ท่ามกลางความเงียบสงัดของยามค่ำคืน เสียงเข็มนาฬิกาบนผนังที่เดินเป็จังหวะสม่ำเสมอดัง แต็ก... แต็ก... แต็ก... เสียงนั้นเป็เพียงเสียงนาฬิกาธรรมดาแต่สำหรับ ชายที่อยู่ในร่างหญิงสาว เสียงนั้นกลับเหมือนเป็การนับถอยหลังเพื่อไปสู่ลานปะา แสงไฟจากโคมไฟหัวเตียงสาดส่องกระทบกระจกเงาบานใหญ่ เผยให้เห็นภาพของหญิงสาวสะท้อนกลับมา
เขายืนมองดูภาพที่ปรากฏเบื้องหน้าในกระจกด้วยความรู้สึกที่แปลกประหลาด มันไม่ใช่เขา... ไม่สิ มันคือภรรยาสาวที่เขารักสุดหัวใจ แต่ภายใต้ดวงตากลมโตที่จ้องกลับมานั้น กลับบรรจุไว้ด้วยิญญาของชายหนุ่มนามว่า ‘นัท’
ร่างหญิงสาวค่อยๆ ยกมือขึ้นััใบหน้าของตัวเอง ปลายนิ้วที่เรียวเล็กและอ่อนนุ่มลากผ่านโหนกแก้ม ััที่ส่งกลับมายังสมองนั้นทำให้นัทรู้สึกเสียวซ่าน ความนุ่มนิ่ม และอ่อนละมุน ของิัเหล่านี้ เคยเป็ของภรรยาของเขามาก่อน แต่บัดนี้นัทกลับต้องมาเป็ผู้มันเอง ความรู้สึกแบบนี้มันเป็เื่ใหม่สำหรับเขา ร่างกายนี้มีส่วนเว้าส่วนโค้งที่เขาไม่คุ้นเคย หน้าอกที่เบียดชิดกันอยู่ภายใต้ชุดนอนผ้าซาตินลื่นมือทำให้เขารู้สึกหนักอึ้งและอึดอัดอย่างประหลาด
นัทลองก้มลงมองมือตัวเอง มันเป็มือที่เล็กเสียเหลือเกิน เล็บที่ถูกตัดแต่งอย่างสวยงามและทาสีชมพูอ่อนๆ นั้นดูแปลกตาจากที่เขาเคยเป็
"นี่มันไม่ใช่เื่จริง..." นัทพูดด้วยน้ำเสียงของหญิงสาว เสียงที่หวานหูและทำให้เขาใจละลายเสมอ
"ทำไม... ทำไม……….ทำไม……."
กลิ่นกายที่โชยเข้าจมูกไม่ใช่กลิ่นเหงื่อหรือกลิ่นน้ำหอมผู้ชายแบบที่นัทคุ้นเคย แต่มันเป็กลิ่นตัวสาวและน้ำหอมกลิ่นกุหลาบที่ภรรยาสาวของเขาชอบใช้ ผสมผสานกับกลิ่นโลชั่นบำรุงผิวที่หอมกรุ่นจนทำให้น่าหลงใหล ฮอร์โมนในร่างผู้หญิงดูเหมือนจะทำงานอย่างบ้าคลั่ง มันส่งผลให้ประสาทััของเขาไวต่อทุกสิ่งรอบกายจนเกินเหตุ แม้แต่ััของผ้าซาตินที่เสียดสีกับร่างกายก็ทำให้นัทรู้สึกหวิวๆ ในช่องท้อง สิ่งที่เขาไม่เคยรู้จักมาก่อนกำลังคุกคามจิติญญาชายหนุ่มของเขาอย่างช้าๆ
ทันใดนั้น ร่างผู้ชายที่เป็ร่างเดิมของนัท ก็เดินอย่างช้าๆ ไปหาร่างของเขาที่เป็หญิงสาวแสนงดงาม บรรยากาศในห้องเปลี่ยนไปทันตาเห็น ิญญาในคราบร่างชายหนุ่มที่แสนอบอุ่นก้าวเดินเข้าไปหาร่างของหญิงสาวนี้อย่างช้าๆ ท่วงท่าการเดินนั้นดูสง่างามและแฝงไปด้วยความอำนาจบางอย่าง กลิ่นกายเดิมของนัทที่มีกลิ่นน้ำหอมกลิ่นไม้จันทน์ที่เขาเลือกเองลอยมาปะทะจมูกของเขา มันไม่ได้ให้ความรู้สึกมั่นใจเหมือนเคย แต่มันกลับเต็มเปี่ยมไปด้วยความเย้ายวนที่อันตราย
ร่างเดิมที่เป็ผู้ชายของเขา วางมือลงบนไหล่ที่บอบบางของร่างสาวสวยของนัทอย่างอ่อนโยน ัันั้นหนักแน่นและนิ่มนวลผ่านเนื้อผ้าซาตินบางเบา นัทพยายามจะขยับหนีตามสัญชาตญาณแต่เหมือนกลับถูกพันธนาการไว้ด้วยแรงอะไรบางอย่าง
"ดูสิ... เธอสวยแค่ไหนในร่างนี้" เสียงนุ่มลึกของร่างเดิมของนัท เปล่งออกมานั้นกระซิบที่ข้างหู ความอุ่นจากลมหายใจเป่ารดต้นคออันแสนบอบบางของร่างผู้หญิงอันบอบบาง จนทำให้เขารู้สึกขนลุกซู่ไปทั่วทั้งตัว
"ลองมองตัวเองดีๆ สิ ... ร่างกายนี้ช่างตอบสนองต่อฉันได้ดีเหลือเกิน เธอไม่รู้สึกถึงมันเหรอ?" นัท รู้สึกถึงความวูบวาบที่แล่นผ่านไปตามกระดูกสันหลังของเขา
"หยุดนะ... อย่ามาแตะต้องตัวผม!" เขาพยายามตวาดออกไปแต่ด้วยที่เป็เสียงหญิงสาวจึงฟังดูแล้วอ่อนหวาน เหมือนการออดอ้อนมากกว่า
ปลายนิ้วของร่างผู้ชายเริ่มลากไล้อย่างแ่เบาบนร่างของหญิงสาวโดยเริ่มไล่จากลำคอลงมายังกระดูกไหปลาร้า การััอย่างช่ำชองนั้นจงใจกระตุ้นจุดอ่อนไหวของร่างกาย จนร่างหญิงสาวนั้นเริ่มครางออกมา ใจของนัทค้านสุดฤทธิ์ว่านี่คือการลบหลู่ตัวตนของเขาและร่างของภรรยาสาวสุดที่รัก แต่ร่างกายที่เขาอยู่กลับเริ่มทรยศ มันเสียวซ่านและสั่นสะท้านด้วยความรู้สึกที่เขารับมือไม่ถูก
จิติญญาของนัทประมวลผลอย่างสับสน นี่คือร่างของภรรยาที่รักของเขานะ! เขาจะรู้สึกแบบนี้ไม่ได้! แต่แรงขับเคลื่อนทางชีวภาพของร่างกายหญิงสาวที่ไวต่อัักลับเริ่มมีอำนาจเหนือจิตใจ นัทรู้สึกถึงชีพจรที่เต้นรัวขึ้น ความร้อนผ่าวที่แผ่ซ่านไปทั่วร่างกายนั้นเหมือนกำลังร่ำร้องหาความอบอุ่นจากมือของร่างกายเดิมที่เป็ผู้ชายของเขาในตอนนี้
"เธอหนีความจริงไม่ได้หรอก" ร่างเดิมของนัทพูดออกมาอย่างช้าๆ พร้อมกับโน้มตัวลงมาจนใบหน้าเกือบชิดกัน
"ยิ่งเธอขัดขืน ร่างกายนี้ก็ยิ่งร่ำร้อง... ดูตาสิ ดูตาที่หวานฉ่ำของเธอสิ...ดูริมฝีปากอันงดงามของเธอสิ…. เธอเริ่มจะชอบมันแล้วใช่ไหม? ััจากมือแบบนี้... ััจากร่างกายแบบนี้ ััจากผู้ชายที่เธอเคยเป็คนมอบให้ แต่ตอนนี้เธอคือผู้ที่ได้รับการัันั้นเอง"
ปลายนิ้วของร่างเดิมนัทเลื่อนลงไปลูบไล้ที่สีข้างของร่างผู้หญิงที่นัทอาศัยอยู่ ความบอบบางของร่างกาย และััที่อ่อนโยนทำให้เขารู้สึกเหมือนถูกควบคุมโดยสมบูรณ์ ร่างหญิงสาวหลับตาแน่น ในขณะที่เขาพยายามนึกถึงภาพเก่าๆ ของตัวเองในการใช้ชีวิตแบบผู้ชาย ที่เคยเป็มา แต่กลิ่นหอมจากร่างกายเดิมของเขาและแรงดึงดูดจากััอันอ่อนโยนที่ได้รับการััอยู่ มันกลับทำลายกำแพงแห่งความเป็ชายลงทีละน้อย
ในใจของเขาเกิดการปะทะกันอย่างรุนแรง ระหว่างจิตใจที่กำลังโกรธแค้นต่อความอัปยศนี้และความรู้สึกวูบวาบของร่างกายที่เกิดขึ้นอยู่จากการถูกรุกรานทางกายภาพ เขารู้สึกเหมือนถูกทรมานอยู่ในเก้าอึ้ทรมานที่ไม่ใช่ทำจากไม้หรือเหล็ก แต่เป็เก้าอี้ที่ทำจากเนื้อหนังอันแบบบาง ที่มีผิวััและฮอร์โมนของผู้หญิงที่เขามิอาจควบคุมได้
ร่างผู้ชายของนัทยิ้มที่มุมปากอย่างผู้ชนะ เมื่อเห็นว่าร่างหญิงสาวเริ่มหอบและหายใจถี่ขึ้นโดยไม่รู้ตัว ความสับสนและความทรมานที่ออกมาทางแววตาและสีหน้านั้นช่างเป็สิ่งที่ิญญาที่อยู่ในร่างผู้ชายนั้นกำลัง้าเสียจริงๆ
ในอีกมุมหนึ่ง ฝ้าย ภรรยาของนัท เ้าของร่างหญิงสาวที่แท้จริงกำลังถูกบังคับให้อยู่ในร่างที่ไม่ใช่ของตนเอง เธอกำลังนั่งคุดคู้กอดเข่าอยู่บนพื้นไม้ที่เย็นเฉียบ ดวงตาของร่างที่เธออยู่นั้นแดงก่ำจากการร้องไห้อย่างหนักจนแทบไม่มีน้ำตาจะไหลออกมาอีก ร่างกายใหม่ที่เธอถูกบังคับให้เข้าไปอยู่นั้นสั่นระริกด้วยความแตกสลาย เธอทำได้เพียงเฝ้าสังเกตร่างเดิมของตัวเองที่บัดนี้มีิญญาสามีหนุ่มสุดที่รักของเธออยู่ภายใน
ร่างที่เธออยู่ตอนนี้นั้นทำได้เพียงส่งเสียงสะอื้นไห้ที่เบาบางราวกับเสียงกระซิบ เธอััได้ว่าผู้ชายที่เธอรักกำลังถูกย่ำยีผ่านร่างกายเดิมของเธอ โดยร่างเดิมของเธอกำลังถูกใช้เป็เครื่องมือในการล่อลวงจิตใจคนรักของตัวเอง ความเ็ปจากการถูกพรากตัวตนและความอัปอายที่รับรู้ว่าสามีของตนเองเริ่มมีปฏิกิริยาตอบสนองต่อััอันล่อลวงนี้ ทำให้เธออยากจะะโร้องออกมา
บททดสอบแห่งความอัปยศได้เริ่มขึ้นแล้ว ท่ามกลางเสียงสะอื้นของฝ้ายภรรยาสาวของนัทในร่างที่ไม่ใช่ของตนเอง และเสียงหัวใจที่เต้นรัวอย่างผิดจังหวะของนัทในร่างของภรรยาสาว บรรยากาศในห้องดูอึดอัดและเต็มไปด้วยตัณหาและการล่อลวง นัทและฝ้ายรู้ดีว่าสิ่งที่เขากำลังเผชิญไม่ใช่แค่การสลับร่างอย่างเดียวเท่านั้น แต่มันคือแบบทดสอบของการกัดเซาะจิติญญา ที่ผลปลายทางอาจเปลี่ยนชีวิตของเขาไปตลอดกาลได้ หากพวกเขาไม่ผ่านการทดสอบจิตใจที่เผชิญอยู่นี้...
พวกเขาต้องพยายามรักษาจิตใจเอาไว้ ให้ผ่านการทดสอบอันโหดร้ายนี้ไปให้ได้ จิตใจของพวกเขาต้องเข้มแข็งไว้ให้นานพอ เพื่อที่ทุกอย่างจะกลับมาเหมือนเดิม
301
