เกิดใหม่หลังวันสิ้นโลกผมก็กลายเป็นเด็กทารกไปซะแล้ว

ตอนที่46 สุสานมัมมี่

        ดวงตาของเจียน่านั้นเชื่อมต่อกับอีกาดำทำให้เธอรับรู้ในสิ่งที่ดำน้อยเห็นด้วยระยะที่ไม่ไกลอีกาดำกระพือปีกบินไม่กี่ครั้งก็มาเกราะอยู่ที่ขอบหน้าต่างของอาคาร

        “ไม่นะ!!”เจียน่าอุทานออกมาด้วยความตกใจ ลูอิสและอาร์มันโด้หันไปมองเธอด้วยความสงสัยว่าเด็กสาวมองเห็นอะไรกันแน่เจียน่าตั้งสติก่อนจะรีบเล่าต่อว่า “พวกเขาโดนอันเดดที่มีผ้าพันแผลโจมตี”

        “อันเดดผ้าพันแผล...มัมมี่!”ไม่ต้องคิดพวกเขาก็เดาได้ทันที

        “แย่แล้วดำน้อยถอยออกมาก่อน”เจียน่าคิดว่าไม่ปลอดภัยจึงรีบให้อีกกาดำถอยออกมาจากขอบหน้าต่างในตอนนั้นเองเจียน่าก็พูดต่อ“หืม ยังมีคนรอดออกมาจากอาคาร พวกมัมมี่ตามเขามาด้วย ท่านลูอิสเอายังไงต่อดีค่ะ”

        ‘นั้นสิเอายังไงตอนนี้โอกาสในการลองสู้กับพวกตัวอื่น ๆ นอกจากซอมบี้มาถึงแล้วด้วยเจียน่าและอาร์มันโด้มาถึงเลเวล 8 แล้ว ถ้าไม่เกินระดับ 1ดาวทั้งสองก็รับมือได้สบาย ถ้ามีฉันด้วยก็คงไม่มีปัญหาอะไร’

        “ชายคนนั้นเหมือนจะไม่ไหวแล้วค่ะ”เจียน่ากล่าวด้วยน้ำเสียงร้อนใจ

        “ท่านลูอิสให้ผมไปช่วยเขาออกมาก่อนไหมครับ”อาร์มันโด้มีสีหน้ากังวลชัดเจน

        “ช่างเถอะไปด้วยกันนี่แหละ”ลูอิสส่ายหัวเล็กน้อย แค่มองก็รู้ว่าทั้งสองคนอยากจะไปช่วยชายคนนั้นโดยเฉพาะอาร์มันโด้ เขาแทบจะกระโดดลงไปจากหน้าต่างตอนนี้เลยด้วยซ้ำ

        ...

        ทันทีพวกเขามาถึงหน้าอาคารก็เป็นจังหวะเดียวกันที่มาชายคนหนึ่งวิ่งออกมาพร้อมกับมือที่ถือไฟกระบอกหนึ่งแสงไฟของไฟฉายสายไปมาจากการวิ่งหนีของชายคนนั้น

        “ฉันตายไม่ได้คนแบบนั้นจะมาตายไม่ได้...ตายไม่ได้!!” ชายคนนั้นกัดฟันวิ่งไม่คิดชีวิตแต่แล้วทันทีที่ขาของเขาก้าวออกมาด้านนอกก็มีผ้าพันแผลเส้นยาวที่เคลื่อนไหวคล้ายหนวดของหมึกจับไปที่ขาอีกข้างของเขา

        ทำให้ตัวของชายคนนั้นล้มลงไปกับพื้นเขาพยายามออกแรงสลัดอย่างบ้าคลั่งราวกับคนไร้สติ แต่ยิ่งทำแบบนั้นผ้าพันแผลเส้นยาวก็ยิ่งลากเขาไป

        “ไม่!!!”ชายคนนั้นร้องออกมาอย่างสิ้นหวังเพราะด้านในมัมมี่ตัวหนึ่งควบคุมผ้าพันแผลลากเขาเข้าไปด้านในตึก

        แต่ในตอนนั้นเองเจียน่าที่เร็วสุดก็วิ่งเข้าไปแล้วใช้หอกใบดาบฟันใส่ผ้าพันแผลที่จับขาของชายคนนั้นไว้ในฉับเดียวจนผ้าพันแผลนั้นขาดออกจากนั้นชายคนนั้นรีบคลานถอยหลังด้วยท่าหงายตัวโดยใช้แขนขาทั้งสี่ของตัวเอง

        สีหน้าของเขานั้นหวาดกลัวเป็นอย่างมากที่เห็นว่ามีตัวประหลาดอีกตัวโผล่มา จนแทบจะไม่สนใจด้วยซ้ำว่าตัวประหลาดที่ตัวเองหวาดกลัวนั้นมาช่วยตนเขาคิดจะหนีไปจากตรงนี้แต่ก็เหลือบไปเห็นเด็กทารกใส่เกราะแปลก ๆยืนอยู่เหนือหัวตัวเอง

        ชายคนนั้นรีบตั้งสติพอมองไปทางปลายเท้าก็เห็นมีคนสองคนกำลังรุมโจมตีมัมมี่ตนนั้นอยู่หนึ่งในนั้นคือตัวประหลาดที่ช่วยตัดผ้าพันแผลที่มัดเท้าส่วนอีกคนคือชายตัวโตผู้ใช้อาวุธสองมือ

        “ผ้านี่มัมมี่มันคุมได้อิสระมาก”เจียน่าวิ่งเข้าประชิดตัวมัมมี่ ก่อนจะใช้หอกใบดาบฟันผ้าพันแผลขาดกระจุยแต่เธอก็รับรู้ว่าผ้าพวกนี้เหนี่ยวมาก ยังดีที่มันยังขาดได้เจียน่ามาถึงตัวมันก็ฟันเข้าใส่มัมมี่ในทันที มันพยายามถอยหนี แต่ก็ไม่ทัน

        หอกใบดาบตัดคอของมัมมี่จนขาดแต่มัมมี่ยังไม่ตาย แต่ร่างมัมมี่ไร้หัวถอยหลังหลบพร้อมกับใช้ผ้าพันแผลยังลากเอาหัวที่หลุดไปด้วย

        “เอ๊ะ”เจียน่าอุทานออกมาอย่างแปลกใจเพราะหัวที่ขาดของมัมมี่กลับถูกมันใช้ต่อกลับเข้ามาใหม่ โดยอาศัยผ้าพันแผลบนตัวของมันหัวมัมมี่บิดไปมาเล็กน้อยปากของมัมมี่ร้องครวญคราง ก่อนจะจ้องมองเจียน่าราวกับมันมีสติปัญญาซึ่งต่างจากซอมบี้

        มัมมี่โจมตีเจียน่าอีกครั้งแต่ตอนนั้นมีคนวิ่งผ่านเจียน่าไป คืออาร์มันโด้

        “อย่าประมาท...มันแข็งแกร่งมากกว่าครึ่งดาวมาก”อาร์มันโด้ตามมาถึงก็ใช้ขวานโจมตีหัวของมันทันทีจนหัวของมัมมี่เบี้ยวไปด้านหนึ่งอีกครั้ง ถึงอย่างนั้นมันก็ไม่ตายเหมือนกับที่เจียน่าโจมตีก่อนหน้า

        แต่ว่ามัมมี่กลับยืนนิ่งคล้ายกับคนที่มึนงงไม่ขยับไปไหนเป็นผลมาจากทักษะสตั๊นของคนเถื่อน

        [สตั๊นlv.1] – การโจมตีครั้งถัดไปทำให้ศัตรูมึนงงผลขึ้นอยู่กับระดับของผู้ใช้และศัตรู ใช้พลังงาน 4 หน่วย ใช้ 3 ศักยภาพในการเรียนรู้ใช้ 6 แต้มศักยภาพในการพัฒนาเป็น lv. 2

        “ยังไม่หมดหรอกนะโจมตีต่อเนื่อง!” อาร์มันโด้พูดเสียงดังและใช้ทักษะโจมตีต่อเนื่อง

        [โจมตีต่อเนื่องlv.1] – โจมตีด้วยอาวุธสองมืออย่างต่อเนื่อง ใส่เป้าหมายมากกว่าหนึ่งเป้าหมายใช้พลังงาน 2 หน่วย ใช้ 2 ศักยภาพในการเรียนรู้ ใช้ 4 แต้มศักยภาพในการพัฒนาเป็น lv.2

        เขาฟันใส่ตรงหน้าอกของมัมมี่ไม่ยั้งแม้แต่ผ้าพันแผลของมันก็ไม่อาจจะป้องกันได้ทัน หลังฟันด้วยดาบและขวานก็ทำให้หน้าอกแห้งๆ ของมัมมี่เผยออกมา

        ตับลำไส้ ปอด และกระเพาะอาหารของมัมมี่ไม่มีอยู่ มันถูกแทนที่ด้วยผ้าพันแผลเส้นยาวยกเว้นก็แต่บริเวณหัวใจดวงหนึ่งที่อยู่ในร่างกาย

        อาร์มันโด้ที่เห็นหัวใจของมัมมี่ก็ใช้ดาบแทงไปที่หัวใจของมัมมี่ทันที

        มัมมี่ที่โดนแทงหัวใจกรีดร้องออกมาด้วยเสียงแหบแห้งหัวใจมัมมี่ที่โดนแทงค่อย ๆ สลายกลายเป็นทราย พร้อมกับที่มัมมี่ค่อยแน่นิ่งไปตัวของมัมมี่ล้มลงกับพื้น ผ้าพันแผลเก่า ๆที่ตัวของมัมมี่ก็กลายเป็นผ้าเปื่อยยุ่ยไปอย่างรวดเร็ว

        “มันตายแล้ว”เจียน่าเดินเข้ามาดูอย่างสงสัยว่าอาร์มันโด้จัดการมันได้ยังไง

        “อืมหัวใจมันโดนทำลายแล้ว” อาร์มันโด้พยักหน้าตอบ

        เจียน่าไม่รอช้าจับไปที่ขาของมันก่อนจะลากออกไปจากอาคารเพราะเธอรู้สึกว่าด้านในนี้ยังมีอีกหลายตัว

        ...

        ด้านนอกอาคาร

        ลูอิสมองดูซอมบี้ที่ตอนนี้โดนอาร์มันโด้ฆ่าตายไปแล้ว

        “โจมตีที่หัวมัมมี่จะไม่ตายอย่างนั้นเหรอ”เจียน่าอุ้มลูอิสขึ้นมา ขณะที่เอ๋ยปากถามเพราะรู้ว่าในตอนนี้มีคนนอกอยู่ท่านลูอิสคงไม่สะดวกถามเอง

        “อืม...ตอนเป็นนักล่าเคยได้ยินพวกนักล่าพูดเกี่ยวกับมัมมี่มาบ้างพวกมัมมี่มีความสามารถควบคุมผ้าที่ตัวในการโจมตีได้มีสติปัญญาเล็กน้อยต่างจากซอมบี้ปกติ แถมยังมีพลังมากกว่าระดับครึ่งดาวด้วย จุดอ่อนของมัมมี่คือหัวใจถ้าทำลายหัวใจมันได้ มัมมี่ก็จะตาย แต่นี่ก็เห็นครั้งแรกที่เคยฆ่ามันเหมือนกันยังดีที่เรื่องได้ยินมานั้นเป็นเรื่องจริง” อาร์มันโด้อธิบาย

        ‘อืม...น่าสนใจทีเดียว’ลูอิสพึมพำในใจ ขณะที่เขาเลื่อนสายตาไปดูข้อมูลของอาร์มันโด้ การสังหารมัมมี่ตัวหนึ่งเมื่อกี้นี้ทำให้อาร์มันโด้ได้ค่าประสบการณ์มา40 หน่วย ซึ่งมากกว่าซอมบี้ซะอีก

        “เออ...พวกคุณเป็นใคร”ในตอนนี้เองชายคนนั้นที่รอดจากเงื้อมมือมัมมี่ ได้ตั้งสติรวบรวมความกล้าและถามขึ้น

        แม้สีหน้าจะยังหวาดกลัวแต่พอตั้งสติได้และดูแล้วคนพวกนี้ก็คือมนุษย์ที่มาช่วยเหลือตน แม้จะดูแปลก ๆอย่างหญิงสาวที่เป็นมนุษย์หมาป่าคนนั้น หรือไม่ก็ทารกที่แต่งตัวคอสเพลย์เป็นอัศวินก็ตามชายคนนั้นเหมือนจะนึกได้จึงถามต่อ “พวกคุณคือนักล่าอย่างนั้นเหรอ”

        “ประมาณนั้นเกิดอะไรขึ้นนายเป็นใคร” อาร์มันโด้เดินเข้ามาถาม

        “พระเจ้า...ในที่สุดฉันก็รอดแล้ว”ชายคนนั้นพูดอย่างดีใจ ก่อนจะหันมาหาอาร์มันโด้ “ขอบคุณมากที่ช่วยเหลือ ผมฮอร์เก้เป็นคนของเมืองเอลดิลนี่แหละกลุ่มของพวกเราพึ่งกลับมาจากเมืองเฟเซซีที่ห่างไป 200 กิโลเมตรพวกเรากำลังเดินทางกลับไปที่เมืองเอลดิล ตามจริงพวกเราควรจะถึงเมืองเมื่อสองวันก่อนแต่เพราะช่วงนี้มีซอมบี้กับพวกโครงกระดูกจำนวนมาก ทำให้การเดินทางล่าช้าไปมากสุดท้ายไม่มีทางเลือกกลุ่มของผมจึงต้องหาที่พักแต่ใครจะไปรู้ว่าที่นี่มันคือสุสานมัมมี่”

        ลูอิสเจียน่าและอาร์มันโด้ที่ได้ฟังก็เข้าใจเรื่องราวที่เกิดขึ้น

        “พวกคุณเป็นนักล่าใช่ไหมถ้าอย่างนั้นได้โปรดรับคำขอจ้างที่ชั้น 5 น่าจะยังมีคนรอดอยู่ พวกเขาสำคัญกับผมมาก” ฮอร์เก้ขอร้องอาร์มันโด้อย่างมีความหวังเพราะดูเหมือนเขาจะคิดว่าอาร์มันโด้นั้นคือผู้นำของกลุ่มนี้

        เนื่องจากอีกสองคนนั้นคนหนึ่งเป็นเด็กสาวส่วนเด็กคนนั้นฮอร์เก้แทบจะไม่สนใจเพราะเป็นแค่เด็กทารกแต่งคอสเพลย์เท่านั้นเขาไม่เข้าใจว่าทำไมนักล่าพวกนี้ต้องพาเด็กมาด้วย

        อาร์มันโด้ไม่ได้ตอบรับในทันทีแต่หันไปมองทารกน้อยลูอิส แต่พอเห็นความลังเลของอาร์มันโด้ ฮอร์เก้ก็รีบพูดข้อเสนอของตนไป

        “10,000เบลเลย ขอแค่ช่วยคนออกมาได้ก็พอ เห็นแก่ชีวิตพวกเขาด้วย ได้โปรด” ฮอร์เก้คุกเขาขอร้องด้วยดวงตาที่แดงก่ำ

        “ตกลง”อาร์มันโด้ตอบตกลง เพราะเขานั้นได้สัญญาณอนุญาตจากลูอิสแล้ว

        ‘ในตอนแรกก็ว่าคิดว่าจะไปช่วยอยู่แล้วหรอกนะไม่ได้สนใจเงินแม้แต่น้อย’ถึงจะบอกกับตัวเองในใจอย่างนั้น แต่รอยยิ้มบนใบหน้าของลูอิสก็ปิดไม่มิด เงินตั้ง10,000 เบล มันมากกว่าที่เขาขายสร้อยซะอีก หรือเทียบง่าย ๆก็ซื้อร้านรุ่งอรุณสองร้านเลย เขาไม่ปฏิเสธแน่นอน

        ส่วนความเสี่ยงนั้นดูแล้วไม่น่าจะมากถ้ามัมมี่ตัวอื่นๆ เป็นแบบที่อาร์มันโด้บอกจริง

        เมื่อฮอร์เก้ได้ยินก็ดีใจเป็นอย่างมากรีบลุกขึ้นยืนทันทีก่อนจะพูดอย่างกระตือรือร้น “ผมขอไปด้วยจะได้ไหมผมจะพยายามไม่ไปเป็นตัวถ่วงแน่นอน”

        ทั้งสามคนแปลกใจเล็กน้อยที่ฮอร์เก้อยากขอตามไปด้วยแต่ก็ไม่มีใครห้ามเขา ขณะที่เดินไปด้านในชั้นแรกเจียน่าก็กระซิบกับลูอิส

        “ท่านลูอิสฉันว่าชายคนนี้เขาทำตัวแปลกๆ”

        ลูอิสเงยหน้ามองเด็กสาวที่อุ้มตัวเขาอยู่“แปลกยังไง”

        “ก็เขาพึ่งหนีออกมาแต่ดูเหมือนอยากจะเข้าไปด้านในเป็นอย่างมาก แทนที่จะกลัวจนไม่กล้าเขาไปถ้าคนที่ทำให้เขาอยากจะไปช่วยคงจะสำคัญมากแต่ถ้าสำคัญขนาดนั้นก็ไม่ควรจะหนีออกมาตั้งแต่แรกแล้วหรือเปล่า”เจียน่ากระซิบด้วยเสียงเบา ๆ

        ‘นั้นก็จริง’ลูอิสมีสีหน้าครุ่นคิด ‘ดูเหมือนฮอร์เก้จะไม่ได้พูดออกมาทั้งหมด’