เกิดใหม่เป็นไอ้เจิด

    ตอนที่หนึ่งร้อยสามสิบ  ฝากตัวรับใช้นาย

    ตอนที่หนึ่งร้อยสามสิบ  ฝากตัวรับใช้นาย

    ข้าพเจ้า ขอปฎิญาณจงรักภักดีต่อพ่อปู่ องค์กรและหัวหน้า

    ข้าพเจ้าจะไม่ทรยศคิดคดต่อพ่อปู่องค์กรและหัวหน้า

    ข้าพเจ้าจะปฏิบัติตามกฎขององค์กร

    ข้าพเจ้าจะเชื่อฟังคำสั่งจากผู้บังคับบัญชาที่ถูกต้องตามบทบัญญัติขององค์กร

    ข้าพเจ้าจะช่วยเหลือสมาชิกในองค์กร....

    บรรดาสมาชิกแก๊งโจรของเสือดำรวมทั้งเสือดำเองนั้นพนมมือคุกเข่าต่อหน้าศาลของพ่อปู่ฤาษีโดยมีอาจารย์คงคอยทำพิธีแช่งน้ำ

    ที่ในน้ำมีอาวุธพวกมีดดาบอยู่เป็นคำสาปว่าใครที่ทำผิดคำสาบานนั้นท่ากับว่าจะต้องตกตายด้วยคมหอกดาบนั้น

    ทั้งที่เราคิดตามสามัญสำนึกนั้นต่อให้ตายแล้วอย่างไร?

    ก็แค่ไปเกิดใหม่เอง

    การทำตามคำสั่งที่ชั่วๆของหัวหน้าองค์กรหรือผู้บังคับบัญชาต่างหากที่จะทำให้เราตกนรกหมกไหม้

    เรายอมตายด้วยคมหอกดาบสักกี่สิบชาติก็ได้หากคำสั่งของผู้บังคับบัญชามันทำให้เราตกนรกหมกไหม้จากการกระทำที่ชั่วร้าย

    การขัดขวางคำสั่งของผู้บังคับบัญชาที่ชั่วร้ายจะทำให้เราได้บุญด้วยซ้ำ

    แต่ท่าทางคนทั่วไปจะไม่ค่อยได้คิดอย่างนั้นในแง่ของการมองโลกในระยะยาว

    อาจารย์คงได้มอบขันน้ำพร้อมพานรองไปให้กับพวกเสือดำ

    พวกเสือดำก็ดื่มน้ำที่มีคำสาปแช่งเอาไว้อย่างเคารพนบนอบไม่ได้มีท่าทางต่อต้านอะไร

    พวกเขาเคารพพ่อปู่ฤาษีอย่างมากด้วยซ้ำไม่กล้าทำอะไรที่เป็นการล่วงเกิน

    นั่นคือสิ่งที่น่าสนใจอย่างหนึ่งของดินแดนแห่งนี้กับแนวคิดของศาสนา

    หากเราคิดตามสามัญสำนึก

    หากเราแพ้สงครามเท่ากับว่าเทพเจ้าของเราเก่งน้อยกว่าเทพเจ้าของฝ่ายตรงข้าม

    มีเทพเจ้าของเผ่าไหนไม่ยอมช่วยคนในเผ่าที่นับถือตนเองในสงครามบ้าง?

    แต่ชาวยิวหรือชาวคริสต์นั้นยังมีแนวคิดว่าต่อให้เราแพ้สงคราม

    คนแพ้เทพเจ้าไม่แพ้

    ต่อให้แพ้สงครามเทพเจ้าของพวกเขาก้จะยิ่งใหญ่เนหือเทพเจ้าของคนอื่นๆเสมอ

    ส่วนของทางเราแม้คนจะแพ้ชนะกันก็ยังไม่ลามไปดูหมิ่นเทพเจ้าฝ่ายตรงกันข้ามเพราะแนวคิดของจักรวาลวิทยาของเราเทพเจ้ามีอยู่จริงๆเต็มจักรวาล

    วิชาทำนายทายทักก็มีอยู่จริงๆเพราะไม่อย่างนั้นคงทำนายเรื่องเจ้าชายสิทธัตถะไม่ได้

    แม้จะอ้างว่ามันไม่ใช่เรื่องทุกข์หรือการดับทุกข์

    แต่เราไม่ได้ต้องการทุกข์หรือการดับทุกข์ตอนที่โดนงูกัดหรือตอนที่โดนคุณไสย

    หากเชื่อมั่นในพระธรรมคำสอนปลงสังขารว่าสรรพสัตว์ต้องตาย

    ก็จะคิดว่าแค่ตายเองเดี๋ยวไปเกิดใหม่ไม่ใช่ปัญหาอะไรมากนัก

    หรือเราจะคิดว่ายังอยากอยู่ในโลกนี้ก่อนเพราะไม่มั่นใจว่าชาติหน้าเราจะได้กลับชาติมาเกิดเป็นอะมีบ้าที่ไม่ได้มีโอกาสทำบุญหรือไม่

    เราก็ต้องการคาถารักษาพิษงูและการแก้คุณไสย

    หากเวทย์มีจริงทำไมเราไม่ใช้มันเป็นเครื่องมือ?

    พระอาจารย์บางท่านบอกว่า

    โยมจะล่องหนหายตัวเหาะได้ไปทำไม?

    ทำไมไม่ขึ้นรถเอา?

    พระอาจารย์ท่านพูดถูกหากเราคำนวณการขี่คอโหงพรายวิ่งข้ามป่าข้ามเขาแล้วการมีรถนั่งนั้นสะดวกกว่าจริงๆ

    แต่ในภาวะที่อดอยากยากแค้นไม่มีรถไม่มีไฟฟ้า ไม่มีน้ำมัน

    การขี่คอโหงพรายก็เป็นทางเลือกทางหนึ่งในยุคหกศูนย์ที่ยากแค้นนี้

    หรือเรื่องแนวนายน้อยกังวลเรื่องศัตรูจะผิดสัญญา

    เราก็แก้ไขโดยคำสาปแช่งและสัตย์สาบานนี้เอง

    “อืม เท่านี้พวกเจ้าก็เป็นลูกน้องของไอ้เจิดศิษย์ข้าแล้วสำนักเดียวกัน กินข้าวหม้อเดียวกันแล้ว สามัคคีกันไว้ล่ะพวกเอ็ง”

    อาจารย์คงกล่าวสั่งสอนพร้อมกับสูบบุหรี่ทีละหกมวนจนควันโขมงแข่งกับผู้พันสโม๊กเกอร์แห่งวันพีซได้

    “สาธุจ้า”

    เสือดำและลูกน้องก็ยกมือไหว้รับคำสั่งสอน