ชางอวิ๋น เทพเจ้ามังกรบรรพกาล (Ancient God Dragon)

ระดับห้วงมิติ(ระดับพลัง) มีทั้งหมด 9 ระดับ (ระดับที่ 10 มันมีอยู่ในตำนาน)

ระดับที่ 1.ห้วงมิติบาดาล แสงสีขาว

ระดับที่ 2.ห้วงมิติกำเนิด แสงสีเขียว

ระดับที่ 3.ห้วงมิติแท้จริง แสงสีส้ม

ระดับที่ 4.ห้วงมิติพิภพ แสงสีเหลือง

ระดับที่ 5.ห้วงมิติฟ้า แสงสีฟ้า

ระดับที่ 6.ห้วงมิติเซียน แสงสีทอง

ระดับที่ 7.ห้วงมิติราชันย์ แสงสีดำ

ระดับที่ 8.ห้วงมิติตำนาน แสงสีม่วง

ระดับที่ 9.ห้วงมิติปฐมเทพ แสงสีแดง

ระดับที่ 10.ห้วงมิติ๤๱๱๨๠า๣

โดยแต่ละระดับแบ่งออกเป็๲ 9 ขั้น ถึงจะทะลวงไประดับต่อไปได้

ภายในห้องโถงของวังหลิน วัสดุตกแต่งสวยงามตระการตา ยิ่งใหญ่ โอ่อ่า ใครที่เข้ามาในนี้เหมือนหนูถูกราชสีห์ข่มไว้ทั้งกายและใจ

"ข้ามีเรื่องหนักใจมากมายพออยู่แล้ว พวกเจ้ามีอะไรก็รีบว่ามา" หลินเฟยเอ่ยบนบัลลังก์ด้านบนสุด
ผู้เฒ่าฟางซินก้าวเท้าออกมาข้างหน้ายืดอกแล้วสูดลมหายใจเข้าลึก "ฟรืดดด"
"ท่านกล่าวมาแบบนี้เหมือนจะปัดความรับผิดชอบต่อนายน้อยของข้านะ ท่านหลินเฟย !"
"เมื่อ 3 วันก่อน นายน้อยของข้าโดนไอ้เด็กเหลือขอนั้น แอบรอบกัดนายน้อยที่ 2 ของตระกูลฟาง แทบจะพิกลพิการ ท่านจะรับผิดชอบอย่างไร ท่านหลินเฟย"
ชายชราชี้นิ้วไปทางชางอวิ๋น
"มันก็แค่เด็กตีกัน ผู้ใหญ่อย่างเราจะเข้าไปยุ่งมันก็ใช่เรื่อง"
พ่อของหลินหลิงพยายามสงบศึกให้เร็วที่สุด 'ไม่ดีแน่ถ้าเจ้าฟางหรง(ผู้นำตระกูลฟาง)มันเข้ามายุ่งเมื่อไหร่ มันจะเล่นสกปรกลับหลังข้าแน่ๆ'
"เจ้าจะให้ข้าทำยังไง ว่ามา ท่านฟางซิน" !!
"หึ !! ท่านส่งมันมาให้ข้า พร้อมกับโอสภระดับ 2 1000 เม็ด ข้าจะถือว่าตระกูลทั้ง 2 ไม่มีอะไรต่อกัน"
หลินหลิงยืนอยู่ข้างๆหลินเฟย ส่งสายตาพร้อมกับดึงเสื้อและพูดเบาๆว่า "ถ้าท่านพ่อยอมมัน ลูกจะยอมเสี่ยงชีวิตเข้าไปช่วยเขา"
"เฮอออ" ! หลินเฟยกุมขมับคิดว่าเวลาผ่านไปเพียงไม่กี่วันลูกสาวเขาไม่เคยยุ่งกับหนุ่มคนไหน แม้ตัวเขาจะเป็นคนพาคู่มาให้ พลังปราณสูงส่งเท่าไหร่ ภูมิหลังจะยิ่งใหญ่เพียงใด ลูกสาวของเขาไม่เคยเปิดใจให้ใครมาก่อน
"ข้าให้ได้แค่โอสภระดับ 2 1500 เม็ด 1000 เม็ดแรก ข้าให้เพื่อแสดงความเสียใจต่อนายน้อยของเจ้าที่มาบาดเจ็บในสถานที่ของข้า อีก 500 เม็ดถือว่าข้าซื้อชีวิตไอ้หนูนี้หละกัน"
"ท่านหลินเฟย ไอ้เด็กบ้านนอกแบบมัน ไม่มีค่าให้ท่านลดตัวลงไปช่วยหรอก"
"แต่ว่า....ถ้าท่านอยากช่วยชีวิตไอ้เด็กหนุ่มนี้จริงๆ ข้าพอจะมีข้อเสนอให้ท่านสนใจไหมหละ ท่าน . . หลินเฟย"
'ไอ้เฒ่ามันจะมาไม้ไหนของมัน' พ่อของหลินหลิงหน้าตาไม่สบอารมณ์
"ว่ามา ถ้าเงื่อนไขมันไม่ได้มากไปกว่าที่ข้าเสนอ ข้าก็ยินดี"
"เงื่อนนั้นง่ายมาก แค่ท่านจัดงานหมั้นระหว่างคุณชายใหญ่ฟางตงซือกับคุณหนูหลินหลิงเพียงเท่านี้ ท่านได้ช่วยไอ้เด็กหนุ่มนั่นแถมยังไม่เสียผลประโยชน์อีกด้วย ท่านคงไม่ปฏิเสธเงื่อนไขดีดีแบบนี้ใช่ไหม ท่านหลินเฟย"
'มันเล็งลูกของข้าไว้ตั้งแต่แรกแล้วสินะ เฮอะ ! คิดว่าข้าจะยอมเจ้าง่ายๆอย่างนั้นรึ ไอ้เฒ่าสกปรก'
"ข้าขอถามท่านผู้เฒ่า 3 ข้อ แล้วถ้าท่านหลินเฟยว่าข้าผิดข้าจะไปกับท่านแต่โดยดี" เสียงสว่างสดใสชัดเจน กังวาลไปทั่วทั้งห้องโถง ชางอวิ๋นตะโกนถาม "แต่ทว่าถ้าท่านตอบข้าไม่ได้หรือไม่มีหลักฐาน ท่านจงกลับไปที่บ้านเกิดของท่านแต่โดยดีซะเถอะ ท่านฟางซิน"
"กรอดดด" เสียงฟันกัดแน่น นึกไม่ถึงว่าเด็กหนุ่มจะกล้าถือดี แถมยังไม่ให้เกียรติเขาอีกด้วย
ชางอวิ๋นไม่เว้นระยะให้ทุกคนได้ปฏิเสธ
"ข้อแรก ! ทำไมคนที่กระทำชั่วช้า ทำตัวเกะกะระราน ให้คนทั่วทั้งพ้องต้องเดือดร้อน ถึงมาร้องขอความชอบธรรมในนี้ได้ ถ้าท่านเจอคนประเภทนี้ท่านจะทำกับมันยังไง"
"เจ้า !! ไอ้เด็กปากไม่สิ้นกลิ่นน้ำนม ทำให้นายน้อยของข้าบาดเจ็บสาหัส ยังสามารถพูดคำพวกนี้ออกมาได้อีกยังงั้นรึ" ถึงอารมณ์จะปะทุขึ้นแค่ไหนแต่ผู้เฒ่ายังคงตะโกนเสียงเรียบๆและเย็นชาอยู่เสมอ
"ท่านผู้เฒ่า นั่นมันไม่ใช่คำตอบของคำถามที่ข้าถาม ! นายน้อยของท่านพูดจาถากถางคุณหนูหลินหลิง ...ลงมือกับข้าก่อน... แถมยังเดิมพันให้ข้าใช้กระบวนท่าอัดใส่เขาอีก ทุกคนที่อยู่บริเวณนั้นทั้งหมดเป็นพยานให้กับข้าได้ !!"
ผู้เฒ่าแห่งตระกูลฟางไม่เคยมีใครกล้าดูถูกเขาขนาดนี้มาก่อน อย่าว่าแม้แต่เด็กหนุ่มเลยแม้แต่หัวหน้าตระกูลหลินยังต้องให้ความเคารพกับเขา
ชายชราหวังจะตัดจบเรื่องนี้ โดยเร่งพลังปราณเข้าสู่พลังออร่าสีเหลือง (ระดับที่ 4) ขั้นที่ 4 วังทั้งวังสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง เมื่อโคจรพลังเสร็จพร้อมจะยิงคลื่นพลังปราณ
"หยุดดดดดดดดดดดดด !! เจ้ากล้าโคจรพลังต่อหน้าข้ารึท่านผู้เฒ่าฟางซิน"
หลินเฟยลุกขึ้นยืนระเบิดพลังออร่าสีฟ้าข่มพลังของตาเฒ่าดับสิ้น
'ความห่างชั้นระหว่างระดับ 4 กับ ระดับ 5 มันห่างกันยิ่งกว่าน้ำในอ่างกับน้ำในสระ เสียเหลือเกิน'
ผู้ยอดยุทธทั้งหมด 50 ชีวิตของตระกูลฟาง อึดอัดแทบหายใจไม่ออก น้อยคนนักที่จะเคยพบกับคนที่มีพลังปราณถึงขั้นนี้
"งั้นไม่เป็นไรข้าถือว่าท่านไม่สามารถตอบข้าได้แล้ว 1 คำถาม แล้วจงฟังต่อให้ดีๆ" ชางอวิ๋นยังคงกดดันต่อเนื่อง
"ข้อสอง !! ทำไมตระกูลฟางถึงส่งนักฆ่า มาลอบฆ่าคุณหนูหลินหลิง ทั้งๆที่เป็นคนมาระรานข้าก่อน"
"จ จ เจ้ากล้าดียังไงมาปั้นน้ำเป็นตัว แต่งเรื่องราวอันบัดสบอย่างนี้ ! ไม่สำนึกแถมยังโยนความผิดมาให้ตระกูลของข้าอีก ถ ถ้าข้าเจอเจ้าข้างนอก อย่าคิดว่าเจ้าจะมีชิ้นส่วนอยู่ครบ 32"
ผู้เฒ่าศักดิ์สิทธิ์มือสั่นด้วยความโมโห อัดแน่นอยู่ในอกพร้อมจะระเบิดทุกเมื่อ แต่ด้วยพลังที่ต่างกันมากจนเกินไประหว่างเขากับหลินเฟย ทำให้เขาต้องรอเวลาอันเหมาะสม
"ท่านตอบกลับมาแบบนี้ ข้าถือว่าท่านปฏิเสธ ! หาว่าข้าปั้นน้ำเป็นตัว ได้ ! งั้นเจ้าดูนี้หลักฐานที่พวกของท่านได้ทิ้งเอาไว้"
หลินหลิงมองตาชางอวิ๋นแล้วเข้าใจทันทีว่านางต้องนำหลักฐานชิ้นไหนมาแสดง
หลินหลิงเดินลงมาด้านล่างอย่างช้า ๆ พร้อมกับเปิดหลักฐาน "นี้คือแผลของข้า ที่เจ้านักฆ่าไล่ล่าจนได้ฟันเข้าที่ไหล่ของข้า ทำให้ข้าสลบไปถึง 2 วันเต็ม
"ถ้าข้าไม่ได้ ชางอวิ๋นเข้ามาช่วย ดูแลและรักษา ข้าคงไม่อาจมีชีวิตรอดกลับมาหาท่านพ่อของข้าได้" ชางอวิ๋นอมยิ้มแอบกระพริบตาให้ 1 ครั้ง
"ท่านฟางซิน เจ้าจะแก้ตัวยังไงห๊ะ ! สำหรับเรื่องนี้" หลินเฟยเริ่มที่จะควบคุมตนเองไม่อยู่ ลูกสาวสุดที่รักของเขา กำลังบาดเจ็บสาหัสโดยตระกูลฟางที่เขาเกลียดที่สุดใน 3 ตระกูล
"ท ท ท่าน เรื่องนี้ควรตรวจสอบ ตระกูลฟางของข้าไม่เคยสั่งให้ใครไปฆ่าคุณหนูหลินหลิงเลยแม้แต่น้อย"
"ไม่ต้องตรวจสอบใดๆทั้งสิ้น ! ถ้าเรื่องนี้ไม่จริง เจ้าจงนำตัวหัวหน้าองครักษ์มาเป็นพยานให้เจ้าสิ ทุกคนจะได้รับรู้ !! ฮ่า ฮ่า ฮ่า แต่ว่าท่านคงทำไม่ได้ เป็นเพราะอะไรรู้ไหม
"........."
"เพราะเจ้าส่งให้เขามาตายด้วยน้ำมือของข้ายังไงหละ นี้ถ้าข้าช่วยหลินหลิงไม่ทันนางคงตายไปแล้ว"
คนของตระกูลฟางทั้งหมด เริ่มที่จะยืนไม่ติดอยู่กับที่ เหตุผลของเด็กหนุ่มนั้นหนักแน่นพร้อมทั้งมีหลักฐานชัดเจน ทุกคนตั้งความหวังอยู่ที่ผู้เฒ่าศักดิ์เพียงผู้เดียว
"ท่านฟางซิน ข้าว่าพอแล้ว และท่านก็รีบกลับไปที่ตระกูลของท่านก่อนที่ข้าจะหมดความอดทนไปมากกว่านี้" !!
อย่างน้อยๆ จ้าวตระกูลอย่างหลินเฟยก็ให้ทางออกกับคนทั้งหมด โดยไม่คิดจะฆ่าใคร ฟางซินจึงคิดจะกลับไปตั้งหลักวางแผนที่ตระกูลของตนก่อน แล้วจะมาชำระแค้นในภายหลัง
เมื่อได้ยินอย่างนั้นผู้เฒ่าศักดิ์สิทธิ์ของตระกูลฟางจึงขอตัวลา หมดทางสู้ แล้วฝากข้อความแค้นส่วนตัวให้ชางอวิ๋น จึงนำขบวนจอมยุทธตระกูลฟางทั้งหมดกลับไปตระกูล
"หยุดก่อนท่านผู้เฒ่า ข้ายังไมไ่ด้ถามข้อที่ 3 เลย" !! ทั้งหมดได้หยุดเดินแล้วหันมาฟังคิดว่าเด็กหนุ่มคนนี้มันช่างกัดไม่ปล่อยเสียจริงๆ
"ข้อที่สาม ! ท่านก็รู้ว่าคุณหนูหลินหลิง ยืนอยู่กับข้า ท่านก็ยังยิงพลังปราณของท่านมายังคุณหนู ท่านมีคำอธิบายไหม?"
พอสิ้นสุดคำถาม เส้นดายบางๆขาดดัง 'ผึง' ฟางซินระเบิดออร่าเต็มขั้น ด้วยความโกรธที่สุดขีด ไม่มีการออมพลังใดๆสิ้น บรรยากาศสั่นอย่างรุนแรงเหมือนพลังของผู้เฒ่าจะข้ามขีดจำกัด
แต่ชางอวิ๋นเตรียมรับมือไว้แต่แรกแล้วโคจรระเบิดพลังปราณออกมาอย่างบ้าคลั่ง "หมัดจ้าวพิภพพพ" เพียงเสี้ยวลมหายใจ 'สมใจหวังข้าหละ ข้าขอตั้งชื่อของเจ้า แบบนี้หละกัน'
ชางอวิ๋นได้ถือโอกาสตั้งชื่อให้กับ วิชาระดับ 'ตำนาน' ที่ตนได้รางวัลจากถ้ำบรรพกาล สมใจอยาก
ภาพข้างหน้าทำให้ทุกคนตื่นตระหนก เด็กหนุ่มมีพลังปราณระดับออร่าสีเขียวแต่อัดแน่น เส้นออร่าหนากว่า หลินเฟยเป็นเท่าตัว แต่ผู้เฒ่าหาได้สนใจไม่ พุ่งทะยานเข้าถึงตัวชางอวิ๋นชั่วพริบตา
"ตูมมมมมมมมมมมม" เพียงหมัดเดียว ด้วยความเร็ว ความแรง ที่เหนือกว่าอย่างมาก ส่งผลให้ผู้เฒ่าศักดิ์สิทธิ์ที่ยิ่งใหญ่กระเด็นไปหลาย 100 หลา
ร่างพุ่งทะลุเสา ลอยออกไปนอกวัง กระดูกทั้งหมดหักทั่วร่าง ลมปราณทั้งหมดดับวูบเพียงชั่วอึดใจ