Storyteller Story ผจญภัยไร้ขีดจำกัด

ตอนที่เจ็ดสิบสี่ อาหรับราตรี 7

ผู้มีพลังที่สุดในจักรวาลแต่ไม่สามารถทำอะไรได้ตามใจปรารถนาของตนเองเลยแม้แต่น้อย

นี่คือบทลงโทษของจินนี่ขอบเขตการใช้การเคลื่อนไหว การกระทำต่างๆนั้นถูกจำกัด

นี่อาจจะเป็นสาเหตุที่จินนี่ใช้โอกาสที่ได้ออกมาจากตะเกียงแสดงแสงสีเสียงอย่างเต็มที่

เพราะมันคือสิ่งที่เขาเรียกว่า

Gray area

จุดคลุมเครือ

ที่กว้างมากพอที่จินนี่จะตีความให้เข้าข้างตนเองได้ว่าการแสดงแสงสีเสียงนั้นคือการแนะนำความรู้ต่างๆ

ที่เป็นส่วนหนึ่งของการขอพร

“เยี่ยมมาก เก่งมากจินนี่”

ผมกอดจินนี่ตัวสีฟ้าและน้ำตาไหลออกมาเล็กน้อย

“นายเก่งกาจและเยี่ยมยอดจริงๆ”

จินนี่จากสีฟ้ากลายเป็นสีแดงเพราะความเขินร่างกายกลายเป็นพลุพุ่งลอยขึ้นไปบนฟ้าดัง

ปุ้ง ปุ้ง ปุ้ง

ขอบคุณนายท่านข้าคิดการแสดงนี้มาในตะเกียงและฝึกซ้อมมาตั้งหลายพันปี

จินนี่เสกที่ปัดฝุ่นและแยกร่างเป็นหลายร่างพร้อมกับปัดฝุ่นตัดแต่งทรงผมของผมและทาเล็บตัดเล็บในเวลาเดียวกัน

นายท่านทำใจให้ให้สบายโปรดขอพรต่อข้านี้ ไม่มีใครเป็นเพื่อนที่แสนดีอย่างข้า

ผมสูดลมหายใจและพูดในสิ่งที่ทำให้ความกระตือรือร้นของจินนี่ต้องชะงักหยุดลง

“พยายามให้พรข้าสองข้ออย่างเต็มที่พรข้อที่สามข้าจะปล่อยท่านให้เป็นอิสระ”

ดวงตาของจินนี่ กรามและแปรงและกรรไกรตัดเล็บร่วงลงสู่พื้น

สำเนียงแสงสีเสียงต่างๆสิ้นไปเหลือแต่ความเงียบงันจนเข็มตกก็ยังได้ยินของอาหรับราตรี