▶♫ Yakuza 4 - Receive And Bite You ♫
ทั้นคู่ยืนอยู่ตรงข้ามซึ่งกันและกัน แกลสนิ่งตรงเขาจับด้ามดาบด้วยมือข้างขวาและยื่นแขนไปข้างหน้า เท้าขวาอยู่หลัง
แขนซ้ายอยู่หลัง
(ดูท่าทางเ้านี้น่าจะมีวิชาติดตัวมาบ่าง แต่ก็ไม่น่าจะเก่งมากหรอกมั้ง)
นับรบดาบใหญ่นึกคิดในใจ
"ลุยละนะ!" แกลสวิ่งตรงเข้าไปด้วยความรวดเร็ว นักรบก็ไม่รีรอเขาฟันกวาดเป็แนวนอน แกลสที่วิ่งตรงเข้าไป
ก็สไลด์เข่าและแหงนหน้าหลบการโจมตีอย่างฉิวเฉียด ไถลไปตรงข้างหลังของนักรบก่อนที่เขาจะยืนขึ้นและหัวเราะออกมาอย่างโรคจิต
(ใส่ชุดเกราะหนักขนาดนั้น แต่มีความคล่องตัวสูงขนาดนั้นได้ยังไง!)
นักรบดาบใหญ่ครุ่นคิดอยู่แปปหนึ่ง แต่แกลสก็พุ้งเข้าจะเอาดาบแท่ง
นักรับก็ตั้งท่าป้องกันแต่ทว่าการที่แกลสพุ้งเข้ามาเป็เพียงกลยุทธ์หลอกเท่านั้น แกลสหยุดกลางคันและเตะกวาดด้วย
ขาขวา นักรบไหวตัวทันจึ่งจับขาของแกลสและเหวี่ยงเขาออกไป แกลสทรงตัวกลางอากาศลงบนพื้นในท่ายืนพอดี
"ฉันไม่ได้เจอคู่ต่อสู้ที่แข็งแกร่งขนาดนี้ นานแค่ไหนแล้วนะ" นักรบดาบใหญ่กล่าวขึ้นและแสยะยิ้มให้แกลส
"ไม่ขนาดนั้นหรอก" แกลสตอบกลับด้วยความยินดี
พวกเขาทั้งสองเข้าประจันดาบกันอย่างดุเดือด ออร่าสีแดงของแกลสก็เริ่มแผร่ออกจากตัวของเขา
ความเร็วในการโจมตีของเขาก็เพิ่มขึ้นอย่างทวีคูณ จนบ่างทีมองไม่ทันด้วยซ้ำ
สไตล์การต่อสู้ของแกลสจะเป็การผสมผสานระหว่างดาบกับศิลปะการต่อสู่ระยะประชิด
โดยแน่นไปที่ความรุนแรงและความเร็ว นั้นทำให้เขาเป็อัศวินที่แตกต่างจากอัศวินที่ใช้ดาบกับโล่คนอื่นโดยสิ้นเชิง
และยังมีความอึดที่มากกว่าคนปกติอีกด้วย
และในขณะที่ต่อสู้อยู่ เขาจะหัวเราะออกมาอย่างวิปริตเป็ระยะๆ เพื่อเป็ข่มขวัญศัตรูและเพิ่มความกดดันให้กับคู่ต่อสู้ของเขา
นับว่าเป็อีกวิธีที่คนน้อยนักจะหยิบมาใช้
การต่อสู้เป็ไปอย่างสูสี จนกระทั่งนักรบดาบใหญ่โจมตีโดนแกลสเข้าอย่างจัง ทำให้เขากลิ้งกระเด็นออกไป แต่แกลสก็ยืนขึ้นอีกครั้ง
โดยที่ไม่แสดงท่าทีเ็ปเลย ทำให้คนในลานฝึกทึ่งกับสิ่งที่เกิดขึ้น
"เก่งไม่เก่งไม่รู้ละ แค่ยืนขึ้นไหวก็ชนะได้เว้ย!!!" แกลสพุ้งกลับเข้าไปและกระหน่ำฟาดฟันดาบของเขาออกไป
"Te secabo!(ข้าจะผ่าเ้าให้เป็ชิ้นๆ!)" เขาฟันดาบออกไปเรื่อยๆโดยที่ไม่แสดงอาการเหนื่อยเลย
จนทำให้นักรบดาบใหญ่เสียหลักล้ม ในขณะที่เขาลุกอยู่แกลสก็เอาดาบจ่อที่หน้าของเขาเสียแล้ว
ท่ามกลางนักผจญภัยทั้งมือใหม่และผู้ที่มีระดับแล้วถึงกับอึ้ง หลังจากนั้นไม่นานพวกเขาก็ส่งเสียงเฮกัน
"เห้ย! นั้นมันไอมือใหม่ที่ฉันเจอตอนที่เขามาสมัครใหม่วันนี้ตอนเที่ยงนิ" พลหอกพูดขึ้นด้วยความแปลกใจ
"เขาออกจะ.. เก่งนะ.. ว่ามั้ย?" แม่มดกล่าวถามพลหอก
"เออ ฝีมือก็น่าจะพอๆกับระดับเงินนะ แต่ไอการที่รับดาบใหญ่ขนาดนั้นแล้วลุกขึ้นมาได้เนี้ยนะสิกับออร่าสีแดงนั้น ไอหมอนี้มันเป็มนุษย์รึป่าวเนี้ย!"
เขาตอบแม่มดด้วยอาการหงุดงิด
"ฮึ ฉันแผ้จนได้" นักรบพูดกับตัวเองก่อนที่แกลสจะเก็บดาบและยื่นมือให้ เขารับมือแกลสและลุกขึ้นมา
"ให้ตายสิ นายโดนซะขนาดนั้นเป็มือใหม่ปกติคงตายไปแล้วมั้งนั้น ทำไมนายไม่เป็อะไรเลยละ?"
นักรบดาบใหญ่กล่าวถามแบบติดตลกด้วยความสงสัย
"แหวนแห่งชีวิตสองวง" แกลสตอบด้วยเสียงนิ่งเฉียบ
"อึ้ย! ของหายากเลยนะนั้น นายได้มาจากไหนกัน" นักรบถามแกลสต่อ
"อืมมม.. ฉันได้เป็มรดกวงหนึ่ง ส่วนอีกวงฉันค้นศพหัวหน้ากองโจรได้มาน่ะ" แกลสตอบกลับด้วยความยินดี
"่อ่อ งั้นฉันไปละนะ โชคดีละ" เขากล่าวก่อนที่จะเดินจากไปกับอัศวินหญิงคนหนึ่ง
