โทษที ! พี่มากับระบบ x100

ตอนที่ 107 เด็ดแขนหนึ่งข้าง

”ฮ่าฮ่า... เจียงเฉิน เจ้าคิดหรือว่ากระบี่ของเจ้าจะพรากชีวิตข้าได้หน่ะ ?”

“น่าแปลกใจจริงๆ ที่เจ้าสามารถเข้าสู่ระดับก่อกำเนิดได้ แต่มันก็เท่านั้น  ”

“เจ้ายังไม่มีคุณสมบัติพอที่จะหยิ่งผยองต่อหน้าฉัน!”

เหมิงซิงหยู่หัวเราะอย่างเหยียดหยาม

ตอนนี้เอง...

ในขณะที่กระบี่ยาวซึ่งเต็มจิตสังหารกำลังพุ่งพรวดผ่านอากาศออกไป 

"เหมิงชิงหยู่ เจ้ามาทำอะไรที่นี่!"

เมื่อเหมิงชิงหยู่กำลังจะลงมืออีกครั้ง จู่ๆเสียงตะโกนที่เย็นชาก็ดังออกมาจากห้องที่อยู่ข้างๆ

ร่างของเหมิงชิงซูกระพริบ ทันทีเธอก็มาปรากฏตัวอยู่ข้างเจียงเฉิน   

เธอจ้องไปยังเหมิงชิงหยู่ที่อยู่ตรงข้ามด้วยดวงตางดงามอันเย็นชา 

“ข้ามาเพื่อพาเจ้ากลับไปที่บ้านตระกูลเหมิงตามคำสั่งนายน้อย”

เหมิงชิงหยู่ยกดาบยาวของเขาขึ้นและชี้ไปที่เจียงเฉินและพูดอย่างเฉยเมย "ข้าได้ยินมาว่าเจ้ายอมเป็นสาวรับใช้ของเจ้าเด็กนี้ด้วยความเต็มใจ เป็นเช่นนั้นรึ?"

“เรื่องของข้า เจ้าไม่จำเป็นต้องเข้ามายุ่ง  ”

เหมิงชิงซูพูดอย่างเย็นชา “กลับไปซะ และบอกเหมิงเทียนเหิงด้วยว่าข้าจะกลับไปที่บ้านตระกูลเหมิงภายในสิบวัน ตอนนี้เจ้าก็ไปได้แล้ว   !”

“สิบวัน ข้ารอได้”

“แต่... เจ้าเป็นหญิงสาวจากตระกูลเหมิง   มีฐานะสูงส่ง แต่ตอนนี้เจ้ากลับลดตัวมาเป็นสาวใช้ของเจ้าเด็กนี่ เจ้าทำเช่นนี้ตระกูลเหมิงจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน   ?”

“เจ้าถอยไปซะ หลังจากที่ข้าฆ่าเจ้าเด็กนี้เพื่อลบล้างความอับอายของตระกูลเหมิงแล้ว ข้าก็จะไป  !”

“เหมิงซิงหยู่ อย่าคิดว่าการเจ้ามาจากตระกูลเหมิงแล้วจะอยู่เหนือกว่าใคร   !”

“การที่ข้าไม่ถอยไปนั้นก็ทำเพื่อตัวเจ้าเอง”

“แต่ถ้าเจ้าคิดจะลงมือจริงๆหละก็ ข้าบอกเลยว่าเจ้าจะต้องเสียใจอย่างแน่นอน !”

เหมิงชิงซูจ้องที่เหมิงชิงหยู่อย่างเย็นชา ใบหน้าสวยของเธอนิ่งสงบ

เหมิงซิงหยู่ก็พูดอย่างเฉยเมย: "ถ้าเช่นนั้นเจ้าก็ถอยไปซะ ข้าก็อยากรู้เหมือนกันว่าข้าจะต้องเสียใจยังไง "

“ในเมื่อเจ้าต้องการหาเรื่องใส่ตัว  ข้าก็จะไม่ยุ่ง  ”

เหมิงชิงซูเหลือบมองเหมิงชิงหยู่อย่างเฉยเมย จากนั้นก็หันหน้าไปอีกทางและพูดกับเจียงเฉิน "เจ้าจะลงมือยังไงก็ได้ แต่ต้องห้ามฆ่าเขาเด็ดขาด   "

ตระกูลเหมิงเป็นหนึ่งในสี่ตระกูลใหญ่ของเมืองหลวงในอาณาจักรต้าเซี่ย อีกทั้งยังเป็นตระกูลนักรบอันดับต้นๆของต้าเซี่ย 

ถ้าชายคนนี้ตายด้วยน้ำมือของเจียงเฉินจริงๆ นางก็เกรงว่าจะมีปัญหามากมายเกิดขึ้นกับเจียงเฉิน  

"ก็ได้!"

เจียงเฉินพยักหน้า

เขาจ้องไปที่เหมิงชิงหยู่อย่างเฉยเมย และเสียงที่เย็นชาของเขาก็ดังก้องเข้าไปในหูของเหมิงชิงหยู่ทันที

“เพื่อเห็นแก่หน้าชิงซู ข้าจะไม่ฆ่าเจ้าก็แล้วกัน  ”

“แต่... โทษประหารนั้นละเว้นได้ แต่ความผิดที่ต้องรับผิดชอบนั้นไม่อาจละเว้น  !”

“เจ้าทำร้ายคนในจวนของข้า ฉะนั้นต้องชดใช้ด้วยแขนข้างหนึ่ง !”

“ฮ่าฮ่าฮ่า...”

เหมิงซิงหยู่หัวเราะลั่น และดาบยาวสีเลือดในมือของเขาก็พุ่งออกมาพร้อมกับแรงกดดันที่น่ากลัว 

"แขนของข้าเหมิงชิงหยู่นั้นไม่ใช่สิ่งที่เจ้าอยากได้แล้วจะเอาไปได้  "

“เจียงเฉิน เจ้ากล้าทำให้เหมิงชิงซูเป็นสาวใช้ของตัวเองจนสร้างความอับอายให้กับตระกูลเหมิง ดังนั้นข้าจะเป็นคนลงโทษเจ้าเอง  !”

“วันนี้ ข้าจะฆ่าเจ้าด้วยการโจมตีเดียวเพื่อพิสูจน์ว่าตระกูลเหมิงของข้านั้นยิ่งใหญ่เพียงใด !”

ฮึ่ม!

ดาบยาวสีเลือดก็ระเบิดคลื่นพลังสีแดงยาวสิบฟุตออกมา มันเต็มไปด้วยกลิ่นอายที่มืดมนและแปลกประหลาด 

“ดาบอสูรโลหิตคลั่ง จงปลิดชีวิต!”

เหมิงชิงหยู่ตะโกนออกมาและฟันดาบยาวลงไปโดยตรง  

เมื่อแสงคมดาบขนาดใหญ่พุ่งออกไปมันก็ส่งเสียงหวีดหวิวออกมาและฟันเข้าไปที่เจียงเฉิน  

วิชาต่อสู้ ระดับลึกซึ้ง-ขั้นกลาง ดาบอสูรโลหิตคลั่ง!

แสงคมดาบที่เหมิงชิงหยู่ฟันออกไปนั้นเห็นได้อย่างชัดเจนว่าเขาต้องการจะฆ่าเจียงเฉิน ดังนั้นการโจมตีนี้ของเขาจึงใช้ออกไปด้วยพลังทั้งหมดที่มี!

“ถ้าเช่นนั้นก็จงบอกลาแขนของเจ้าซะ!”

ใบหน้าของเจียนเฉินเปลี่ยเป็นเย็นชา

ฝ่ามือของเขาที่จับกระบี่หยานหลงไว้ก็กระชับขึ้น และเจตจำนงแห่งกระบี่ที่น่าพรันพรึงก็ระเบิดออกมาจากร่างกายของเขาทันที  !