ลูกชายสกุลชวีเห็นแม่ของตัวเองเป็ลมไปก็ใมากเขย่าร่างของหญิงชราไม่หยุด!
“แม่ครับ แม่เป็อะไรไป แบบนี้ผมในะ!”
ลูกสะใภ้เห็นแม่สามีถูกเขย่าเท่าไหร่ก็ไม่ดุกดิกก็ใเช่นกัน นี่แม่สามีของเธอตายแล้ว?
แต่เธอกลับคิดว่าดีเสียอีกถ้าแม่สามีตายที่นี่นอกจากเธอจะได้ดูแลกิจการในบ้านแล้ว เธอยังสามารถตามติดิจูไปตลอดได้ด้วย
ต่อให้ิจูจะไม่เต็มใจเธอก็หาเหตุผลจับกลับไปเป็ลูกสะใภ้ได้ หรือไม่ก็ขู่แจ้งความจับเสียเลยเท่านี้อีกฝ่ายก็ไม่เหลือทางเลือกอื่นนอกจากต้องยอมรับการแต่งงานครั้งนี้แล้ว
ลูกสะใภ้สกุลชวีดีใจหันไปร้องไห้คร่ำครวญกับฝูงชนที่เข้ามาดูเหตุการณ์ “ไอหยาิจูฆ่าแม่ฉัน! หล่อนทำให้แม่ฉันโกรธจนตาย! ิจูตอนนี้แกแค่คืนเงินสินสอดให้พวกเราไม่ได้แล้ว ต้องแต่งกับลูกชายฉันกลับไปใช้หนี้ชีวิตที่บ้านฉัน!”
เจียงตั่วทำหน้าถมึงทึงเขาคิดว่าแม่เฒ่าแค่แกล้งเป็ลมการทะเลาะวิวาทระหว่างคนจากสองครอบครัวจะมีการร้องไห้บ้างหรือขู่แขวนคอก็ไม่ใช่เื่แปลกเลย
แต่พอเห็นแม่เฒ่าชักกระตุกสองสามครั้งแล้วก็ไม่ตอบสนองอีกเขาก็รู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ จึงรีบเข้าไปเปิดเปลือกตาของแม่เฒ่า
ตาดำของหล่อนเหลือกขึ้นไปจนหมด!
เขากำลังจะเรียกให้ใครสักคนไปตามหมอแต่เหลือบไปเห็นเฉียวปินกำลังเดินกลับเข้ามาพอดี
“เฉียวปิน ไปตามเหล่าโจว มีคนเป็ลม!”
เฉียวปินยังไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นแต่พอได้ยินคำสั่งนั้นของหัวหน้าก็รีบวิ่งไปทันที
ิจูที่ยืนอยู่ข้างๆตอนนี้หรี่ตามอง ไม่ได้การแล้ว จะปล่อยให้แม่เฒ่าคนนี้ตายอยู่ที่นี่ไม่ได้!
เธอเดินไปดึงเจียงตั่วที่กำลังจะช่วยผายปอดแม่เฒ่าจากนั้นก็คลำชีพจรที่คอของหล่อน...
ิจูขมวดคิ้วเธอขึ้นคร่อมบนร่างของแม่เฒ่าแล้วเริ่มทำการปั๊มหัวใจอย่างรวดเร็ว
เจียงตั่วมองิจูแล้วขมวดคิ้ว...
ลูกชายสกุลชวีเห็นภาพนี้ก็ตื่นใพยายามดึงิจูเพื่อให้เธอหยุด
แต่ิจูกลับตวาดขึ้นมา“อย่าดึงฉัน อยากให้แม่ของคุณตายเหรอ?!”
อีกฝ่ายใกลัวเพราะคำพูดนี้ไม่กล้าขยับเขยื้อนแต่ลูกสะใภ้สกุลชวีที่ในตอนนี้ไม่้าให้แม่สามีฟื้นขึ้นมาอีก รีบะโเสียงดัง“แกทำให้แม่ฉันตายแล้ว ยังจะทำร้ายศพอีกเหรอ? นังผู้หญิงใจร้ายลุกขึ้นมาเดี๋ยวนี้...”
เธอพูดแล้วก็วิ่งเข้ามาจะดึงเธอแต่ิจูไม่สนใจ และยังปั๊มหัวใจต่อไปจนหอบหายใจ “เจียงตั่วห้ามพวกเขาไว้”
เจียงตั่วละสายตาจากการมองพิจารณาแม้จะไม่แน่ใจว่าิจูสามารถช่วยชีวิตคนได้หรือไม่ แต่สายตาของเธอเมื่อกี้นี้...
เขาเชื่อโดยไม่สงสัยและคิดว่าทำได้แน่
เจียงตั่วยืนขึ้นแขนกำยำของเขาสกัดกั้นสามีภรรยาสกุลชวีไว้ได้ แม้จะออกแรงไม่มากนักแต่ก็เพียงพอที่จะจัดการกับคนอ่อนแอกว่าที่อายุมากแล้วสองคนนี้
ิจูทำการปั๊มหัวใจครบสามสิบครั้งแล้วต่อด้วยการผายปอดให้แม่เฒ่าหนึ่งครั้ง
ทำแบบเดิมวนซ้ำไปมาเป็ครั้งที่สี่แม่เฒ่าก็สูดหายใจเฮือกใหญ่ เหมือนคนที่จมน้ำเพิ่งได้หายใจสูดอากาศเข้าปอดดวงตาเบิกโพลง
เมื่อเห็นิจูนั่งอยู่บนตัวแม่เฒ่าก็เบิกตากว้าง หายใจฮึดฮัดหลายครั้ง ก่อนจะแหกปากเตรียมด่าอีกรอบ
แต่ิจูกลับยิ้มมุมปากเล็กน้อยน้ำเสียงของเธอแฝงไปด้วยความเยาะเย้ยที่ใครได้ยินก็ต้องโกรธ“โอ๊ะ ฉันเพิ่งดึงคุณกลับมาจากนรกเลยนะ ยังคิดเนรคุณด่าผู้มีพระคุณเหรอคะ? งั้นก็ด่าเลย! ด่าจนสลบไปอีกรอบฉันไม่ช่วยแล้วนะ! คุณอายุมากขนาดนี้แล้ว ตายไปก็ไม่เสียหายหรอก”
“แก...” แม่เฒ่าเริ่มหายใจรุนแรงขึ้น
ิจูเหลือบมองสีหน้าของหล่อนก็รู้ว่าหายใจคล่องขึ้นแล้ว
“ฟังให้ดีนะ ถ้าครอบครัวของคุณอยากได้เงินสินสอดคืน ก็ไปเอาจากิฉางเหอสิหรือถ้าไม่อยากได้เงินสินสอด แต่อยากได้หลานสะใภ้ ิฉางเหอก็มีหลานสาวแท้ๆคนหนึ่ง ชื่อิเยี่ยน อายุยี่สิบสองปี กำลังอยู่ในวัยที่เหมาะสมกับการแต่งงาน...ในเมื่อเขารับเงินสินสอดจากคุณไป ก็ควรจะตกลงยกหลานสาวแท้ๆ ของตัวเองให้คุณสิ!ยังไงซะระหว่างสองครอบครัวก็มีการพูดคุยตกลงกันมาแล้ว ถ้าเขาไม่ยอมยกหลานสาวให้ถือว่าเป็การโกงการแต่งงาน หลอกลวงเอาทรัพย์ คุณสามารถไปฟ้องเขาได้!”
แม่เฒ่าชวีได้ยินก็เกิดความคิดบางอย่างในหัวิฉางเหอมีหลานสาวด้วย?
เื่นี้ยังมีทางออกเงินหาใหม่ได้ แต่หลานสะใภ้หาใหม่ยาก...
เธอตัดสินใจได้ในทันทีว่าต้องไปหาิฉางเหอเพื่อขอหลานสะใภ้!
แต่...ิจูคนนี้ก็ปล่อยไปไม่ได้เหมือนกัน เมื่อกี้เธอถูกผู้หญิงคนนี้ทำให้โกรธจนสลบไปยังไงก็ต้องเรียกร้องผลประโยชน์บ้าง
แม่เฒ่านั่งอยู่ที่พื้นไม่ยอมลุกขึ้นและเงยหน้ามองิจู “เื่นี้ไม่ต้องให้แกมาสอนแต่แกเกือบทำให้ฉันตายนะ ต้องจ่ายค่ารักษาพยาบาลให้ฉันด้วย!”
เมื่อได้ฟังคำพูดไร้ยางอายนั่นิจูก็หัวเราะลั่น
“มีคนดูอยู่เยอะแยะขนาดนี้ เห็นอยู่ว่าคุณสลบไปเอง มันเกี่ยวอะไรกับฉันคะ?กลับเป็ฉันเสียอีกที่ช่วยชีวิตคุณเอาไว้คุณควรจ่ายค่ารักษาให้ฉันค่ะ สิบหยวน จ่ายมาเลยยายแก่!”
“แก...” แม่เฒ่ากุมหัวใจ ครวญครางโอดโอย
แต่ครั้งนี้อาการดูต่างจากเมื่อครู่นี้โดยสิ้นเชิงเห็นได้อย่างชัดเจนว่าเป็การเสแสร้ง
ลูกชายกับลูกสะใภ้ของเธอทำท่าจะร้องห่มร้องไห้อีกครั้งในขณะนั้น เฉียวปินที่กลับมาแล้วก็ดึงชายวัยกลางคนคนหนึ่งให้วิ่งตามมาคนคนนั้นสวมเสื้อผ้าปะชุนแต่สะอาดสะอ้านอย่างยิ่ง
“หัวหน้า เหล่าโจวมาแล้ว!”
ชายวัยกลางคนชื่อโจวชางิเป็หมอ และถือเป็คนมีการศึกษาเพียงไม่กี่คนในหมู่บ้านเขามาอาศัยอยู่ที่นี่ั้แ่เมื่อหลายปีก่อน
แต่ชาวบ้านในหมู่บ้านเสี่ยวจิ่งได้ยินมาว่าเขาเคยทำให้คนในครอบครัวทุกคนตายหมด เป็คนมีดวงไม่เป็มงคล ทุกคนจึงหวาดกลัวเขาไม่คบหาสมาคมด้วย และแทบไม่มีใครรู้จักเขาเลย
โจวชางิมองดูคนรอบข้างแล้วสุดท้ายก็มองหน้าเจียงตั่ว ถามขึ้นว่า “เฉียวปินบอกว่ามีคนเป็ลมไม่ใช่เหรอ?”
เจียงตั่วยังคิดถึงวิธีช่วยชีวิตของิจูเมื่อครู่ดูเหมือนว่าตัวเธอ... มีหลายเื่เลยที่ผิดธรรมดา
แต่ตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่จะมาคิดเื่พวกนี้เขามองไปยังแม่เฒ่าสกุลชวีที่ยังนั่งอยู่บนพื้นและเรียกร้องเงิน“เมื่อกี้เธอหยุดหายใจไป ิจูช่วยเธอไว้จนฟื้นกลับมาได้แต่ตอนนี้เหมือนเธอจะบอกว่าไม่ไหวอีกแล้ว”
โจวชางิได้ยินเช่นนั้นเขาก็หันไปมองิจูด้วยความประหลาดใจ
ิจูหลบสายตาสำรวจของอีกฝ่ายโดยไม่รู้ตัว...
โจวชางิสะดุ้งแล้วเดินเข้าไปนั่งยองๆ เพื่อช่วยตรวจชีพจรให้แม่เฒ่า แต่แม่เฒ่ากลับผลักเขาออก“คุณเป็ใคร จะทำอะไร!”
เมื่อเผชิญกับคำถามเจียงตั่วตอบอย่างใจเย็น “เขาคืออดีตรองผู้อำนวยการโรงพยาบาลประชาชนเมืองหู้[*] ”
พอพูดจบคนที่ใที่สุดก็คือิจู!
เธอเม้มปากแย่แล้วไง ตัวจริงมาเองเลยนี่!
แม่เฒ่าได้ยินเช่นนั้นก็เชื่อฟังมากขึ้นมีหมอเก่งๆ มาตรวจให้ เธอก็ไม่จำเป็ต้องไปเสียเงินแล้ว
โจวชางิตรวจชีพจรให้แล้วก็ขมวดคิ้ว “แม่เฒ่า คุณมีปัญหาเกี่ยวกับหัวใจเมื่อกี้หัวใจหยุดเต้นเฉียบพลันทำให้หมดสติถ้าเด็กสาวคนนี้ไม่ได้ช่วยคุณไว้ทันท่วงที ป่านนี้คุณคงเสียชีวิตไปแล้ว!รีบไปตรวจให้ละเอียดที่โรงพยาบาลเถอะ!”
แม่เฒ่าได้ยินดังนั้นก็ไม่เชื่อมันร้ายแรงขนาดนั้นเลยเหรอ?
เธอไม่สนใจหมอที่ทำเป็เก่งกาจคนนี้เลยแค่คิดว่าจะต้องเอาเงินมาให้ได้
“ใครจะรู้เล่า พวกแกอาจจะรวมหัวกันก็ได้ ิจู แกอย่ามาเล่นละครต่อหน้าฉันรีบจ่ายเงินมา!”
ได้ยินดังนั้นเจียงตั่วก็สีหน้าเคร่งขรึม นี่มันไร้เหตุผลจริงๆ
เขาไม่อยากเสียเวลากับคนแบบนี้แล้วคิดเช่นนี้แล้วเขาก็จ้องมองไปทางเฉียวปิน “เฉียวปินพาพวกเขาไปส่งโรงพัก!”
สามคนแม่ลูกไม่เคยเจอโลกกว้างพอได้ยินว่าจะต้องไปโรงพักก็ไม่กล้าโวยวายอะไรอีก
สองสามีภรรยารีบเข้ามาประคองแม่เฒ่าและลากลูกชายสติไม่ดีเดินจากไป
ิจูมองตามแผ่นหลังของทั้งสามคนกอดอกแล้วหัวเราะเยาะเย้ย “เอ๊ะ แม่เฒ่าจำไว้นะค่ารักษาพยาบาลสิบหยวน ถ้าเจอฉันอีกก็เลี่ยงทางไป ถ้าไม่ไปก็มาจ่ายเงินด้วย!”
แม่เฒ่าไม่ได้ตอบกลับคนกลุ่มนั้นหายไปแล้ว
เมื่อไม่มีเื่น่าตื่นเต้นผู้ชมก็แยกย้ายกันไป เมื่อความเงียบกลับมาโจวชางิก็มองิจูแล้วถามด้วยความสงสัย “แม่หนูเธอรู้วิชาหมอด้วยเหรอ?”
เชิงอรรถ
[*]หู้ (沪) เป็ชื่อเดิมของเซี่ยงไฮ้ในปัจจุบัน