อันซูหยวน : เกมฟาร์มในวันสิ้นโลก

บทที่ 195 หน่วยพิเศษมาถึงแล้ว

“หึ! เธออย่ามาพูดไร้สาระเลย บอกว่าปกป้องพลธนูพวกนั้นงั้นหรือ? ถ้าอย่างนั้นก็ช่วยอธิบายได้ไหมว่าทำไม พลธนู 5 คนถึงไม่กลับมาด้วย สุดท้ายแล้วในการทำสงคราม...จะมีความสูญเสียบ้างก็ไม่ใช่เรื่องแปลก” อี้ฉางชี้ให้เห็นจุดสำคัญ

“นั่นเพราะพลธนูทั้ง 5 ขัดคำสั่งของฉัน เรื่องนี้มีพยานรับรู้ ก่อนที่จะออกทำภารกิจฉันได้เตือนแล้วว่าอย่าขัดคำสั่งของฉัน แต่จู่ๆพวกเขาก็ทำงานมัน ปกติแล้วการขัดคำสั่งหัวหน้าก็มีโทษหนักพออยู่แล้ว คิดไม่ถึงว่ายังไม่ทันจะสั่งสอนให้พวกเขาได้รู้ว่าทำผิด กลับถูกพวกวานรลมกลายพันธุ์โจมตีเสียก่อน”

​ซูหยวนยักไหล่ ท่าทางไม่เป็นเดือนเป็นร้อนของเธอทำให้อี้ฉางโกรธมากขึ้นไปกว่าเดิมอีก

​ที่จริงแล้วเขารู้ดีกว่าใครว่าทำไมนักธนูทั้ง 5 ถึงต้องขัดคำสั่งเธอ นั่นก็เพราะว่าเขาสั่งให้คนเหล่านั้นไปสร้างปัญหาอย่างไรล่ะ ถ้าพวกมันทำหน้าที่อย่างดีต่างหาก จึงจะถือว่าผิดปกติ

​คิดไม่ถึงว่าไม่เพียงแค่สร้างปัญหาไม่ได้ ตัวเองยังจะตายแทนเสียนี่!

“ดีที่ท่านอดีตหัวหน้าพูดขึ้นมา ดังนั้นฉันขอพูดเอาไว้ที่นี่เลย หลังจากนี้...ถ้าพลธนูคนไหนขัดคำสั่งของฉัน จะถือว่ามีโทษทางวินัยทันที นี่เป็นสถานการณ์ฉุกเฉิน ฉันไม่อยากให้เกิดข้อผิดพลาดอะไรขึ้นอีก”

​ซูหยวนเลิกสนใจ “คนที่กำลังจะต้องตาย” แล้วหันไปออกคำสั่งให้พวกพลธนูแทน เธอรู้ว่าในบรรดาพลธนูเหล่านี้ ยังมีคนของอี้ฉางเหลืออยู่อีก ซึ่งแน่นอนว่าเธอไม่ได้กลัวพวกเขาก่อเรื่อง แต่เพื่อเป็นกันป้องกันตัวเองไว้ก่อน หากเธอเกิดต้องฆ่าใครขึ้นมา จะได้ไม่มีความผิดติดตัวไป

​มองเผินๆแล้วการประกาศของซูหยวนไม่ได้มีปัญหากับใคร แต่มันกลับทำให้พวกที่คิดไม่ดีต่อเธอต้องชะงักไป นี่เป็นคำเตือนที่ถูกส่งมาถึงพวกเขาโดยเฉพาะ หลายคนจึงไม่กล้าหันมามองทางเธอด้วยซ้ำ

​น่าเสียดายที่เวลามีไม่มากนัก ไม่อย่างนั้นซูหยวนจะเล่นกับพวกเขาให้มากอีกสักหน่อย เนื่องจากพวกวานรลมกลายพันธุ์กำลังใกล้เข้ามาแล้ว ถึงแม้คลื่นแรกจะถูกระเบิดเล็กโจมตีจนบาดเจ็บไปมาก ทว่า...คลื่นแรกที่ไล่ตามซูหยวนมาก็เหลือไม่กี่สิบตัวเท่านั้น พวกผู้นำถึงได้มองว่านี่เป็นความเสียหายมากกว่าที่จะทำประโยชน์

​ด้านหลังมีหลุมบ่อขนาดเล็กใหญ่เกิดขึ้นมากมายจากแรงระเบิด หากพวกทหารหน่วยจู่โจมต้องระวังในการออกไปต่อสู้ ไม่อย่างนั้นอาจจะตกหลุมบ่อพวกนั้นแล้วทำให้การต่อสู้ชะงักไปแทน

​เมื่อเธอขึ้นเป็นหัวหน้าแล้ว ซูหยวนก็ออกคำสั่งให้หน่วยสนับสนุนเข้าประจำการ เธอรีบเลือกผู้ที่มีความสามารถโจมตีระยะไกลออกมา บอกให้พวกเขาก้าวถอยหลังมาจากสันกำแพง 1 ก้าว จากนั้นก็ให้คนที่เหลือกระจายตำแหน่งเท่าๆกัน รับผิดชอบด้านหน้าของตนเอง

​พลธนูที่สามารถโจมตีระยะไกลจะได้อยู่ใกล้คนของหน่วยสนับสนุนมากที่สุด เหมือนกับที่เธอตรวจสอบเอาไว้ วานรลมกลายพันธุ์พวกนี้มีมากเกินไป หากไล่โจมตีทีละตัว เชื่อได้เลยว่าคงจะรับมือไม่ทัน

“หน่วยโจมตีระยะไกลติดตั้งระเบิดเล็ก” ซูหยวนออกคำสั่ง ตอนนี้พวกวานรลมกลายพันธุ์วิ่งออกมาจากเขตป่าทีละตัวสองตัว รวมกับพวกที่รอดจากการโจมตีรอบแรกนั้นยังไม่นับว่ามากมายอะไร ดังนั้นหน่วยจู่โจมไม่กี่คนก็สามารถวิ่งออกไปจัดการได้

​เมื่อเห็นซูหยวนให้ติดตั้งระเบิดเล็กเหมือนกับที่หัวหน้าหน่วยพลธนูอี้ทำ พลธนูจำนวนมากก็เริ่มลังเลกันแล้ว ด้านล่างยังมีหน่วยจู่โจมกว่าสิบคนที่พยายามจะเก็บกวาดพวกวานรลมกลายพันธุ์ที่เหลือรอด พวกเขากลัวว่าอาจจะเป็นกรณีเดียวกับที่หัวหน้าหน่วยอี้ออกคำสั่งก่อนหน้านี้ แล้วทำให้ทหารด้วยกันบาดเจ็บแทน

ดีที่พวกเขายังจำได้ว่าก่อนหน้านี้ซูหยวนพูดอะไรไว้ ดังนั้นต่อให้เกร็งกันขึ้นมา แต่พวกเขาก็ยังทำตามคำสั่งในทันที

“หน่วยโจมตีระยะไกลเตรียมตั้งเป้าเพื่อโจมตีไปทางทิศสิบสองนาฬิกา เบี่ยงไปทางสิบเอ็ดนาฬิกา ได้จนถึงเก้านาฬิกาไม่ให้เกินนี้!” ซูหยวนออกคำสั่ง พลธนูทั้งหมดเบ้ลูกศรของตนเองไปตามทิศนั้นทันที ซึ่งข้างหน้าของพวกเขายังไม่ปรากฏอะไรขึ้นทั้งนั้น เห็นเพียงแค่ป่าเถาวัลย์และวานรลมกลายพันธุ์สองสามตัวที่เหมือนจะหลงจากฝูงก็เท่านั้นเอง

“พวกที่โจมตีได้มากกว่า 1 กิโลเมตรโจมตีได้! คนที่เหลือตั้งสายรอไว้ก่อน” หญิงสาวออกคำสั่ง ถ้าเธอไม่ได้มาเป็นหัวหน้าแบบฉุกละหุกแบบนี้ น่าจะวางแผนได้ดีกว่า เพราะปัญหาที่ซูหยวนพบก็คือการที่ไม่รู้ถึงความสามารถของทหารใต้บังคับบัญชาทุกคน

ถึงจะน่าเสียดาย แต่เธอก็ทำได้แค่ออกคำสั่งในภาพรวมเท่านั้น

ทหารประมาณ 12 นายปล่อยลูกศรในมือออกไปทันที แรงระเบิดทำงานจนเกิดเสียงตู้มตาม ทำลายเขตเถาวัลย์จนแตกกระเด็นไปทั่ว

ในขณะที่ผู้โจมตีและพลธนูคนอื่นๆไม่เข้าใจว่าพวกตนโจมตีอะไรไป ตอนนั้นเองพวกเขาก็ได้เห็นข้อเท็จจริงที่ไม่คาดคิด เพราะร่างของวานรลมกลายพันธุ์หลายสิบตัวได้ปรากฏขึ้นให้เห็นแล้ว

ภายใต้การบดบังของป่าเถาวัลย์จำนวนมาก ไม่คิดเลยว่าพวกฝูงวานรลมกลายพันธุ์เกือบยี่สิบตัวกำลังซ่อนอยู่ ราวกับรอโอกาสเพื่อที่จะบุกโจมตีรวดเดียว ทว่า...แผนการของพวกมันกลับถูกมองออกเสียอย่างนั้น

“เคี๊ยก!!” “เคี๊ยก!!”

​วานรลมกลายพันธุ์ที่ดวงซวยถูกโจมตีจนร้องเสียหลง ในขณะที่วานรลมตัวอื่นๆก็กระโดดถอยหลังเพื่อให้พ้นจากระยะโจมตี เมื่อเห็นเป้าหมายแล้ว หัวหน้าหน่วยจู่โจมก็ออกคำสั่งทันที

​หน่วยจู่โจมกองใหญ่กว่า 20 คนตะลุยออกไปข้างหน้า สอดประสานรับการโจมตีระลอกแรกของหน่วยพลธนู เพื่อไม่ให้พวกวานรลมกลายพันธุ์ตั้งตัวได้ พวกเขาไม่ได้ทำหน้าที่อย่างการล้างบางพวกมันทั้งหมด ก็แค่ต้องการฉวยโอกาสนี้เพื่อจัดการวานรลมกลายพันธุ์ที่บาดเจ็บ เพื่อไม่ให้พวกมันสามารถฟื้นตัวได้

​พร้อมกันนั้นก็แสดงความแข็งแกร่งให้พวกวานรลมกลายพันธุ์ตัวอื่นๆได้เห็นด้วย หากเป็นไปได้...ถ้าสามารถขับไล่พวกมันให้ถอยไป ความปลอดภัยของฐานก็จะเพิ่มมากขึ้นไปอีก

“หน่วยพลธนูระยะใกล้เตรียมตั้งสาย ทางหนึ่งนาฬิกากำลังมีวานรลมกลายพันธุ์ประมาณ 10 ตัวมุ่งหน้าออกมา พยายามสกัดพวกมัน และทำให้บาดเจ็บให้ได้ เพื่อให้หน่วยจู่โจมทำงานได้ง่ายขึ้น”

​เป็นอีกครั้งที่ซูหยวนออกคำสั่ง ทว่า...พลธนูทั้งหมดได้สิ้นข้อสงสัยในการสั่งการของซูหยวนไปเรียบร้อยแล้ว จากเดิมที่พวกเขาคิดว่าจ่าสิบตรีคนนี้จะออกคำสั่งผิดพลาดเหมือนที่หัวหน้าหน่วยอี้ทำ เวลานี้กลับมีความมั่นใจเต็มเปี่ยมกับแผนการของเธอ

​แล้วก็เป็นอย่างที่คาดการณ์เอาไว้ เมื่อผ่านไปไม่กี่นาทีจากคำสั่งของซูหยวน พวกวานรลมกลายพันธุ์ก็กระโจนกันออกมา พวกมันตั้งใจจะลอบตลบหลังหน่วยจู่โจมที่กำลังไล่ล่าพวกวานรบาดเจ็บ หากไม่ทันระวังตัว เชื่อได้เลยว่าพวกเขาจะต้องบาดเจ็บกันไม่น้อยแน่

​ทว่าด้วยการรับรู้ก่อนของซูหยวน เธอสามารถให้หน่วยธนูของตนเองโจมตีดักทางพวกมันได้ การเคลื่อนไหวที่ถูกทำให้ชะงักงันแบบนี้ ย่อมทำให้หน่วยจู่โจมมีเวลาในการตั้งรับมากขึ้น แถมพวกมันก็ถูกลูกศรโจมตีไปไม่น้อย พวกหน่วยจู่โจมจึงถอนกำลังกลับมาได้อย่างราบรื่นดี

​ตอนนี้หน่วยจู่โจมและหน่วยพลธนูสามารถสอดประสานการโจมตีของกันและกันอย่างราบรื่น การรับมือกับฝูงวานรลมกลายพันธุ์ดูเหมือนจะเป็นไปได้ด้วยดี อย่างไรก็ตาม...นั่นไม่ใช่ทั้งหมด

​เหมือนกับแผนการแรกที่เขาได้เตรียมเอาไว้ ในขณะที่ประตูฝั่งทิศเหนือกำลังรับมือกับฝูงวานรลมกลายพันธุ์ ด้านหลังกลับมีทหารสามสี่คนปฏิบัติการลับๆล่อๆเสียอย่างนั้น

“รีบเร่งมือหน่อย อย่าให้ถูกจับได้!”

“รู้อยู่แล้วน่า สารดึงดูดสัตว์กลายพันธุ์มากกว่าสิบขวดราดไปบนกำแพงแบบนี้ ถ้าฐานยังไม่ถูกทำลายอีก ก็คงเป็นเพราะเทพเจ้าที่ช่วยปกป้องแล้ว”

“เหอะ! เทพเจ้างั้นหรอ? เทพเจ้าน่ะมีจริงเสียที่ไหน! ถ้ามีอยู่จริงๆ พี่น้องของฉันก็คงจะไม่ต้องตายเพราะอำนาจของไอ้พวกชนชั้นสูงหรอก!”

“ใช่ เทพเจ้าน่ะมันไม่มีจริงหรอก มีแต่มารร้ายอย่างพวกเรานี่แหละที่จะลงโทษไอ้พวกสารเลวพวกนี้!”

“เร็วเข้า เอาไว้รอหัวเราะกันภายหลังดีกว่า เสียเวลาไปมากแล้ว ตอนนี้พวกวานรลมกลายพันธุ์กำลังโหมการโจมตี พวกมันคงจะไม่ทันได้สังเกตเขตทางใต้ได้หรอก”

“อืม ต่อให้สังเกตก็รับมือไม่ไหวแล้ว ลำพังเจอกับจ่าฝูงวานรก็ไม่รอดแล้ว จะยังป้องกันเขตทิศใต้ไปด้วยอีกได้ไง”

​เสียงหัวเราะของทหารสี่นายดังขึ้น เนื่องจากพวกเขารับอาสาเป็นหน่วยพลธนูป้องกันกำแพงทิศใต้ ดังนั้นจึงสามารถลงมือเมื่อลับสายตาคนได้

​แผนการทำลายฐานในเขต F นี้ค่อนข้างดี เจอกับการโจมตีกะทันหันทั้งด้านหน้าด้านหลังฐาน ต่อให้ผู้นำจะเก่งกาจขนาดไหนก็ไม่มีทางรับมือได้ อย่างไรก็ตาม...ที่พวกเขาไม่คาดคิดก็คือ การมาถึงของหน่วยทหารพิเศษ!

​ห่างไป 2 กิโลเมตร ราชาหนูขาวลายทองกำลังรออยู่แล้ว เมื่อเห็นว่าทหารพิเศษ 10 คนถูกส่งมา มันก็เข้าไปขวางทางเอาไว้ รีบส่งข้อความที่เจ้านายเตรียมไว้ให้พวกเขาทันที

​โชคดีที่ทหารพิเศษนั้นรู้เกี่ยวกับความสามารถของน้องใหม่ ทั้งยังรู้ด้วยว่าน้องใหม่ของพวกเขากำลังช่วยปกป้องฐานเขต F อยู่ จึงไม่จัดการหนูขาวที่ปรากฏตัวอย่างแปลกประหลาดในเขต F นี้

“ให้พวกเราดูแลเขตกำแพงทิศใต้งั้นหรอ? ไม่ใช่ว่าพวกผู้นำของฐานรายงานไปว่าจะมีฝูงวานรลมกลายพันธุ์โจมตีทางทิศเหนือหรือไง? หรือว่า...สถานการณ์นี้มีอะไรมากกว่าที่พวกเรารู้”

“ก็น่าจะเป็นแบบนั้น พวกรุ่นพี่ที่เคยทำภารกิจกับรุ่นน้องทหารพิเศษอันบอกว่าเธอเป็นเด็กฉลาดมาก คงจะรู้อะไรมานั่นแหละ”

“หึ สมแล้วที่เป็นน้องใหม่ของพวกเรา ถึงเธอจะยังไม่ได้ร่วมภารกิจอย่างเต็มตัวเพราะมีคำสั่งให้พักภารกิจเอาไว้ก่อนก็เถอะ แต่ฉันน่ะ...ตั้งตารอที่จะร่วมงานกับน้องใหม่มาตลอดเลยนะ ดีที่มีปัญหาเกิดขึ้น อยากจะเห็นจริงๆว่าน้องใหม่จะแสดงฝีมืออะไรออกมา”

“แค่ส่งหนูขาวพวกนี้มาบอกข่าวกับพวกเราก็ยังไม่แสดงฝีมือมากพอหรอ? หนูขาวพวกนี้ดูก็รู้ว่าไม่ใช่หนูขาวธรรมดา เทียบกับพวกหนูขาวกลายพันธุ์ทั่วไปแล้ว ต่างกันลิบลับ”

“ก็นั่นน่ะสิ ทำเอาฉันอยากจะฝ่าร่างของพวกมันดูเลยว่ามีเครื่องในเป็นยังไงบ้าง ทำยังไงให้ร่างที่วิวัฒนาการไปแล้วไม่มีสารพิษหลงเหลืออยู่”

“ฮ่าๆ พูดเรื่องนี้ออกไป คงจะถูกน้องใหม่เกลียดหน้าเอาแน่ๆ” เสียงหัวเราะของพวกทหารพิเศษสิบนายที่เพิ่งมาถึงเขต F ดังขึ้นมา ท่าทางไม่ทุกข์ไม่ร้อนของเขา หากถูกเห็นโดยทหารที่กำลังปกป้องฐานเขต F ในตอนนี้ คงจะทำให้พวกเขาเจ็บใจจนกระอักเลือดแน่

​ในขณะที่พวกเขาต่อสู้ด้วยการเสี่ยงเอาชีวิตเป็นเดิมพัน ทหารพิเศษที่เพิ่งมาถึงนี้ ทำไมถึงทำตัวเหมือนกำลังเดินเที่ยวชมสินค้าในตลาดกันล่ะ!

​หลังจากรู้ว่าพวกทหารพิเศษมาถึงแล้ว ความกังวลของซูหยวนเกี่ยวกับกำแพงทิศใต้ก็คลี่คลายไป เหมือนกับที่พวกเขาเชื่อมั่นในซูหยวน เธอเองก็เชื่อมั่นในทหารพิเศษเช่นกัน

​เมื่อครั้งที่ได้ทำภารกิจร่วมกันครั้งก่อน เธอรู้แล้วว่าพวกเขาสามารถจัดการสัตว์กลายพันธุ์นับร้อยได้ด้วยตัวคนเดียว ดังนั้น...ทหารพิเศษที่ถูกส่งมาสิบคนนี้ คงจะไม่มีปัญหาอะไรกับการรับมือที่กำแพงทิศใต้แน่

​เวลานี้ที่เธอต้องสนใจ ก็คือการป้องกันทางทิศเหนือเท่านั้นแล้ว

​แน่นอนว่านอกจากการป้องกันฐานทัพแล้ว ซูหยวนยังให้ความสนใจกับกลุ่มราชาหนูขาวลายทองที่กำลังทำภารกิจที่สองด้วย

​ไม่ใช่ว่าเธอตัดสินใจให้ “อดีตหัวหน้าหน่วยพลธนูอี้ฉาง” ต้องตายงั้นหรอ? ถ้าอย่างนั้น...หน้าที่ของพวกราชาหนูก็คือการตอบสนองต่อคำสั่งของเธอนี่แหละ

​ในขณะเดียวกัน ณ กระโจมที่พักของอี้ฉาง ชายวัยกลางคนกำลังนั่งกำหมัดด้วยความโกรธ เขาไม่เคยคิดเลยว่าตนเองจะต้องมาอยู่ในสถานการณ์เช่นนี้ จากตอนแรกที่เป็นผู้สั่งการ เวลานี้กลับต้องอยู่ในกระโจมที่พักเหมือนเป็นนักโทษ การถูกหมิ่นเกียรติเช่นนี้ นานมากแล้วที่เขาไม่เคยเจอตั้งแต่ที่ได้ขึ้นตำแหน่งเป็นระดับหัวหน้า ไม่คาดคิดว่าเด็กสาวคนหนึ่งจะทำให้เขาถูกกระทำเช่นนี้

“ฮึ่ม! นังเด็กจากเขตนอกไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง คงคิดว่าแค่อาศัยความสามารถพิเศษของตนเองแล้วจะเอาชนะฉันที่มาจากตระกูลอี้ได้งั้นหรอ? คนที่ยังไม่เคยรู้จักโลกที่แท้จริงนั้น...ฉันจะสั่งสอนเอง!”

​ยิ่งคิด อี้ฉางก็ยิ่งมีความสุข ถ้าไม่ใช่เพราะกลัวว่าเสียงจะดังลอดออกไปข้างนอก เขาคงจะปล่อยเสียงหัวเราะของตนเองออกมาแล้ว

​ซูหยวน...เด็กคนนั้นคงจะคิดว่าทุกอย่างอยู่ในฝ่ามือของตนเองแล้ว! คงไม่ได้คิดว่าด้านหลังยังมีเรื่องเช่นนี้รอเธออยู่ คอยดูเถอะว่าเธอจะจัดการกับฐานทัพที่ถูกทำลายนี้ยังไง แล้วชีวิตน้อยๆของเธอจะยังรอดไปได้หรือเปล่า...

​ลำพังแค่จ่าฝูงวานรลมกลายพันธุ์ที่ถูกเพิ่มพลังและกระตุ้นความบ้าคลั่งมาเต็มที่ก็ยากที่จะจัดการแล้ว เธอยังต้องรับมือกับพวกที่บุกจากกำแพงทางใต้อีก แม้จะมีความสามารถพิเศษขนาดไหน แต่ทหารพิเศษเพียงคนเดียวก็พลิกแผ่นฟ้าไม่ได้หรอก!

 .………………………………