ตอนที่หนึ่งร้อยสิบสี่ เวลาที่รอคอย
คัลหลับไปด้วยการคาดหวังสิ่งที่เขารอคอยมาตลอด
การเพิ่มเลเวลและทักษะนั่นเอง
จกาการ Min-Max เลือกทักษะพลังโกงกับการได้แหวนของเล่น
Hunger’s ring
แหวนแห่งความกระหาย
ที่จะได้ค่าประสบการณ์เพิ่ม 5 เท่าแต่จะสามารถฝึกฝนด้วยความเร็วน้อยลงกว่าเดิมเหลือเพียงแค่30%
ซึ่งในโลกนี้การฝึกฝนต้องอาศัยที่มีวิชาชีพและความสามารถนั้นๆพร้อมค่าจ้างวันละ1 g กับเวลา 180 วันในการฝึกฝนหนึ่งทักษะด้วยเวลาการฝึกไม่ต่ำกว่าวันละแปดชั่วโมง
ทำให้ผมคิดว่าการซื้อขนมของแถมได้แหวนนี้มาตอนเด็กๆนั้นนับว่าคุ้มค่ามาก
เพราะในโลกนี้เราไม่เน้นการฝึกฝนกันอยู่แล้วหรืออย่างที่บอก
“นักผจญภัยทุกคนนั้นถือว่าฝึกฝนกันอย่างหนักทุกคนในช่วงที่มีเวลาว่าง”
กับความสามารถในการรับรู้ความรู้สึกต่างๆหรือทานอาหารทานสุราจะสัมผัสได้อร่อยมากกว่าเดิมหรือมีความรู้สึกมากกว่าเดิม
กับ
ค่าคุณสมบัติวิญญาณนักผจญภัย adventurer’s spirit
ที่จะทำให้ผมได้ค่าประสบการรืเพิ่มสองเท่าหากออกไปผจญภัยทำเรื่องราวอย่างใดอย่างหนึ่ง
ผมคิดว่าเป็นแผนการ Min-Max ที่ดีที่จะเลือกสถานที่การมาผจญภัยที่นอร์ดการ์ดที่โดนโจมตีโดยกองทัพสัตว์อสูร
เพราะเป็นการต่อสู้ที่ตรงไปตรงมา
แต่อย่างว่าล่ะมันผิดแผนไปหมดที่ผมต้องมายุ่งกับเรื่องหักเหลี่ยมเฉือนคมของกลุ่มต่างๆในราชสำนักนอร์ดการ์ด
ทั้งที่ตามแผนของผมแค่ต้องการล่าหมีหรือพวกสัตว์ร้ายตามป่าเท่านั้นเองนะนี่
หรืออย่างมากก็จับกริฟฟินหรือยูนิคอร์นมาเป็นสัตว์เลี้ยงของพวกเศรษฐีหรือขุนนาง
แน่นอนยูนิคอร์นคือศัตรูที่อันตรายและเราอาจจะโดนกระทืบได้หากเราเจอพวกที่ทรงพลังดั่งเทพอย่างGreat Unicorn จ้าวแห่งยูนิคอร์น
แต่ผมก็ไม่ใช่ไม่เคยทำภารกิจที่ชาวบ้านมาว่าจ้างให้ผมไล่ยูนิคอร์นที่ทำลายพืชผลของพวกเขาไป
ทุกอย่างน่าจะเรียบง่ายตรงตามแผน
และผมนั้นคือเล่นแบบง่ายเพราะตัวละครคือระดับ
Exalted ยิ่งใหญ่
ที่มีสองอาชีพได้ในเวลาเดียวกัน
ไม่ใช่การ Multi class ที่มีหลายอาชีพแบ่งอาชีพกันไปตามแต่ละขั้น
แต่หมายถึงหากผมมีอาชีพ Barbarian บาบาเรี่ยนที่ 20
ผมก็มีอาชีพ Brute จอมพลัง ที่ 20
ในเวลาเดียวกัน
ไม่ต้องมาแบ่งแยกเป็นบาบาเรี่ยนระดับ 10 หรือจอมพลังระดับ 10
แต่ใช้ทักษะของทั้งสองอาชีพจนถึงระดับสงสุดได้ในเวลาเดียวกัน
ผมกำลังหาทางเจรจากับ DM ว่าจะเล่นต่อไปอย่างไรกับตัวละครตัวนี้เพราะก่อนมาเล่นตัวนี้อีกครั้งตามเนื้อเรื่องที่โรลเพลย์ผมกำหนดให้คัลจะเดินทางไปหาแอตแลนติสที่สาบสูญที่มาของเผ่าไคมีเรี่ยนของเขา
เป็นการแถว่าทำไมนักรบที่เก่งกาจถึงต้องเดินทางไปเรื่อยๆไม่อยู่กับที่หนึ่ง
ผมเข้าใจดีว่าการขึ้นสูงกว่าระดับ 20 นั้นเป็นไปไม่ได้ในการเล่นปรกติ
เพราะหากเรามีทีมที่ระดับ 20 คงเลหือแค่ไม่กี่คนที่จะสู้เราได้ในการเล่นปรกติ
เพราะจะเหลือแต่เทพเจ้าเท่านั้น
และเทพเจ้าก็มาทันทีเมื่อผมจะเพิ่มระดับไปอีกระดับหนึ่ง
ปรกติการเล่นระดับเกินกว่า 20 ค้องพึ่ง DM แต่เมื่อไม่มี DMแปลว่าเราต้องเจอกับเทพเจ้าแทนนั่นเอง
และครอมได้นั่งตรงหน้าผมบนบัลลังก์เหล็กที่แข็งแกร่งสร้างมาจากแกนกลางของโลก
ร่างกายเลือดเนื้อที่มาจากยักษ์ตนแรกThe First Giant
หล่อหลอมมาเป็นบัลลังก์ของครอม
สายตาของครอมเป็นความโกรธเคืองราวกับไม่อยากจะสนใจสาวกของตนเองอย่างผม
แต่เมื่อผมโดนสายฟ้าเทเลพอร์ตมาที่บัลลังก์ของเขาเขาก็เลี่ยงการกล่าววาจากับผมไม่ได้
เพราะเป็นสิ่งน้อยสุดที่เขาจะต้องทำหากมีคนมาที่หน้าบัลลังก์ของเขา
What is riddle of steel?
อะไรคือปริศนาแห่งเหล็กกล้า?