ตอนที่ 4 เกม สารเสพติดและการร่วมรัก (8)
ห้วงความคิดผุดภาพใบหน้าหลายคนไปอย่างรวดเร็ว สุดท้ายภาพก็จับไปที่ใบหน้ารูปงามนั่น ใจคอของเขาพลันตึงเครียดอย่างห้ามไม่อยู่
นี่มันผิดพลาดตรงไหนกันแน่ ทำไมเซี่ยเจี่ยนอี้มารังควานถึงขั้นนี้ได้ จากนั้นก็นึกย้อนว่า หยวนจุนไม่ได้โผล่หน้ามาใน ‘เกม’ ที่ตนร่วมเล่น ทั้งยังรอดพ้นอันตรายทุกอย่างมาได้โดยไม่เผยช่องโหว่เลยสักนิด อีกฝ่ายก็สมควรเลิกเห็นเขาเป็นศัตรูไปแล้วสิ
แต่ทำไมตอนนี้ถึงลักพาตัวเขาอีกแล้วล่ะ
หลังจมอยู่กับการครุ่นคิดไปสักพัก เขาก็คาดการณ์ความเป็นไปได้อย่างหนึ่งว่า...เซี่ยเสียสติเกิดอาการหวาดระแวงกำเริบ
ซวยแล้วไหมล่ะ แค่อีกฝ่ายจะหยั่งเชิงว่าเขากับหยวนจุนเกี่ยวข้องกันหรือเปล่า ยังเห็นชีวิตเขาเป็นผักปลามาตั้งแต่เริ่มเล่นงาน ต่อจากนี้ไม่รู้เลยว่าจะงัดวิธีการอะไรมาบีบบังคับเขาอีก
น่าขยะแขยงจริงอะไรจริง...
กู้ชิงแสดงสีหน้านิ่งขรึม
รถขับมาจอดที่คฤหาสน์ส่วนตัวหลังหนึ่งโดยไม่แวะพัก คนในรถ ‘เชิญ’ เขาลงจากรถแล้วเข้าไปในคฤหาสน์ ภายในห้องโถงคฤหาสน์ที่หรูหรา เซี่ยเจี่ยนอี้กับผู้ช่วยพร้อมลูกน้องสองคนกำลังเล่นไพ่กันอยู่ เมื่อพบว่าเขาเข้ามา คุณชายเซี่ยก็สั่งให้หนึ่งในพรรคพวกลุกจากที่นั่ง แล้วกดเขาลงไปนั่งแทนที่
เพราะโดนบังคับให้หยิบไพ่ กู้ชิงจึงเล่นเกมเป็นเพื่อนคุณชายใหญ่รายนี้
“รู้ไหมว่าทำไมฉันถึงตามตัวนายมา” เซี่ยเจี่ยนอี้หยิบไพ่สองใบมาโยนลงพลางถามขึ้น
“เซี่ยเจี่ยนอี้ นายจะระแวงหรือหยั่งเชิงยังไงอีก ฉันกับหยวนจุนก็ไม่ได้เป็นอะไรกันอยู่ดี” กู้ชิงตอบ
“จะเป็นหรือไม่เป็น เดี๋ยวคืนนี้ก็รู้” เซี่ยเจี่ยนอี้เงยหน้า เผยสีหน้ารังเกียจและสนุกสนาน
ขณะมองใบหน้ารูปงามที่เปลี่ยนไปหลากสี กู้ชิงก็ดึงเอซคู่ออกมาแล้วโยนเข้าไป จากนั้นดึงไพ่คิงโพแดงออกมาอีกใบ ส่วนผู้ช่วยจี้ฉางจวิ้นก็ลงไพ่ต่อ
“รอดวิกฤตไปได้ซ้ำแล้วซ้ำ นายนี่ดวงดีเอาเรื่อง ดวงดีจนฉันข้องใจ ฉันกำลังคิดว่า นี่เป็นเรื่องที่หยวนจุนกับนายรวมหัวกันจัดฉากอยู่เบื้องหลังมาก่อนหรือเปล่า ยังไงฉันก็เป็นคนเอาคอนเทนต์เกมไปบอกเขา เพราะต้องการบีบให้เขาออกตัว แต่พอมาคิดๆ ดู ถ้าเกิดว่าแอบเอาคอนเทนต์เกมมาบอกนาย ก็ทำให้นายหนีรอดไปได้ไม่ใช่เหรอ ถ้าเป็นแบบนี้ สาเหตุที่รอดวิกฤตไปได้อย่างราบรื่นก็เริ่มสมเหตุสมผลขึ้นมาละ” เซี่ยเจี่ยนอี้พูดวิเคราะห์ไปทีละอย่าง “เพราะงั้น คราวนี้ฉันถึงไม่สปอยล์เรื่องอะไรเลย สมมุติว่าพวกนายไม่ได้เป็นอะไรกันจริงๆ เขาก็จะไม่โผล่หน้ามา แต่ถ้ามีอะไรในกอไผ่ ต้องบึ่งมาแน่”
“เซี่ยเจี่ยนอี้ นายต้องรู้จักหยุดด้วยสิ” กู้ชิงโยนไพ่ทุกใบในมือ เอ่ยด้วยแววตาและน้ำเสียงที่เย็นชา
“ไม่ มีแต่ฉันเท่านั้นที่บอกให้จบเกมได้ แบบนั้นต่างหากที่เรียกว่าเกมโอเวอร์ของจริง” เซี่ยเจี่ยนอี้โยนไพ่เรียง[1]ลงไปพลางเอ่ยด้วยรอยยิ้ม “ฉันชนะแล้ว”
ผู้ช่วยจี้ฉางจวิ้นเก็บกวาดไพ่โปเกอร์ออกไป แล้วนำสารเสพติดมาให้ เขากอดแขนพลางเท้าโต๊ะ ก่อนพูดว่า “นายรู้หรือเปล่าว่าในวงการบันเทิงมันโสมมขนาดไหน”
กู้ชิงจ้องหน้าเขาอย่างเย็นชา
“พูดถึงหน้าอกหรือขาของดาราสาวมันยังเบาไป เซ็กส์หมู่ พี้ยา วางยาแล้ว SM นอนกับแฟนคลับ ถ่ายรูปโป๊ นอนกับคนรวยๆ เพื่อหาเส้นสายมีบานเบอะ หลายปีที่คลุกคลีกับวงการบันเทิงมา คนที่ถวายตัวให้ฉันเองก็เยอะแยะ ยาเสพติดที่ฉันใช้กับคนพวกนั้นน่ะ มีหมดทุกอย่างเลย”
พูดจบก็หยิบมือถือมา แล้วโชว์วิดีโอช่วงหนึ่งให้เขาดู
ภายในวิดีโอ ผู้ชายเปลือยกายสองคนกำลังร่วมรักกันอยู่ ดาราดังปัจจุบันคนหนึ่งกำลังคลานคว่ำหอบครางอยู่บนเตียง ขณะที่เซี่ยเจี่ยนอี้กำลังขยับสอดใส่จากด้านหลังร่างของอีกฝ่าย
“เห็นไหม ทั้งๆ ที่ไม่ได้ชอบผู้ชาย มันยังยอมพี้ยา คุกเข่าหันหลังให้ฉันเพื่อความดังได้เลย” หลังจากเสร็จกิจ เขาก็ผลักดันอยู่เบื้องหลัง กรุยทางให้ดาราคนนี้โด่งดัง
ในที่สุดกู้ชิงก็เข้าใจ เซี่ยเสียสติคิดจะใช้วิธีที่ใช้ในวงการบันเทิงมาเล่นงานเขา
“ถ้าเกิดหยวนจุนไม่มา ภาพลักษณ์เสียๆ หายๆ ในคืนนี้ของนายก็จะกลายเป็นจุดอ่อน ไม่ว่านายกล้าไปเข้าข้างตระกูลไหนมาตั้งตัวเป็นอริกับตระกูลเซี่ย ฉันก็จะเชิญคนทั่วนครมาดูนายโดนผู้ชายคนอื่นจับกด ถึงเวลานั้น งานราชการของนายก็จบเห่แค่นั้นแหละ” พูดถึงคำนี้แล้ว เซี่ยเจี่ยนอี้ก็เผยรอยยิ้มอันบริสุทธิ์ “เกมด่านสุดท้ายน่ะ เร้าอารมณ์สุดๆ เลยไหมล่ะ”
“ฉันขอเตือนให้แกหยุดซะ ไม่อย่างนั้นตระกูลเซี่ยทั้งโคตรเหง้าของพวกแกก็รับผิดชอบไม่ไหว” นัยน์ตากู้ชิงเผยความเดือดดาลพลางส่งเสียงข่มขู่
“ฮ่าๆๆๆ...” เซี่ยเจี่ยนอี้หัวเราะใหญ่ หัวเราะได้อย่างสวยสดงดงาม แต่จู่ๆ เขากลับหยุดหัวเราะ ก่อนจะก้าวเท้าข้างหนึ่งมาเหยียบโต๊ะ กระชากผมของกู้ชิงขึ้น ทว่าริมฝีปากกลับเผยรอยยิ้มอำมหิต “ฉันเซี่ยเจี่ยนอี้ไม่กลัวลูกไม้ข่มขู่พรรค์นี้หรอกนะ”
วินาทีต่อมา กู้ชิงใช้หมัดเสยคางเขาอย่างแรง
เชิงอรรถ
^ ไพ่เรียง ไพ่ดอกใดก็ได้ที่มีแต้มเรียงลำดับต่อกัน 5 ใบ