18
รักต้องห้าม
หลังจากที่คัดเลือกนักแสดงเสร็จแล้ววิลเลียมจึงได้จัดแจงหน้าที่ของแต่ละคนให้ว่าต้องทำอะไรกันบ้าง โดยแบ่งเป็ ฝ่ายประสานงาน ฝ่ายฉากหลัง ฝ่ายคอสตูม และฝ่ายเขียนบท ในขณะที่เซริน่า เซริออส คารอส และคนอื่นๆที่ได้รับเลือกให้เป็นักแสดงต้องไปคุยกับฝ่ายคอสตูมเพื่อวัดขนาดตัวในการตัดชุด
“เอ….ไอ้เื่รักต้องห้ามของแพนโดร่านี่มันเป็เื่เกี่ยวกับอะไรเหรอ”เซริน่าถามขึ้นขณะที่กำลังยืนให้รีเนก้าวัดขนาดตัว
“อ่อ มันเป็เื่ของรักต้องห้ามระหว่างมนุษย์และัน่ะ” รีเนก้าตอบ
“มนุษย์และั? !” เซริน่าอุทานออกมาด้วยความใ
“ก็ในสมัยก่อนมนุษย์กับัยังติดต่อกันอยู่ใช่ไหมล่ะเื่ราวมันเกิดขึ้นั้แ่ตอนนั้นแหละ”
“แต่ชื่อแพนโดร่านี่ทำไมรู้สึกคุ้นๆจังเหมือนเคยได้ยินที่ไหนเลยแฮะ….”เซริน่าพึมพำกับตัวเองทำให้เพื่อนสาวที่ยืนอยู่ข้างๆมองหน้าด้วยความสงสัย
“ก็บรรพบุรุษของคารอสไงเซ เธอจำไม่ได้เหรอ”เซริออสตอบคลายความสงสัยของเซริน่าที่ยืนขมวดคิ้วอยู่
“อ่อ นึกออกแล้วคนที่ได้สร้อยคอไปใช่ไหมพี่ออส”เซริน่าหันหน้าไปคุยกับเซริออส ยิ่งทำให้เพื่อนสาวข้างๆ ยิ่ง งงไปกันใหญ่ว่าสองพี่น้องกำลังพูดถึงเื่อะไรกันอยู่แน่
“ใช่คนนั้นแหละ สงสัยจังว่าจะมีความเกี่ยวข้องกันยังไง”เซริออสพูดพร้อมรอยยิ้มและลางสังหรณ์ของเขาบอกว่าเื่นี้ต้องมีความเกี่ยวข้องกันอย่างแน่นอนบางทีหลังจากที่แสดงเื่นี้จบพวกเขาอาจจะได้เบาะแสอะไรเพิ่มเติมก็ได้
“ฉันไม่รู้นะว่าพวกเธอพูดถึงเื่อะไรกันอยู่ แต่ว่าตำนานที่เล่าต่อๆกันมาล้วนมาจากเื่จริงทั้งนั้น แต่อาจจะมีการบิดเบือนบ้างไปตามกาลเวลา….ว่าแต่ เธอนี่หุ่นดีจังเลยน้าเซ”เรนีก้าพูดเมื่อวัดตัวเพื่อนสาวตรงหน้าเสร็จเรียบร้อยแล้วทำให้ผู้ชายที่อยู่บริเวณนั้นหันมามองที่เซริน่ากันเป็ตาเดียวจนทำให้เซริออสรู้สึกไม่พอใจขึ้นมาซะอย่างนั้น
“โธ่ รีเนก้าแซวกันแบบนี้สิ ฉันอายคนอื่นเขาหมดแล้วนะ”เซริน่าพูดด้วยท่าทางเขินอายและใบหน้าที่ขึ้นสีแดงระเรื่อนั้นทำเอาเหล่าเด็กหนุ่มที่อยู่ในวัยกำลังเจริญเติบโตหัวใจเต้นกันไม่เป็ส่ำโดยเฉพาะคนที่ดูแล้วไม่น่าจะมีอาการใดๆ ออกมาอย่างคารอสเ้าชายผู้เงียบขรึมก็ยังแสดงอาการออกมาแม้จะเพียงเล็กน้อยเท่านั้น….เล็กน้อยจริงๆจนไม่มีใครสังเกตเห็นเลยว่าเ้าชายผู้เงียบขรึมผู้นี้แอบยิ้มออกมา…
“จริงๆ นะเซ แขนขาเธอก็เรียวยาว ทรวดทรงองเอวเธอก็มีขนาดหน้าอกของเธอก็กำลังพอดี ไม่ใหญ่ไป ไม่เล็กเกินไป นี่หุ่นในฝันของผู้หญิงเลยนะเซ”รีเนก้าพูดไปพลางเอามือจับไปที่บริเวณลำตัวของเซริน่าจนทำให้เซริออสต้องเอ่ยปากเตือน
“เอาแค่พอประมาณก็พอมั่งรีเนก้า อย่าให้มากไปกว่านี้เลย ถือว่าฉันขอเถอะ”เซริออสเตือนรีเนก้าพร้อมๆกับส่งสายตาพิฆาตไปยังเหล่าผู้ชายที่กำลังจ้องมองมายังน้องสาวจนชายเ่าั้ถึงกับหลบสายตากันแทบจะไม่ทัน
“อุ่ย! ขอโทษทีนะเซริออสตอนนี้วัดตัวเซริน่าเสร็จแล้วละถ้าพวกเธออยากรู้รายละเอียดเกี่ยวกับเื่นี้ลองไปคุยกับลิฟหรือคลาร่าดูสิสองคนนั้นรับหน้าที่เป็ฝ่ายเขียนบทนี่น่าจะพอรู้เื่ตำนานอะไรพวกนี้มาบ้างแหละ” รีเนก้าแนะนำและชี้ไปทางลิฟและคลาร่าที่กำลังคุยกันอยู่ด้วยสีหน้าที่เคร่งเครียด
“โอเค ขอบใจนะ” เซริน่าเกล่าวขอบคุณเพื่อนและเดินไปหาลิฟและคลาร่าพร้อมๆกับเซริออส และคารอสที่เดินตามมาติดๆ ทันที
“ลิฟ คลาร่า ตอนนี้สะดวกคุยไหมพวกฉันขอถามอะไรหน่อยสิ” เซริน่าพูดขึ้น เรียกความสนใจของสองสาวที่กำลังก้มหน้าก้มตาอ่านหนังสือเล่มหนาอยู่ให้เงยหน้าขึ้นมองผู้มาเยือนก่อนจะตอบออกไป
“ได้สิ พวกเธอจะถามอะไรละ” ลิฟตอบพร้อมๆ กับปิดหนังสือเล่มหนานั้นลง
“คือพวกเราอยากรู้เกี่ยวกับตำนานรักต้องห้ามของแพนโดร่าที่พวกเรากำลังจะแสดงน่ะ พวกเธอพอจะเล่าให้พวกเราฟังหน่อยได้ไหมว่ามันเป็ยังไง”เซริน่าถามออกไปแต่เมื่อลิฟฟังคำถามนั้นแล้วเธอกลับมีสีหน้าที่ครุ่นคิดก่อนจะตอบออกมาว่า
“จริงๆ ฉันเองก็ไม่รู้ละเอียดอะไรขนาดนั้นหรอกนะแต่เคยได้ยินมาจากคุณยายสมัยที่ยังเด็กอยู่ ประมาณว่า ในสมัยที่โลกยังติดต่อกับเผ่าัและไปมาหาสู่กันอยู่มีเ้าหญิงองค์หนึ่ง นางมีชื่อว่า แพนโดร่า นางได้หลงรักกับาาัในสมัยนั้นและความรักครั้งนั้นเลยเกิดเป็าครั้งใหญ่เมื่อ 5,000 ปีก่อนและเพราะความรักครั้งนั้นอีกเช่นกันที่ทำให้คนรักของนางต้องตายจากไปจนทำให้นางจมสู่ความแค้นและสาปแช่งสายเืของเหล่าผู้คนที่ทำให้คนรักของนางต้องตายลงน่ะก็ประมาณนี้แหละ” เมื่อได้ยินดังนั้นเซริน่าและเซริออสก็มีสีหน้าที่ครุ่นคิดอีกครั้ง
พวกเขาทั้งสองกล่าวขอบคุณลิฟและเดินออกมาภายนอกระเบียงที่ไร้ผู้คนโดยที่ไม่รู้สึกตัวเลยว่ายังมีอีกคนที่เดินตามมาติดๆหลังจากที่พวกเขาทั้งสามได้ฟังเื่เล่าจากปากของลิฟแล้วสองพี่น้องก็นึกถึงอะไรบางอย่าง….อะไรบางอย่างที่พวกเขาเคยเห็นเมื่อยังเด็กในห้องทำงานของไมรอสพ่อเลี้ยงัของพวกเขา
“พี่ออสว่าเื่ที่ลิฟเล่าจะจริงมากแค่ไหนคะ”เซริน่าเอ่ยปากถามท่ามกลางความเงียบสงบที่ไร้ผู้คน
“พี่ก็ไม่รู้เหมือนกันเซ แต่อย่างน้อยๆหญิงสาวที่ชื่อแพนโดร่าก็มีตัวตนอยู่จริงๆ สินะใช่ไหม คารอส”เซริออสหันไปถามคารอสที่ยืนอยู่เงียบๆ มาได้สักพักแล้ว
“ใช่ อย่างน้อยๆ เราก็ยังได้ชื่อมาหนึ่งชื่อนะไม่แน่ว่าหลังจากที่แสดงละครเื่นี้จบ เราอาจจะได้รู้อะไรเพิ่มเติมมากขึ้นก็ได้นะ”คารอสตอบพร้อมกับใบหน้าที่นิ่เฉยจนทำให้เซริน่าสงสัยว่าคนคนนี้รู้จักคำว่ายิ้มบ้างไหมจนเผลอพูดออกไป
“นายนี่ทำหน้านิ่งตลอดเลยนะ รู้จักคำว่ายิ้มไหม ยิ้มน่ะ ทำเป็รึเปล่า”เซริน่าพูดพร้อมๆ กับเอื้อมมือขึ้นจะไปจับแก้มทั้งสองข้างของคนตรงหน้าเพื่อที่จะดึงออกให้ปากขึ้นรูปเป็รอยยิ้มแต่ทว่าเหมือนคารอสจะรู้ทันเลยจับมือของเธอเอาไว้ได้ซะก่อนและสบตาเข้ากับตาของเธอ
“ฉันก็ยิ้มออกจะบ่อย แต่เธอไม่เห็นเองนะ” คารอสตอบพร้อมๆกับยื่นหน้าเข้าไปใกล้ ถึงขนาดที่ว่าอีกเพียงแค่คืบเดียวจมูกของทั้งสองก็จะชนกันอยู่แล้วเซริน่าที่โดนจู่โจมกระทันหันอยู่ดีๆ ใบหน้าขาวนวลของเธอก็ขึ้นสีแดงระเรื่อเซริออสที่เห็นดังนั้นอาการหวงน้องสาวก็กำเริบอีกครั้งคราวนี้เขาดึงตัวน้องสาวให้ออกมายืนข้างๆ ตัวของเขาเองและจ้องไปทางเซริออสอย่างเหนื่อยอ่อน
“เฮ่อ ทำไมมีแต่นายนะ ที่ยังกล้าทำอะไรแบบนี้ทั้งๆ ที่ฉันเองก็อยู่ข้างๆ”เซริออสพูดอย่างเหนื่อยใจก่อนจะพูดต่อว่า
“จะทำอะไรก็เกรงใจกันหน่อย นี่มันน้องสาวฉันนะคารอส”คารอสหยักไหล่เป็คำตอบพร้อมๆ กับหันหน้าไปมองหญิงสาวข้างๆเพื่อนร่วมห้องก่อนจะเดินจากไป เซริน่าที่เห็นว่าคารอสมองมาทางตนจึงหลบสายตาโดยอัตโนมัติโอ๊ยให้ตายสิ แล้วฉันจะหลบสายตาหมอนั้นมันทำไมกันนะแล้วทำไมใจฉันถึงได้เต้นแรงแบบนี้ละ ไม่เห็นเข้าใจเลย…. และก่อนที่ความคิดของเธอจะไปไกลกว่านี้เสียงเย็นๆ ของผู้เป็พี่ชายก็เรียกสติของเธอให้กลับมาอยู่ ณ ปัจจุบัน
“เซริน่า เธอต้องระวังตัวให้มากกว่านี้นะ รู้ไหม” เสียงเย็นๆอย่างไม่สบอารมณ์ของเซริออสดังขึ้น
“น้องก็ระวังตัวตลอดเวลานะคะ รับรองไม่มีใครจับได้แน่นอน”เซริน่าตอบโดยที่ไม่รู้เลยว่าสิ่งที่พี่ชายเตือนให้ระวังตัวนั้นคือเื่อะไรกันแน่จนทำให้พี่ชายของเธอต้องถอดหายใจออกมาเป็รอบที่ร้อยแล้วละมั้ง
“พี่ไม่ได้หมายถึงเื่นั้นเซ พี่หมายถึงให้ระวังพวกผู้ชายเธอรู้ไหมว่าพวกผู้ชายที่มองมาทางเธอมันมากมายแค่ไหนพี่ไม่ชอบให้พวกผู้ชายมองมาที่เธอนะเซริน่า”เซริออสพูดด้วยน้ำเสียงที่เย็นะเืกว่าในตอนแรกทำให้เซริน่ารู้สึกหนาวและขนลุกทั้งๆ ที่ตอนนี้เองก็ไม่ใช่หน้าหนาวและลมก็ไม่ได้พัดมาเลยด้วยซ้ำ
“แล้วพี่ออสจะให้น้องทำยังไงกันละ เราไม่ได้อยู่ในป่ากันแล้วนะคะตอนนี้เราอยู่ในโรงเรียนคนก็ต้องเยอะเป็ธรรมดาสิทีพี่ออสเองมีผู้หญิงมองไม่เว้นแต่ละวันน้องเองก็ไม่ชอบเหมือนกันน่ะแหละ”เซริน่าพูดกลับด้วยท่าทางโกรธเพราะเธอเองก็ไม่ชอบเหมือนกันที่พวกผู้หญิงพากันจ้องมองพี่ชายของเธอกันตาเป็มัน
“ก็ช่วยไม่ได้ ในเมื่อพี่ชายเธอหล่อนี่ต้องทำใจนะจ๊ะสาวน้อย”เซริออสตอบด้วยท่าทางที่กวนและยั่วอารมณ์ผู้เป็น้องสาวอย่างถึงที่สุด
“งั้นก็ช่วยไม่ได้เหมือนกันที่พี่มีน้องสาวสวย ต้องทำใจเอานะคะ”เซริน่ากวนกลับอย่างไม่ยอมแพ้เช่นกัน
แล้วาน้ำลายขนาดย่อมๆของสองพี่น้องก็ดำเนินต่อไปอีกสักพักใหญ่และตามมาด้วยเสียงหัวเราะของสองพี่น้องหลังจากที่ปะทะคารมกันจบจนคนภายนอกที่มองอยู่ห่างๆ ต่างก็พากันอดยิ้มไม่ได้ที่เห็นว่าพี่น้องคู่นี้ดูจะสนิทสนมกันดีเหลือกันจนกลายเป็ภาพที่ชินตาของหอฟินิกซ์ไปซะแล้ว
118
