เทพ​ยุทธ​สะท้านโลกา

    ตอนที่​ 85 จิตใจ​เข้มแข็ง​

    ตอนที่​ 85 จิตใจ​เข้มแข็ง​เพลงดาบเก้าสวรรค์ยากในการเรียนรู้​และฝึกฝน​มากเมื่อห้าหกร้อยปีก่อนมีคนของวิหารสวรรค์​ได้ใช้เทคนิค​ดาบที่ทรงพลังและแข็งแกร่ง​ทำการวาดดาบอย่าง​รวดเร็ว​ในพริบตา​ ก่อให้เกิดเงาดาบทั้งเก้าเล่มในคราวเดียวกันบุคคลนั้นสร้างชื่อเสียงโด่งดัง​ไปทั่วทวีปรู้จัก​ในนาม ดาบเก้าสวรรค์​อย่างไรก็ตามไห่เฉิงยังไม่สามารถเปรียบ​เทียบกับบุคคลระดับตำนานคนนั้นได้แม้เขายังไม่ดีและแกร่งพอ แต่เขาก็ไม่ได้​อ่อนหัดและไร้ฝีมือแล้วพรสวรรค์​ก็ดีมากในเวลานี้​เขาวาดลวดลาย​เกิดเงาดาบสามมันด้อยกว่า... อย่างไรก็ตาม​เนื่องจาก​เขาไม่เคยมีประสบการณ์​ต่อสู้เสี่ยงชีวิต​เยี่ยงนี้มาก่อน แต่พรสวรรค์ในตัวเขาไม่ธรรมดา​การเคลื่อนไหว​ที่ไม่จำเป็นก่อนหน้านี้​ถูกตัดทิ้งโดยการต่อสู้​กับเหล่าโลหิตแดงโชคดี​ที่คู่ต่อสู้​ของเขาไม่ร้ายกาจ​และสามารถ​สร้างอันตรายถึงตายได้ทำให้ได้ประโยชน์​จากการต่อสู้เสี่ยงชีวิต​นี้หากมารโลหิตมีชีวิต​และอยู่ที่นี้ทุกคน​คงถูกสังหาร​ตายภายใต้​คมมีดในคราวเดียวกันทั้งหมด​แต่ละคนมีเพลง​ดาบของตัวเองมองไปที่คนทั้งสี่...ศิลปะการต่อสู้​ด้วยดาบของพวกเขาได้รับการปรับปรุง​และแก้ไข​จากการต่อสู้​เสี่ยงชีวิต​ของจริงในครั้งนี้​แล้วสี่คนต่อสู้​กันอย่างดุเดือด​และเต็มที่​สาวกโลหิตแดงก็ไม่ยิ่งหย่อน​ไปกว่ากันยากจะบอกความแตกต่าง​ของผลลัพธ์ไม่ต้องพูดถึงเรื่องการฆ่า...แค่ตัดสิน​ผลแพ้ชนะยังต้องใช้เวลานานเลยถึงเวลา​ที่เขาต้องจบการต่อสู้ในครั้งนี้เขาดึงดาบเมฆาฟ้าและกำชับในมือก้าวกระโดด​เข้าหาสาวกโลหิต​แดงดาบสามโลก...!!!ในเวลานี้​ดาบสามโลกเขาสมบูรณ์แบบ​ตอนนี้มันมีพลังและอานุภาพ​มากขึ้นกว่าตอนต่อสู้​กับกลุ่มเจ็ดดาราแห่งลัทธิจันทรา​พลังลมปราณ​แกร่งกล้า​และทรงพลัง​ขึ้นประสบการณ์​การต่อสู้​เพิ่มพูน​มากมายเทคนิค​ดาบและการเคลื่อนไหว​สูงขึ้นหลายคนเห็นเงาและแสงดาบแวบผ่านเสียงอันน่าเศร้าดังไม่มีที่สิ้นสุดชั้นบรรยากาศ​ถูกตัด!เลือดพุ่งและฉีดพ่นในอากาศในพริบตา​ห้าคนถูกฆ่าตาย​ด้วยดาบอีกสี่คนกลัวและหันหลัง​แล้วรีบหนีจากไปแข็งแกร่ง​เกินไป​และพวกเค้าไม่ใช่คู่ต่อสู้คันธนู​ชักออกและแทนที่ดาบประทับ​และยิงลูกธนู​พุ่งออกไปอย่างน่ากลัว​หนึ่งดอกและหนึ่งศพทีละคนถูกยิงและล้มลงไร้ทางต่อต้าน​และไร้ทางขัดขืนมีเพียงความตายที่รออยู่คราวนี้​เขาได้เก็บเกี่ยว​ประสบการณ์​การต่อสู้​ทั้งหมด​เรียบร้อยเป็นการเก็บเกี่ยว​ครั้งใหญ่เขากำหมัดและดวงตาเปล่งประกายเมื่อเห็นสหายทั้งสี่กำลังจ้องมอง​เขาพวกเขาต่างประหลาดใจ​และไม่เข้าใจดูเหมือน​ว่าเขาจะแสดงอาการ​ตื่นเต้น​และดีใจจนออกนอกหน้า​มากเกินไปจาก​ที่เขาได้รับประสบการณ์​ต่อสู้​มีค่าและมหาศาล​กับการปะทะเหล่าโลหิต​แดงเขาลืมไปว่าสหายสี่คนยังอยู่ที่นี้... "พี่น้อง​ซูเวย..." "เจ้ามาอยู่ที่นี้... แสดงว่า...!!!"ทั้งสี่เห็นเขาแยกออกไปกับมารโลหิต​และตอนนี้เขากลับมาจัดการสาวกโลหิต​แดงที่เหลือทุกคนตกใจและตกตะลึง​คำพูดติดอ่างและดูเหมือนว่า​ต้องใช้เวลานานกว่าจะเรียบเรียง​และพูดจบประโยคมีเพียงประโยค​สั้นๆที่ปรากฏ​ขึ้นมาในใจ[มันน่าทึ่ง!]พวกเขาทั้งสี่ถูกห้อมล้อม​และโดนกดดันต่อเนื่อง​จากสาวกของพรรคโลหิต​แดงแต่เขาฆ่ามารโลหิตและยังกลับมา​สังหาร​สาวกโลหิตแดงที่เหลือในช่วงเวลาสั้นๆคนทั้งสี่กำลังสูญเสีย​จิตวิญญาณพวกเขาเป็นอัจฉริยะ​ที่ได้รับการยกย่องส่วนคนของพรรคโลหิตแดงก็ไม่ธรรมดา"พี่น้อง​ซูเวยผ่านประสบการณ์​ต่อสู้​มาแบบไหน​กัน?""เขาฆ่ามารโลหิต​และเหล่านักฆ่าที่สังหารคนอย่างเลือดเย็น​และมากมายได้ง่ายๆ!!!"แม่นางอี้เซียวเริ่มฟื้นตัว​และหันไปมองเขาแต่ยังมีอาการ​ตกใจเหลือ​ค้างเล็กน้อย..."ศิษย์​พี่เวย... ดูเหมือนทักษะดาบของ​ข้ายังคงห่างไกล​ความยิ่งใหญ่​ของท่านนัก"เธอตั้งสติและปากก็ขยับต่อเนื่อง​"แต่ตอนนี้​ทักษะดาบของข้าได้รับการปรับปรุง​และพัฒนาขึ้นจากการต่อสู้​ที่มีชีวิต​และความตายแขวนอยู่บนเส้นด้าย""อีกไม่นาน... ทักษะ​ดาบข้าต้องก้าวหน้า​และตามศิษย์​พี่เวยทันอย่างแน่นอน" อี้เซียวสงบลงและกล่าวอย่างเบิกบานใจ​เผยรอยยิ้มและสีหน้าแห่งความสุข​กับเขาซูเวยมองดู​แม่นางตัวเล็ก​ด้วยความแปลกใจ​และประหลาดใจเขาไม่ได้​คิดว่า... แม่นางน้อยอี้เซียวที่ดูเหมือน​อ่อนแอ​และบอบบาง​ เธอจะมีจิตใจแล้วจิตวิญญาณ​เข้มแข็ง​และแข็งแกร่ง​เช่นนี้เรื่องนี้ทำให้เขาอารมณ์ดี​มากถ้าเป็นเด็กสาวอ่อนแอ​ธรรมดา​และมีส่วนร่วมในการต่อสู้​นองเลือด​แบบนี้ไม่มีทางฟื้นตัว​ได้อย่างรวดเร็วอย่างน้อยต้องใช้เวลาพักฟื้น​และปรับอารมณ์​กันสักพัก​ใหญ่​อี้เซียวตัวน้อยคนนี้ฟื้นตัว​และปรับอารมณ์​ได้ทันทีเขาจะไม่ยินดีและมีความสุข​ได้หรือไม่!