ความทรงจำในวัยเด็ก พี่ผมแค่พาเล่น
บนโต๊ะกินข้าวเล็ก ๆ ของครอบครัวอุดมชัย ประกอบไปด้วย ชมชื่นผู้เป็มารดาของนะนาย ภูวดล และ ั ผู้เป็บิดาของวสา ทั้งคู่กำลังนั่งกินข้าวกันไปด้วยบรรยากาศที่อบอุ่น จะมีเพียงก็นะนายที่นั่งทานข้าวไปอย่างเงียบ ท่ามกลางการสนทนาของคนทั้งคู่
ชายหนุ่มเคี้ยวข้าวไปพรางนึกถึงวสาที่ได้เจอกันครั้งแรก เธอแก่กว่าเขาราวสี่ปี ลึกๆ แล้ว นะนายแอบดีใจที่มีพี่สาวเพราะเป็ลูกชายคนเดียวที่ไม่ค่อยมีเพื่อนเล่นนัก ทว่าท่าทีเย่อหยิ่งของวสานั้น ทำเอานะนายอดไม่ได้ที่จะแกล้งกวนประสาทอยู่ทุกที
ัพาชมชื่นและนะนาย มาพบทำความรู้จักกับวสาในเย็นวันหนึ่ง ที่ตอนนั้น นะนายอายุได้ 12 ปี
“สวัสดีพี่วสาเค้าสิลูก” พ่อัพูดขึ้น
เด็กน้อยตาแป๋วมองพี่สาวต่างมารดาบิดา อย่างสนใจ
“สวัสดีฮะ พี่สา” เด็กชายยกมือป้อมๆ สวัสดี สาวน้อยวัยใส ที่ยืนหน้ายู่ คิ้วย่นอย่างไม่สนใจแขกนัก
“วสา น้องเค้าไหว้น่ะลูก “ัลูบศรีษะวสา พร้อมกับเตือนไปในตัว วสายกมือรับไหว้อย่างไม่เต็มใจนัก
หลังทานข้าวกันเสร็จสรรพ เย็นวันนั้น ัให้วสาพานะนายขึ้นไปเล่นกันบนห้อง ซึ่งมีทั้งหนังสือการ์ตูน และเครื่องเล่นเกมทั้งหลาย
“โอ้โห การ์ตูนพี่สาเต็มไปหมดเลย” เด็กชายดูตื่นตาตื่นใจกับชั้นหนังสือของพี่สาววัยใส
“นี่อย่ามายุ่งกับของ ๆ ชั้นนะ” วสาเข่นเขี้ยวฟัน หวงข้าวหวงของ
“นะนายไม่ยุ่งก็ได้ครับถ้าพี่สาไม่อนุญาต” เด็กน้อยก้มหน้าเศร้า เด็กสาวแอบมองเด็กน้อยที่จะเข้ามาแย่งความรักจากพ่อของเธอ ด้วยความขัดหูขัดตา
“ใครเป็พี่เธอไม่ทราบ ถ้าจะมาที่บ้านนี้แล้วมาแย่งความรักจากพ่อัไป ก็ฝันไปสะเถอะ เราจะไม่ญาติดีกัน” สาวน้อยยืนกอดอกยืดคอ มองเหยียดเด็กชาย ราวกับเป็กาฝาก
“นะนายไม่ได้คิดอย่างนั้นซะหน่อย แม่ชื่นก็ไม่ได้คิดแบบนั้นด้วย” เด็กน้อยเริ่มน้ำตาคลอแววตาสั่นไหวระริก
“ใครจะไปรู้ล่ะ เอาเป็ว่า ชั้นไม่ได้มีน้องชายก็แล้วกัน ถ้าคิดจะมาอยู่ที่นี่ นายก็แค่คนอาศัย” วสาไม่ยอมลดละ
นั่นคือครั้งแรกที่ได้เจอกัน หลังจากนั้นหนึ่งอาทิตย์ ทั้งนะนายและแม่ชมชื่นก็ได้ย้ายเข้ามาอยู่ร่วมชายคาเดียวกัน แม่ชมชื่นบอกนะนายว่าพี่วสาน่าสงสาร ไม่ให้ถือโทษโกรธเคืองเธอ เธอกำพร้าแม่มาแต่เล็กแต่น้อย และการที่วสาทำท่าทีแบบนั้นเธอแค่กลัว แม่ให้นะนายทำดีกับเธอสักวันหนึ่งเธอก็จะดีและใจอ่อนเอง แต่มันก็ไม่เคยเป็แบบนั้น นี่ก็ผ่านมาเป็สิบปีได้แล้ว
่แรกที่ย้ายมาอยู่ พ่อบอกความจำเป็ที่ให้นะนายนอนกับวสาไปก่อน เพราะต้องต่อเติมบ้านจนเสร็จ ก็ราวๆ เกือบสองเดือนที่ได้นอนด้วยกัน
วสารังเกียจรังงอนเด็กชายเหลือเกิน แต่ต่อหน้าผู้เป็พ่อเธอก็แสดงราวกับคนละคน ดูรักใคร่ชอบพอและดีใจที่จะมีน้องชาย
“นะนาย พี่มีหนังสือการ์ตูนเล่มใหม่ ไปอ่านกันไหม” เด็กชายยิ้มอย่างดีอกดีใจที่พี่สาวนั้นไม่แสดงท่าทีรังเกียจตน
“ไปสิครับ “เด็กชายร่างอ้วนท้วน รีบหยิบถุงขนมแล้วตามพี่สาวเข้าไปยังห้องนอนห้องใหญ่
ลับหลังพ่อและแม่
“นี่ หยุดอยู่ตรงนั้นเลย ไอ้เด็กอ้วน อย่าเอาขนมเข้ามาในห้องนอนชั้นนะ “วสาเสียงแหวใส่เด็กชาย
“ก็เมื่อกี้พี่สายังบอกให้ผมเอาเข้ามาได้เลย” เด็กชายสับสนกับท่าทีของวสาเด็กสาวที่เอาแต่ใจ
“เอาออกไปกินให้เสร็จสรรพข้างนอกนั่น ที่นอนชั้นเหม็นขนมหมด เดี๋ยวก็เอามาเลอะหนังสือการ์ตูนของชั้นหรอก” นะนายมองร่างบางที่ยืนกอดอก พร้อมกับสายตาเหยียดหยันที่มองมาราวกับเขานั้นเป็แมลงสาบตัวหนึ่ง
“ครับ” เด็กน้อยถือถุงขนมออกไปด้วยคอตก แต่ก็ต้องปั้นหน้ายิ้ม เมื่อเห็นบิดามารดานั้น กำลังนั่งดูทีวีอยู่
“อ้าว ทำไมถือถุงขนมออกมาแล้วล่ะลูก มันไม่อร่อยรึไง “ัถาม
“ไม่แล้วครับ ผมจะตั้งใจลดความอ้วน ต่อไปผมจะไม่อ้วนแล้วครับ” นะนายตอบอย่างมีสายตามุ่งมั่น นั่นก็เพราะ วสาเรียกเขาว่าไอ้เด็กอ้วน บางทีถ้าเขาไม่อ้วน วสาอาจจะไม่รังเกียจตนก็ได้ หลังจากนั้น นะนายก็ลดขนมเป็จริงเป็จัง คิดตามประสาเด็ก
ในคืนหนึ่งที่วสา นอนอ่านหนังสือการ์ตูนญี่ปุ่นที่ออกแนวผู้ใหญ่ มันก็เกิดความรู้สึกร้อนวูบวาบ วสาเผลอเอามือลูบตรงหว่างขาดู ก็รู้สึกว่าตรงนั้นชื้นๆ มีน้ำบางอย่างไหลออกมาจนเลอะเป้ากางเกงใน
“พี่สา เป็อะไรรึเปล่า” เด็กชายเห็นพี่สาวหน้าแดง เหงื่อซึม
“อย่ามายุ่งน่า” วสาขมวดคิ้วทำปากคว่ำ ร่างป้อมนั้นชะเง้อมองการ์ตูนที่วสาซื้อมาอ่าน เป็การ์ตูนที่กำลังโป๊เปลือย ส่วนล่างของหญิงสาวถูกใบหน้าชายปิดบังอยู่ เด็กชายก็คิดไปเองว่าถูกผู้ชายกัดเลยร้อง
“ทำไมผู้ชายถึงกัดตรงนั้นผู้หญิงล่ะพี่สา แบบนั้นเจ็บแย่เลย” นะนายชะเง้อคอดูอย่างสนใจใคร่รู้
“อย่ามายุ่งน่า นี่ไปหยิบน้ำอัดลมมาให้ชั้นที เอากระป๋องที่เย็นๆ นะ” วสาหันไปสั่งนะนายที่กำลังวุ่นวายขัดขวางการอ่านหนังสือการ์ตูนของเธอ จากนั้นนะนายก็ได้หายไปนานสองนาน ราวกับออกไปเดินซื้อน้ำอัดลมอยู่หน้าปากซอย
หายไปซะนานเลยนะ ไอ้เด็กบ้านี่ ว่าแต่ทำแบบหนังสือนี่ มันทำยังไงกัน อยากรู้จักว่าจะรู้สักยังไง
วาสาทิ้งความคิดนั้น แล้วออกเดินตามไป ก็เห็นเด็กชายยื่นเก้ๆ กังๆ อยู่ ตรงประตูห้องซักล้างติดกับห้องน้ำ
วสาเอามือไปตีหลังนะนายจนดังเพลี๊ยะ ก่อนที่วสาจะด่านะนายที่มาหยิบน้ำนาน ก็ถูกมือป้อมๆ นั้นชูขึ้นมาปิดปากของเธอ พร้อมกับยกอีกมือขึ้นชูนิ้วชี้ แล้วทำเสียงจุ๊ๆ
วสาจึงชะเง้อตามแอบมองดูจุดต้นเหตุ ก็เห็นว่าพ่อและแม่ของคนทั้งคู่ กำลังทำอะไรกันบางอย่าง ด้วยความสงสัยของเด็ก จึงแอบยืนดูอยู่ห่างๆ นะนายอาจจะยังไม่รู้สึกรู้สาอะไร แต่กับวสาเอง เธอร้อนวูบวาบ นึกไปถึงการ์ตูนเล่มที่พึ่งจะอ่านไปพอดี
ภาพตรงหน้าอธิบายให้เธอได้เป็อย่างดี วสาเลยคว้ามือนะนายออกไปจากตรงนั้น แล้วกับเข้าห้องล็อคประตู วสายืนพิงประตูอย่างหมดแรง ขาแข้งอ่อนเปลี้ยเอาง่ายๆ
“พี่สา พี่รีบกลับมาทำไมน่ะ ยังดูไม่เสร็จเลย อยากรู้จังตอนจบเป็ยังไง”
“อยากให้พวกเขารู้ว่าแอบดู แล้วถูกตีรึเปล่าล่ะ” วสายังคงใช้วอลุ่มเสียงคุยกับเด็กน้อยด้วยเสียงเดิมๆ จนติดนิสัย
“เอ่อ ไม่สบายรึเปล่า หน้าแดงกว่าเดิมอีกแหนะ เหงื่อเต็มหน้าเลยพี่สา” นะนายยกมือนั้นมาอังที่หน้าผาก แต่ก็ถูกคว้าไว้ด้วยมือนุ่มนิ่ม
“นี่ นายอยากมีชั้นเป็พี่มากไหม อยากเล่นกับชั้นรึเปล่า”
เด็กน้อยพยักหน้ารัวๆ แล้วยิ้มแป้น
“ถ้างั้น นายทำตามที่ชั้นบอก แล้วชั้นจะรับนายเป็น้อง และชั้นจะให้เล่นด้วย”
“ได้สิพี่สา แล้วพี่จะให้นายทำอะไรว่ามาเลย นายทำได้หมด”
“แต่ว่า นายต้องปิดเป็ความลับนะ เื่นี้คนอื่นห้ามรู้เด็ดขาด”
วันนั้น วสาให้นะนายดูหนังสือการ์ตูนเล่มนั้น และพูดคุยกันในเื่ที่ไปแอบดูพ่อกับแม่มา วสาลองให้นะนายทำตามสิ่งที่เห็น ร่างสาวน้อยวัยใส อายุ 16 ที่ใกล้จะมีประจำเดือน หน้าอกตูมช่อเล็ก เอวที่คอดกิ่วนั้น ทำนะนายหน้าแดง อย่างน้อยนะนายก็เป็ผู้ชาย ซึ่งเขาไม่เคยได้เห็นอะไรแบบนี้มาก่อน แต่จะผิดแปลกกับวสาตรงที่เค้ายังเด็กกว่าสี่ปี
สาวน้อยให้เด็กชายถอดเสื้อผ้า และให้ผลัดกันจับ มือเด็กสาวจับมือนะนายให้มาจับหน้าอก ขนกายสาวน้อยลุกขึ้นชูชัน มือวสาก็จับหนอนน้อยของเด็กชายอ้วนป้อม
“พี่สา “เด็กชายเรียกเสียงสั่น ไม่แน่ใจกับความรู้สึกใหม่ที่กำลังเผชิญ มันตื่นเต้นจนใจเด็กน้อยเต้นตึกตัก
“อืม ลองดูดมันดูสินะนาย” นะนายบอกง่าย ดังใจคิด วสาบิดร่างพริ้ว
“อื้อ สะเสียวจัง “วสาแอ่นอกหาน้องชายราวกับกลัวปากน้อยนั้นจะห่างหาย
“พอ ก่อน เรามาทำตามแบบที่พ่อกับแม่เราทำกันไหม” วสาเอ่ยชวน ภาพสุดท้ายที่เห็นก็คือ... ทั้งคู่ผลัดกันเลีย่ล่าง
วสานอนลง แล้วบอกให้นะนายมาคล่อมตัว เธออมเ้าหนอนน้อยอย่างไม่ประสา
ส่วนนะนายตัวป้อม เธอก็เอาปลายลิ้นแตะกลีบกุหลาบงามที่ยังไร้เส้นขน ลิ้นน้อยเลียแตะอย่างไม่ประสา
ทั้งคู่ต่างสะดุ้งเฮื้อกให้กับความวาบหวาม ความเสียวที่กำลังแล่นไปทั่วร่าง
นี่สินะ ความสนุกของผู้ใหญ่
นั่นคือครั้งแรก ที่นะนายได้ถูกยัยพี่ตัวแสบพาเล่นอะไรพิเลนท์ในวัยเด็ก หลังจากคืนนั้น เวลานอน จะมีบ้างที่นะนายสะดุ้งตื่นเพราะยัยพี่สาวที่นอนเคียงข้างนั้น จับหนอนน้อยของเค้าเล่น จนกระทั่งห้องนอนได้เสร็จสรรพ ทั้งคู่ได้แยกนอน นั่นคือความลับในวัยเด็ก
จนกระทั่งนะนายเริ่มโต และเรียนอยู่ชั้นมัธยมปลาย เค้าแอบได้เข้าห้องวสาไปขโมยหนังสือมาอ่านเป็ประจำ เคยมีบางครั้งที่วสากลับบ้านมาก่อนเวลา เค้าจึงต้องแอบซ่อนอยู่ใต้เตียง จึงเห็นว่าวสานั้นกำลังช่วยตัวเองจากหนังสือผู้ใหญ่เล่มใหม่ที่พึ่งซื้อมา
และในบางครั้งวสา รู้ตัวที่หนังสือบางเล่มหาย เธอก็ตามเอาคืนถึงในห้องนอน
ทั้งคู่จึงเป็ไม้เบื่อไม้เมากัน มีบ้างที่นะนายชอบที่จะฟ้องเื่ที่วสาแอบหนีเที่ยวกลางดึก แอบไปเที่ยวกับแฟน นั่นยิ่งทำให้ทั้งคู่เข้าหน้ากันแทบจะไม่ติด
ไม่นานวสาก็เริ่มมีแฟน นะนายก็บอกตัวเองไม่ถูกว่าจริง ๆ แล้ว ความรู้สึกที่มีต่อวสานั้นคืออะไร จนกระทั่งวันนี้ ความรู้สึกมันชัดเจนขึ้นมาอีกหน่อย