หลังจากชัยชนะของกองร้อยที่ 4 ค่ำคืนวันนั้นทุกคน พักผ่อนเต็มที่แต่มีคนเดียวที่ไม่พักผ่อนนั่นคืออีริค อีริคอยู่ดูสถานการณ์ที่ริมป่า กับอาสาสมัครอีกไม่กี่คน "นายมีครอบครัวรึเปล่า" ระหว่างเฝ้าสังเกตุการณ์อีริคถามกับทหารที่อยู่ข้าง ๆ เื่ชีวิตและครอบครัวของเขา "ลูกสาวผมจะอายุ 3 ขวบในเดือนหน้าครับ" ทหารหันมาตอบอีริคด้วยหน้าตายิ้มแย้ม และล้วงกระเป๋าหยิบรูปถ่ายของครอบครัวให้อีริคดู อีริคดูรูปถ่ายและฟังทหารของเขาอธิบายถึงบุคคลในรูป
"แล้วหัวหน้ามีครอบครัวไหมครับ" ทหารย้อนถามกับอีริคด้วยความสงสัย "ไม่มีหรอก" อีริคก็ตอบกับทหารทันทีโดยไม่ต้องคิด
ระหว่างที่อีริคกำลังเฝ้าสังเกตุการณ์ มีพลนำสาร วิ่งมาจากทางทิศใต้ อีริคเห็นพลนำสารกำลังวิ่งอยู่จึงออกคำสั่งให้ทหารที่เฝ้าอยู่ไปรับตัวพลนำสาร
ทหารของอีริครับตัวพลนำสารมาหาอีริค พร้อมกับยื่นคำสั่งของหน่วยหลักให้อีริค อีริคสั่งให้พาตัวพลนำสารไปพักและเปลี่ยนตัวพลนำสารที่ค่าย
อีริคได้อ่านคำสั่งของหน่วยหลัก ในคำสั่งระบุไว้ว่า "ทางเราสูญเสียอย่างหนักในฝรั่งเศส กองทัพเยอรมันขุดหลุมและติดตั้งปืนกลไว้ที่ปากหลุม ส่วนพลยิงกำลังอยู่ในหลุม ทำให้ไม่สามารถบุกได้ จึงได้เขียนออกคำสั่งให้ทุกหน่วย ทุกกองร้อย และทุกกองพัน ขุดหลุมเพลาะและระมัดระวังในการบุก พยามอย่าข้ามหลุม เพราะจะสูญเสียมากกว่าคุ้ม ทั้งหมดเป็คำสั่งและต้องปฏิบัติทันที ส่งคำสั่งชุดนี้ไปจนสุดเขตทะเลเหนือ"
หลังจากอีริคอ่านคำสั่ง พลนำสารของกองร้อยที่ 4 ก็วิ่งมาหาพอดี "เอาคำสั่งนี้ไปทางเหนือส่งให้หัวหน้าเท่านั้น หลังจากที่ส่งแล้ว รีบกลับมาที่นี่ทันที และขอสั่งว่า ห้ามตายเด็ดขาด" อีริคยื่นคำสั่งและกระติกน้ำให้พลนำสารและอวยพรขอให้พระเ้าคุ้มครองพลนำสาร และอีริคก็ส่งตัวพลนำสารออกไป
หลังจากส่งพลนำสาร อีริคได้ปลุกทหารทุกคนให้ออกมาเข้าแถวรอรับคำสั่ง "เมื่อสักครู่ผมได้รับคำสั่งจากหน่วยหลัก เราต้องขุดหลุมเพลาะเล็กๆพอที่คนจะเข้าไปวิ่งได้ พลทหารช่างต้องเป็กำลังหลักในการทำหลุมเพลาะ" อีริคได้ถ่ายทอดคำสั่งและบอกจุดที่จะขุดหลุม ทหารทุกคนหลังจากพักร่างกายก็พร้อมเต็มที่และหยิบตอบหยิบพลั่วที่พกมาช่วยกันขุดหลุม
อีริคยังไม่มั่นใจในจุดที่ขุดหลุมเพลาะ จึงเรียกหัวหน้าของทหารช่างมาพบ "ผมไม่มั่นใจในจุดที่เราอยู่ ผมอยากให้เอาทหารช่างส่วนหนึ่งไปขุดหลุมเพลาะอีกหลุม ห่างจากที่นี่ 5 กิโลเมตร และเสริมความแข็งแกร่งเพื่อให้พร้อมที่จะรับข้าศึกที่จะบุกมา" หลังจากอีริคออกคำสั่งพิเศษทหารช่าง ทหารช่างสามในสี่ของกองร้อยออกไปปฏิบัติตามคำสั่งของอีริค ทหารทุกคนต่างสงสัยในความคิดของอีริคแต่ทุกคนก็เชื่อมั่นในการตัดสินใจเขา
หลังจากที่ขุดไปได้พักใหญ่หลุมเพลาะชั่วคราวที่ลึกพอที่จะให้คนเข้าไปหลบในหลุมก็เสร็จ ทหารทุกคนวิ่งเข้าไปอยู่ในหลุมและเตรียมตัวรับศัตรูอยู่ในหลุมที่ขุดเอาไว้
ตอนรุ่งสาง พลสังเกตุการณ์ได้พบการเคลื่อนไหวด้านหน้าของเขา พลสังเกตุการณ์ส่งสัญญาณให้อีริคด้วยเสียงนกหวีดยาว อีริคได้รับสัญญาณและออกคำสั่งระดมยิงไปที่กองทหารเยอรมันทันที
รอบนี้ทหารเยอรมันเตรียมการมาเป็อย่างดี ทหารเยอรมันใช้วิธีการหมอบคลานเพื่อหลบวิถีะุ และได้โยนะเิสวนกลับไปในหลุมเพลาะ แรงะเิทำให้กองร้อยที่ 4 เสียหายอย่างหนัก ทหารล้มตายเป็จำนวนมาก "หัวหน้าพวกเราต้านไม่ไหวแล้วครับ"ทหารนายหนึ่งออกความเห็นให้อีริคล่าถอย ท่ามกลางดงะุและลูกะเิ อีริคมาถึง่เวลาที่กดดันที่สุด อีริคสั่งการณ์ให้ถอยทันที
ทหารเยอรมันเห็นโอกาสที่ทหารอังกฤษล่าถอย จึงนะดมยิงอย่างหนักใส่ทหารอังกฤษ เหล่าทหารล้มตายเป็ใบไม้ร่วง ในทุก 15 วินาทีต้องมีคนตาย 1 คน
อีริคและเหล่าทหารอังกฤษถอยมาถึงแนวป่าและใช้ต้นไม้เป็ที่กำบัง อีริคสั่งการณ์ให้ทหารอังกฤษทุกคนรีบวิ่งไปที่หลุมเพลาะด้านหลัง ทหารทุกคนทำตามที่อีริคสั่ง ส่วนตัวอีริคคอยยิงสกัดกองทหารเยอรมันเอาไว้
เมื่ออีริคเห็นว่าทหารอังกฤษวิ่งไปไกลแล้ว อีริคได้ใช้ะเิควัน 2 ลูก โยนไปด้านขวา 1 ลูก และโยนไปด้านซ้ายอีก 1 ลูก เพื่อลวงตาทหารเยอรมัน และก็ได้ผล ทหารเยอรมันยิงเข้าไปที่กลุ่มควันทำให้อีริคถอนตัวออกจากพื้นที่ได้
64K
