The Revenge of Dark Guardian [สงครามสวรรค์ออนไลน์]

                ไม่ทันได้ทำความเข้าใจสถานการณ์ตรงหน้าซูหยางก็ถูกโน้ตกระแทกของอีกฝ่ายซัดเข้าเต็มร่างตัวปลิวถอยไปด้านหลังหลายก้าวทั้งยังได้รับความเสียหายไม่น้อยอีก

                อย่าได้เห็นว่าอัศวินนั้นแข็งแกร่งและทนทานมากที่สุดสิ่งที่อัศวินไม่สามารถเอาชนะได้อย่างเด็ดขาดก็ยังคงเป็นพลังโจมตีเวทมนต์และน่าเสียดายที่อาชีพนักดนตรีล้วนแต่ใช้ทักษะโจมตีเวทมนต์ออกมาได้

                ซูหยางพยายามจะเคลื่อนไหวแต่เขาก็พบว่าตัวเองถูกบทเพลงสะกดซ้ำอีกครั้งทันใดนั้นเขาก็เข้าใจแล้วว่าร่างสีขาวที่ตัวเองเห็นไม่ใช่ภาพหลอนจากการเล่นเกมเยอะแต่เป็นทักษะลึกลับอะไรบางอย่างที่เธอทำให้อีกฝ่ายสามารถใช้ร่างแยกที่ควบคุมทักษะของตัวเองได้

                บทเพลงต่อเนื่องยิงออกมาพลังชีวิตของซูหยางก็ลดลงไปเหลือหนึ่งในสี่ในทันทีแต่มันก็ช่วยให้เขาหลุดพ้นจากทักษะบทเพลงสะกดได้

                อย่างไรก็ตามไม่ทันได้ขยับเขาก็ถูกล็อคเอาไว้ด้วยเถาวัลย์รัดตรึงอีกแล้ว

                ซูหยางน้ำตานองหน้าเขาเห็นภาพอนาคตของตัวเองอยู่รำไร

                ฟ้าใสควบคุมร่างทั้งสองโจมตีสลับกันไปมาได้สมบูรณ์แบบมากหนึ่งร่างจับหนึ่งร่างโจมตี หนึ่งร่างโจมตีอีกร่างสะกด

                จังหวะที่ไม่มีคูลดาวน์ของทักษะควบคุมฟ้าใสก็ใช้โน้ตกระแทกอัดซูหยางจนปลิว ไม่ปล่อยให้เขาได้เข้าใกล้ตัวเองสักนิด

                พลังชีวิตของซูหยางถูกผลาญเหลือหนึ่งในสี่ดวงตาของเขาแดงก่ำและพยายามไขว่คว้าโอกาสสุดชีวิต

                โดยไม่คาดคิดการดิ้นรนของเขากลับมีผลดีทักษะเถาวัลย์รัดตรึงหมดผลพอดีกับที่ฟ้าใสใช้บทเพลงต่อเนื่องโจมตีทำให้เขาหลบพ้นได้หวุดหวิด

                จากนั้นซูหยางก็รีบเข้าไปใกล้ร่างจริงของฟ้าใสใช้ทักษะบุกสังหารโจมตีได้สำเร็จเป็นครั้งแรก

                จากนั้นก็ต่อด้วยโล่กระแทกฟ้าใสติดสถานะมึนงงทันที

                “โอ้ ไม่เลว” เมฆครามที่ดูการประลองอยู่ยิ้มชมเชยการเคลื่อนไหวช่วงวินาทีก่อนหน้านี้ของซูหยางนับว่าไม่เลวเลยจริงๆอยู่ในมาตรฐานที่เขารู้สึกชื่นชมสำหรับมือใหม่ แต่น่าเสียดายที่คู่ต่อสู้ของเขาโกงเกินไป

                ฟ้าใสถูกโจมตีจนติดสถานะมึนงงซูหยางก็เตรียมที่จะกระหน่ำโจมตีเพื่อชิงสถานการณ์กลับมาเป็นของตนเอง

                แต่เขาเหมือนจะลืมไปแล้วว่าฟ้าใสไม่ได้มีแค่ร่างเดียวร่างจิตวิญญาณธรรมชาติมีคุณสมบัติแฝงที่เรียกว่าเข้าขั้นโกงอยู่อย่างหนึ่งก็คือสถานะพิเศษเช่นอาการมึนงงจะไม่ถูกแบ่งไปหาอีกร่าง

                ดังนั้นก่อนที่ซูหยางจะได้ระดมโจมตีเขาก็ตกอยู่ในสถานะถูกสะกดด้วยทักษะบทเพลงสะกดอีกแล้ว

                ‘แม่ง!’ ซูหยางน้ำตานองหน้าแล้วจริงๆ

                ครั้งนี้ฟ้าใสไม่รีบโจมตีเธอใช้ร่างจิตวิญญาณธรรมชาติร่ายทักษะบทเพลงเทพธิดาใส่ จากนั้นพอร่างจริงได้สติก็ปลดปล่อยทักษะระดับสามสิบห้าของตัวเองออกมา

                โน้ตสั่นพ้อง

                2416!

                ความเสียหายที่รุนแรงกระชากพลังชีวิตหยดสุดท้ายของซูหยางไปในพริบตาท่ามกลางความตกตะลึงของทุกคนที่กำลังดูการถ่ายทอดสดการประลอง

                ‘บ้าเอ้ย ตั้งแต่เมื่อไหร่กันที่อาชีพนักดนตรีโหดขนาดนี้’นี่คือความในใจของผู้เล่นจำนวนมาก ผู้เล่นส่วนใหญ่ที่มีประสบการณ์และความรู้มักจะคิดว่าอาชีพนักดนตรีเป็นเพียงอาชีพสายสนับสนุนและยังไม่มีประโยชน์มากนักในตอนนี้เพราะทักษะของนักดนตรีไม่มีการฮีลแบบนักบวช

                ดังนั้นในช่วงเวลานี้จึงมีนักดนตรีระดับสูงอยู่น้อยมากหรือไม่ก็อาจจะไม่มีเลย

                เท่าที่เมฆครามรู้ กว่าที่นักดนตรีจะกลายเป็นอาชีพที่ได้รับความต้องการและถูกมองเห็นคุณค่ามันก็เป็นช่วงหลังจากที่ผู้เล่นไปถึงระดับหกสิบกว่าๆ

                การลงมือของฟ้าใสในตอนนี้จึงเป็นเหมือนกับระฆังใบใหญ่ที่ถูกตีอยู่ตรงหน้าของผู้เล่นทั้งหมดทำเอาสั่นสะท้านกันไปทั่วหน้า

                ฟ้าใสชนะผ่านเข้ารอบไปแล้ว เมื่อกลับมาเธอก็ยิ้มและเอ่ยถามเพื่อนๆว่าคิดอย่างไรกับฝีมือของตนเอง

                “เหอะๆ สู้หนึ่งต่อหนึ่งกับเธอมันเหมือนฝันร้ายจริงๆ”แม้แต่มังกรคำรามกับกระต่ายหมายจันทร์ก็ไม่แน่ใจว่าตัวเองจะชนะฟ้าใสได้ในการสู้ตัวต่อตัว

                “ฟ้า เพิ่มรายชื่อเพื่อนซูหยางคนนั้นไว้ด้วยลองถามดูว่าสนใจจะมาเข้าร่วมทีมกับเราไหม”

                “เอ้ะฝีมือของเขาก็งั้นๆจะให้มาเข้าร่วมกับพวกเราด้วยเหรอคะ?” ฟ้าใสเอ่ยถาม

                เมฆครามยิ้มเจื่อน “จะบอกว่าฝีมือเขาไม่ดีก็ไม่ถูกหรอก ถึงจะไม่ได้เก่งมากแต่เขาก็มีสัญชาตญาณที่ไม่เลวเลยทีเดียวน่าเสียดายที่เจอคู่ต่อสู้ผิดคน ไม่งั้นเขาอาจจะผ่านเข้ารอบต่อไปได้สำเร็จก็ได้”

                หลังจากนั้นคู่ต่อไปก็เริ่มขึ้นและจบลงวนไปเรื่อยๆบางคนก็กระตุ้นความสนใจของเมฆครามได้ไม่น้อยแต่น่าเสียดายที่ผู้เล่นส่วนใหญ่มีสังกัดทีมหรือกิลด์เป็นของตนเองอยู่แล้ว

                “โอ้ น่าสนใจ” เมฆครามอุทานเบาๆเมื่อเห็นคนที่ปรากฏตัวในลานประลองเธอก็คือไอรีน นักฆ่าเผ่าภูตจันทราระดับ 30 ที่เมฆครามเคยเจอในลอบก่อนหน้า

                “เธอโชคร้ายจริงๆ ดันเจอกับนักรบคลั่งแถมยังระดับ 33ด้วย” หลินหลินถอนหายใจระดับต่างกันเดีมทีก็สู้ยากอยู่แล้ว ปัญหาก็คืออาชีพนักฆ่าแม้จะเก่งในการเผชิญหน้ากับพวกนักเวทและนักบวชแต่กลับเสียเปรียบในการเผชิญหน้ากับอัศวินและนักรบคลั่ง

                “ใครโชคร้ายยังไม่แน่นักหรอก” เมฆครามหัวเราะเบาๆ นักรบคลั่งระดับ 33 คนนี้เขาเองก็รู้จักเป็นผู้เล่นที่เคยมีชื่อเสียงช่วงแรกของเกม แต่ไม่ใช่ชื่อเสียงที่ดีอะไร ถือว่าเป็นผู้เล่นมีเงินที่เย่อหยิ่งและสร้างปัญหากับคนจำนวนมากจนโด่งดังสุดท้ายก็สะดุดของแข็งดันไปสร้างปัญหากับคนที่ไม่สามารถล่วงเกิน โดนตามฆ่าจนต้องลบตัวละครหนีที่เขาจำได้ก็เพราะเรื่องนี้โด่งดังมากและยังถูกนำมาประจานเพื่อใช้เป็นอุทาหรณ์ให้กับคนหมู่มากอีกด้วย

                เมฆครามแน่ใจว่าฝีมือของนักรบคลั่งคนนี้อยู่ในระดับมาตรฐานเท่านั้นอุปกรณ์และอาวุธอาจจะดูหรูหราอยู่บ้างแต่ก็ไม่ถึงกับมีสีเงินทั้งตัวแบบทีมตนเองตรงกันข้ามไอรีนเองก็มีอุปกรณ์ระดับพอใช้ได้แต่ฝีมือของเธอนับว่าอยู่เหนือมาตรฐานเขาค่อนข้างมั่นใจว่าไอรีนจะเป็นฝ่ายชนะ

                “พี่รู้จักเธอเหรอคะ” ฟ้าใสเอ่ยถามด้วยความสนใจ

                “อืม เคยเจอกันรอบก่อนหน้าน่ะ ศักยภาพไม่เลวเลย”

                การประลองเริ่มต้น นักรบคลั่งนั้นเย่อหยิ่งอย่างมากเขาบุกตะลุยอย่างไร้สมองไม่ต่างกับนักรบคลั่งที่แพ้นักธนูคนนั้นเลยแต่สิ่งที่ต่างก็คืออาชีพนักฆ่าไม่สามารถสู้แบบนักธนูได้ดังนั้นเขาจึงไม่หวาดกลัวเลยสักนิด

                เมฆครามยิ้มอย่างพึงพอใจเมื่อเห็นว่าไอรีนไม่ได้มีความคิดที่จะใช้ทักษะล่องหนที่ถ่วงความเคลื่อนไหวของตนเองเธอใช้ความเร็วที่เป็นคุณสมบัติพื้นฐานดั้งเดิมของนักฆ่ารวมกับการตอบสนองที่ยอดเยี่ยมหลบหลีกไปมาและเว้นระยะห่างเอาไว้อย่างเหมาะสม

                นักรบคลั่งหัวเสียเมื่อพบว่าตนเองโจมตีไม่โดน“เฮ้ยทำเป็นแค่หลบหรือไงวะยัยเตี้ยนี่”

                สีหน้าของไอรีนเย็นชามากกว่าเดิมสิ่งที่เธอเกลียดที่สุดก็คือโดนคนด่าว่าเตี้ย เพราะเธอตัวเล็กกว่ามาตรฐานมาก

                อันที่จริงกะว่าจะอาศัยโอกาสนี้ฝึกฝนการตอบสนองและหลบหลีกสักพักแต่ในเมื่ออีกฝ่ายพูดจาแบบนี้เธอก็ไม่อยากรอแล้ว

                ขวานของนักรบคลั่งตัดผ่านร่างของไอรีนแต่มันกลับไม่มีค่าความเสียหายปรากฏขึ้น ไอรีนใช้ทักษะ ‘ลอกคราบ’ ของอาชีพนักฆ่าที่สามารถทิ้งร่างเงาเอาไว้ได้เวลาสั้นๆต่อด้วยทักษะล่องหนแล้วขยับเข้าหาอีกฝ่ายจากมุมอับ

                คอมโบลอกคราบและล่องหนเป็นพื้นฐานที่ดีสำหรับนักฆ่าเนื่องจากทักษะล่องหนนั้นถ่วงความเร็วของผู้ใช้ดังนั้นนักฆ่าที่เก่งกาจมักจะไม่ใช้มันตลอดเวลาในการประลองตัวต่อตัวแต่จะใช้เฉพาะช่วงเวลาที่สำคัญเพื่อเข้าประชิดตัวอีกฝ่ายเท่านั้น

                นักรบคลั่งตอบสนองไม่ทันการจึงถูกทักษะสับคอทำให้ติดสถานะมึนงงจากนั้นพื้นด้านล่างของเขาก็กลายเป็นหมอกสีม่วงเพราะทักษะ ‘บ่อพิษมืด’ ของนักฆ่าเผ่าภูตจันทรา

                บ่อพิษมืดไม่ใช่ทักษะที่มีพลังทำลายล้างรุนแรงมากนักแต่ที่น่ากลัวก็คือมันทำให้ความต้านทานสถานะของเป้าหมายถดถอยลง

                ไอรีนขยับตัวด้วยท่วงท่าบังคับของทักษะยกมือสองข้างขึ้นราวกับการประสานอินของนินจา

                คำสาปไฟทมิฬ

                เจอกับสองทักษะนี้ผสมผสานกันพลังชีวิตของนักรบคลั่งก็ถูกเผาผลาญลงอย่างรวดเร็วเมื่อหลุดจากสถานะมึนงงเขาก็รีบวิ่งหนีออกจากบ่อพิษมืดอย่างเร่งร้อน แต่พลังชีวิตของเขาก็ยังลดลงทุกวินาที

                ไอรีนไม่ได้ไล่ตามเขาไป เธอยืนอยู่ที่เดิมอย่างเยือกเย็นมองดูพลังชีวิตที่ค่อยๆลดลงของอีกฝ่ายนักรบคลั่งติดสถานะพิษทั้งยังถูกเผาไหม้ ถึงพลังชีวิตจะไม่ได้ลดลงหนักหน่วงแต่มันก็ยากที่เขาจะรักษาความได้เปรียบเอาไว้ที่สำคัญก็คือหากปล่อยให้ทักษะของไอรีนวนคูลดาวน์กลับมาอีกครั้งพลาดท่าถูกเธอคอมโบอีกหนเขาคงไม่มีสิทธิ์รอดชีวิตอีกแล้ว

                นักรบคลั่งรู้สึกอับจนหนทางเขาทำได้แค่พุ่งตัวเข้าหาไอรีนอีกครั้งพยายามใช้ทักษะโถมเข้าประชิดร่างของเธอ

                แต่ในตอนนั้นเขาก็พบว่าตนเองเหยียบลงไปในกับดักอีกครั้ง

                กับดักสายฟ้า!

                เปรี้ยง! 793!

                เสียพลังชีวิตไปอีกหนึ่งส่วนตอนนี้เขาเหลือพลังชีวิตแค่ไม่ถึงครึ่งแล้วทั้งยังติดสถานะ ‘ช้อต’ จากกับดักสายฟ้าอีกด้วยสถานะนี้ไม่ได้ร้ายแรงเท่ากับมึนงงแต่มันก็ทำให้เขาขยับตัวลำบากในช่วงสองวินาที

                แน่นอนว่าไอรีนไม่ได้ปล่อยโอกาสของเธอทิ้งไปเปล่าๆเธอพุ่งเข้าประชิดแล้วโจมตีเขาอย่างรวดเร็วภายใต้การระดมโจมตีนั้นในที่สุดนักรบคลั่งก็พ่ายแพ้ไปโดยไม่ได้แม้แต่แตะต้องตัวเธอสักครั้ง

                เมฆครามรู้สึกชื่นชมไอรีนมาก น่าเสียดายที่เขาไม่เคยได้ยินชื่อของเธอมาก่อนถ้าอ้างอิงจากจุดนี้เขาเดาว่าในตอนที่เขาเป็นซิลเวอร์เธออาจจะพลาดท่าพ่ายแพ้ในรอบก่อนที่จะถึงร้อยคนสุดท้ายไม่อย่างนั้นด้วยฝีมือของเธอถ้าหลุดเข้ามาถึงรอบเดี่ยวก็น่าจะสร้างชื่อเสียงให้ตัวเองได้แน่

                ‘หวังว่าเธอจะยินดีมาเข้าทีมนะ’ เมฆครามถอนหายใจ มันยากมากที่จะหาคนที่มีคุณสมบัติดีๆที่สำคัญก็คือต้องดูลักษณะนิสัยเป็นสำคัญด้วยหลังจากที่ชวนมาเข้าทีมแล้วเขายังต้องตรวจสอบดูว่าอีกฝ่ายเป็นคนอย่างไร หากเป็นคนที่เห็นแก่ผลประโยชน์เป็นหลักเขาก็คงทำได้เพียงฝืนใจปล่อยไปเพราะมันยากที่จะเชื่อใจคนประเภทนี้ได้อย่างเต็มที่

                ขณะที่กำลังคิดอะไรเพลินๆระบบก็แจ้งเตือนว่าจะวาร์ปเขาเข้าไปยังลานประลองในอีกสิบวินาที

                เมื่อถูกวาร์ปเข้าไปเขาก็รีบมองสำรวจคู่ต่อสู้ของตนเอง ทันใดนั้นดวงตาของเมฆครามก็สว่างวาบไปด้วยความตื่นเต้นและพึงพอใจ

                ‘คิดไม่ถึงเลยว่าจะโชคดีขนาดนี้ ฮ่าๆ’

                ตอนที่เขาถูกทรยศโดยกิลด์สมาพันธ์ตะวันจันทราคนที่ทำร้ายเขาได้เจ็บแสบที่สุดก็คือรองหัวหน้าที่เป็นเหมือนสหายและมือขวาของเขา ‘ชาร์ล’ คนผู้นี้หักหลังเขาอย่างเลือดเย็นทั้งยังช่วยตระกูลฟู่ไล่ล่าเขาและสหายที่จงรักภักดีไม่กี่คนของตนเองบังคับให้ทุกคนต้องลบตัวละครออกไป เมฆครามย่อมต้องการล้างแค้นชำระหนี้ในครั้งนั้นแต่เขาไม่คิดเลยว่าตัวเองจะมีโอกาสเร็วขนาดนี้

                ถ้าตามความทรงจำของเขา ชาร์ลนั้นเป็นผู้เล่นที่อยู่ในสังกัดกิลด์สมาพันธ์ตะวันจันทรามาตั้งแต่ต้นฝีมือของเขานับว่าดีแต่กลับทำพลาดเรื่องสำคัญจนถูกลดตำแหน่งและยังแช่แข็งเอาไว้หลังจากที่ซิลเวอร์ได้กลายเป็นชนชั้นผู้นำก็ได้ฉุดดึงเขาขึ้นไปด้วย แต่ใครจะรู้ว่าคนผู้นี้นอกจากจะไม่สำนึกบุญคุณแต่ยังลอบกัดเขาอีกด้วย

                ‘ดีจริงๆ คนที่รักในหน้าตาและต้องการปีนขึ้นที่สูงอย่างแกวันนี้ฉันจะทำให้แกต้องอับอายจนอยากลบตัวละครทิ้งอย่างแน่นอน!’