โครมมมม!!
ประตูโรงตีเหล็กกระแทกเปิดออก
แรงลมสีดำพุ่งทะลักเข้ามาพร้อมกับเสียงคำรามต่ำ
เรมี่จับค้อนของตัวเองแน่น โจบองแสยะยิ้มกวนๆ
แต่ขนของมันลุกชัน
“เอาล่ะ ดูเหมือนจะไม่ใช่พวกมาขายยาสมุนไพรแน่ๆ”
“เ้าหมาขี้กวน เ้านี่ไม่มีเวลาล้อเล่นแล้วนะ!”
เรมี่กัดฟัน แต่สายตายังคงจับจ้องไปที่สิ่งที่อยู่ตรงหน้า
ภายในเงามืด ดวงตาสีเหลืองนับสิบคู่เปล่งประกาย พวกมันไม่ได้เป็สิ่งมีชีวิตธรรมดา
“พวกมันคือ… ‘เดธฮาวด์’ (Death Hounds) งั้นเหรอ?”
เดธฮาวด์—ปีศาจหมาป่าที่เกิดจากเงามืด พวกมันไม่มีเนื้อหนัง
แต่เป็กองพลังสีดำที่มีร่างคล้ายสุนัขั์
และเคลื่อนไหวราวกับกลืนกินเงาของทุกสิ่งที่มันผ่าน
“ทำไมพวกนี้ถึงโผล่มาที่นี่!?” เรมี่ขมวดคิ้ว
“ข้าก็ไม่รู้…” อาเทมอสพูดเสียงแ่ ”…แต่ข้ารู้ว่าพวกมันมาหาข้า”
เรมี่หันขวับไปมอง “หมายความว่ายังไง!?”
“ไม่มีเวลาถามแล้ว!”
“พวกมันมาแล้ว!!”
หนึ่งในเดธฮาวด์กระโจนเข้าใส่เรมี่
เขาหมุนค้อนขึ้นก่อนจะฟาดเข้าใส่ตรงกลางหัวของมัน
ตูมมมมมม!!
เงาของมันแตกออกเป็เสี่ยงๆ ก่อนจะรวมตัวใหม่
“ให้ตายเถอะ ฟาดเข้าไปเต็มแรงแท้ๆ
แต่พวกมันยังฟื้นตัวได้!?”
อาเทมอสพุ่งเข้ามาข้างหลังเรมี่
ท่าทางของเขาเหมือนนักรบโดยสัญชาตญาณ
แม้จะไม่รู้ตัวว่าทำไมถึงต่อสู้ได้ดีขนาดนี้
“เ้าจะสู้ หรือจะถามคำถามจนตาย?”
อาเทมอสเอ่ยเสียงเรียบก่อนจะคว้าดาบสนิมเก่าๆ
จากมุมโรงตีเหล็ก
“เ้าจะเอาดาบนั่นไปสู้จริงๆ เรอะ!?”
“ไม่มีตัวเลือกแล้ว!”
อาเทมอสพุ่งเข้าโจมตี
เดธฮาวด์ตัวหนึ่งขยับเร็ว แต่เขาหลบได้ทัน
เขาตวัดดาบฟันผ่านร่างเงา
มันกรีดร้องเสียงแหลมก่อนจะสลายหายไป
เรมี่มองตาค้าง “เดี๋ยวนะ… เ้าสามารถฆ่ามันได้จริงๆ!?”
แม้จะใช้ดาบเก่าๆ อาเทมอสสามารถ
ฟันเดธฮาวด์ให้สลายไปได้
ต่างจากเรมี่ที่โจมตีได้แค่ทำให้มันชะงัก
เรมี่พึมพำกับตัวเอง “เกิดอะไรขึ้นกันแน่…?”
โจบองที่วิ่งอยู่ข้างๆ หัวเราะ “
เฮ้ๆ ดูเหมือนเ้าชายปีศาจคนนี้จะมีอะไรพิเศษกว่าที่คิดแฮะ!”
อาเทมอสเองก็ใเช่นกัน
“ข้าไม่รู้ว่าทำไมดาบของข้าถึงได้ผลกับพวกมัน…
แต่ข้ารู้ว่าข้าต้องฆ่าพวกมัน”
เดธฮาวด์เริ่มล้อมวงเข้ามา เรมี่กัดฟัน “ถ้าดาบนั่นได้ผล…
ข้าก็ต้องหาอาวุธที่เหมาะสม!”
เขาพุ่งไปที่ชั้นวางอาวุธ หยิบ ดาบสีเงินเก่าๆ เล่มหนึ่งขึ้นมา
“มาลองดูกัน!”
เขาเงื้อดาบขึ้นฟาดเข้าใส่เดธฮาวด์ตัวหนึ่ง
เงาดำของมันแตกสลายและไม่สามารถรวมตัวใหม่ได้!
“ใช่แล้ว! อาวุธที่มี ‘พลังเทพ’
แฝงอยู่เท่านั้นที่สามารถฆ่าพวกมันได้!”
โจบองพุ่งเข้าไปกัดขาของเดธฮาวด์ตัวหนึ่งก่อนจะะโถอยออกมา
“เอาล่ะ! ดูเหมือนเกมนี้จะพอมีทางชนะ!”
“อย่ามั่นใจไป! พวกมันยังมีมากกว่านี้!”
อาเทมอสะโ
ทันใดนั้น เงาสีดำมหึมาปรากฏขึ้นด้านหลังพวกเขา
“เดธฮาวด์ตัวสุดท้าย… หรือว่า—!?”
เดธฮาวด์ที่เหลือทั้งหมดกรีดร้องพร้อมกัน
ก่อนที่ร่างของมันจะสลายไปรวมกัน
จากเงาดำที่รวมตัว
มันแปรเปลี่ยนเป็บางสิ่งที่แตกต่างออกไป…
ร่างสูงใหญ่ทะมึนปรากฏขึ้นในความมืด
ดวงตาสีเืของมันเปล่งแสงออกมา
“มนุษย์ และเ้าชายปีศาจ…
พวกเ้าต้องตายที่นี่”
เสียงเย็นะเืดังก้อง
เรมี่ขยับดาบในมือ “ให้ตายสิ…
นี่มันอะไรกันอีกล่ะ!?”