“อาาา ตัวเอ็งนี่มันหอมดีจริงๆ”
“พ่อกำนัน อ๊า อย่านะ อื้ออ หยุดเถอะ หนู.....หนูจะไม่ถือสาคนเมา....แค่ปล่อย....อ๊า....ปล่อยน้าา”
“ฮ่าๆๆ เอ็งนี่มันตลกจริงๆ”
“อื้อออ”
ร่างระหงโดนผลักลงไปบนเตียงขนาดใหญ่จนตัวลอย ก่อนที่เ้าของห้องจะขึ้นคร่อมได้อย่างง่ายดาย ชายรุ่นใหญ่ซุกไซร้ไปตามซอกคอระหงอีกครั้ง เหมือนกับที่ลูกชายได้เคยทำกับเ้าสาวเมื่อ่หัวค่ำ.....แต่ความรู้สึกที่ชบาได้รับ....มันกลับต่างกันโดยสิ้นเชิง!
ความร้อนแรงและความเสียวซ่านที่กำลังแพร่กระจายไปตามตัว...
มันรู้สึกดีจนสติของเธอเกือบจะลืมตัวไปด้วยซ้ำ!
ฟอดดดด...
“อ๊างงง ปล่อยนะ ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้”
“เอ็งจะแหกปากร้องให้ไอ้เจตน์มันตื่นขึ้นมาหรือไง”
“อื้ออ ก็เอาสิ....ถ้าพี่เจตน์รู้....”
“คิดดีๆ นะนางชบา”
“…..”
เสียงคำรามขู่ในลำคอทำให้คำพูดหายไป่หนึ่ง ร่างแกร่งที่ตรึงข้อมือของเธอจ้องลงมาตาเขม่ง นอกเสียจากความกลัวที่ลูกสะใภ้กำลังเผชิญ....ความเสียวจากร่องง่ามก็ค่อยๆ ประทุให้ได้รู้สึก
“พ่อเอ็งเอาโฉนดที่ดินมาจำนองอีกแล้วนะ....แถมยังเอาเงินมากกว่าครั้งก่อนด้วย อย่างนี้ข้าควรจะจัดการขั้นเด็ดขาดหรือเปล่า”
“หนู….หนูจะหาเงินมาใช้หนี้ลุงกำนันเอง”
“หึหึ เงินตั้งหลายบาทเอ็งจะหามาจากไหน ไอ้เจตน์มันคงจะให้เอ็งกลับไปทำงานหรอกนะ”
“ม…มันต้องมีสักทาง...อึก”
“ถ้าชาวบ้านรู้เข้าว่าพ่อเอ็งมาเอาเงินจากข้า....คงเป็ขี้ปากไปอีกนาน ส่วนไอ้เจตน์ก็คงโดนมองไม่ดีเพราะพ่อตาแน่ๆ”
“……”
หัวใจของชบาเต้นระริก
ร่างของเธอหนีไปไหนไม่ได้...แถมจะร้องะโออกไปก็คงมีแต่ผลเสียตามมา เธอลืมไปว่าตัวเองกำลังอยู่ในถิ่นของไอ้เสือหื่นคนนี้ และร่างสูงก็มีอาวุธที่จะทำให้เธอยินยอมได้อย่างไม่ต้องสงสัย
“ละ….แล้วพ่อกำนัน....จะให้ฉันทำยังไง...อึก”
“เอ็งก็รู้ว่าจะต้องทำยังไง”
เสียงหื่นพูดอออกมาอย่างโจ่งแจ้ง...
“ไม่เอ่าน่า....เมื่อสักครู่เอ็งยังครางมีความสุขอยู่เลย”
“น…นั่นก็เพราะ....หนูนึกว่าเป็พี่เจตน์ต่างหาก”
“ฮ่าๆ แล้วตอนที่ไอ้เจตน์ทำให้....มันเสียวขนาดต้องกดหัวข้าลงไปในรูเลยหรือเปล่า”
“…อึก”
ชบาเม้มปาก...
อย่าว่าแต่เสียวเลย...
เมื่อตอนที่เข้าห้องหอเมื่อหัวค่ำ...ลิ้นของสามีป้ายแดงยังไม่แตะชิมรสชาติสวาทของภรรยาเลยด้วยซ้ำ!
“เงียบอย่างนี้....อย่าบอกนะว่า”
“มะ….ไม่ใช่....พี่เจตน์....”
“แก้ตัวแทนผัวได้ดีหนิ.....ข้าเป็พ่อมัน....เลี้ยงดูมันมาั้แ่เด็ก ทำไมจะไม่รู้ว่ามันเป็ยังไง”
“….”
ชบาเงียบไปครู่นึง...
เธอไม่รู้จะสรรหาคำไหนมาเถียงกับพ่อตาของตัวเองได้ เพราะสิ่งที่กำนันหาญพึ่งจะกล่าวมา....มันเป็เื่จริงทั้งหมด!
“ข้าเป็คนใจกว้าง....เื่แบบนี้ข้ามีข้อเสนอตลอด”
“อึก….ไม่เอาหรอก อ๊าาาา”
“อย่าพึ่งปฏิเสธสิ”
มือหนาล้วงเข้าไปในกางเกง ก่อนจะพบกับความเปียกชื้นที่มากกว่า่แรกเป็ไหนๆ....
“หืม….แต่ดูเหมือนตรงนี้ของเอ็งมันจะตอบหมดแล้วนะ”
“ย…อย่านะ อ๊างงง ไม่เอา อื้อออ”
“สมกับเป็ลูกสะใภ้ข้าจริงๆ.....ถ้าอย่างนั้นคืนนี้เอ็งก็ต่อต้านให้สุดก็แล้วกัน”
กำนันหาญก้มลงไปกระซิบที่ใบหู ก่อนจะกัดงับเข้าไปในลำคอราวกับผีดูดเื ร่างระหงกระตุกสั่นไปมาบนเตียง แม้ว่าเสียงของเธอจะสามารถร้องออกมาได้อย่างเต็มที่ แต่ชบาก็ต้องเก็บเสียงนั้นเอาไว้ เธอไม่อยากให้ใครได้ยินอะไรทั้งนั้น....
โดยเฉพาะกับสามีที่นอนกรนอยู่ในห้องหอ...
แต่ทำไมลมหายใจร้อนๆ ของพ่อกำนัน....มันถึงได้ทำให้ร่างของเธออ่อนระทวยได้ขนาดนี้ก็ไม่รู้!
“อื้อออ ถ้าต้องเป็อย่างนั้น....หนู.....อึก.....หนูต้องใช้หนี้พ่อกำนันเท่าไหร่”
“อา….หึหึหึ....มันต้องอย่างนี้สิ”
“……”
“แต่ตอนนี้ข้ายังไม่อยากพูดเื่ข้อตกลงให้เสียเวลา เอาเป็ว่าตั้งใจกางขากว้างๆ ก็แล้วกัน!”
“อ๊ะ?!อื้อออออ”
4K
![ผู้ชายของเจ้าพ่อ 2 [I’m loser baby] - จบแล้ว](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1575012715_68735619.webp)
