บทที่13
เพื่อนสาว
ั้แ่คืนนั้นระหว่างเธอกับฉายรวีก็มีความสัมพันธ์ที่ดีต่อกันจนกลายมาเป็เพื่อนที่พูดคุยกันเกือบทุกวัน
และวันนี้เธอต้องมาเผชิญชะตากรรมตอบคำถามไร้สาระของฉายรวีอีก
ฉายรวีผู้ตามเทรนไม่ทัน (เอาปากกามาวงหมายความว่าอะไร?)
กุลจิรารู้สึกเบื่อหน่ายที่ต้องมาเป็ครูสอนฉายรวี(ก็หมายความว่าฉันไม่สวยตรงไหน เอาปากกามาวง)
ฉายรวี (จริงเหรอ? เธอโกหก ฉันไม่เชื่อ!)
กุลจิรา “...”
หลังจากนั้นไม่นานฉายรวีก็ส่งข้อความมาอีก (เธอต้องเสียใจมากเลยใช่ไหม? เธอจำใจต้องเลิกรัก แล้วยังต้องยอมรับว่าเธอไม่ดีพอสำหรับเขาอีกพีรดนย์ก็ทำเกินไป เขาคงข่มขู่เธอใช่ไหม? เธอโอเคไหม?)
กุลจิรารู้สึกว่าความเห็นอกเห็นใจของฉายรวีมากล้นจนเกินความจำเป็เธออธิบายให้ฉายรวีฟังอีกครั้งอย่างอดทน (พี่ดนไม่ได้ข่มขู่ฉันฉันคิดได้เองก็เลยเลิกไปยุ่งวุ่นวายเขา)
ฉายรวีไม่สนใจ (เธอยังรักเขามากใช่ไหม? เธอกลับไปง้อเขาสิ!)
กุลจิรา “…”
ไม่มีใครบอกฉายรวีหรือไงว่าความดื้อรั้นอย่างนั้นมันดูโง่มากอีกทั้งไม่จำเป็อีกด้วย
กุลจิราี้เีคุยกับคนไม่ยอมฟังใครคนนี้อีกเธอเปลี่ยนไปเื่อื่น (เธอจัดการชัยกรกับธานินยังไง เธอบอกพ่อแม่เธอหรือยัง?)
เมื่อพูดถึงเื่นี้ฉายรวีก็โกรธทันที(ฉันบอกท่านไปแล้ว แต่เพราะเกี่ยวกับธุรกิจของสองตระกูลและชื่อเสียงอะไรพวกนั้นฉันทำอะไรพวกเขาไม่ได้จริง ๆ)
ครอบครัวของฉายรวีเป็เพียงคนรวยรุ่นใหม่ที่ถือว่าเื้ัธรรมดาครอบครัวฉายรวีดำเนินกิจการบริษัทขนาดกลางและขนาดย่อม
แม้ว่าครอบครัวของชัยกรจะรวยน้อยกว่าครอบครัวฉายรวีแต่ก็มีฐานะของตระกูลเก่าถึงจะผ่านเวลามาหลายปีก็ยังมั่นคง
ดังนั้นฉายรวีจึงต้องทนทุกข์อัดอั้นตันใจจากการโดนหลอกลวงน่ารังเกียจนี้โดยไม่สามารถเรียกร้องความยุติธรรมมาได้ ดีที่สามารถยกเลิกงานแต่งงานนี้ไปได้
กุลจิราก็ไม่สามารถช่วยอะไรฉายรวีได้
(ลืมมันไปเถอะ)ฉายรวีส่งข้อความมาอีกว่า (ถึงอย่างไรฉันก็อยากขอบคุณเธอที่เตือนฉัน)
กุลจิรา (เื่เล็กน้อยตราบใดที่เธอไม่คิดว่าฉันยังรักพี่ดน ฉันจะไม่ให้เธอตอบแทนบุญคุณเื่นี้)
ฉายรวีเลือกที่จะไม่สนใจ(เธอเคยบอกว่าอยากจะได้บ้านแถวสุขุมวิทใช่ไหมพ่อของฉันมีหุ้นส่วนในโครงการหมู่บ้านแถวสุขุมวิทพอดี เธอสนใจไปดูบ้านตัวอย่างไหมฉันจะไปเป็เพื่อน)
กุลจิรารู้สึกสนใจเธอยังเลือกซื้อบ้านไม่ได้ (เธอมีส่วนลดไหม? ถ้ามีส่วนลดให้ฉันเป็พิเศษฉันอาจจะช่วยซื้อบ้านสักหลังก็ได้)
ฉายรวี (ได้สิฉันจะขอส่วนลดให้เธอเป็พิเศษ อาจจะให้เลือกเฟอร์นิเจอร์ตกแต่งสักห้องฉันจะลองขอพ่อดู)
กุลจิรารีบพูดทันที (ขอบคุณนะ)
เมื่อทั้งสองนัดหมายกันแล้วกุลจิราก็เริ่มวาดการ์ตูนเพื่ออัปเดตตอนต่อไปในคืนนี้
...
ในตอนเช้าหลังตื่นนอนกุลจิราก็ทำอาหารเช้าให้ตัวเองเสร็จ ก็เปิดเว็บไซต์มีจำนวนเข้าดูมากกว่าห้าพันครั้ง ดีกว่าที่คิดไว้ หลังจากอัปตอนใหม่ความคิดเห็นจำนวนมากก็ได้เพิ่มมากขึ้น
เธอเห็นความคิดเห็นของดิถดนัยเธอสามารถจินตนาการถึงสีหน้าอันน่ารักของดิถดนัยที่กำลังสงสัยในเนื้อเื่
น้องชายที่น่ารักของเธอ!
แน่นอนว่าเสียงข้อความเข้าที่ดังขึ้นต้องเป็ข้อความจากดิถดนัย (พี่กุล! พี่หลอกผมเห็นว่าผมยังเด็กแล้วคิดว่าหลอกง่าย! พวกเขาทั้งหมดบอกว่านี่เป็เื่ปกติ!เพราะเป็เว็บไซต์สำหรับสายวาย)
กุลจิราปลอบใจดิถดนัย(พี่โกหกน้องดินเมื่อไหร่กันพี่บอกน้องดินแล้วว่าเป็เื่การต่อสู้ทางธุรกิจของผู้ชายสองคน)
ดิถดนัยพูดด้วยความน้อยใจ(แต่พี่กุลไม่ได้บอกว่าผู้ชายยังรักกันอีกด้วยผมไม่อยากเป็ต้นแบบการ์ตูนให้พี่กุลแล้ว)
กุลจิราอดขำไม่ได้(ก็น้องดินไม่ได้ถาม)
ดิถดนัย “...”
อย่างไรก็ตามกุลจิราก็บอกดิถดนัยว่าโครงเื่จะเน้นาธุรกิจและสภาพสังคมเป็หลักดังนั้นดิถดนัยจึงได้รับการปลอบใจ
ตอนนี้ดิถดนัยงอนกุลจิราเขาบอกว่าจะไม่แนะนำเธอให้เพื่อน ๆ เขารู้จักตอนแรกเขายังพูดคุยกับเพื่อนร่วมชั้นเกี่ยวกับการ์ตูนของกุลจิราอย่างกระตือรือร้นเขายังรู้สึกแปลกใจที่เพื่อนร่วมชั้นผู้หญิงมองเขาแปลก ๆ
กุลจิรากลั้นหัวเราะเอาไว้ไม่ได้“ฮ่าๆๆ”
เธอคิดไม่ถึงว่าดิถดนัยจะน่ารักขนาดนี้เพื่อชดเชยเขา กุลจิราซื้อของทานเล่นไปให้เขาเพื่อปลอบใจ
ดิถดนัยเปิดประตูเห็นกุลจิราถือถุงขนาดใหญ่และยื่นส่งให้เขาแต่เขาไม่สามารถพูดคำว่า (ผมไม่ชอบขนมหวาน) ได้!
ช่างมันเถอะไม่ใช่เื่ใหญ่ที่จะมีเขาจะเป็ต้นแบบการ์ตูนวายให้กุลจิราถ้าเขาพูดจารุนแรงเกินไปกุลจิราคงเสียใจ
…
ตอนบ่ายวันนี้ เธอจะไปดูบ้านตัวอย่างในโครงการที่พ่อฉายรวีเป็หุ้นส่วนแถวสุขุมวิทจึงเลือกจะแต่งหน้าบางเบา ใช้ลิปทินต์แต่งตา เติมแก้ม และทาริมฝีปากแท่งเดียวจบทั้งหน้า เพิ่มความเก๋ด้วยการติดสติกเกอร์เพชรอันเล็ก ๆตรงใต้ตาข้างซ้าย เงาสะท้อนในกระจกให้ความรู้สึกดูน่ารักแสนซน
ดัดลอนที่ปลายผม มัดรวบไว้แค่ครึ่งหัวจากนั้นสวมเสื้อยืดแขนสั้นสีขาวเอวลอย กางเกงยีนส์ สะพายกระเป๋าที่พึ่งซื้อมาใหม่รองเท้าผ้าใบสีขาว เธอแต่งตัวเพื่อให้สะดวกต่อการเดินดูบ้าน
เมื่อกุลจิราเดินลงมาด้านล่างอาคารฉายรวีที่เห็นการแต่งตัวของกุลจิราก็จ้องมองด้วยสายตาเบิกกว้าง“เธอ...เธอทำไมแต่งตัวแบบนี้ปกติเห็นแต่เธอแต่งตัวเซ็กซี่เป็ผู้ใหญ่ แล้วยังแต่งหน้าเข้มจัดจนดูแก่พอมาแต่งหน้าแต่งตัวแบบนี้แล้วน่ารักจัง”
กุลจิราเลยชมฉายรวีกลับ “วันนี้เธอก็สวยเธอใส่ชุดเดรสตัวนี้แล้วสวยมาก”
ฉายรวีหมุนตัวให้กุลจิราได้มอง“ใช่ไหมล่ะ!”
ทั้งสองควงแขนกันไปที่รถของฉายรวีที่จอดรออยู่ด้านหน้าอาคาร
เมื่อนั่งด้านหลังรถกันเรียบร้อยฉายรวีก็พูดกับคนขับรถ “ไปโครงการแถวสุขุมวิทค่ะ พ่อบอกลุงแล้วใช่ไหมคะว่าอยู่ตรงไหน”
คนขับรถ “คุณผู้ชายบอกแล้วครับ”
ใช้เวลาเกือบหนึ่งชั่วโมงก็ถึงโครงการหมู่บ้านคนขับรถขับไปจอดหน้าสำนักงานขายของโครงการพวกเขารถจากรถยังไม่ทันก้าวเข้าไปในสำนักงานขาย
โทรศัพท์ของฉายรวีก็ดังขึ้นจากนั้นท่าทีของฉายรวีก็ดูเคร่งเครียด
หลังจากวางสาย ฉายรวีก็พูดว่า“ฉันมีเื่ต้องจัดการ เธอเข้าไปดูโครงการก่อนนะฉันจะไปหาเธอหลังจากที่ฉันจัดการธุระเสร็จแล้ว”
ฉายรวีเรียกพนักงานขายให้ออกมารับรองกุลจิราเป็พิเศษ“กุลจิราเป็เพื่อนของฉัน ช่วยดูแลให้ด้วยนะคะ”
พนักงานขายที่ติดป้ายชื่อญาดาเข้ามารับรองกุลจิราอย่างรวดเร็ว“สวัสดีค่ะคุณฉายรวี คุณกุลจิรา คุณฉายรวีไม่ต้องกังวลนะคะฉันจะดูแลคุณกุลจิราเป็อย่างดีเลยค่ะ”
ฉายรวีหันไปมองกุลจิรา “ฉันไปก่อนนะ”
กุลจิราพยักหน้าตอบรับ “อืม”
กุลจิรามองฉายรวีที่นั่งรถออกไปจนสุดสายตาก็เดินเข้าไปในสำนักงานขายพร้อมญาดา
ญาดาต้อนรับกุลจิราเป็อย่างดีและนำข้อมูลบ้านแต่ละหลังของโครงการได้เลือก“ทางโครงการมีบ้านเดี่ยวสองชั้นมีให้เลือกถึงสี่แบบค่ะเน้นพื้นที่ใช้สอยสี่ถึงห้าห้องนอน เหมาะกับครอบครัวขนาดกลางถึงขนาดใหญ่และมีพื้นที่รอบตัวบ้านที่ให้ความเป็ส่วนตัว ราคาเริ่มต้นสามสิบห้าล้านค่ะ”
ญาดานำโมเดลบ้านแต่ละแบบให้กุลจิราดู“หลังนี้เป็บ้านเดี่ยวสองชั้น ที่ดินแปดสิบสองตารางวาพื้นที่ใช้สอยสี่ร้อยสามสิบเก้าตารางเมตร สี่ห้องนอน ห้าห้องน้ำ ที่จอดรถสามคัน
หลังนี้เป็บ้านเดี่ยวสองชั้นที่ดินร้อยตารางวา พื้นที่ใช้สอยห้าร้อยตารางเมตร สี่ห้องนอน สี่ห้องน้ำที่จอดรถสี่คัน
ทั้งสองหลังเป็บ้านขนาดกลางเหมาะสำหรับครอบครัวขนาดกลางคุณกุลจิราชอบไหมคะ หรือว่าอยากจะดูบ้านเดี่ยวขนาดใหญ่ด้วยไหมคะ?”
กุลจิรามองดูโมเดลด้วยความพอใจ“บ้านหลังแรกเหมาะกับฉันมากกว่าค่ะ”
กุลจิราถามระยะเวลาในการสร้างเพราะเธอเห็นแต่บ้านตัวอย่างและบ้านที่กำลังก่อสร้างบางหลัง“ต้องใช้เวลาในการสร้างนานไหมคะ?”
ญาดานำเอกสารมาให้กุลจิรา“หากทำสัญญาแล้วจ่ายเงินงวดแรกก็สามารถเริ่มสร้างนับั้แ่วันทำสัญญาใช้เวลาในการสร้างบ้านประมาณสิบเดือนถ้าให้ทางโครงการตกแต่งภายในด้วยก็ใช้เวลาประมาณสิบห้าเดือนค่ะ”
ญาดาชักชวนให้กุลจิราไปดูบ้านตัวอย่าง“คุณกุลจิราไปดูบ้านตัวอย่างก่อนไหมคะบ้านตัวอย่างเป็แบบบ้านหลังที่คุณกุลจิรา้าเลยค่ะ”
กุลจิราพยักหน้าตอบรับอย่างรวดเร็ว“ได้ค่ะ”
พวกเขาเดินออกหน้าสำนักงานขายโดยญาดาขับรถกอล์ฟพาไปยังบ้านตัวอย่าง
ใช้เวลาไม่นานก็ถึงบ้านตัวอย่างด้านข้างมีการก่อสร้างบ้านหลังใหญ่ ญาดาพูดว่า“บ้านหลังใหญ่ด้านข้างเป็บ้านเดี่ยวสองชั้น ที่ดินหนึ่งร้อยแปดสิบตารางวา มีพื้นที่ใช้สอยเจ็ดร้อยแปดสิบตารางเมตรห้าห้องนอน หกห้องน้ำ ที่จอดรถสี่คัน เป็แบบบ้านที่ใหญ่ที่สุดของโครงการนี้ค่ะ”
ญาดาเดินนำกุลจิราเข้าไปในบ้านตัวอย่าง“ด้านในตกแต่งพร้อมอยู่เลยค่ะ หากอยากให้ทางโครงการตกแต่งบ้านตามบ้านตัวอย่างทางโครงการมีราคาพิเศษให้ด้วยนะคะ”
กุลจิราสนใจการตกแต่งที่ออกแนวโมเดิร์น“สวยมากค่ะ ดูโปร่งโล่งสบาย”
กุลจิราใช้เวลาเกือบตลอดทั้งบ่ายดูบ้านตัวอย่างด้วยความพอใจเธอตัดสินใจจะซื้อบ้านในโครงการนี้
ญาดาเดินเข้ามาหา“คุณกุลจิราจะทำสัญญาที่นี่ หรือไปทำที่สำนักงานขายคะ?”
กุลจิรายังคงเดินดูบ้าน“ทำที่นี่ได้ไหมคะ ฉันยังอยากดูบ้านตรงส่วนห้องครัวกับด้านหลังค่ะ”
ญาดาพูดด้วยน้ำเสียงยินดี “ได้ค่ะฉันไปเอาเอกสารที่สำนักงานสักครู่นะคะ”
กุลจิราพยักหน้าตอบรับ “ค่ะ”