บทที่ 11 เธอสำคัญ (รีไรต์)
ยานลำเล็กปรากฏขึ้นอย่างกะทันหัน แต่ดูเหมือนว่าพวกเขาวางแผนมาอย่างดีแล้ว ยิงปืนใหญ่โจมตีไปที่ตำแหน่งเครื่องยนต์ของยานอีกลำทันที
เสียงะเิดังขึ้นต่อเนื่อง ยานลำใหญ่กลายเป็เป้านิ่ง ไม่นานก็ถูกบังคับให้ลงจอดบนพื้นผิวดาว
ลู่จินกู้เพิ่งจะรู้สึกโล่งใจ ก็พบว่ามียานลำเล็กที่ลงจอด มีเพียงแค่ชายหญิงสองคนเท่านั้น
ในขณะที่ยานลำใหญ่มีหุ่นยนต์กลไกออกมาเป็สิบตัว
ผู้ช่วยของกู้ตั๋วมาแค่สองคนหรือไง?!
เงาดำวูบไหวอยู่ข้างกาย และกู้ตั๋วก็พุ่งตัวออกไปแล้ว
ในใจลู่จินกู้ร้อนรุ่ม ชายคนนี้ลืมเื่พลังจิตคลุ้มคลั่งไปแล้วเหรอ?
ข้อเท็จจริงพิสูจน์แล้วว่ากู้ตั๋วไม่ได้บุ่มบ่ามขนาดนั้น ทันทีที่เขาพุ่งออกไป ทั้งสองคนนั้นก็เข้ามาหา เสียงของหญิงสาวผมทองเต็มไปด้วยความกังวล แม้จะดังอยู่ไกล ๆ “หัวหน้า คุณเป็ยังไงบ้าง?”
กู้ตั๋วพยักหน้า รับขวดยาจากมือเธอแล้วดื่มเข้าไปในอึกเดียว
จากนั้น พวกเขาทั้งสามคนก็กดปุ่มที่ข้อมือพร้อมกัน
ในชั่วพริบตา โลหะที่ดูราวกับสายน้ำก็ไหลออกมาจากกำไลข้อมือ ไหลไปตามแขนของพวกเขาและห่อหุ้มร่างกายทั้งหมดอย่างรวดเร็ว
ลู่จินกู้อ้าปากค้างด้วยความตกตะลึง
แม้ว่าในความทรงจำของร่างเดิมจะมีคำว่า ‘ทหารจักรกล’ อยู่ แต่การได้เห็นกับตาเป็ครั้งแรกก็ทำให้เธอรู้สึกตกตะลึงอย่างมาก
ทหารจักรกลของกู้ตั๋วเป็สีฟ้าครามราวกับน้ำแข็ง
ดาบยาวเล่มนั้นปรากฏขึ้นในมือของทหารจักรกล สัดส่วนของคนและดาบดูเหมือนปกติมากขึ้น
เขาพุ่งเข้าหาศัตรูพร้อมกับทหารจักรกลอีกสองตัว หนึ่งสีดำและหนึ่งสีแดง
ลู่จินกู้รู้สึกเหมือนกำลังดูฉากหนึ่งในหนังไซไฟไม่มีผิด
กู้ตั๋วและพรรคพวกจัดการศัตรูราวกับหั่นผัก ไม่นานนัก บนพื้นก็เต็มไปด้วยซากหุ่นยนต์จักรกลที่แตกสลาย
การต่อสู้จบลงอย่างรวดเร็ว ลู่จินกู้ถอนหายใจด้วยความโล่งอก
เมื่อเทียบกับพวกอันธพาลที่ไม่รู้ที่มาที่ไปแล้ว ลู่จินกู้รู้สึกวางใจในตัวของกู้ตั๋วมากกว่า
“ระวัง”
จู่ ๆ กู้ตั๋วก็ะโขึ้นเสียงดัง
ลู่จินกู้รู้สึกตื่นตระหนกมาก และเมื่อคิดจะหลบก็ไม่ทันเสียแล้ว
มือเปื้อนเืข้างหนึ่งยื่นออกมาอย่างรวดเร็ว บีบคอเธอไว้แน่น
พลังจิตหลั่งไหลเข้ามาเหมือนน้ำทะเล ราวกับสมองถูกเข็มนับพันเล่มทิ่มแทง ลู่จินกู้ร้องครางออกมาด้วยความเ็ป
“กู้ตั๋ว หยุดเดี๋ยวนี้นะ ไม่งั้นฉันฆ่ายัยนี่แน่!” เสียงเย็นะเืนั้นกล่าวอย่างโกรธเกรี้ยว
ร่างของกู้ตั๋วที่พุ่งเข้ามาหยุดชะงักลง ทันใดนั้นเกราะบนใบหน้าของเขาก็เปิดออก เผยให้เห็นใบหน้าที่เคร่งขรึมของเขา “จีเท่อ เื่บาดหมางระหว่างเรากับเธอไม่เกี่ยว ปล่อยเธอไปซะ!!”
เสียงหัวเราะเยาะของจีเท่อดังมาจากข้างหูของลู่จินกู้ก่อนจะพูดว่า “แกคิดว่าฉันโง่เหรอ! ผู้หญิงคนนี้เพิ่งจะฆ่าคนของฉันเพื่อแกไปหยก ๆ!”
เขาไม่เพียงแต่ไม่ยอมปล่อยมือ แต่กลับออกแรงกำแน่นขึ้นเรื่อย ๆ
ความเ็ปแล่นเข้าโจมตีในสมองอย่างรุนแรง ใบหน้าของลู่จินกู้ซีดเผือดลงอย่างรวดเร็ว
ภายในระยะเวลาไม่กี่วัน ลู่จินกู้ต้องเผชิญหน้ากับความตายถึงสามครั้ง ความรู้สึกไม่ยอมแพ้และความโกรธแค้นพลุ่งพล่านอยู่ในใจของเธอ
ทำไมเธอถึงต้องยอมให้ใครก็ไม่รู้มารังแกแบบนี้ด้วย!
ลมหายใจติดขัดอยู่ในอก เหมือนกับว่าร่างกายของลู่จินกู้ใกล้จะะเิออกเป็ชิ้น ๆ
มือที่น่าขยะแขยงยังคงคืบคลานเข้ามา พลังที่ไร้รูปร่างและเย็นเยียบแผ่ปกคลุมสมองของเธออย่างรวดเร็ว
จีเท่อยังคงข่มขู่กู้ตั๋วด้วยน้ำเสียงเย้ยหยัน เมื่อเห็นว่าเขายังไม่มีทีท่าจะปลดอาวุธลง ความโกรธก็พลุ่งพล่านขึ้นมาทันที เขาชูอาวุธในมือขึ้นเตรียมที่จะโจมตีลู่จินกู้
ริมฝีปากของกู้ตั๋วเม้มเป็เส้นตรง นี่คือสัญญาณบ่งบอกว่าเขากำลังโกรธอย่างที่สุด
ในสถานการณ์แบบนี้ แม้ว่าเขาจะสามารถโจมตีจีเท่อได้ แต่ผู้หญิงคนนั้นก็จะถูกฆ่าตายในทันทีเช่นกัน
เขาไม่กล้ารีบร้อนเคลื่อนไหวมากเกินไป ดังนั้น สิ่งที่เขาทำได้ก็คือ...
“หัวหน้า!”
สองร่างในเกราะทหารจักรกลต่างก็ร้องอุทานออกมาด้วยความใ
ทว่ากู้ตั๋วกลับไม่ได้พูดอธิบายสิ่งใด เพียงแค่ปลดเกราะออกจากร่างกายของเขา
“เคล้ง!!”
ทันใดนั้นจีเท่อปาสิ่งของที่เป็วงแหวนสามอันลงบนพื้น
“ใส่ซะ!” เขากล่าวพร้อมกับรอยยิ้มเหี้ยมเกรียม “ไม่งั้นฉันฆ่ายัยนี่แน่!!”
กู้ตั๋วจ้องมองไปที่มือของจีเท่ออย่างดุดัน
ลำคอระหงที่ดูบอบบางราวกับจะหักได้ทุกเมื่อ ดวงตาสดใสคู่นั้นปิดลงแน่น บนใบหน้าของลู่จินกู้เต็มไปด้วยความเ็ป
เขาค่อย ๆ ก้มลงเก็บวงแหวนนั้นขึ้นมา
ในขณะเดียวกัน เกราะทหารจักรกลของอีกสองคนก็ถูกปลดโดยเ้าของ หญิงสาวผมทองเบิกตากว้างด้วยความไม่อยากจะเชื่อ แต่กลับไม่ได้คำพูดใด ๆ เพียงแต่มองการกระทำของเขาอย่างไม่วางตา
ส่วนชายหนุ่มผมสีฟ้าที่ชี้ตั้งราวกับเข็ม กลับตรงไปตรงมามากกว่า “หัวหน้า ถ้าพวกเราใส่วงแหวนควบคุมพลังแบบนี้ พวกเราจะใช้พลังจิตไม่ได้ พวกเราก็มีแต่รอโดนเชือดเท่านั้น!”
กู้ตั๋วรู้ดีว่าจะเกิดอะไรขึ้น แต่เขาจะปล่อยให้ลู่จินกู้ตายไปแบบนี้ไม่ได้เด็ดขาด
ทักษะพิเศษของเธอ อาจเป็ความหวังเดียวของดวงดาวแห่งนี้
เมื่อคิดถึงเื่นี้ ดวงตาของเขาก็จมดิ่งลง พูดด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ “ช่วยคนก่อน ค่อยว่ากันทีหลัง”
เมื่อลูกน้องทั้งสองเห็นเขาตัดสินใจเด็ดขาดแบบนั้น จึงได้แต่ทำตามคำสั่ง
แต่การที่ถูกพันธนาการด้วยวงแหวนควบบคุมพลังแล้วจะไม่มีพลังต้านทาน การเคลื่อนไหวของทั้งสามคนจึงช้าลงอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ ดังนั้นพวกเขาจึงพยายามถ่วงเวลาให้นานที่สุด
จีเท่อที่เห็นดังนั้น ก็เร่งรัดอย่างหงุดหงิด “เร็ว ๆ เข้าสิ คิดจะเล่นตุกติกอะไรอีกล่ะ”
หลังจากยืนยันได้แล้วว่าตัวประกันยังมีชีวิตอยู่ เขาก็ผ่อนพลังจิตลงเล็กน้อย… กับคนไร้ค่าเช่นนี้ เขาค่อนข้างกังวลว่าจะเผลอฆ่าเธอเข้าจริง ๆ
ทันใดนั้นเอง สถานการณ์กลับพลิกผัน!
พลังจิตคลุ้มคลั่งโถมเข้าใส่ร่างของจีเท่อ เขาถูกกระแทกจนถอยหลัง พลังนั้นยังไหลทะลักเข้าสู่จิตใจของเขา
จีเท่อร้องด้วยความเ็ป เืกำเดาไหลพรวดออกมา
การต่อสู้ด้วยพลังจิตมักตัดสินแพ้ชนะกันในชั่วพริบตา
ผู้แข็งแกร่งด้านพลังจิตระดับ A ไม่อาจต้านทานได้เลย ร่างของเขาอ่อนยวบทรุดลงกับพื้น ไร้ซึ่งลมหายใจ
หากใครสามารถมองเห็นสมองของเขาในตอนนี้ พวกเขาจะพบว่ามันกลายเป็เพียงโจ๊กชามหนึ่ง
ลู่จินกู้ค่อย ๆ ลืมตาขึ้น
ในชั่วขณะที่ทุกอย่างแปรเปลี่ยน กู้ตั๋วซึ่งเพิ่งจะถอดวงแหวนควบคุมพลังและชักดาบออกมา ก็ต้องหยุดหายใจ
ดวงตาคู่นั้นราวกับลูกแก้วไร้ชีวิต ไร้ซึ่งความรู้สึกใด ๆ
เพียงแค่สบตากันครั้งเดียว สัญชาตญาณเตือนภัยของเขาก็ดังก้อง
นั่น... ไม่ใช่เธอคนเดิมอีกต่อไปแล้ว!
“หัวหน้า นี่มัน…” หญิงสาวผมทองขวางหน้ากู้ตั๋วด้วยความกังวล “พลังจิตระดับ 3S ที่ไม่เสถียร หัวหน้าถอยก่อนเถอะ!”
ชายหนุ่มผมสีฟ้าก็รีบขึ้นมาขวางกู้ตั่วเช่นกัน “อีฟพูดถูก หัวหน้ารีบขึ้นยานก่อนเถอะ!”
คิ้วของกู้ตั๋วขมวดมุ่น มือข้างหนึ่งกำดาบแน่น
พลังจิตของลู่จินกู้คลุ้มคลั่งรุนแรง บวกกับการที่เขาต้องใช้ยาระงับพิษเพื่อกดอาการ ทำให้พลังจิตที่เคยสงบบัดนี้กลับราวกับสัตว์ร้ายที่พร้อมจะทรยศ กวัดแกว่งตามแรงดึงดูดของพลังจิตอีกฝ่าย
และผลลัพธ์ของการตื่นที่คลุ้มคลั่งนี้ คือพลังจิตของเขาจะถูกกัดกินจนไม่เหลือชิ้นดี
วิธีที่สมเหตุสมผลที่สุด ในตอนนี้คือเขาควรจะถอย รอจังหวะที่ลู่จินกู้ควบคุมตัวเองไม่ได้ แล้วปล่อยให้อีฟกับซิงเหลียนจัดการสังหารเธอ
ทว่า…
สายตาของกู้ตั๋วเลื่อนไปเื้ัลู่จินกู้ เขตพาราไดซ์ที่เธอสร้าง ต้นไม้เขียวขจี น้ำพุใสสะอาด ผักกาดขาวและมันฝรั่งรุ่นใหม่ กำลังเติบโตอย่างแข็งแรง
แทนที่จะถอยกลับ กู้ตั๋วย่างเท้าเข้าไป มือค่อย ๆ ยื่นออกไป “ลู่จินกู้ ฟื้นสิ อย่าให้มันกลืนกินเธอไป…”
ดวงตาคู่สวยไร้แววสั่นไหว ในขณะที่สายตาของเธอมองมา พลังจิตก็ราวกับมือที่มองไม่เห็น พุ่งตรงเข้าตะครุบกู้ตั๋ว
“หัวหน้า หลบไป ต้องยิงมันตอนนี้!”
อีฟชักปืนรูปร่างประหลาดออกมา
“อย่าพึ่ง” กู้ตั๋วขวางวิถีะุโดยไม่ลังเล “เธอมีความสำคัญมาก รออีกหน่อย”
506
