ลวงสวรรค์สู่วิถียุทธคลั่ง [จบ]

เหล่าศิษย์สำนักเซียน ต่างถูกเชิญเข้าไปด้านในอย่างสุภาพภายในลานกว้าง มีลานประลองขนาดใหญ่ มีโต๊ะจัดเตรียมไว้พร้อม เหล่าศิษย์สำนักศักดิ์สิทธิ์เองก็อยู่ที่นี่ พวกเขาต่างชายตามอง กลุ่มจอมยุทธสำนักเซียน เพื่อประเมินความสามารถ
สายตาหลายๆ คู่ ของจอมยุทธ์สำนักศักดิ์สิทธิ์ มองมาด้วยความไม่เป็นมิตร มีบางคนถึงกับทำตัวโอหัง มองเย้ยหยันอนุชนคนรุ่นเดียวกัน เหมือนกับว่าพวกเขาทั้งสองดินแดนอยู่กันคนละระดับอย่างไรอย่างนั้น

พวกอี้เฉินกับศิษย์คนอื่นๆ ต่างเดินไปนั่งโต๊ะที่จัดเตรียมไว้ให้ บรรยากาศภายในงานเลี้ยงดูอึมครึมแปลกๆ ไม่มีใครพูดอะไรอยู่นาน รอบๆ เต็มไปด้วยความเงียบสงัด หากมีเข็มตกต้องได้ยินเสียงเป็นแน่ พวกเขาต่างนั่งดื่มกิน เหมือนปล่อยเวลาให้ไหลผ่านไปอีกวัน

ไม่นานความเงียบสงัดก็ถูกทำลาย

อยู่ ๆ หญิงสาวนางหนึ่งเดินเข้ามาที่โต๊ะของอี้เฉิน นางสวมอาภรณ์สีม่วงรัดรูป ท่วงท่าการเดินของนางทำให้หนุ่มๆ มองด้วยความหลงใหล ก่อนนางจะนั่งลงแล้วรินสุราให้อี้เฉิน ทันทีที่อี้เฉินเห็นใบหน้าของนางก็ทำให้อี้เฉินหนังตากระตุกอย่างรุนแรง จางอี้หนาน ยัยผู้หญิงปากร้าย นางอยู่สำนักศักดิ์สิทธิ์งั้นหรือ เขาไม่เคยคิดจะมาเจอคู่กัดในวันวานพวกเขาทั้งสองเหมือนน้ำกับไฟที่ไม่มีทางเข้ากันได้

อี้เฉินไต่ถามจางอี้หนานอย่างจริงจัง "เจ้าคงไม่ได้มาหาเรื่องข้าใช่หรือไม่" หากนางไม่ได้มาหาเรื่องตัวเขาก็ไม่คิดจะผลักไสไล่ส่งนาง แต่อี้เฉินมั่นใจนางหน้าจะนำเรื่องมาหาเขาอย่างแน่นอน

จางอี้หนานพูดด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ "สามีของข้าเจ้าอย่าพูดแบบนั้นสิ"
ทันทีที่นางเอ่ยพูดออกมาอี้เฉินถึงกับหน้าดำทะมึน นางคิดจะทำอะไรกันแน่

หลายคนได้ยินถึงกับพ่นสุราออกมา บางคนถึงกับตบบ้องหูตัวเอง "ข้าฟังผิดไปหรือไม่"

สาวๆ ที่อยู่ใกล้ๆ อี้เฉินถึงกับ กำจอกสุราที่อยู่ในมือจนแตกระเอียด "โป๊ะ" พวกนางถึงกับหน้าเขียวคล้ำ

"เจ้าช่างหน้าด้านเสียจริง พูดมาได้ไม่อายปาก" หริ่นหลันเดือดดาลอย่างมากหันมาต่อว่าจางอี้หนานทันที

ซีเยว่พูดด้วยความไม่พอใจ"ข้าว่าเจ้าออกห่างจากน้องชายของข้าดีกว่า"

จางอี้หนานยกยิ้มมุมปาก ก่อนที่นางเข้าไปกอดอี้เฉินไว้แน่น นางทำสีหน้าเย้ยหยันเหล่าสาวๆ ที่อยู่รอบๆ อี้เฉิน

พวกนางที่เห็นต่างเดือดดาล "เจ้า เจ้า เจ้า ช่างใจกล้าจริงๆ ปล่อยอี้เฉินซะ" หลายคนกำหมัดแน่น

แม้แต่กลุ่มคน ดินแดนศักดิ์สิทธิ์เองก็เดือดดาลเป็นโทสะ "ไอ้เด็กผมขาวนั่นเป็นใครเหตุใดมันถึงรู้จักจางอี้หนาน" หลายๆ คนต่างหมายปอง

จางอี้หนาน นางถือเป็นโฉมสะคราญงามล้มเมือง งดงามดั่งภาพวาด ดุจเซียนหญิงลงมาจุติ แถมนางยังเป็นศิษย์ของเจ้าสำนักศักดิ์สิทธิ์อีกด้วย หากไม่ติดที่ปากของนางร้ายกาจก็ถือว่า เป็นหญิงงามน่ามองคนหนึ่ง

เหล่าศิษย์สำนักศักดิ์สิทธิ์เริ่มทนไม่ไหว เมื่อเห็นจางอี้หนานกอดอี้เฉิน พวกเขาต่างกำหมัดแน่นจนมือแทบหักกันอยู่แล้ว

มีบางคนดวงตาแดงก่ำด้วยความอิจฉา

ชายหนุ่มนามว่า หาญกวง บินทะยานขึ้นมาบนลานประลองที่อยู่ใกล้ๆ งานเลี้ยง เขาประกาศกร้าว
"ข้าหาญกวง ข้าอยากขอคำชี้แนะจากจอมยุทธสำนักเซียน มีใครกล้าสู้กับข้าหรือไม่" เขาไม่พอใจในตัวอี้เฉินเป็นอย่างมาก

ที่ไม่ยอมถอยห่างออกจากแม่นาง จางอี้หนาน แถมยังทำตัวเป็นทองไม่รู้ร้อน เขาคิดจะท้าประลองกับอี้เฉินให้พ่ายแพ้จนอับอายขายหน้า

หาญกวง ชี้นิ้วมาที่อี้เฉิน "เจ้ามาประลองกับข้าหน่อยเป็นไง" หาญกวงยิ้มแฝงด้วยความคิดเจ้าเล่ห์ หมายให้อี้เฉินรับคำท้า

อี้เฉินนิ่งเงียบเขาไม่ได้พูดพล่ามอะไรออกไป

ศิษย์สำนักศักดิ์สิทธิ์หลายๆ คนที่เห็นการกระทำของอี้เฉิน ต่างพากันเดือดดาล "ไอ้เด็กผมขาวนี้มันโอหังจริงๆ"

มีบางคนยิ้มมุมปากเย้ยหยันอี้เฉิน"ข้าว่ามันคงกลัวจนไม่กล้าขึ้นลานประลองมากกว่า"

ชายหนุ่มอีกคนกล่าว"ข้าก็คิดเช่นนั้นไม่อย่างนั้นมันคงรับคำท้าไปแล้ว"

นายน้อยซีเอ๋อร์เองก็อยู่ที่นี่ เขายิ้มให้อี้เฉินด้วยความจริงใจ อยากรู้อี้เฉินจะแก้สถานการณ์ตรงหน้านี้อย่างไร

เขาสนใจเรื่องสนุกต่อจากนี้เป็นอย่างมาก มันทำให้สุราที่เขาดื่มมีรสชาติขึ้นอีกเป็นกอง

อี้เฉินรู้ได้ทันทีว่าเหตุการณ์พวกนี้เกิดจากจางอี้หนาน เขาเลยอยากแก้แค้นนางบ้าง
อี้เฉินยกฝ่ามือไปไว้ที่หัวของจางอี้หนานแล้วดึงนางเข้ามาไกล้   ก่อนที่อี้เฉินจะก้มลงไปใกล้ๆ ริมฝีปากอวบอิ่มของนาง
จางอี้หนานเองยังตกใจกับสิ่งที่อี้เฉินทำ ใบหน้านางร้อนฉาจนแดงก่ำด้วยความอับอาย

นางรีบเอามือปิดปากอี้เฉินไว้ทันที "เจ้า เจ้าทำบ้าอะไร" หรืออี้เฉินคิดจะแก้แค้นนางคืน

พวกที่ดูอยู่ ต่างดวงตาเบิกกว้างอ้าปากค้าง สาวๆ หลายคนถึงกับหน้าแดงเมื่อเห็นการกระทำของอี้เฉิน

"เจ้า เจ้าทำบ้าอะไร ช่างใจกล้าห่อฟ้านัก"ศิษย์สำนักศักดิ์สิทธิ์หลายๆ คนต่างเดือดดาล ตอนแรกพวกเขากะจะทำให้อี้เฉินอับอาย แล้วถอยห่างออกจากแม่นางจางอี้หนาน กลับกลายเป็นอี้เฉินทำตรงข้ามเข้าไปใกล้นางเข้าไปอีก แถมยังทำให้แม่นางจางอี้หนานต้องอับอาย

แม้แต่เจ้าสำนักศักดิ์สิทธิ์ ที่แอบดูอยู่ห่าง ๆ ยังขวมดคิ้วมุ่นกับการกระทำของอี้เฉิน อยากจะเข้าไปตบสั่งสอนอี้เฉินสักทีสองที

ภายภาคหน้าลูกศิษย์ของนางจะถูกมองว่าอย่างไร

เจ้าสำนักศักดิ์สิทธิ์เม้นปากอย่างไม่พอใจ "ลูกศิษย์ของพวกเจ้า เป็นคนแบบนี้หรือ" เหล่าเจ้าสำนักต่างๆ พากันมาดื่มกินที่ตำหนักส่วนตัวของเจ้าสำนักศักดิ์สิทธิ์ พวกเขาแอบมองเหล่าลูกศิษย์อยู่ตลอดเวลา แต่เมื่อเห็นการกระทำของลูกศิษย์ตัวเองพวกเขาถึงกับ ส่ายหัว

ซีเผิงพูดขัดจังหวะขึ้นมาทันที"ให้ข้าสู้แทนอี้เฉินได้หรือไม่"   

หาญกวง กำลังเดือดดาลจากการกระทำของอี้เฉิน "เจ้าขึ้นมาหากไม่กลัวบาดเจ็บหนักก็ขึ้นมาได้" หาญกวงหยิ่งผยองเป็นอย่างมาก เขาไม่ชายตามองซีเผิงเสียด้วยซ้ำ