โทษที ! พี่มากับระบบ x100

ตอนที่ 128 ขยะเช่นเจ้า ข้าไม่สนใจจะยุ่งด้วยหรอก

หนานกงอี้ส่งธนูทั้งหมดกลับไปที่กำแพงด้วยฝ่ามือเดียว 

ในชั่วพริบตา ก็เหลือเพียงชายคิ้วหน้าเท่านั้นที่ยืนอยู่บนกำแพง 

“เจ้า...พวกเจ้าเป็นใครกัน”

ชายคิ้วหน้ามองไปที่หนานกงอี้ที่อยู่ด้านล่างด้วยความสะพรึง 

"ข้า หนานกงอี้ จากวังจี้หยุน ข้ามาที่ภูเขาเทียนหลงก็เพื่อเด็ดหัวของเทียนหลง "

“ถ้าเจ้ายังไม่อยากตาย ก็ตงไสหัวไปซะ!”

เมื่อเสียงเย็นชาของหนานกงอี้ลดลง เขาก็พุ่งไปประชิดกับประตูตรงกำแพงทันที

บูม!

ประตูกำแพงก็พังทลายลง

หนานกงอี้ต่อยผ่านประตูกำแพงไป แต่ในขณะที่เขากำลังจะก้าวเข้าไป เสียงที่เย็นชาก็ดังออกมาจากกระท่อม  

“ฮึ่ม นักเรียนแค่สองสามคนจากวังจื่อหยุนช่างกล้านักที่มาสร้างปัญหาในที่ของข้า !”

"ข้า เซียงเทียนหลง หัวหน้าแห่งหมู่บ้านเทียนหลงคนคือใครกัน ? ข้าใช่คนที่จะปล่อยให้เจ้าสร้างปัญหาได้รึไง ?"

ด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบนี้

พวกเขาก็เห็นชายวัยกลางคนร่างใหญ่เดินออกมาจากกระท่อมพร้อมกับกลุ่มนักรบ  

ชายร่างใหญ่สวมเสื้อคลุมสีดำ คิ้วหนาและตาโต และเสียงของเขาที่เปล่งออกมานั้นก็เต็มไปด้วยกลิ่นอายดุร้ายและป่าเถื่อน  

หนานกงอี้มองชายเสื้อคลุมสีดำอย่างแผ่วเบาและเผชิญหน้ากับอีกฝ่าย: "เจ้าคือ เซียงเทียนหลง หัวหน้าของหมู่บ้านเทียนหลงเองสินะ ?"

"ถูกต้อง ข้านี่แหละเซียงเทียนหลง !"

เซียงเทียนหลงแสดงอกอย่างดุร้ายและจ้องไปที่ หนานกงอี้ อย่างโหดเหีย้ม: "เจ้าเองรึ... ที่บอกว่าจะมาเด็ดหัวของข้าหน่ะ?"

"ใช่  ! หัวของเจ้า วันนี้ข้าหนานกงอี้จะเป็นคนเด็ดมันออกมาเอง ! "

หนานกงอี้ขยับฝ่ามือและหยิบกระบี่ออกมา

เขาถือกรี่บี่ยาวไว้ในมือและใช้ปลายดาบชี้ไปที่เซียงเทียงหลง  "เจ้าจะตัดหัวตัวเอง หรือ จะให้ข้าตัดให้ จงเลือกมา ? "

"ฮ่าฮ่าฮ่า... หัวของข้า เซียงเทียนหลง ใช่สิ่งที่จะเจ้ามีปัญญาเอาไปได้รึไง  "

“กล้าบุกมาที่หมู่บ้านเทียนหลงของข้าอย่างอุกอาจเช่นนี้ วันนี้ข้าก็จะที่นี่กลายเป็นที่ฝังศพของเจ้าเอง!”

เซียงเทียนหลงหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง และทันใดนั้นก็มีดาบสีทองยาวปรากฏขึ้นในมือของเขา

ด้วยดาบสีทองในมือของเขา เซียงเทียนหลงก็ฟันออกไปเป็นแนวนอน จากนั้นกลุ่มแสงดาบที่แหลมคมก็พุ่งไปที่หนานองกี้ราวกับสายฟ้าฟาด  !

และในขณะที่เซียงเทียนหลงฟาดฟันดาบออกไป ...

หนานกงอี้ผู้ที่ดูสงบตลอดมาก็มีสีหน้าเปลี่ยนไปอย่างช่วยไม่ได้

“ขั้นแรก… ระดับก่อกำเนิด จะ.. เจ้าเป็นผู้มีพลังระดับก่อกำเนิด  !”

เมื่อมองไปยังดาบที่กำลังจะมาถึง การแสดงออกของหนานกงอี้ก็ตกใจเป็นอย่างมากในทันที

เขาไม่ลังเลและขยับร่างไปด้านหลังอย่างรวดเร็ว 

ในขณะที่หนานกงอี้กำลังถอยไปด้านหลัง มือของเขาก็จับไปที่ไหล่ของนักเรียนสองคนจากวังจื่อหยุนทันที  

ในไม่ช้า...

ภายใต้อาการตกตะลึงของนักเรียนสองคนนั้น ทันทีพวกเขาก็ถูกโยนออกไปข้างหน้า   

บูม!

แสงคมดาบพุ่งเข้าใส่นักเรียนสองคนนั้นในพริบตาและร่างของพวกเขาก็ถูกผ่าออกเป็นสองส่วน  

"สหายคนนี้  เซียงเทียนหลงนั้นได้เข้าก้าวเข้าสู่ระดับก่อกำเนิดแล้ว บางทีเราควรร่วมมือกันต่อสู้ดีหรือไม่ ?  "

“ไม่อย่างนั้น...วันนี้พวกเราคงไม่มีใครรอดออกไปได้แน่ ”

หนานกงอี้ถอยกลับมายืนอยู่ด้านข้างเจียงเฉินและหันกลับไปถามเจียงเฉินทันทีอย่างช่วยไม่ได้ 

“ร่วมมือกับเจ้ารึ ?  เจ้าก็คงแทงข้างหลังข้าอยู่ดี”

"อัจฉริยะในรายชื่ออันดับของวังจื่อหยุนผู้ยิ่งใหญ่นั้น เพื่อที่จะเอาชีวิตรอดแล้วเขาถึงกลับโยนสหายของตัวเองไปรับการโจมตีแทนอย่างไม่ลังเล   "

“ช่างน่ารังเกียจนัก ข้าไม่สนใจจะร่วมมือกับเจ้าหรอก!”

เจียงเฉินเหลือบไปที่หนานกงอี้ด้วยความรังเกียจและจากนั้นก็มองตรงไปยังเซียงเทียนหลงที่อยู่ฝั่งตรงข้าม  และเสียงแผ่วเบาของเขาดังก้องในอากาศทันที

"เซียงเทียนหลง รีบจัดการไอ่สวะนี้ให้จบๆซะ !"

“จากนั้นข้าจะได้คิดบัญชีกับเจ้าต่อซะที  !“