ทลายสวรรค์ กลืนพิภพ

นาฟซึ่งมองภาพเหตุการณ์ดังกล่าวด้วยความวิตกกังวลกับความปลอดภัยของนักศึกษาร่วมสถาบัน

เอโรซ่ากับ ตามุส ที่ร่างกายส่วนบนยังเกาะอยู่กับท่อนไม้ใหญ่ซีกหนึ่งพยายามส่งเสียงหาสมาชิกในกลุ่ม บ้างก็สูญหายไป บ้างก็ตะเกียกตะกายว่ายน้ำเข้ามาเกาะกับเศษซากไม้

เอโรซ่าส่งเสียงร้องหา อย่างสุดเสียงพร้อมน้ำตาที่ไหลออกมา เป็นความรู้สึกผิดที่เป็นส่วนหนึ่งพาคนเหล่านี้มาเผชิญกับชะตากรรมที่เลวร้ายครั้งนี้

นาฟพยายามเดินแพแนวทแยง เข้าไปใกล้มากที่สุด

ส่งสัญญาณให้หน้ากากหมูช่วยคนเหล่านี้ให้มากที่สุด คนในแพไม้ เริ่มเหวี่ยงเชือกลงไป ให้คนที่ลอยอยู่ใกล้ๆขึ้นมาให้มากที่สุด

คลื่นน้ำที่ม้วนเกรียวสูงมากขึ้นผู้คนเริ่มสูญหายไปทีละคนสองคน

ในที่สุดก็สามารถดึงคนขึ้นมาได้ 5 คน เป็นนักศึกษา   เวสเทิร์นสามคนนอร์ทเทิร์นสองคน  ทุกคนต่างทรุดกายลงบนแพร่างกายเต็มไปด้วยบาดแผลของจากการกระแทกของเศษไม้ 

นักศึกษาจากฝั่งเหนือคนหนึ่งสำลักน้ำไม่หยุดประธานฝั่งเหนือ รีบเข้าไปปฐมพยาบาลคนของตนเองทันที ซึ่งฮาซูก็เป็นหนึ่งในคนที่ขึ้นมาบนแพได้

เอโรซ่ากับตามุสที่ทรุดกายอยู่บนแพ ยังเศร้าเสียใจกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นอยู่ 

ท้องฟ้าที่มืดสนิทเกรียวคลื่นที่รุนแรง นำพาความโศกเศร้ามาให้คนทั้งกลุ่ม

เอโรซ่าที่พอมีเรี่ยวแรงขึ้นสักหน่อยก็ร้องตะโกนออกไปทั้งน้ำตาอีกครั้งมองหาคนที่ยังเหลือรอดอยู่บนท้องน้ำ 

หญิงสาวชุดขาวเห็นภาพดังกล่าวเดินขยับเข้ามาตรงกลุ่มนักศึกษา มองไปที่เอโรซ่า

    “เจ้าอย่าได้เสียใจไป!

    “ทำไม! คนพวกนั้นเป็นคนของข้า  ข้าผิดเองที่พาพวกเค้ามาเผชิญชะตากรรมเช่นนี้

    “ที่ข้าบอกว่า อย่าเสียใจไป เพราะบางที พวกเขาเหล่านั้นอาจไม่ได้สูญหายไปไหนอาจแค่ถูกขับออกจากมิติแห่งนี้เท่านั้น

    “ว่ายังไงนะ! เจ้าว่ายังไงนะ! หรือเจ้ารู้ได้ยังไง?

หญิงสาวชุดขาวมองหน้าเอโรซ่าไม่ตอบคำถามแล้วเดินกลับไปใกล้ๆ นาฟ มองเส้นทางต่อไป

ไม่นานเหมือนทุกคนจะเริ่มได้สติคิดทบทวนสิ่งที่หญิงสาวดังกล่าวเอ่ย ว่าน่าจะมีความเป็นไปได้

 หน้ากากหมูที่สังเกตอยู่ห่างๆ อดใจไม่ได้ เดินเอาอุปกรณ์ยังชีพต่างๆ พวกน้ำดื่มผ้าคลุมตัวกันหนาว มาให้กลุ่มนักศึกษา

นักศึกษาเวสเทิร์นคนนึงที่ทรุดกายอยู่บนแพ ก็มองหน้ากากหมู แบบแปลกๆ แล้วส่งเสียงทันที

    “นะ นะ นั่นใช่ รุ่นพี่รึเปล่า?

กลุ่มนักศึกษาที่เหลือหันมองชายหน้ากากหมูทันที

“ซวยแล้วสิเรา!ชายหน้ากากหมูเริ่มทำตัวไม่ถูก

เอโรซ่าหันกลับมามองเดินขยับมาเบื้องหน้า ชายอ้วน

    “คากิ”! เป็นเจ้าอย่างนั้นรึ!

ชายอ้วนกระสับกระส่ายในที่สุดก็จำใจถอดหน้ากากออก

    “ฮ่าๆ เป็นข้าเองประธาน

นาฟที่มองดูอยู่ก็คิดไว้แล้วว่าชายอ้วนคนนี้ ต้องเป็นชายที่ชื่อ คากิ ชายหนุ่มผู้มีชื่อเสียง จากแผนกวิวัฒน์กลไกแห่งสถานศึกษา

    “นี่เจ้า! ข้าอุตส่าไปชวนเจ้ามารวมกลุ่มแต่เจ้ากลับปฏิเสธ แล้วแอบมาคนเดียวเนี่ยนะ

    “ใจเย็นๆ ประธาน อย่าเอาเรื่องนี้ไปแจ้งอาจารย์นะไม่งั้นข้า โดดกับบริเวณแน่  เอาอย่างนี้ เรืออากาศ ที่ยืมมาข้าให้เลยแล้วกัน นะประธาน

เอโรซ่าไม่อยากสนใจเรื่องดังกล่าวนานหันกลับไปมองผืนน้ำเบื้องหน้าต่อ

 แม้เกาะกลางจะอยู่เพียงเบื้องหน้านี้เอง ก็ไม่สามารถที่จะบังคับแพให้ตรงเข้าไปได้เลยนาฟที่ยังหมุนใบเรือ อยู่เรื่อยๆ พยายามบังคับ ให้สอดคล้องกับแรงกระทำของทิศทางลมเดินแพไปใน ทางที่ปลอดภัยไว้ก่อน

หญิงสาวที่ยืนอยู่ข้างๆก็เข้าใจในสิ่งที่นาฟพยายามทำอยู่

ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่ทุกคนเข้ามายืนอยู่ใกล้ๆ เฝ้ามองการบังคับแพของนาฟ

ตามุสกับฮาซู สบสายตากัน เดินขยับเข้ามา

    “ไม่คิดว่า “นกเพลิง” จะเป็นผู้หญิง

หญิงสาวหันไปมองชายหนุ่มทั้งสองที่จ้องมาทางตน ได้แต่ยิ้มให้ไม่เอ่ยวาจาใด

“เปรี้ยง!”เสียงฟ้าร้องคำรามดังกึกก้อง เส้นสายฟ้าผ่าลงผืนน้ำ รอบๆ เกาะกลางทะเลสาบ

อยู่ๆก็เกิดพายุโหมกระหน่ำ สายฝนตกลงมาห่าใหญ่ ทุกคนตกอยู่ในความ หวาดกลัวอีกครั้ง

นาฟที่มองสภาพอากาศที่แปรปรวนอยู่เรื่อยๆ ดูแล้วคาดว่าคงไม่มีประโยชน์ที่จะ บังคับแพ วนไปมาอย่างนี้

หันกลับไปมองทุกคน

    “คงไม่มีประโยชน์ ที่ข้าจะบังคับแพไม้ทแยงไปเรื่อยๆ แบบนี้ ต่อจากนี้ข้าจะบังคับแพ ตรงเข้าไปในเกาะให้ได้ระยะทางมากที่สุด จากนั้นพวกท่านคงต้องหาวิธีขึ้นเกาะกันเอาเอง

ทุกคนไม่โต้แย้งกับคำกล่าวของนาฟแต่อย่างใดเข้าใจว่าในที่สุดก็ต้องพยายามหาทางขึ้นเกาะกันเองอยู่แล้ว

แต่ละคนเริ่มหาที่ยึดจับให้มั่นคงที่สุด

นาฟบอกให้คากิปลดแพไม้ที่ผูกติดกับแพของตนออก เพื่อความคล่องตัวและให้ทุกคนมารวมอยู่ด้านหน้า

จากนั้นแพไม้ลำดังกล่าวก็พุ่งตรงไปยังเกาะกลางทันที

“ตูม!”คลื่นลูกใหญ่ซัดสาด เข้ามาเรื่อยๆ แพเริ่มโคลงเคลงมากขึ้น ทุกคนใช้เรี่ยวแรงทั้งหมดจับที่ขอบของแพเบื้องหน้าไม่ไกลก็จะถึงแล้ว

“ตูม!”อยู่ๆ คลื่นลูกใหญ่ซัดมาจากทางไหนไม่รู้ ม้วนพับไปทั้งลำ เกรียวคลื่นซัดโดนแพเต็มๆ

ร่องรอยคลื่นจากหายปรากฏคนอยู่ในแพ เพียง 4 คน ทุกคนต่างหน้าซีดเผือด เปียกไปทั้งตัวมือยังกำขอบแพไม้จนเกิดรอยเลือดเต็มไปหมด

นาฟมองเห็นหญิงสาวชุดขาวอยู่ข้างๆ  บริเวณริมขอบแพไม้มีหญิงสาวเอโรซ่าเกาะอยู่  ไม่ไกลมีชายหนุ่มนามฮาซูที่ท่อนล่างจมลงไปในน้ำครึ่งนึง แต่มือยังเกาะแน่นกับแพไว้  แพไม้เริ่มเข้าใกล้ริมฝั่งเข้าไปทุกที

อยู่ๆมวลอากาศเริ่มก่อตัวจากด้านบน นาฟสัมผัสบรรยากาศแปลกๆ เงยหน้าขึ้นมอง

“แย่แล้ว! ทุกคนกระโดด! นาฟตะโกนเสียงดังออกมา

“เปรี้ยง!”

สายฟ้าฟาดลงมาบนแพไม้อย่างจังแพไม้แตกกระจายออกเป็นเสี่ยงๆ