USAGICHAN ------------------------------------------------ ✩
ไม่กี่ชั่วโมงต่อมา
โรงพยาบาลใจกลางเมืองเป็โรงพยาบาลที่เขามาเป็ประจำ พนักงานต้อนรับส่วนใหญ่รู้จักเขาเป็อย่างดี เพราะเขาป่วยบ่อยร่างกายอ่อนแอทำให้ต้องมาตรวจสุขภาพหรือมาหาหมอตามที่หมอนัดตามกำหนดเวลาทุกครั้ง
แต่การมาครั้งนี้ไม่เหมือนเดิมเพราะปกติเขาจะมาพร้อมกับคุณนายเบรินด้าแต่ครั้งนี้เขามาพร้อมกับหนุ่มฮอตของเมือง พี่พึ่งย้ายกลับมาจากเมืองหลวงนะสิ
ทั้งพนักงานต้อนรับและพยาบาลในโรงพยาบาลต่างกระตือรือร้นเป็พิเศษสายตามองไปมองมาที่นี้ไม่หยุด พอเขาหันไปสบตาก็หลบตา ก่อนหันไปซุบซิบกันในกลุ่มของตัวเอง
ลินด์ค่อนข้างมั่นใจว่า ที่พนักงานและพยาบาลมีปฏิกิริยาแบบนั้นเพราะว่าข่าวลือ ข่าวซุบซิบ การลงพนันในเมืองแน่นอน แถมข่าวที่ว่านั้นคือเื่ของเขาและผู้ชายที่เดินอยู่ข้างๆ เขา
"ไม่ทราบว่ามารับบริการอะไรคะ" พยาบาลสาวเอ่ยถามเสียงอ่อนหวาน
"มาขอรายงานผลการตรวจสุขภาพครั้งที่แล้วของ คุณลินด์ โอนาร์ด ครับ และขอตรวจเพิ่มบางรายการด้วยครับ" ริวคินตอบแทนเขา ก่อนส่งยิ้มหวานไปให้พยาบาลที่สอบถาม
ลินด์ขมวดคิ้วก่อนลวงเข้าไปในกระเป๋าสะพายข้างลายน้องแมวก่อนจะพูดว่า
"ผมไม่ได้เอาบัตรประชาชนมา แล้วก็ไม่ได้เอาบัตรประกันสุขภาพมาด้วย การขอรับผลการตรวจสุขภาพต้องใช้เอกสารประกอบด้วยนะ"
"คุณไม่ต้องห่วงหรอกผมเอามาให้หมดแล้ว" ริวคินพูดพร้อมกับหยิบเอกสารทั้งสองอย่างตามที่ลินด์้าออกมาจากกระเป๋าหน้าตาเฉย
"คุณน้ามอบให้ผมพร้อมกับกุญแจสำรองเมื่อเช้านี้ครับ" พูดจบก็ยิ้มตาหยี่ ทำให้ใบหน้าคมคายนั้นหล่อๆ มากกว่าเดิม
เขารู้สึกอยากร้องไห้ออกมาตรงนี้เลน แต่ถ้าเขาร้องกลางโรงพยาบาลอย่างนี้ ต้องมีข่าวลือแปลกๆ ลือไปทั่วอีกแน่ แถมมันน่าอายมากที่สุดเลย
ไม่ว่าจะเป็แม่ที่คอยผลักดันอย่างเต็มที่ให้เข
าออกมาข้างนอกกับผู้ชายคนนี้ แถมชาวเมืองในเมืองนี้ก็ต่างอยากรู้อยากเห็นถึงความสัมพันธ์ของเขาและคุณชายตระกูลหวังคนนี้มากเหลือเกิน
"คุณนั่งรออยู่ตรงนี้นะ"
ริวคินเดินไปส่งเอกสารที่เคาน์เตอร์ปล่อยให้เขานั่งรอที่เก้าอี้
หลังจากที่เอกสารทุกอย่างเรียบร้อยคุณหมอได้เรียกเขาเข้าไปตรวจสอบอาการเบื้องต้นว่าระยะนี้เป็อย่างไรบ้าง มีอะไรผิดปกติไหมเพื่อที่จะดูว่าควรจะตรวจอะไรเพิ่มเติมอีกหรือเปล่า
ยังดีที่เขาไม่จำเป็ต้องตรวจอะไรเพิ่ม ทำให้เขาออกมานั่งรอที่เก้าอี้หน้าห้องตรวจแทนเพื่อรอผลตรวจสุขภาพของเขาก่อนหน้านี้
ผ่านไปไม่นานผลรายงานการตรวจสุขภาพก็ถูกนำมาให้ริวคินและเขาที่นั่งรออยู่ตรงเก้าอี้หน้าเคาน์เตอร์
พยาบาลไม่ได้ยื่นเอกสารให้เขาแต่กลับยื่นให้เ้าของใบหน้าหล่อเหลาที่แจกรอยยิ้มให้ทุกคนที่เดินผ่าน ที่นั่งติดอยู่กับเขาแถมพยาบาลยังยิ้มหวานก่อนเดินจากไป
เขานั่งมองคุณชายหวังที่เปิดผลการตรวจสุขภาพของเขาออกมาอ่านทั้งที่รู้ว่านี่เป็การละเมิดความเป็ส่วนตัวขั้นสุด แต่เขาจะทำอะไรได้เพราะแม่ของเขาให้ความไว้วางใจขนาดให้กุญแจบ้านกับผู้ชายคนนี้เลย อย่างเขาจะเอาอะไรไปสู้ได้
ใบหน้าหล่อเหลาที่มีรอยยิ้มอยู่ตลอดเวลา จนลินด์อวดคิดไม่ได้ว่าในเวลานอนผู้ชายคนนี้ก็ยังยิ้มอยู่หรือเปล่า แต่พออ่านรายงานของเขาไปเรื่อยๆ รอยยิ้มที่แต่งแต้มบนใบหน้าคมเข้มค่อยๆ หายไปตามหน้าเอกสารที่เปิดผ่านไปเรื่อยๆ
หวังริวคินสูดหายใจเข้าลึกๆ ผ่านไปครู่ใหญ่ หลังจากค่อยๆ อ่านเอกสาร เขาพยายามอย่างหนักที่จะสงบสติอารมณ์ของตัวเอง ถึงแม้ว่ามันจะไม่ค่อยช่วยอะไรเลยก็ตาม รอยยิ้มบนหน้าที่มีอยู่แทยตลอดเวลา ตอนนี้แทบหายไปหมดแล้ว ไม่มีแม้แต่ใบหน้าปั้นยิ้มเพื่อมารยาทอีกต่อไป
"ผมไม่เคยเห็นผลการตรวจสุขภาพของใครย่ำแย่ถึงขั้นนี้มาก่อนั้แ่เกิดมาในชีวิตนี้เลย" ริวคินเอ่ยออกมาเสียงเย็น
"คุณอายุเท่าไหร่?"
ลินด์ทำหน้างง เขาจำได้ว่าแม่ของเขาเคยบอกไปแล้วนะ
"คุณรู้ไหมในรายงานระบุว่าคุณอายุ 27 ปีแต่ผลการตรวจสุขภาพมันยิ่งกว่าคนอายุ 60-70 เสียอีก" ริวคินทำสีหน้าเคร่งครึม คิ้วเข้มขมวดแทบจะชิดติดกัน
"คุณออกกำลังกายครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่กัน?"
USAGICHAN 7/12/2023 ------------------------- ✩