บ้านของฟ้า
“งั้นหนูไปนะ”รุ้งที่กินข้าวเช้าเรียบร้อยลุกขึ้นยืน
“อ่าไปเถอะ แล้วเรื่องต่อม.4ก็ไม่ต้องไปเครียดมากเกินไป ถ้าไม่ได้ที่นี่ก็เรียนที่อื่น ยังไงความรู้มันก็มาจากที่เรียนพิเศษอยู่แล้ว ส่วนที่โรงเรียนก็เรียนแค่เอาวุฒิเท่านั้นแหละ”นายศิวกรพูดกับลูกสาวที่ถึงจะยังร่าเริงแต่ก็พอสังเกตุเห็นว่ายังคงมีร่องรอยของความกังวลบนใบหน้า
เป็นเรื่องตลกร้ายในปัจจุบันที่โรงเรียนที่ควรเป็นสถานที่ให้ความรู้แต่อาจารย์ผู้สอนกลับไม่สามารถสอนได้ดีเท่าที่เรียนพิเศษซึ่งส่วนใหญ่ก็เรียนผ่านคลิปที่อัดไว้แล้วไม่ได้เจอคนสอนตัวเป็นๆด้วยซ้ำ
“โธ่พ่อ แต่เพื่อนๆส่วนใหญ่ในกลุ่มก็น่าจะได้ต่อที่นี่อะ”รุ้งแย้ง
“เด็กๆอย่างแกสนิทกันเร็วจะตาย เดี๋ยวเรียนที่ใหม่ก็หาเพื่อนได้เอง ไม่ยากหรอก”แม่ของรุ้งเองก็พูดขึ้นมาเหมือนกัน
“ค่าๆแต่ยังไงถ้าเลือกได้ก็ขอให้ได้ที่เดิมก่อนนะ”รุ้งตัดบทไม่เถียงต่อ
“พี่ผิงไปกันค่ะ”พูดจบรุ้งก็รีบเดินออกไปไม่รอให้พ่อแม่เธอพูดอะไรอีกโดยมีคนใช้ของบ้านขับรถไปส่ง
“จะว่าไปยัยฟ้าหมอนั่นเมื่อวานหายไปเลยนี่ไม่ใช่จะมาทำให้พ่อไว้ใจรึไงคิดว่า3เดือนมันนานมากงั้นสิ”อยู่ๆนายศิวกรก็หันไปพูดกับฟ้า
“พ่ออยากเจอออสหรอ งั้นเดี๋ยวฟ้าบอกให้เขาแวะมานะ”ฟ้าเอ่ยด้วยรอยยิ้มทันทีเมื่อได้ยินพ่อของเธอ
“อยากเจออะไร ฉันก็แค่พูดเฉยๆ”เขารีบปฏิเสธเสียงแข็งทันที
“เหอะ”เสียงไม่สบอารมณ์ดังออกมาจากผู้เป็นแม่แต่ถึงอย่างนั้นเธอก็ไม่ได้พูดอะไรออกมามากกว่านั้น
ฟ้ามองแม่ของเธองงๆ ไม่รู้ว่าพ่อไปกล่อมยังไงถึงได้ยอมหยุดแต่ถ้าจะให้เดาก็คงพูดประมาณว่าให้ดูไป3เดือนก่อนแล้วเดี๋ยวค่อยมาว่ากันอีกทีหละมั้ง
“พ่อมีอะไรกินบ้าง”ลมเดินเข้ามาในห้องอาหารแล้วถามขึ้น
“ข้าวต้มแล้วก็กับผัดผักรีบตักเลยทำไว้นานแล้วเดี๋ยวจะหายร้อน"ผู้เป็นพ่อตอบก่อนจะถามต่อว่า "แล้วนี้แกไปไหนมาแต่เช้าตรู่เลยเห็นได้ยินเปิดประตูตั้งแต่ฟ้ายังไม่สาง"
“คนงานในไร่หนะสิพ่อมันข้อความมาบอกให้ออกไปดู ไก่บ้านไอ้คำรนมันตายไป3-4ตัว แต่มันแปลกคือเครื่องในโดนควักไปหมด พวกชาวบ้านกลัวกันว่าจะปอบลงผมเลยไปดูซะหน่อยแต่ก็ไม่รู้อยู่ดีว่าโดนอะไรมา”ลมเล่าให้พ่อฟัง
เห็นแบบนี้แต่ลมจบสัตวแพทย์เลยทีเดียวแต่เขาไม่ได้ทำงานในโรงพยาบาบสัตว์หรือเปิดคลีนิคแต่เขาชอบช่วยงานในไร่มากกว่า
ส่วนงานในฐาสะสัตว์แพทย์เขาก็รับช่วยดูแลสัตว์ของพวกชาวบ้านนี่แหละ ซึ่งมันก็มีตั้งแต่หมาแมว ไปยันช้างเลย
“เฮ้อมันก็คงปิดเล้าไม่ดีหมาเข้าไปกัดแล้วลากเครื่องในไปนั่นแหละไร้สาระจริงไอ้พวกนี้”นายศิวกรส่ายหน้าเบาๆ
…
โรงเรียน อรุณรุ่ง
โรงเรียนรัฐที่มีชื่อเสียงในเมืองSซึ่งเป็นเมืองที่สายรุ้งเรียนอยู่และเป็นโรงเรียนที่ฟ้าเคยเรียน
“รุ้งทางนี้”เสียงของกลุ่มเพื่อนที่มาเช้าโบกมือเรียกหลังจากที่เห็นรุ้งเดินเข้ามาในโรงเรียน
พอรุ้งหันไปมองก็พบเด็กสาวรุ่นเดียวกัน5คนนั่งอยู่
“อืม หวัดดีทุกคน”เมื่อรุ้งเห็นจึงเดินเข้าไปนั่งรวมกลุ่มกับเพื่อนๆด้วยรอยยิ้ม
“ไงรุ้งหายเครียดยัง ตั้งแต่ไล่เทียบคะแนนกับคนอื่นเห็นหน้าเครียดมาหลายวันและ”เพื่อนในกลุ่มทัก
“โธ่ อุส่าลืมๆไปแล้วจะทักทำไมเนี่ย”พอได้ยินรุ้งยิ้มๆก็มีสีหน้าหงุดหงิดทันที
“ฮ่าๆโทดทีๆ"
"แต่ว่านะมันก็ยังไม่แน่นี่เพราะอาจจะมีคนสละสิทธิเยอะก็ได้ฉันได้ยินมาว่าไอ้กมลห้อง1จะย้ายไปเรียนม.4ที่เมืองหลวงเพราะพ่อมันโดนย้ายไปประจำที่นั่น”เพื่อนอีกคนบอกสิ่งที่รู้มา
“หวังว่าจะสละสิทธิเยอะจริงๆนะเพราะว่าถ้าฉันไม่ได้ พ่อกับแม่ฆ่าฉันแน่ๆ”เสียงเบาๆดังออกมาด้วยความกังวลจากสาวอีกคนในกลุ่ม
คนที่พูดออกมาคือ นารา สาวสวยประจำกลุ่มอีกคน
ในกลุ่มของรุ้งนั้นส่วนใหญ่จะเป็นเด็กสาวหน้าตาธรรมดาๆทั่วไปแต่จะมีเด่นขึ้นมาอยู่2คนคือรุ้งซึ่งเป็นน้องสาวของฟ้าและนาราที่เป็นเพื่อนในกลุ่มอีกคน
รุ้งมีหน้าตาคล้ายกับฟ้าหลายส่วน เธอมีรูปร่างที่ดี หน้าตาน่ารักแต่มีนิสัยต่างจากพี่สาว รุ้ง มีนิสัยออกจะแก่นๆสักหน่อยแล้วก็ค่อนข้างร่าเริง ไม่เหมือนฟ้าที่ดูเป็นสาวหวานเรียบร้อย
ส่วนนารานั้นมีใบหน้าหวานสวย ตากลมโต รูปร่างก็ดี นิสัยของนารานั้นเธอเป็นเด็กสาวขี้อ้อน ท่าทางดูแบ๊วๆซึ่งทำให้เป็นที่นิยมในหมู่ผู้ชายมากกว่ารุ้ง และก็ยังทำให้ผู้หญิงบางคนหมั่นไส้เธอด้วย
"นาราแกเลือกสายศิลคำนวนไปไม่ดีกว่าหรอจะได้เลิกเครียด ที่ไอ้รุ้งมันเครียดเพราะมันอยากเป็นนักวิจัยอาหารเลยต้องเลือกสายวิทย์คณิตเท่านั้นแต่แกยังไม่รู้นี่ว่าจะเรียนอะไรต่อ"เพื่อนในกลุ่มแนะนำ
"ไม่ได้หรอกพ่อแม่ฉันอยากให้เลือกสายวิทย์หนะ"นาราปฏิเสธเนื่องจากครอบครัวเธอต้องการแบบนั้นจริงๆ
"งั้นก็คงต้องลุ้นหนักหน่อยหละนะ"เพื่อนคนเดิมตอบกลับ
"จ่ะ ก็คงต้องแบบนั้นแหละ"นาราพยายามยิ้มทั้งๆที่กังวลมากๆ
"นี่ นั่นใครหนะอย่างสวยเลย"เพื่อนในกลุ่มอีกคนพูดขึ้นมา
"ผู้ชายก็ไม่แย่นะ"นักเรียนที่อยู่ใกล้ๆพูดขึ้นมาอีกเสียง
สายตาหลายคู่หันไปมองตามแล้วก็พบกับสาวสวยผมทองที่เดินอยู่ด้านหลังของชายหนุ่มคนนึงที่แต่งตัวดูดี
แน่นอนว่าไม่ใช่ใครที่ไหนแต่เป็นออสที่มีอีฟเดินตามนั่นแหละ
ตอนนี้นักเรียนส่วนใหญ่กำลังมองไปที่ชายหญิงแปลกหน้าด้วยความตื่นเต้น บางคนก็คิดว่าเป็นดารา บางคนก็คิดว่าเป็นศิษย์เก่าแวะมา มีอยู่คนเดียวที่คิดต่างจากคนอื่น
"ใช่รึเปล่านะ...แต่เขาจะมาทำอะไรที่นี่หละ"รุ้งพยายามจ้องด้วยความสงสัยเพราะชายที่เดินเข้าโรงเรียนมาหน้าเหมือนแฟนของพี่สาวเธอมากแต่รุ้งเจอเขาครั้งเดียวแถมยังไม่นานเธอเลยไม่แน่ใจ
เหมือนออสจะสังเกตุรุ้งแล้วเช่นกันและก็เดินตรงไปหาเด็กสาวทันที
"รุ้งใช่มั้ย"ออสทักหลังจากที่เดินเข้ามาถึงโต๊ะที่เด็กสาสนั่งอยู่
"ใช่จริงด้วย นี่พี่มาทำอะไรเนี่ย"มาถึงตรงนี้รุ้งก็มั่นใจได้แล้วว่าไม่ผิดตัวแน่ๆ
"ไอ้รุ้งใครวะ รู้จักหรอ"
"นั่นดิก่อนหน้านี้มองแต่ผู้หญิงพอเข้ามาใกล้ๆผู้ชายก็หล่อนะเนี่ย"
"แนะนำเลยนะ"
พอออสเข้ามาทักก็ทำให้เพื่อนๆรุมเธอทันที
"โอ้ยนี่มันแฟนพี่สาวฉันย่ะ เลิกโวยวายกันได้แล้ว"รุ้งหันไปแห่วเพื่อนๆก่อนหันกลับมาหาออส
"แล้วนี่ตกลงพี่มาทำอะไร แล้วเข้ามาในโรงเรียนได้ไงเนี่ย"รุ้งถามเพราะปกติโรงเรียนไม่ให้คนนอกเข้ามาอยู่แล้ว
"ก็แลกบัตรเข้ามา ส่วนที่มาก็เพราะมีธุระกับผู้อำนวยการโรงเรียนเจอเราก็ดีแล้ว ห้องผู้อำนวยการอยู่ที่ไหนพาไปทีสิ"ออสตอบกลับก่อนจะขอให้รุ้งนำทางให้
"เอ่อแต่ฉันไม่รู้นี่ว่าห้องผอ.อยู่ไหน"
"..."