*(ไป่เหยียนและพรรคพวกต้องเผชิญหน้ากับมือสังหารของพรรคเทพครามบนสะพานลอยฟ้าท่ามกลางพายุที่โหมกระหน่ำ)*
---
**[ฉากเปิด: ลมแรงพัดผ่านสะพานไม้เก่าแก่ที่ทอดยาวเหนือหุบเขาลึก ฟ้าแลบสว่างวาบเผยให้เห็นเงาดำหลายร่างบนสะพาน ไป่เหยียน ยืนอยู่ตรงกลางพร้อมกระบี่เงาเหยี่ยวในมือ ข้างเขาคือซ่งไป๋เฉินและเซี่ยฉีหลิน]**
**ไป่เหยียน:**
(กระชับกระบี่แน่น) “พรรคเทพครามช่างไม่รามือจริงๆ คืนนี้ถึงกับยกพวกมาเป็นฝูง คิดว่าเราจะถอยหรือ?”
**ซ่งไป๋เฉิน:**
(สายตาคมกริบ) “พวกมันวางแผนมาดี มีนักฆ่ามากมายกระจายอยู่รอบๆ ระวังตัวด้วย”
**เซี่ยฉีหลิน:**
(ยิ้มเย็น) “ข้ากำลังหงุดหงิดอยู่พอดี ได้ออกแรงหน่อยก็ดีเหมือนกัน”
**[ทันใดนั้น เงาดำสองร่างพุ่งออกจากหมอก หนึ่งในนั้นคือ หานเฟิง – วิหคโลกันตร์ ผู้เป็นมือสังหารอันดับต้นๆ ของพรรคเทพคราม ส่วนอีกคนคือ เจินซูหรง – นักฆ่าไร้เงา ที่เคยได้รับคำสั่งให้สังหารไป่เหยียนแต่ลังเล]**
**หานเฟิง:**
(เสียงเย็นชา) “ไป่เหยียน คืนนี้เจ้าคงไม่รอดแน่! พรรคเทพครามไม่ปล่อยให้เจ้าเป็นเสี้ยนหนามอีกต่อไป”
**ไป่เหยียน:**
(หัวเราะเบาๆ) “ข้ากลับสงสัยว่าคืนนี้ใครกันแน่ที่จะไม่ได้กลับไป”
**เจินซูหรง:**
(มองไป่เหยียนด้วยแววตาลังเล) “...ไป่เหยียน เจ้าควรยอมแพ้ซะเถอะ”
**เซี่ยฉีหลิน:**
(เลิกคิ้ว) “เจ้าพูดเหมือนเจ้าจะช่วยพวกมันเต็มที่... หรือว่าลึกๆ แล้ว เจ้าก็ไม่เต็มใจ?”
**เจินซูหรง:**
(เม้มปากแน่น ก่อนจะชักดาบออกมา) “หน้าที่ของข้าคือสังหารเป้าหมาย...”
**[ไม่ทันไร หานเฟิงพุ่งเข้าโจมตี! กระบี่เงาดำของเขาตวัดเข้าหาไป่เหยียนอย่างรวดเร็ว ไป่เหยียนรับการโจมตีด้วยกระบี่เงาเหยี่ยวของตน ทั้งสองแลกกระบี่กันอย่างดุเดือด เสียงเหล็กกระทบกันดังก้องสะพานที่สั่นสะเทือนด้วยแรงปะทะ]**
**ซ่งไป๋เฉิน:**
(ตวัดกระบี่ของตนรับมือกับนักฆ่าที่เข้ามาล้อม) “พวกเจ้าคิดว่าแค่กำลังมากกว่าจะชนะงั้นหรือ?”
**เซี่ยฉีหลิน:**
(พลิ้วไหวหลบการโจมตี ก่อนจะฟันกลับอย่างรวดเร็ว) “ข้าจะทำให้พวกเจ้ารู้เองว่าความเร็วหมายถึงอะไร!”
**[เจินซูหรงพุ่งเข้าโจมตีไป่เหยียนจากด้านหลัง แต่ไป่เหยียนไหวตัวทัน บิดกระบี่ขึ้นรับแรงปะทะได้ทันเวลา]**
**ไป่เหยียน:**
(สบตาเจินซูหรง) “เจ้าลังเล... นั่นคือความพ่ายแพ้ของเจ้า”
**เจินซูหรง:**
(กัดฟัน) “อย่าคิดว่าข้าจะใจอ่อนอีก!”
**[การต่อสู้ดำเนินไปอย่างดุเดือด สะพานไม้เริ่มมีรอยแตกร้าวจากแรงปะทะ หานเฟิงใช้พลังควบคุมเงาโจมตีจากหลายทิศทาง ไป่เหยียนต้องใช้พลังที่เพิ่มขึ้นจากดาบเงาเหยี่ยวเพื่อรับมือ]**
**หานเฟิง:**
(หัวเราะ) “ถึงเวลาจบเรื่องนี้แล้ว ไป่เหยียน!”
**ไป่เหยียน:**
(ยิ้มเย็น) “ข้าก็คิดเช่นนั้น!”
**[ไป่เหยียนปลดปล่อยพลังเต็มกำลัง พายุหมุนเวียนรอบตัวเขา เงาดาบตวัดผ่านอากาศพร้อมเสียงฟ้าร้อง เสียงร้องของนักฆ่าดังก้องสะพานลอยฟ้า คืนนี้คือคืนแห่งการตัดสิน...]**
---
**(จบตอน)**
489
