เจ้าสาวบ้านไร่

“มาแล้วค่ะขอโทษที่ทำให้รอนะคะ” ลินดาในชุดกางเกงยีนส์รัดรูปและเสื้อสายเดี๋ยวคอเว้าลงมาจนเห็นร่องอกรีบเดินตรงมาหาภูดินเมื่อดูนาฬิกาเห็นว่าเลยเวลานัดมาสิบห้านาทีแล้ว แต่ก็ต้องชงักเมื่อเห็นเพียงดาวยืนรออยู่กับภูดิน เพราะเธอนึกว่าจะได้ไปสองต่อสองกับเขา

“คุณผู้ช่วยจะไปด้วยหรอคะ” ลินดาทำน้ำเสียงไม่พอใจ

“ครับเรามีงานที่ฟาร์มพอดี พร้อมแล้วก็ไปกันเลยครับสายแล้ว”

เมื่อภูดินเดินไปขึ้นรถฝั่งคนขับ ลินดาก็รีบขึ้นไปนั่งข้างคนขับทันที เพียงดาวจึงทำได้เพียงเดินตามไปนั่งเบาะด้านหลังคนขับ ทำให้ภูดินหงุดหงิดใจอยู่ไม่น้อย ระหว่างทางลินดาชวนภูดินคุยตลอดทางและยังแสดงท่าทางเหมือนสนิทสนมกับชายหนุ่มมาก ทำเอาภูดินอึดอัดจนอยากไล่ให้เธอกลับบ้านซะตั้งแต่วันนี้

“ถึงแล้วหรอคะตื่นเต้นจังเลยค่ะ ลินดาไม่เคยทำมาก่อนไม่รู้จะทำได้มั้ย” เธอทำเสียงออดอ้อนเขา

“ไม่ต้องตื่นเต้นหรอกครับ เดี๋ยวมีคนสอนให้ วิทย์มาทางนี้หน่อย”

“ครับนาย วันนี้ทำไมมาแต่เช้าล่ะครับ”

“พาคุณลินดามารีดนมวัว ช่วยสอนเธอหน่อยนะ”

“เอ่อ ได้ครับเชิญทางนี้ครับคุณลินดา” วิทย์รับคำเจ้านายด้วยความงุนงงเพราะไม่รู้ว่าผู้หญิงคนนี้คือใคร

“ไปครับคุณลินดาเชิญทางนี้ครับ”

“แต่ลินดาอยากให้พี่ภูสอนให้นี่คะ” เธอทำเสียงอ้อนเขา

“พี่มีงานต้องทำครับ ไม่สะดวกจริงๆ ไปดาวไปทางนู้นกัน” เขาชวนภรรยาไปเดินตรวจงานที่โซนอื่นปล่อยให้ลินดาอยู่กับลูกน้องตน โดยไม่มีท่าทีสนใจเธอเลยแม้แต่น้อย

“ทิ้งเธอไว้แบบนี้จะดีหรอคะ”

“ป่าวทิ้งซะหน่อยก็ให้ไอ้วิทย์สอนแล้วไง ที่รักไม่ต้องไปสนใจคนอื่นได้มั้ย ไปทำงานของเราดีกว่า”

“คุณลินดาเชิญทางนี้ครับ ผมจะสาธิตการรีดนมวัวให้ดูครับ”

“เชิญนายตามสบายเถอะ ชั้นไปนั่งรอพี่ภูทางนั้นแล้วกัน ร้อนก็ร้อน” พูดจบลินดาก็เดินกระทืบเท้าแสดงท่าทีไม่พอใจไปนั่งรอภูดินที่อื่นโดยไม่สนใจที่วิทย์พูดเลย

“อะไรของคุณเค้าวะเนี่ย เดี๋ยวก็อยากเรียน เดี๋ยวก็ไม่อยากเรียน” วิทย์ยืนเกาหัวด้วยความงุนงง

“พี่ภูนะพี่ภู พามาแล้วก็ทิ้งกันซะงั้น น่าโมโหชะมัด ขนาดแต่งตัวมาอ่อยขนาดนี้ ไม่ได้ละชั้นต้องทำอะไรซักอย่างแล้ว” ลินดาพยายามคิดแผนที่จะแยกเพียงดาวและภูดินออกจากกันอีกครั้ง เพื่อหาโอกาสอยู่กับภูดินตามลำพังให้ได้
วันนั้นทั้งวันลินดาตามติดภูดินตลอดเวลาไม่ว่าเขาจะไปทำอะไรที่ไหนเธอก็จะขอไปด้วยตลอด ทำเอาภูดินอึดอัดไม่เป็นอันทำงานต้องคอยลากภรรยาไปด้วยทุกที่เพื่อเป็นไม้กันหมา

“พี่ภูคืนนี้เราไปทานข้าวข้างนอกกันดีมั้ยคะ ลินดาพึ่งกลับมาเมืองไทยยังไม่ได้ไปชิมอาหารไทยที่ไหนเลย คิดถึงบรรยากาศร้านอาหารไทยมากๆ เลยค่ะ”

ภูดินหันมองหน้าภรรยาเพื่อขอคำตอบ แต่เพียงดาวไม่ได้ช่วยเหลือเขาแต่อย่างไร ตอบกลับเพียงว่า

“คุณภูพาคุณลินดาไปก็ได้นะคะ ดาวมีนัดกับพี่ๆ ที่บ้านพักคนงานแล้วว่าจะไปทานข้าวเย็นด้วยกัน”

“คุณผู้ช่วยจะไปทานข้าวกับคนงานหรอคะ” ลินดาถามเธอด้วยน้ำเสียงเหยียดๆ

“ค่ะ ทำไมคะ พวกเค้าเป็นเพื่อนร่วมงานของดาวไปทานข้าวด้วยกันก็ไม่เห็นแปลก”

“ก็จริง ก็เป็นพนักงานเหมือนกันนี่เนอะ เราไปทานข้างนอกกันดีกว่าค่ะพี่ภู” เธอเน้นคำเพื่อตอกย้ำสถานะของเพียงดาวและจะเข้าไปเกาะแขนภูดิน แต่ภูดินรู้ทันรีบเดินไปดึงแขนภรรยาให้เดินออกไปจากตรงนั้น

“งั้นพี่ไปด้วย ไม่ได้ไปทานข้าวเย็นที่นั่นนานแล้ว”

“พี่ภูจะไปจริงๆ หรอคะ” ลินดาถามด้วยความไม่พอใจนักขณะเดินตามเขามา

“ครับ ถ้าน้องลินดาอยากไปทานด้วยกันก็ได้นะครับ”
ลินดาที่อยากอยู่ใกล้ชิดชายหนุ่มจำใจต้องตามเขาไปด้วย แม้ภายในใจจะไม่ชอบที่นั่นเลยก็ตาม

เย็นวันนั้นขณะที่เพียงดาวและแม่ครัวคนอื่นๆ กำลังช่วยกันทำกับข้าว ลินดาตั้งใจเดินมาชนเพียงดาวทำให้เธอทำเหยือกน้ำในมือหกเลอะเต็มขาและเท้าของลินดา

“ว๊าย คุณผู้ช่วยทำไมซุ่มซ่ามอย่างนี้คะ เปียกไปหมดแล้วเนี่ย”

“ดาวขอโทษค่ะ ไม่ทันมองว่ามีคนอยู่ เดี๋ยวดาวเช็ดให้นะคะ”

ลินดายืนกอดอกยิ้มมุมปากอย่างผู้ชนะ เพราะเธอต้องการให้เพียงดาวเช็ดเท้าให้ เพื่อทำให้เพียงดาวรู้สึกต่ำต้อยและอายสายตาของคนอื่นๆ ที่มองพวกเธออยู่ เมื่อเพียงดาวหยิบทิชชู่กำลังจะก้มลงไปเช็ดขาและเท้าให้เธอก็มีมือของภูดินมาดึงไว้ไม่ให้เพียงดาวทำ ทุกเหตุการณ์ที่ลินดาทำล้วนอยู่ในสายตาของเขาตลอด

“ดูเหมือนว่าน้องลินดาจะเดินมาชนดาวเองนะครับ” เขาบอกเธอขณะที่ยืนโอบแขนเพียงดาวไว้อยู่

“ใช่ค่ะ หนูก็เห็นว่าคุณเขาเดินมาชนคุณดาวเอง” คนงานคนหนึ่งพูดเสริม

“เลอะแค่นี้น้องลินดาน่าจะเช็ดเองได้นะครับ”
เขายื่นกล่องทิชชู่ให้ลินดา

“เช็ดเองก็ได้ค่ะ” เธอรับคำด้วยน้ำเสียงไม่พอใจที่เห็นภูดินปกป้องเพียงดาว

ช่วงกลางคืนหลังกลับจากทานข้าวที่บ้านพักคนงาน
ภูดินกลับมานั่งทำงานต่อที่ห้องหนังสือ ลินดาได้โอกาสตอนภูดินอยู่คนเดียวรีบเข้าไปหาเขาทำทีเป็นสนใจงานในฟาร์มเข้าไปถามข้อมูลต่างๆ จากเขา แต่ดันใส่ชุดนอนสายเดี่ยวเซ็กซี่เพื่อยั่วยวนเขา

“พี่ภูคะขอลินดาเข้าไปหน่อยนะคะ มีเรื่องงานจะปรึกษาหน่อยค่ะ”

“ว่าไงครับ” เขาตอบเธอโดยไม่เงยหน้าขึ้นมามองเธอ
เธอเดินเข้าไปหาเขาและหยุดยืนที่โต๊ะที่ภูดินนั่งทำงานอยู่ มือเท้าขอบโต๊ะยื่นหน้าเข้าไปใกล้เขาด้วยท่าทางยั่วยวนและพยายามโชว์ร่องอกให้เขามอง

“คือลินดาอยากรู้ขั้นตอนการเลี้ยงโคนมค่ะ เผื่ออยากจะทำฟาร์มของตัวเองบ้างค่ะ” เธอพูดไปมือก็เลื่อนไปลูบไล้หลังมือเขา จนภูดินสะดุ้งกับการกระทำของเธอจึงเงยหน้าขึ้นมองเธอก็เข้าใจได้ในทันทีว่าจุดประสงค์ที่เข้ามาหาเขาคืนนี้คืออะไร เขารีบชักมือออกทันที

“ถ้าน้องลินดาสนใจจริงๆ พรุ่งนี้พี่จะเอาเอกสารให้นะ วันนี้ดึกแล้วกลับห้องไปนอนเถอะ พี่จะทำงานต่อแล้ว”

“พี่ภูทำงานมาทั้งวันให้ลินดานวดให้มั๊ยคะ” เธอกำลังจะเดินอ้อมไปหาเขาเพียงดาวก็เปิดประตูเข้าห้องมาพอดี ความจริงเธอแอบฟังอยู่หน้าประตูซักพักแล้ว แต่อยากรู้ว่าสามีตนจะมีท่าทียังไงกับลินดาจึงยังไม่เข้ามา

“ของว่างมาแล้วค่ะคุณภู อุ๊ย!!ดาวมาขัดจังหวะอะไรรึป่าวคะ” เธอแสร้งทำเป็นตกใจที่เห็นลินดาอยู่กับภูดิน
“นี่เธอเข้ามาทำอะไร”

“พี่ให้ดาวเค้าเอาของว่างมาให้เอง ถ้าน้องลินดาไม่มีอะไรแล้วก็กลับห้องก่อนนะ พี่ขอทำงานกับดาวต่อก่อน” ภูดินไล่เธอแบบสุภาพ ก่อนหญิงสาวจะเดิน

กระฟัดกระเฟียดออกจากห้องไปที่แผนล่มไม่เป็นท่า ภูดินรีบลุกขึ้นไปล็อคประตูทันที และวิ่งมาง้อภรรยาสุดที่รักเพราะกลัวเธอจะเข้าใจผิด

“เรื่องมันไม่ได้เป็นแบบที่ดาวเห็นนะ น้องลินดาเขาแค่มาถามเรื่องฟาร์ม ไม่ได้มีอะไรไปมากกว่านั้นเลยนะพี่สาบานได้”

“ดาวยังไม่ได้ว่าอะไรซักคำเลยนะคะ”

“ก็พี่กลัวดาวเข้าใจผิด”

“แล้วคิดจริงๆ หรอคะว่าเธอเข้ามาถามเรื่องงาน”

“ก็ไม่”

“แต่ก็ยังให้เธอเข้ามา” เพียงดาวแกล้งทำเสียงดุ

“ตอนแรกพี่ไม่ได้มอง…เอ่อ..ไม่เห็นว่าเธอแต่งตัวแบบนี้มาคิดว่ามาถามเรื่องงานจริงๆ แล้วพี่ก็พยายามบอกให้เธอออกไปแล้วด้วย อีกอย่างพี่ก็รู้ว่าดาวกำลังมาหาพี่ พี่จะไปทำเรื่องไม่ดีได้ยังไง”

“ถ้าดาวไม่อยู่ก็ทำได้ว่างั้น”

“โถ่ที่รัก พี่ไม่ได้หมายความแบบนั้นซักหน่อย อย่าโกรธพี่เลยนะ สัญญาว่าต่อไปนี้จะไม่ให้ผู้หญิงคนไหนเข้าใกล้อีกเป็นอันขาด” ภูดินจับมือภรรยาและทำท่าทางอ้อนวอนเธอ จนเพียงดาวหลุดขำกับความน่ารักของสามีตน

“นี่ดาวแกล้งงอลพี่หรอ”

“ป่าวนี่คะ ดาวยังไม่ได้บอกเลยนะคะว่างอล พี่ดินคิดไปเองทั้งนั้น”

“มานี่เลย มาให้พี่ทำโทษเลย” เขาดึงเธอเข้าไปกอดและจูบพี่ทำโทษที่ทำให้เขาคิดมาก

“พอแล้วค่ะรีบไปทำงานให้เสร็จจะได้ไปนอน”

“ก่อนนอนขอ….เอาเมียก่อนสักยกนะครับ”

“ทำงานให้เสร็จก่อนค่ะ ค่อยว่ากัน”

“งั้นมานั่งเป็นกำลังใจให้พี่หน่อย”

เขาอุ้มภรรยาให้ไปนั่งบนตักตัวเองระหว่างนั่งทำงาน เพียงดาวก็ไม่ได้ขัดขืนแต่อย่างใดยอมนั่งบนตักเขาเงียบๆ รอจนกว่าเขาจะทำงานเสร็จค่อยกลับไปนอนพร้อมกัน