ตอนที่ 7เจตจำนงของ์
เปลวเพลิงอสูร…!?
“หากมันตายด้วยเพลิงอสูร เ้าก็บอกคนอื่น ๆ ไปว่าเป็เพราะเ้าขยะนี่รู้สึกด้อยค่าในตนเอง ด้วยความที่อยากจะเปลี่ยนชีวิตจึงทำการดูดกลืนเพลิงอสูรเข้าไปโดยตรงโดยหวังจะเป็การเปิดเส้นทางสายใหม่แห่งการฝึกยุทธ์ที่ไม่เคยมีผู้ใดเคยกระทำ”
“โอ้ ข้าเข้าใจแล้ว วิธีนี้ของท่านไม่เลวเลยจริง ๆ”นางครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งพลางพยักหน้าแล้วแสยะยิ้มออกมา“เช่นนั้นก็ใช้วิธีนี้เลยก็แล้วกัน”
หวังลี่เค้นเสียงหัวเราะในลำคออย่างเยือกเย็นในมือปรากฏขวดหนึ่งขวดภายในบรรจุเปลวเพลิงอสูรที่ร้อนแรงแผ่รัศมีอันน่าครั่นคร้ามออกมา“เพลิงอสูรที่อยู่ในขวดนี้เป็เปลวเพลิงที่สกัดจากเืของกิเลนไฟการนำมาให้เ้านับว่าเป็เื่ที่สิ้นเปลืองอยู่บ้างทว่าหากนำมาเทียบกับมูลค่าของอาวุธระดับสูงนี่ ก็ถือว่าข้ากำไรกว่าเ้าอยู่มากโขเลยละ”
“นี่คงจะเป็เจตจำนงของ์”เขานึกถึงเคล็ดวิชาปริศนาพลันฝืนยิ้มออกมาด้วยความเ็ป นี่คงเป็ลิขิตที่์้าการจะฝึกวิชาหล่อกายาเพลิงอสูรจำเป็จะต้องดูดกลืนเือสรูเพื่อให้บรรลุเคล็ดวิชาขั้นที่หนึ่งเสียก่อน
ครั้งแรกที่ได้เห็นขั้นตอนการฝึกหยางโฮ้วรู้สึกว่าคนที่คิดค้นวิชานี้ขึ้นจะต้องเป็คนบ้าสติฟั่นเฟือนเป็แน่เพราะว่าพลังปราณที่แฝงในเือสูร ล้วนมีพลังที่รุนแรงบ้าคลั่งหากดูดกลืนเข้าไปโดยตรงอาจทำให้ร่างกายของคนผู้นั้นะเิได้
หวังลี่นำเือสูรของกิเลนไฟกรอกเข้าปากของเฟยหลงจนหมดหลังจากนั้นก็ปัดมือแล้วกล่าวออกมาอย่างขบขัน“ไปกันเถอะอีกไม่นานมันจะกลายเป็ผุยผงอยู่ตรงนี้
“หยางโฮ้วเ้าอย่าได้โกรธแค้นข้าเลยสมบัติล้ำค่าหากอยู่ในมือของเ้าก็ไม่ต่างกับของธรรมดาแต่หากมันอยู่ในมือของข้าก็จะกลายเป็อาวุธคู่กายของอัจฉริยะเสริมสร้างความภาคภูมิใจให้แก่มันขยะไร้ค่าเช่นเ้าไม่มีวันรู้ถึงมูลค่าที่มหาศาลของกระบี่เล่มนี้แน่นอน”หวังลี่กล่าวติดหัวเราะแล้วเดินจากไป
หยางโฮ้วมองแผ่นหลังทั้งสองจนลับตาเขาพยายามระงับความเ็ปภายในจิตใจที่บัดนี้ราวกับถูกฉีก ออกเป็ชิ้น ๆเปลือกตาทั้งสองของเขาค่อย ๆ ปิดลงพลางนึกย้อนถึงวิธีการฝึกเคล็ดวิชาหล่อกายาเพลิงอสูร
“อ๊ากกกก!”
ความตึงเครียดเริ่มรุนแรงขึ้นหยางโฮ้วรู้สึกว่าอวัยวะภายในเหมือนถูกกดทับด้วยหัวเหล็กที่ร้อนแรง ความเ็ปเฉียบพลันนั้นแผ่ซ่านออกมาจากอวัยวะทุกส่วนบนร่างกาย
หยางโฮ้วกัดฟันแน่นใบหน้าบิดเบี้ยวเขาเริ่มได้กลิ่นเหม็นไหม้ที่ลอยโซยออกมาผ่านลมหายใจ “ข้าไม่ยอมตายเพราะนางมารผู้นั้นแน่!”
เพื่อ้าทะลวงเคล็ดวิชาหน้าผากของหยางโฮ้วปรากฏเม็ดเหงื่อผุดพรายออกมา อวัยวะภายในพลันเริ่มการทำงานเร่งการกระตุ้นพลังแฝงภายในเือสูรไม่นานร่องรอยของลมปราณที่รุนแรงก็เริ่มที่จะแทรกซึมไปตามเส้นเืและไหลออกไปตามเส้นลมปราณของเขา
“โอ้วววว!”
เขาเริ่มหายใจไม่ออกเฟยหลงรู้สึกได้ว่าภายในเส้นลมปราณของเขา ราวกับว่ามีไฟลุกโชนและความรู้สึกแสบร้อนรุนแรงไหลเวียนไปทั่วทั้งร่างกายของเขา
“ไม่น่าแปลกใจเลยที่มนุษย์ทั่วไปจะไม่สามารถทนรับต่อพลังในเือสูรที่มีพลังรุนแรงเช่นนี้ได้”ริมฝีปากของ
หยางโฮ้วขบแน่นเขาไม่มีวันยอมแพ้เด็ดขาด ถ้าไม่สำเร็จก็มีเพียงความตายเท่านั้นที่รออยู่!
“อ๊ากกกก!”
แต่ในขณะที่หยางโฮ้วกำลังควบคุมปราณที่ร้อนระอุอยู่นั้นเสียงสั่นไหวก็ดังกึกก้องขึ้นในหัวของเขา
ในทันใดนั้นกระแสความร้อนที่โเี้พลันถูกเร่งความเร็วกระจายตัวไปตามเส้นลมปราณต่าง ๆ ความเร็วเพิ่มขึ้นทำให้กล้ามเนื้อสั่นะเืทุกจุดที่มันไหลผ่านเนื่องจากความร้อนที่ไม่ได้เบาบางลง…
345
