เกิดใหม่เป็นไอ้เจิด

ตอนที่แปดสิบห้า การฝึกแบบนายทองดีฟันขาว

ผมคิดว่าจะเลียนแบบการฝึกวิชาของ “นายทองดีฟันขาว”ในตำนาน

ผู้ที่ไม่ทานหมากจนฟันขาวและโดนชาวบ้านที่ทานหมากปากแดงแซวมาจนถึงทุกวันนี้

หากเราวิเคราะห์เส้นทางการฝึกวิชาของนายทองดีฟันขาว

จะเริ่มจากเป็นผู้สนใจวิชาต่อสู้บิดาฝากตัวให้ฝึกวิชากับอาจารย์

เจอนายน้อยลูกชายเจ้าเมืองไล่ต้องทำให้ออกจากสำนักแบบพระเอกปราณยุทธและไปฝึกวิชาต่างๆมาหลายแขนง

จะเห็นได้ว่าไม่ได้จำกัดอยู่แค่วิชาเดียวในด้านการต่อสู้หรือแม้แต่ฟันดาบ

การตีลังกากลับหลังหันต่างๆก็เป็นวิชาที่นายทองดีฟันขาวไปเรียนมาเช่นกัน

หากเราเอาตำนานมาพิจารณาจะพบว่ายอดฝีมือหรืออัจฉริยะแห่งยุคอย่างบรู๊ซลีก็เช่นเดียวกันที่พวกเขาคือคนที่รู้มากมายหลายด้าน

ทำให้สามารถสร้างวิชาฝีมือที่เหนือกว่าคนทั่วไปได้

จนสามารถบอกกล่าวได้ว่าการต่อสู้ผสมผสาน MMA ต่างๆนั้นอาจจะเริ่มมาจากแนวคิดของการฝึกของอัจฉริยะเหล่านี้ว่าวิชาเดียวมีข้อจำกัด

เก็บแต่สิ่งที่ดีละสิ่งที่ไร้ประโยชน์อย่างที่บรู๊ซลีว่าเอาไว้

ผมก็จะทำเช่นนั้น

แต่ทำจากสิ่งพื้นฐานก่อนคือวิชาการต่อสู้ของหมอผีจากอาจารย์คงและของอินเดียจากบาบูบาบอน

ผสมกับแนวคิดศิลปะการต่อสู้สมัยใหม่และวิทยาศาสตร์ที่ผมต้องการจะสร้างวิชาชนิดใหม่ขึ้นมา

ขณะขี่ม้าไปที่ตลาดอยู่ผมก็ฝึกลมหายใจอย่างที่เคยฝึกมากับอาจารย์คง

สัมผัสการเคลื่อนไหวต่างๆในร่างกายของตนเองด้วยสมาธิแม้ไม่เท่าอาจารย์คงที่ส่งพลังจิตข้ามจังหวัดได้

แต่ผมไม่เน้นระยะอย่างอาจารย์คงดดยพยายามเพ่งความสนใจไปที่ร่างกายของตนเองแทน

ที่ผมต่างกับอาจารย์คงคือผมพยายามเข้าใจกายวิภาคร่างกายของมนุษย์ดีกว่าว่าอะไรอยู่ส่วนไหนของร่างกาย

จึงพยายามเพ่งสมาธิติดตามการหายใจการไหลเวียนของเลือด การเปลี่ยนแปลงของกล้ามเนื้อ

ตั้งสมาธิได้แม้แต่ในยามขี่ม้าอยู่

ผสานร่างกายให้เข้ากับม้าให้ได้ในการวิ่ง

ผมคิดว่าผมจะลองไปหาวิชาปราณยุทธมาฝึกดูบ้าง

หากเราสามารถทานพวกโสมหรือยาลูกกลอนต่างๆจะช่วยเพิ่มปราณให้ผมได้ผมก็จะทำอย่างไม่ลังเล

ฟู่

การใช้คาถาได้แม้ผมจะยังไม่สามารถขี่คอโหงพรายได้แต่การกลั้นหายใจได้นานนับชั่วโมงเพื่อดำนำนั้นผมสามารถทำได้แล้ว

ผมกำลังผสานวิชากลั้นหายใจได้นานเข้ากับการฝึกแบบไม่ใช่อ็อกซิเจนอยู่เพื่อทะลวงขีดจำกัดของการใช้กล้ามเนื้อ

พวกเรามาถึงตลาดอีกครั้งในที่สุด

ในขณะที่ไอ้ห้อยไอ้โหนนั้นถูกทิ้งอยู่ที่ไกลไกลจนผมต้องพักม้าคอย

“โอยลุกพี่วันนี้วิ่งไวไม่พูดไม่จาเลยจะมาหานงพะงาโดยเร็วหรือจ๊ะ”

“ลูกพี่ปราบนางตะเคียนทองได้นงพะงาต้องมาโผเข้าอ้อมอกของลูกพี่แน่นอน”

ไอ้ห้อยไอ้โหนที่พยายามควบม้ามาจนเหนื่อยอ่อนตามผมให้ทันกล่าวเสริม