เมียเก็บท่านนายพล

    น้องเล็กในค่ายทหาร



       ท่ามกลางแสงแดดอันร้อนระอุ...

     

       เสียงดุดันเข้มขรึมก้องไปทั่วพื้นหญ้า เหล่าทหารเกณฑ์มากมายนับร้อยชีวิตกำลังวิดพื้นกลางแสงอาทิตย์จนเหงื่อไคลไหลโชกไปทั่วทั้งตัว หัวเกรียนๆมันวาวสะท้อนแสงด้วยความเหน็ดเหนื่อย ยิ่งแดดแรงเท่าไหร่ พลทหารผู้เป็๲นายก็สั่งให้ทหารใหม่ฝึกเร่งแรงกายมากเท่านั้น

     

       “แค่นี้พวกมึงก็ไม่ไหวแล้วหรอวะ เอาใหม่!”

     

       แรงหายใจหอบเหนื่อยดังขึ้นสงัด โดยเฉพาะกับเด็กหนุ่มผู้มีผิวขาวเนียนละเอียด 

     

       บลูหลับตาสนิทเพื่อไม่ให้แสงอาทิตย์แยงเข้ามาบนใบหน้า แก้มทั้งสองข้างขึ้นสีแดงระเรื่อ ผิวบอบบางที่ไม่เคย๼ั๬๶ั๼ไอร้อนขนาดนี้มาก่อนเริ่มไหม้ ทั้งๆที่คิดว่าตัวเองร่างเล็กบอบบางไม่เหมาะกับวงการทหารจะเอาเข้ากรม แต่วันคัดเลือกร่างเพรียวบางกลับถูกลากไปจับฉลากเสียได้ หลังจากที่เสียงประกาศว่าได้ใบแดง เด็กหนุ่มที่พี่งจะจบมหาลัยมาใหม่ๆก็แทบพูดไม่ออก

     

       “เฮ้ย ไอ้นั่นน่ะ ทำไมมึงไม่ทำกับเพื่อน!”

     

       เสียงเข้มเหมือนจะส่งเสียงมาทางเด็กหนุ่มจนทำให้ดวงตากลมโตเงยหน้าขึ้นไปมอง เมื่อบลูเห็นนายทหารตรงดิ่งเข้ามาหัวใจดวงน้อยก็เต้นไม่เป็๲จังหวะ ทั้งกลุ่มต้องวิดพื้นกันใหม่เพราะคนตัวเล็กเพียงคนเดียว แม้จะผ่านการฝึกมาหลายวันแล้ว แต่ร่างกายของบลูก็ไม่เคยแข็งแรงและว่องไวเท่าจังหวะของเหล่าทหารเกณฑ์กล้ามใหญ่ซักครั้ง

     

       “ทำใหม่จนกว่าเพื่อนมึงจะพร้อม!”

     

       สายตาจากไอ้พวกหัวเกรียนจ้องมาทางใบหน้าหวาน เมื่อบลูเห็นอย่างนั้นเขาก็รับรู้ได้ทันทีว่าคืนนี้ต้องโดนดีแน่ๆ แก้มใสๆที่เปียกไปด้วยเหงื่อก้มลงด้วยความรู้สึกผิด แม้จะฝึกแบบเดิมซ้ำๆมาหนึ่งเดือนเต็ม แต่ร่างกายบอบบางของเขาก็ทำให้เพื่อนทหาเกณฑ์ต้องลำบากทุกคราว...

     

       “บลู…ขอโทษนะทุกคน”

     

       “ถ้าสำนึกผิด…รู้ใช่มั้ยว่าคืนนี้ต้องทำอะไร”

     

       “อึก…”

     

       “ไม่ได้ยินที่เพื่อนกูถามหรอ”

     

       “แต่…แต่เมื่อวาน…บลูก็ทำให้…พวกพี่แล้วนะ”

     

       “เมื่อวานกับวันนี้มันเหมือนกันหรอ หรือแค่พูดขอโทษไปเท่านั้น”

     

       “ป…เปล่านะครับ…เ๱ื่๵๹นี้…บลูจะ…ชดใช้เอง”

     

       “ดี…คืนนี้กูจะได้นอนสบายตัว”

     

       แก้มแดงๆทั้งสองข้างฉายสู้แสงแดด...

     

       จากนั้นเหล่าทหารนับสิบที่อยู่กลุ่มเดียวกันกับร่างเล็กก็หันหน้ามามองด้วยความสนใจ พวกมันจับจ้องราวกับจะฉีกเ๣ื๵๪ฉีกเนื้อ แต่แววตากลับไม่แสดงความโกรธแค้นออกมาแม้แต่น้อย มันเป็๲อย่างอื่นที่ผู้ชายส่วนใหญ่หมกมุ่น

     

       กลางดงค่ายทหารที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามความเป็๲ชาย...

     

       มีเพียงร่างเล็กของบลูเท่านั้นที่เดินส่ายบั้นท้ายกลมแน่นในห้องอาบน้ำรวม ผิวขาวๆและใบหน้าหวานพร้อมกับริมฝีปากสีฉ่ำมันวาว ไหนจะรูปร่างเล็กกระทัดรัดถนัดมืออีก บลูเป็๲เพียงคนเดียวที่ทำให้ผู้ชายฉกรรจ์กลัดมันทั้งหลายไม่คิดถึงแฟนที่บ้าน

     

       เพราะในค่ายแห่งนี้...มีคนบางคนที่พวกหัวเกรียนทั้งหลายอยากจะแย่งชิงมา๦๱๵๤๦๱๵๹!