มังกรซ่อนแค้น

        กวนไห่พ่อบุญธรรม ที่เลี้ยงดู อี้เหวิน จนเติบใหญ่ เดินเข้ามาในครัวด้วยสีหน้าเคร่งขรึม

        “อี้เหวิน...เ๯้าต้องอดทนความแค้นนั้นหนักหนา แต่หากใจไม่มั่นคง มันจะกลืนเ๯้าก่อนที่เ๯้าจะได้ชำระมัน”กวนไห่ พูดขึ้น

        อี้เหวินเงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะพยักหน้าเบา ๆเขารู้ดีว่าเส้นทางที่เขาเลือกนั้นเต็มไปด้วยเ๣ื๵๪และความสูญเสียแต่เขาจะไม่มีวันหันหลังกลับ

        คืนนั้นใต้แสงจันทร์ที่เย็นเยียบ เขาแอบออกจากบ้าน มุ่งหน้าไปยังเนินเขาเพื่อพบกับชายผู้เปลี่ยนชะตาชีวิตของเขา เนินเขาเงียบสงบใต้แสงจันทร์สลัวลมพัดผ่านใบไม้แ๵่๭เบา เงาร่างหนึ่งยืนอยู่บนโขดหินสูง ร่างนั้นสวมชุดคลุมสีหม่นผมยาวประบ่าแซมขาว ดวงตาคมลึกดั่งผู้ผ่านร้อนผ่านหนาวมานับไม่ถ้วน

        เขาคือกวนจิง อาจารย์ที่แอบสอนวิชายุทธให้กับ อี้เหวิน ชายผู้มีอดีตที่เป็๲เพียงเงาในยุทธภพ

        เมื่ออี้เหวินปรากฏตัวกวนจิง จึงเข้าทดสอบฝีมือ อี้เหวิน

        หลังจากผ่านไปหลายกระบวนท่ากวนจิง ก็หยุดหันหลังให้ แล้ว หันมาช้า ๆดวงตาเขามองทะลุจิตใจของศิษย์หนุ่มราวกับรู้ทุกความคิด

        “วิชายุทธของเ๯้าก้าวหน้าไปมากเ๯้าจำได้มั๊ยว่า เ๯้ามีความแค้นต้องชำระ ใครเป็๞คนฆ่าพ่อแม่เ๯้า” กวนจิงเอ่ยถาม

        เสียงของเขาไม่ดังนักแต่แฝงด้วยแรงกดดันที่ทำให้อี้เหวินต้องกำหมัดแน่น และเอ่ยตอบ

        “ข้าจำได้ดีข้าไม่มีวันลืม เป็๞อ๋องแปด แห่งเจียนเฉิง (剑城)“หว่านเหยียนจง”

        “ข้าตามหาเ๽้ามานานจนเมื่อสามปีก่อน ข้าก็ได้พบเ๽้า และเฝ้าสอนวรยุทธให้เ๽้า เพื่อให้เ๽้าไปล้างแค้น”กวนจิงกล่าวอยากหนักแน่น

        “ต้องขอบคุณอาจารย์เป็๞อย่างยิ่งศิษย์ไม่เคยลืมบุญคุณ” อี้เหวิน กล่าวพร้อมยกมือคารวะ

        “แต่ด้วยวรยุทธของเ๽้าตอนนี้ก็คงไม่สามารถเข้าใกล้ตัวของ หว่านเหยียนจง ได้แน่ เพราะรอบกาย เค้ามีแต่ยอดฝีมือเ๽้าจะต้องอดทนฝึกฝนต่อไป เข้าใจมั๊ย อย่าให้ความแค้นนำพาไปสู่ความตายเ๽้าเข้าใจมั๊ย?” กวนจิงเย้นย้ำ

        “เข้าใจครับ!ศิษย์จะตั้งใจฝึกฝน” อี้เหวินตอบรับอย่างหนักแน่น

        “แล้วอาการเ๽้าเป็๲อย่างไรบ้างยังรู้สึกหนาวๆ กลางดึกอีกมั๊ย” กวนจิงเอ่ยถามด้วยความเป็๲ห่วง

        “ดีขึ้นมากแล้วครับแต่ยังมีอาการอยู่บ้าง” อี้เหวินตอบ

        “เมื่อตอนยังเด็กเ๽้าถูกพวกโจรชั่ว ลูกน้องของหว่านเยี่ยนจง ทำร้าย แต่ถ้าเ๽้าขยันฝึกฝนอาการเ๽้าก็จะไม่กำเริบ และจะค่อยๆดีขึ้น” กวนจิงกล่าว

        “ขอบคุณอาจารย์ที่เป็๞ห่วงศิษย์จะตั้งใจฝึกฝน” อี้เหวินกล่าวขอบคุณ

        ลมหนาวพัดแรงขึ้นเสียงใบไม้สั่นสะท้านดังคล้ายคำเตือนว่า ความแค้นที่ถูกซ่อนเร้นกำลังจะเผยตัวและมันจะเปลี่ยนชะตาชีวิตของอี้เหวินไปตลอดกาล