(จบแล้ว) ผู้จัดการกระตุ้นยอด

 บทนำ

 “อีกสามเดือนเราก็จะหมดไปอีกหนึ่งปีแล้ว ยอดขายของทั้งทีมเราอยู่ในเกณฑ์ที่ผมว่าโอเคดี แต่ยังมีบางคนที่ยังอาจจะไม่เข้าเป้าเท่าไหร่ ไม่เป็๞ไร เริ่มกันใหม่”

 “ก่อนจะหมดปีนี้ไป ใครที่ทำได้ดีอยู่แล้ว ผมก็สนับสนุนให้ยังคงรักษามาตรฐานต่อไปหรือถ้าดียิ่ง ๆ ขึ้นไปก็ถือเป็๞เ๹ื่๪๫ดี ส่วนคนที่ยังไม่ถึงเป้า ผมก็ขอให้พัฒนาตัวเองขึ้นอีกนิด เพื่อให้ทีมเราโดยภาพรวมโตไปด้วยกันนะครับ”

 เสียงนุ่มทุ้มฟังดูเหมือนจะใจดี แต่มีท่าทีเข้มขรึมเพราะต้องคุมคนที่อยู่ในใต้อานัตมากกว่าสิบชีวิต แม้แต่หญิงสาวเองก็แอบกลัวเขานิด ๆ ถึงจะมีบางครั้งเผลอไผลไม่ได้ตั้งใจฟังถึงหัวข้อการประชุมอยู่บ้าง ด้วยความหน้าตาดีของ ‘ผู้จัดการชิน’ เป็๞สาว ๆ คนไหนบ้างล่ะจะไม่หลุดโฟกัสทุกครั้งเวลาต้องมองหน้า

 ผู้จัดการหนุ่ม 34 ปี คุณสมบัติดี ดีกรีจบนอก หน้าตาไม่ต้องบอกก็รู้ว่าหล่อเหลา ใบหน้าเกลี้ยงเกลามีเคล้าความตี๋ขาว แต่ดวงตาคมเข้มอยู่หน่อย ๆ ปกปิดด้วยเคราอันเป็๲ระเบียบตรงกรอบหน้าเล็กน้อย เพิ่มความดุดันอย่างที่ไม่ให้มันดูจะหน่อมแน้มไปหน่อย แต่ความสะอาดสะอ้านดูสุภาพก่อรวมมาเป็๲เขาได้อย่างสมบูรณ์แบบซะแทบดูเหมือนว่าใครสักคนจะตั้งใจรังสรรค์ขึ้นมาเป็๲อย่างดี

 เทียบไม่ได้อะไรเลยกับ ‘เบลล์’ เด็กจบใหม่ประสบการณ์เก้าเดือน (อีกสามเดือนจะทำงานที่นี่มาครบหนึ่งปี) แต่ยังไม่มีข้อดีโดดเด่น โดยเฉพาะอย่างยิ่งหน้าที่การงานในตำแหน่งเซลล์ระดับตัวเล็กตัวน้อยของบริษัทเครื่องหอมสไตล์เรียบหรู Luxury ระดับชั้นนำของประเทศ

 ยอดขายที่ทำได้ก็ยากเย็นแสนเข็ญในความรู้สึกของหญิงสาว อาจจะเพราะขาดประสบการณ์ในด้านการเข้าหาลูกค้า จนเป็๲เ๱ื่๵๹ให้โดนติติงอยู่บ่อยครั้งที่ประชุมทีมเพื่อสรุปยอดขาย ถ้าเทียบกับคนอื่น ๆ

 เธอก็ถือว่ายังอ่อนด้อยในหน้าที่การงาน

 “นี่ฟังอยู่หรือเปล่า คุณเบลล์”

 “คะ? เบลล์?” ชื่อถูกเธอเอ่ยทวนซ้ำหลังจากที่ตัวเองเหมือนเพิ่งจะหลุดจากภวังค์กับความคิดในหัว ตามันกะพริบถี่รัวอย่างไม่แน่ใจว่าคนที่เขากำลังเรียกหาเป็๲เธอ

 “ผมถามว่าคุณเข้าใจที่ผมสั่งหรือเปล่า”

 “ขอโทษค่ะ ขอใหม่อีกครั้งได้ไหมคะ”

 เขาส่ายหน้าประหนึ่งเอื้อม ก่อนสายตานับสิบในห้องจะจ้องมาทางเ๯้าตัวรู้สึกได้ถึงความคมที่เชือดเฉือด

 “คุณไม่ได้ฟังที่ผมพูดหรือไง ยอดขายก็ไม่กระเตื้องอยู่คนเดียวทั้งทีม มาถึงตอนนี้ก็ยังไม่ตั้งใจฟังในระหว่างการประชุมอีก”

“ยอดขายของเบลล์ ผมว่ามันไม่ค่อยจะเข้าเป้าเท่าไหร่นะ เลือกดูไหมล่ะ ระหว่างยอมไม่ผ่านโปรหรือไม่อย่างนั้น ถ้ายังอยากจะเติบโตที่นี่”

 ความกดดันอันหนักอึ้งกดลงมาบนบ่าเหมือนกับว่ามีก้อนอะไรบางอย่างใหญ่ ๆ นั่นมาทับลงตรงไหล่

 หัวใจเธอมันวูบไหว พร้อมกับเหงื่อในมือมันเริ่มที่จะซึมไหล และจังหวะเต้นถี่สั่นในใจ

 ใครที่เคยโดนดุในที่ทำงานคงเคยรู้สึกถึงมันได้ ตัวที่เริ่มชาเย็นวาบจากมือไปถึงปลายเท้า และหูที่แทบจะดับบอดเข้าถึงความเงียบจนเหมือนไม่ได้ยินเสียงใด

 รับรู้ได้เลยในจังหวะห้วงที่มันมาคุ เขาจะเอ่ยคำพูดอะไรเป็๞ประโยคถัดไป…

“อย่างคุณ ต้องมาฝึกพิเศษกับผม!!”

 “เอาล่ะ หมดการประชุมของวันนี้”

“คุณเบลล์! หลังเลิกประชุม มาพบผมที่ห้องด้วยครับ!”