการขนส่งสินค้า
ถามว่าทำไมถึงมีปัญหาเอาป่านนี้ ก็ต้องบอกว่าก่อนหน้านั้น กูฮาน่ามัวแต่สนใจการเที่ยวเล่นและสนใจกับเราบุรุษของแคว้นเซี่ย ที่นี่ผู้คนดูไม่เหมือนกับบุรุษในทะเลทรายทางบ้านเกิดนาง พวกคนที่อยู่ในทะเลทรายล้วนมีผิวคล้ำ ร่างกายก็สูงใหญ่ ดูแล้วหยาบกร้านไปหมด ต่างจากบุรุษในแคว้นนี้ ที่ทำเอานางรู้สึกละลานตา กับผิวขาวขาว ปากแดงแดง อีกทั้งก็ยังมีรูปร่างสมส่วน ไม่ใหญ่โตจนดูน่ากลัวเหมือนพวกที่อยู่ในบ้านเกิดของนาง
กูฮาน่า : ์! นี่เป็์บนดินชัด ๆ ทำไมที่บ้านเกิดข้าไม่มีบุรุษเช่นนี้ มีแต่พวกป่าเถื่อน เห็นแล้วน่าหงุดหงิด นี่สิถึงจะเป็บุรุษในอุดมคติ ตามแบบฉบับที่ ข้าได้เห็นในภาพวาด ที่ประทับตรา ซึ่งมีหน้าตาน่าเกลียดเป็ก้อนเต้าหู้กำลังถือดาบและยังมีพระอาทิตย์อยู่ด้านหลัง
[ ข้อมูลเพิ่มเติม / ทบทวนความจำ : ตราสัญลักษณ์ร้านค้าของกลุ่มการค้าหลันหลัน เป็รูปน้องถั่วงอก ส่วนตราสัญลักษณ์ ประจำกลุ่มการค้าของเหมยฮวาเป็รูปของน้องเต้าหู้ เพียงแต่ว่าการค้าที่ทำร่วมกับคุณชายคนโปรด ก็จะมีตราสัญลักษณ์ของสกุลโลกที่เป็ตราประจำตัวของลู่จางเหว่ยด้วย ]
แท้ที่จริงแล้วกูฮาน่าได้ไปเที่ยวตลาด แถวตะเข็บชายแดนระหว่าง แคว้นเซี่ยกับแคว้นต่าง ๆ ระยะนี้ไม่ค่อยมีการรบกันนัก การแลกเปลี่ยนสินค้าตามแนวชายแดนจึงค่อนข้างจะคึกคัก ที่ไหนมีการค้าขายที่นั้นก็ย่อมมีเงินทองและก็มีเศรษฐีที่เกิดใหม่ พวกซยงหนู แม้ถ้ารวมกันจะเป็กลุ่มก้อนใหญ่ แต่ในด้านความแข็งแกร่งของพวกเขา กลับเป็รองเมืองอื่น ๆ อยู่ขั้นหนึ่ง (แต่ถ้าหากเทียบกับแคว้นเตี้ย ก็จะห่างกันหลายขุมหลายคันเลยทีเดียว) สาเหตุหลักก็เพราะว่า พวกชนเผ่าในทะเลทราย ไม่มีเมืองอันเป็หลักแหล่งของตนเองด้วยซ้ำ
ใช่แล้ว!!
ที่นางและพี่ชายคนที่สอง ต้องเดินทางไกลในครั้งนี้ ก็เป็เพราะว่าพี่ชายคนโตของกูฮาน่า้าสร้างเมืองกลางทะเลทรายขึ้นมา อีกส่วนหนึ่งก็เพราะว่า การค้านำมาซึ่งเงินทอง นอกจากการล่าสัตว์ ก็ไม่มีอะไรที่จะเป็แหล่งหาเงินแหล่งใหญ่ของเหล่าชนเผ่าเลย แต่เดิมพวกชนเผ่าทั้งหลาย มักจะยุ่งวุ่นวายอยู่กับการเลี้ยงสัตว์และการเอาตัวรอดในแต่ละวัน สิ่งสำคัญก็คือการกินอิ่มเท่านั้น สวนอาหารและเื่อื่น ๆ ก็กลายเป็เื่รองลงมา แต่ว่าการพอมีพอกินอยู่ในสถานที่เช่นนั้น ไม่อาจนำความสะดวกสบายและความเจริญก้าวหน้ามาสู่ทุกคนได้ กษัตริย์ของซยงหนูในตอนนี้ เมื่อก่อนครองราชย์ก็เป็บุตรชายของหัวหน้าเผ่าใหญ่เผ่าหนึ่ง
เขาซุกซนและชอบเที่ยวเล่น บ่อยครั้งที่ขี่ม้าล่วงไปถึงชายแดน ปลอมตัวแทรกผู้คนเข้าไปดูเื่ราวสนุกสนานแปลกใหม่ เมื่อได้มองโลกที่กว้างกว่าคนอื่น เขาก็มีความคิดที่อยากจะก้าวหน้ามากขึ้น แม้กระทั่งตอนที่ขึ้นเป็ผู้นำแล้วการ์ทานก็ยังปลอมตัวไปเที่ยวดูที่เขตชายแดนอยู่เสมอ ๆ เมื่อก่อนพ่อค้าและสินค้าในเขตชายแดน โดยมากที่นำมาค้าขาย ก็เป็สินค้าทั่วไปและสินค้าหายาก ทั้งของกินของใช้ ไปจนถึงอาวุธ อัญมณีและเครื่องประดับ บ่อยครั้งที่มีสิ่งของที่แปลกตา แต่ก็ไม่ได้ทำให้ตื่นเต้นถึงขนาดนั้น
ทว่าใน่สองปีที่ผ่านมาที่ตลาดตรงชายแดนมีสิ่งของแปลกใหม่มาไม่ขาดสาย พวกเขามีพื้นที่ติดกับชายแดนของแคว้นเซียทั้งด้านทิศตะวันออกเฉียงเหนือ ซึ่งเป็พื้นที่ที่มีทะเลทรายส่วนหนึ่ง และหากเดินทางขึ้นเหนือไปอีกก็จะเป็พื้นที่หนาวเย็นแล้ว สภาพอากาศที่แตกต่างกันอย่างสุดโต่งเช่นนี้ ทำให้ตลาดในพื้นที่เขตชายแดนนั้นน่าสนใจยิ่ง โดยเฉพาะตรงที่เป็รอยต่อระหว่างพื้นที่แห้งแล้ง กับพื้นที่ซึ่งหนาวเย็น ในจุดนั้นจะเป็เมืองเล็ก ๆ สี่เมือง และมีตลาดขนาดใหญ่
สิ่งที่ทำให้จุดนี้คึกคักกว่าที่อื่น เพราะว่าเป็เมืองที่มีร้านสาขาที่อยู่ภายใต้กลุ่มการค้าหงส์เปิดอยู่ค่อนข้างมาก กลุ่มการค้าหงส์เป็ขององค์หญิงใหญ่ ซึ่งมีศักดิ์เป็น้าสาวของฮ่องเต้เซี่ยเส้าคัง ฮ่องเต้องค์ปัจจุบันของแคว้นเซี่ย แล้วยังมีสามีเป็แม่ทัพผู้เฒ่าที่เก่งกาจราวกับปีศาจนั่น พ่อค้าที่ทำการค้าเร่จึงยินดีที่จะขนสินค้ามาทำการค้าที่ในเมืองชายแดนที่แสนจะอันตรายเช่นนี้ เพราะพวกเขาเชื่อว่าบารมี แล้วความกึ่งกล้าของคนสกุลฉิน รวมถึงฮ่องเต้จะคุ้มครองพวกเขาให้ปลอดภัยได้ ที่ตลาดแห่งนั้นการ์ทานได้พบกับร้านค้าที่ชื่อว่าซื่อจี้ซิงหลุง (แปลว่า เฟื่องฟูทั้งสี่ฤดู รุ่งเรืองตลอดปี ซึ่งก็หมายถึงว่า ให้ทำมาค้าขึ้นตลอดทั้งปี)
ที่ร้านแห่งนั้น นอกจากสตรีชาวบ้านสองสามคน ที่คอยต้อนรับแขกที่เป็สตรี ก็ล้วนแล้วแต่เป็บุรุษทั้งสิ้น ซ้ำยังเป็บุรุษร่างสูงใหญ่ แม้จะพยายามเก็บงำประกายไว้เพียงใด ก็รู้ได้ทันทีว่าคนเ่าั้คือทหาร เื้ัของร้านค้าแห่งนี้เป็เช่นไรพวกเขาก็ไม่ทราบ