ที่แห่งนี้เป็ที่ที่ผมได้รู้จักกับคำว่า ‘ฝึกงาน’ ที่แห่งนี้ทำให้ผมได้รู้จักกับ ‘เพื่อนร่วมงาน’ และที่แห่งนี้ที่ทำให้ผมได้พบกับ‘ท่านรอง’ ถึงแม้ว่า ณตอนนี้ ท่านเขาจะไม่ได้เป็ ‘ท่านรอง’ แล้วก็ตามและที่แห่งนี้ก็ทำให้ผมได้รู้จักกับ ‘ความรัก’…เอ่อ…อาจจะน้ำเน่าไปหน่อย แต่ในก็ทำให้ผมหลงรักที่นี่เข้าให้แล้วล่ะสิ…
“เฮ้ย! ไอ้น้องหมอก ใบสมัครงานหมดไปถ่ายเอกสารให้หน่อย”
“ปากกาหาย น้องหมอกเบิกปากกาให้ผู้สมัครงานหน่อยค่า”
“ไอ้น้องหมอกๆพาผู้สมัครงานไปตรวจสุขภาพที่ห้องพยาบาลหน่อยค่ะ”
เอ่อ…วันนี้ผมมาทำงานวนแรกนะครับยังไม่ได้ถ่ายรูปทำบัตรพนักงานเลย เห็นหน้าก็ใช้งานซะแล้ว
“ครับๆ ได้ครับ ได้ทุกคน”
หลังจากที่ผมฝึกงานจบกลับไปมหาวิทยาลัยเพื่อรับปริญญาและกลับเข้ามาทำงานงานอีกครั้งทุกอย่างก็ยังเหมือนเดิม ห้องฝ่ายบุคคลที่วันๆมีแต่พนักงานเดินเข้าเดินออกผู้สมัครงานที่มาสมัครงานบ้าง มาสัมภาษณ์งานบ้างก็เดินกันขวักไขว่แต่มันเป็ภาพที่ดูอบอุ่นดีครับ
“ใบสมัครงานยังไม่ได้เหรอ? เร็วๆหน่อยไอ้น้อง”
“น้องหมอกมาช่วยพี่สัมภาษณ์งานก่อนค่ะ”
นี่แหละครับ ดูอบอุ๊นอบอุ่น…
“เออ! ไอ้น้องหมอกเอ็งเป็ยังไงบ้าง?”
“เหนื่อยดิพี่ ขนาดผมมาวันแรกก็นะเนี่ย”
“แหม! ก็เป็งานแล้ว ก็ต้องช่วยๆกัน ที่พี่ถามก็เื่เอ็งกับผู้จัดการเป็ยังไงแล้วต่างหาก”
“ผู้จัดการไหนอ่ะพี่?”
“ก็ผู้จัดการเมฆไงคะ”
“อ๋อ ผมลืมไป แต่ก็ไม่เป็ไงนี่พี่”
“ได้ยินว่าจะย้ายไปอยู่กับผู้จัดการเขาเหรอ”
“Sup เล่าให้ฟังใช่มั้ยครับ?”
หลังจากมีเวลาพัก พวกเาาวบุคคลก็มานั่งกินข้าวที่โรงอาหารโดยที่ผมกำลังถูกพี่ต้นและพี่น้ำฝนสัมภาษณ์อยู่ ไม่ใช่สัมภาษณ์งานนะครับเป็การสัมภาษณ์เื่ส่วนตัว พวกพี่ๆเขาไม่ค่อยอยากเผือกเื่ของผมเล๊ยยย!
“อืมๆเล่ามาเลยค่ะ พี่อยากรู้”
ไม่เผือกธรรมดา มีการเผือกภาคพิเศษซะด้วยอย่างนี้เรียกเผือกใส่ไข่ได้มั้ยครับ? แต่ผมก็ไม่ได้มีเื่ปิดบังอะไรก็เลยเล่าให้คนอยากเผือกฟังจนเกือบบ่ายหมดเวลาพัก
“เป็ไงบ้างทำงานวันแรก?”
“อ่อครับ ก็เหมือนตอนฝึกงานครับแล้วท่านรอง…เอ่อ…ผู้จัดการล่ะครับ”
“…นี่คุณจะเรียกผมอย่างนั้นจริงๆเหรอ?”
“ก็ท่านรองเลื่อนเป็ผู้จัดการแล้วผมก็ต้องเรียกอย่างนี่สิครับ”
“…”
“แล้ววันนี้จะให้ผมไปค้างที่บ้านได้รึเปล่าครับท่าน…เอ่อ…ผู้จัดการ?”
เปลี่ยนมาเรียกผู้จัดการแล้วมันลำบากจริงๆ
“…”
“ว่าไงครับผู้จัดการ?”
“…เดี๋ยวผมไปส่งที่ห้อง ส่วนเื่ย้ายบ้านผมจะติดต่อรถขนของให้ตอนนี้คุณก็เก็บของไปพลางๆก่อน แต่วันนี้ผมมีงานต้องเคลียร์ไว้พรุ่งนี้จะไปช่วย”
“ครับได้ครับ ขอบคุณครับผู้จัดการ”
“…”
ดูท่านเขาจะเงียบๆนะครับรึว่างานยุ่ง? แต่คงเหนื่อยน่าดูแหละพอเลื่อนขั้นปริมาณงานก็คงมากขึ้นตาม แล้วเงินเดือนก็คงได้มากขึ้นแน่นอนอิจฉาครับอย่างผมเป็เด็กใหม่เงินเดือนไม่ยังไม่เยอะเท่าไรเลย
“วันไหนนะคะที่น้องหมอกจะย้ายบ้านให้พี่ๆไปช่วยมั้ยคะ?”
“อืมๆเอาสิ เดี๋ยวพี่ๆไปช่วย”
“อ๋อไม่เป็ไรครับท่าน…เอ้ย!ผู้จัดการเขาติดต่อรถขนของให้ครับ”
“เหรอ ดีจังมีแฟนใจดี ทีกับคนอื่นแทบจะฆ่าปาดคอ”
“ฮ่าๆจริงค่ะ แต่น้องหมอกทำไมเรียกผู้จัดการเมฆอย่างนั้นล่ะคะ?เป็แฟนกันเรียกไม่สนิทสนมเลย”
“…ก็ท่านเขาไม่ได้เป็ท่านรองแล้วผมก็เรียกผู้จัดการก็ถูกแล้วนี่ครับ”
“ไม่ใช่อย่างนั้น ทำไมไม่เรียกพี่เมฆ? พี่เมฆาอะไรอย่างนั้นล่ะ”
“นั่นสิคะ แบบนั้นดีกว่าอีก”
“แต่มันไม่ชินนี่ครับ”
ใช่ครับมันไม่ชินผมไม่เคยเรียก มันเขินๆยังไงไม่รู้ ปกติผมหน้าด้านมากนะครับ แต่คราวนี้เขินจนไม่กล้าเรียกท่านร…เอ้ย! ผู้จัดการเขาว่าพี่จริงๆ
“วันนี้ท่าน…เอ้ยผู้จัดการไม่ต้องเคลียร์งานต่อเหรอครับถึงอยู่ช่วยผมขนของได้?”
“…นี่ผมถามจริงๆ ไม่คิดจะเปลี่ยนวิธีเรียกผมเหรอคุณไม่คิดว่ามันแปลกๆเหรอ?”
“ม…ไม่นี่ครับปกตินะครับ”
เอ้า!ยังมาทำหน้าดุอีก ถ้าเป็เมื่อก่อนผมกลัวนะครับแต่ตอนนี้ผมมีภูมิต้านทานแล้วไม่กลัวหรอกครับบอกเลย
“…”
ผู้จัดการวางมือจากของที่จัดใส่กล่องแล้วเดินเข้ามาหยุดยืนที่ด้านหลังผมแต่บอกแล้วผมไม่กลัวท่านเขาจะเตะก้านคอหรอกนะครับเพราะท่านเขาไม่เคยทำร้ายผมอยู่แล้ว
“เฮ้ย! ผู้จัดการทำอะไรครับ”
อยู่ๆท่านเขาก็อุ้มผมขึ้นแล้วแบกใส่บ่าแบบแบกกระสอบข้าวสารเลยครับจมูกผมจะทิ่มตูดท่านเขาอยู่แล้ว
“คุณนี่มันดื้อจริงๆนะ เห็นทีจะต้องทำให้เข็ดหลาบซะบ้างแล้ว”
“ด…เดี๋ยวครับ ผู้จัดการจะทำอะไรผมอ่ะ? ปล่อยผมลงก๊อนนน!”
หวังว่าท่านเขาจะไม่กระทืบผมใส้แตกหรอกน้า!
‘พรึ่บ’
เอิ่ม…โยนลงบนเตียง รู้สึกว่าลักษณะมันคุ้นๆนะครับ นี่เพิ่งจะหนึ่งทุ่มเองแถมพรุ่งนี้ยังไม่ใช่วันศุกร์อีก…
“ด…เดี๋ยวก่อนครับผู้จัดการ”
“คุณเรียกผมว่ายังไงนะ?”
“เอ่อ…ผู้จัดการ…”
“หึ! ผมให้โอกาสคุณเรียกใหม่”
“ด…เดี๋ยวครับอ๊ะ!”
มือล้วงเข้ามาในเสื้อแล้วววบอกแล้วว่ามือท่านเขานี่ยิ่งกว่ามือปลาหมึกอีก
“เรียกพี่เมฆ…ลองเรียกสิครับ”
“อือ…”
ผู้จัดการเขากระซิบข้างหูทำเอาผมขนลุกซุ่เลย เราเพิ่งทำกันไปเมื่อสามวันก่อนเองน้า แล้ววันนี้ไม่ใช่วันศุกร์อย่างที่ท่านเขาบอกไว้นี่นา
“ว่าไงครับ?”
ท่านเขาถอดเสื้อผ้าผมออกด้วยความรวดเร็วแล้วโยนฟิ้วไปตกข้างเตียงไอ้เื่ถอดเสื้อผ้าผมนี่ท่านเขาถนัดนักแหละ
“เดี๋ยวครับ อ๊า!”
ผู้จัดการเอ้ย!พี่เมฆเริ่มเลียที่ยอดอกผมแล้วดูดหนักๆหลายครั้งอา…ผมรู้สึกว่าร่างกายของตัวเองมันเหมือนไม่ใช่ของตัวเองแล้ว…
“เรียกสิครับ…เรียกพี่เมฆ”
“พ…พี่เมฆ”
“อืม…เรียกอีกครับ”
พี่เขาเทเจลล่อลื่นที่ไอ้ลูกชายที่ไม่เล็กของพี่เขาแล้วก็ที่ด้านหลังของผมพร้อมกับแหย่นิ้วเข้ามาช้าๆ
“อา…”
“หมอกอย่าเกร็งครับ”
“อืม…พี่เมฆอย่าเลียตรงนั้น…อ๊า!”
พี่เขาไม่ปล่อยให้ผมได้พักหายใจเลย ทั้งนิ้วที่เพิ่มเข้ามาแล้วยังดูดที่ยอดอกผมอีกตอนนี้ผมรู้สึกเหมือนจะขาดใจตายละ
“พี่ไม่ไหวแล้ว…ขอนะครับ”
“อ๊ะ…เจ็บ”
ผมยังไม่ทันตอบเลยก็ยัดไอ้ลูกชายไม่น้อยเข้ามาแล้วฮือๆ เจ็บตูดครับ
“อืม…”
พี่เมฆสุดหล่อแต่ใจร้ายเริ่มขยับสะโพกช้าๆอ๊า…แต่มันโคตรลึกกก
“ต่อไปให้เรียกว่าพี่เมฆนะครับ”
“แล้ว…ที่พี่เมฆเรียกผมว่าปั๊กอ๊ะ…ช้าๆครับ”
“งั้นพี่เรียกน้องหมอกดีมั้ย อา…รัดแน่นจัง”
อย่าเรียกด้วยเสียงแหบๆต่ำๆแบบนี้เซ่เสียงพี่เขาหื่นมากอ่ะ ขนลุกเลย
“ม…ไม่…อย่าเรียกแบบนั้น…อา”
“น้องหมอก…อา…ซี๊ดดด ชอบให้เรียกแบบนี้เหรอครับ”
‘จุ๊บ’
พี่เมฆจูบทซับที่เรียวปากผมอย่างอ่อนโยนเรียวลิ้นร้อนไล่ต่ำลงมาเรื่อยๆ ลมหายใจร้อนๆของพี่เขาเป่าอยู่ที่ซอกคอผมอา…โคตรเสียวเลย…
“ม…ไม่ชอบ อา…อืม…ผม…ไม่ไหว”
“รอก่อน…รอพี่ก่อน”
อ๊าก!!น้อชายถูกจับเป็ตัวประกัน ไอ้พี่เมฆปล่อยมือก๊อนนน!!
“ป…ปล่อยมือครับปล่อยก่อน”
“อืม…ไม่ได้ครับ รอพี่ด้วยสิ”
“อา…อืมมม พี่เมฆ…ปล่อยก่อนนะ…นะครับ”
ผมใช้ลูกอ้อน กอดคอพี่เขาแล้วโน้มลงมาจูบ เราแลกลิ้นกันอยู่ซักพักพอพี่เขาเผลอผมก็พลิกตัวเองขึ้นข้างบนทันทีคราวก่อนพี่เขาก็ยอมผมด้วยท่านี้แหละ ผมถึงรอดมาได้…
“อา…ซี๊ดดดหมอกครับ”
ผมจูบที่ซอกคอพี่เมฆเพื่อแก้แค้นอยากจะกัดซักแผลสองแผลแต่กลัวพี่เขาจะเอาคืน
“อา…พี่เมฆ…อืม”
ผมใกล้จะถึงละ ตอนนี้ผมนั่งขย่มอยู่บนตัวพี่เขา เวลาอยู่ข้างบนแล้วมันรู้สึกดีแบบนี้เองครับอิอิ
“อา…อืมมม”
พี่เขาร้องครางหนักๆผมโคตรชอบ เวลาผมขยับสะโพกพี่เขาจะทำหน้าเคลิ้มๆ ดูแล้วโคตรเซ็กซี่เลย ผมขยับสะโพกเร็วขึ้นอา…ผมจะถึงแล้วแต่ดูพี่เขาก็คงจะไกล้ถึงเหมือนกัน
“อา…อืมมม…อ๊า!”
ตัวผมกระตุกพร้อมทั้งปล่อยออกมาเลอะหน้าท้องพี่เมฆเต็มไปหมด
“อา…หมอก ซี๊ดดด…อา”
พี่เมฆกดสะโพกแล้วกระแทกเข้ามาสองสามครั้งพร้อมทั้งปลดปล่อยออกมา ทำให้ข้างในของผมความรู้สึกอุ่นวาบขึ้นมาทันที ผมนอนหอบอยู่บนตัวพี่เขา แล้วค่อยๆยันตัวขึ้นมองดูหน้าท้องพี่เขาที่เลอะไปด้วยคราบของผมแล้วโคตรสะใจอ่ะครับเหมือนผมได้อยู่บน…อา…ครับหลอกตัวเองนิดๆหน่อยๆก็ยังดี!
“ต่อไปให้เรียกว่าพี่เมฆ แล้วถ้ายังเรียกเหมือนเดิมจะถูกลงโทษนะครับ”
“ลงโทษ? แบบเมื่อกี๊เหรอครับ?”
ผมแกล้งทำเป็ซื่อถามไปงั้นแหละครับ แหม! ไอ้การลงโทษแบบนี้ผมก็ไม่ได้รู้สึกโกรธอะเล๊ยยออกจะ…ชอบบบ!
“อืม ขอคิดก่อน…อาจจะหนักว่านี้”
“…”
หนักกว่านี้ผมก็รับได้ ผมชินละ??
“โกรธเหรอ? เอ่อ…เซ็กส์มันก็แบบ…เป็การแสดงความรักชนิดหนึ่งไง…”
พี่เมฆหน้าหงอยเป็น้องไซขาดอาหารเม็ดแล้วดูไปก็น่ารักไปอีกแบบครับ แกเห็นผมเงียบคงคิดว่าผมโกรธ เปล่าเลยยย ผมรู้สึกว่านอกจากผมจะหน้าด้านมากแล้วผมเริ่มจะเป็โรคจิตเพิ่มอีกอย่างละ
“…”
“โกรธจริงเหรอ? คือ…เอิ่ม…ก็พ…พี่รักหมอกแล้วก็อยากแสดงความรักไง”
“จริงเหรอครับ? งั้นรักผมมากแค่ไหน?”
“ร…รักมากที่สุด”
“ผมจะให้อภัยก็ได้นะแต่…”
“แต่? แต่อะไรครับ?”
“คราวหน้า…ให้ผมอยู่ข้างบนบ้าง…ได้มั้ย?”
ขอให้ผมอยู่บนซักครั้ง แล้วผมจะเป็เด็กดี…
‘พรึ่บ’
พี่เมฆพลิกร่างผมให้ลงมานอนอยู่ด้านล่างแล้วทาบตัวลงมาพร้อมทั้งจับมือทั้งสองข้างของผมกดลงบนเตียงด้วยมือของพี่แกเพียงข้างเดียว!! พี่แกจะแรงดีเกินไปแล้ววว ผมขยับมือไม่ได้เลย
“ก็ได้นะ…ให้หมอกอยู่ข้างบน”
“จ…จริงเหรอครับ?”
ผมเริ่มมีความหวัง ถ้าพี่ให้โอกาสผมผมจะบริการพี่ให้ถึงใจที่สุดครับเพราะผมได้เรียนรู้ทฤษฎีจากในเน็ตมาจนทะลุปรุโปร่งแล้ว…
พี่เมฆเริ่มคลอเคลียที่ซอกคออีกแล้ว ผมยังหอบไม่หายเลยนะ แต่ก็ชอบแหละ…แต่ผมไม่พูดหรอกเดี๋ยวพี่แกจะได้ใจ…เอ๊ะ!หรือว่าจะเป็รอบนี้เลย? หรือว่าพี่แกอยากลองเลย??? ผมพร้อมมากบอกเลย
“อืม…จริง…ก็แบบวันนี้ไงหมอกก็อยู่ข้างบน คราวก่อนก็ด้วย”
“…มันไม่เหมือนกันนี่ครับ!”
“แต่พี่ติดใจมากเลยนะที่หมอกออนท็อปให้”
‘จุ๊บ’
อย่ามาทำหน้าหื่นแบบนั้นนะ แล้วยังมาจูบหลอกล่อแบบนี้อีกผมชอบมากจริงๆนะ พี่เขาจูบเก่งมากๆ ทำผมเคลิ้มตลอดเลย มันทำให้ใจผมสั่นหวั่นไหวตลอดเลย
“พี่…ชอบเหรอ?”
“ครับ ชอบมาก…”
“อ๊ะ…เดี๋ยวครับ”
…คาดว่าคืนนี้ไม่น่ารอดเพราะอาจจะมียกสองตามมาไหนพี่สัญญาว่าจะเป็คืนวันศุกร์ แต่นี่มันแค่วันพฤหัสบดีเองน้า!!
เช้านี้ผมตื่นขึ้นมาด้วยความกระปรี้กระเปร่า แปลกใจตัวเองเหมือนกันที่ชิน?? เพราะคิดว่าจะอ่อนเพลียไม่อยากตื่นเพราะว่าเมื่อคืนโดนไปสองดอก!! ปรับตัวง่ายไปเหมือนจิ้กจกมันก็ไม่ค่อยดีนะครับ แต่เมื่อคืน ’พี่เมฆ’ นอนค้างที่ห้องผมเป็ครั้งแรกเลย แต่คงไม่มีครั้งที่สองแล้วเพราะผมจะย้ายไปอยู่บ้านพี่เขาแล้วครับ!! หลังจากที่อยู่มาสี่ปีรู้สึกใจหายเหมือนกันเ้ารังหนูน้อยๆของผม
“เป็อะไรรึเปล่า เจ็บตรงไหนมั้ยครับ?”
“เปล่าครับ…แค่รู้สึกใจหาย วันนี้ต้องย้ายออกจากหอแล้ว”
“อืม…่บ่ายโมงรถจะมาขนของเดี๋ยวพี่เข้ามาดูให้”
“ขอบคุณนะครับที่มาดูให้ เพราะผมลามาไม่ได้”
“เพิ่งทำงานอย่าเพิ่งลาจะดีกว่า เดี๋ยวพี่จัดการให้เอง”
“ครับ”
มีแฟนดีเป็ศรีแก่ชาติ มีแฟนฉลาดชาติเจริญ?? พี่เมฆจัดการให้หมดทุกอย่าง พอกำนันรู้ข่าวก็อยากจะมาดูด้วย แต่วันนี้แกมีประชุมเห็นว่าจะมาหาวันอาทิตย์แกบอกว่าอยากเห็นบ้านของลูกเขยแก ผมล่ะนับถือพ่อผมจริงๆไม่ได้มีความโกรธอะไรผมเล๊ยยที่มีผัวเป็ตัวเป็ตน ช่างเข้าใจวัยรุ่นจริงๆ
“ตอนเย็นพี่เข้าไปรับที่โรงงานนะ”
“ครับ ขอบคุณมากๆนะครับที่ช่วยผม”
“…เราเป็คนรักกันมีอะไรก็ต้องช่วยกันสิครับ”
“ครับ พี่เมฆ”
ขอบคุณครับพี่เมฆสุดหล่อหุ่นดีและใจดีที่สุดในสามโลกที่ทำให้ผมได้รู้จักความรักและได้รับรู้ว่าการมีผัวได้อะไรมากกว่าที่คิดอิอิ…
779
![วอร์ดร้อน ซ่อนตัณหา (Extended) [NC 25+]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1768821873_6523090.webp)
