แก้วมนตรา

     " หึ! นี่เจ้าเปลี่ยนนายคนใหม่แล้วรึ " ยิ้มเยาะ

     " เอ่อ.. มันเป็นเหตุสุดวิสัยน่ะ " เขาผงกหัว

     " หึ จริงๆแล้วเจ้าจะทำอะไรก็ไม่ได้เกี่ยวกับข้าอยู่แล้ว "

     " น-นั้นสินะ "

     " ว่าแต่เจ้ามาที่นี่มีธุระอะไร " เธอยิงคำถาม

     " ข้าพาเด็กคนนี้มาทดสอบกับเจ้า "

     " ทดสอบ? หึ นี่เจ้าคงไม่ลืมที่ข้าเคยพูดหรอกนะ "

     " ข้าไม่ลืมแน่นอน แต่นี้มันเป็นเหตุจำเป็นที่จะต้องทำ "

     " ข้าไม่ฟังเหตุผลของเจ้าหรอกนะ ยังไงข้าก็ปฏิเสธอยู่ดี " ฟุบ! เสร็จสิ้นคำพูดเธอก็หายแวบไปทันที

     " เดี๋ยวก่อนอย่าเพิ่งไป " โธ่เอ๊ย ฟังกันสักนิดก็ไม้ได้

     เรนที่ดูเหตุการณ์ทั้งหมดก็ไม่พอใจอย่างยิ่งจึงใช้กลอุบายเพื่อหลอกล่อให้เบลออกมา

     " หึ ที่ไม่อยากทำก็แปลว่ากำลังกลัวอยู่ล่ะสิ " ยิ้มเยาะ

     " เรน เจ้าพูดอะไรน่ะ! " ขนาดข้ายังไม่กล้าด่าเธอมาก่อน

     " หลังจากปะฝีมือกันเมื่อกี้ข้าเห็นว่าเจ้าก็ไม่เท่าไรเลยนิ "

     " เรน เล่นงี้เลยรึ "

     " สงสัยอสูรของยูอิคงจะมีแต่พวกอ่อนแอ " เอ้ามาเลยสิ

     ทันใดนั้นก็ได้มีใยปริศนามาพันตัวเรนทำให้เรนลอยตัวขึ้นไป

     " เรน! "

     " ดูเหมือนนายใหม่ของเจ้าจะปากเก่งไม่เบา " เธอใช้มือลูบหน้าเรนเบาๆ

     " เบล ข้าขอโทษแทนเจ้านี่ได้โปรดปล่อยเขาไปเถอะ "

     " เจ้าน่ะ เงียบๆไปเลย " เธอใช้ใยหุ้มลูกแก้วสีขาวแล้วแล้วนำมันผูกติดกับต้นไม้ไว้

     " นี่เจ้าทำอะไรของเจ้ากันน่ะ " เขาพยายามดิ้นสุดแรง

     " ข้าไม่ได้มีธุระกับเจ้า หุบปากไปซะ! "