เมฆาสืบล่าผี ภาค สนธยาสีเื
EP4 : คืนที่ไม่ควรมีพยาน
ความมืดในห้อง 404 หนักอึ้ง ไม่ใช่ความมืดที่มองไม่เห็น แต่เป็ความมืดที่ รู้ว่ามีใครอยู่ในนั้น
เมฆาคุกเข่าลงข้างริต้า มือหนึ่งกดจุดชีพจร อีกมือแตะที่ลำคอ เส้นเืใต้ิัของเธอกระตุกเป็ระยะ เหมือนมีอะไรบางอย่างกำลัง “ลองขยับ”
“อย่าฝืนหายใจลึก” เขาพูดใกล้หู
“ถ้ามันรู้ว่าเธอตื่นตระหนก มันจะรัด”
ริต้าพยักหน้าเบาๆ เหงื่อเย็นไหลตามกรอบหน้า ภาพในหัวเธอ… เริ่มพร่า ไม่ใช่เพราะจะเป็ลม แต่เพราะ ความทรงจำบางอย่างกำลังถูกเปิด
หลายปีก่อน
เสียงฝนตกหนัก โถงทางเดินของหอพักเดียวกัน ไฟนีออนยังไม่กระพริบแบบคืนนี้ แต่ก็ไม่สว่าง
ริต้าในชุดตำรวจใหม่เอี่ยม ยศยังต่ำ ยืนอยู่หน้าประตู 404
“แค่คืนเดียว” เธอจำเสียงตัวเองได้ “พรุ่งนี้เช้าก็กลับ”
เ้าของหอพักเป็ชายสูงวัย ผมขาวแซมดำ ยิ้มสุภาพเกินจำเป็
“ห้องนี้เงียบดีครับ”
“เหมาะกับคนทำงานหนัก”
ตอนนั้นริต้าไม่รู้สึกอะไร แค่เย็น
เย็นกว่าห้องอื่นนิดหน่อย
คืนแรก เธอฝัน ฝันว่ามีใครบางคน หวีผมให้จากด้านหลัง มือเย็น แต่เบามาก
เธออยากหันไปดู แต่คอขยับไม่ได้
เสียงผู้หญิงกระซิบ ชิดจนรู้สึกลมหายใจ
“ขอหน่อยนะ…”
เช้า... เธอตื่นมาพร้อมความรู้สึกระคายคอ เหมือนสำลักเส้นผม เธอคิดว่าเป็ภูมิแพ้ ลืมมันไป
คืนที่สอง เธอไม่ฝัน แต่ตื่น... ตื่นขึ้นมากลางดึก เห็นเงาสะท้อนในกระจก ไม่ใช่เธอ เป็ผู้หญิงผมยาว ยืนอยู่หลังไหล่ กำลัง… ถักอะไรบางอย่าง
เช้า... ริต้าไอ มีเส้นผมเส้นหนึ่งติดออกมากับเสมหะ เธอทิ้งมันลงชักโครก กดน้ำ... ไม่คิดอะไรอีก
เช้าวันที่สาม เธอย้ายออก
—
“ฉัน… ฉันไม่เคยเล่าเื่นี้ให้ใครฟัง” เสียงริต้ากลับมาในปัจจุบัน แหบพร่า “เพราะฉันไม่อยากเชื่อมันเอง”
เมฆานิ่ง ทุกอย่างตรงกับที่เขาไม่อยากให้ตรง
“มันไม่ได้้าฆ่าเธอในตอนนั้น” เขาพูดช้าๆ “มันแค่ ฝากของไว้-ในกระจกแตก"
เงาผู้หญิงเริ่มเลือน แต่เสียงยังอยู่
“เมล็ดบางเมล็ด…”
“ต้องรอให้คนรู้ตัวก่อน ถึงจะงอกสวย”
ทันใดนั้น ริต้าสำลักแรง
เธออาเจียนออกมา ไม่ใช่น้ำ ไม่ใช่อาหาร แต่เป็ ปอยผมเล็กๆ ถักรวมกันหลวมๆ ปลายเส้นผมผูกด้วยด้ายแดงซีดจาง
เมฆาชะงัก นี่ไม่ควรเกิดเร็วขนาดนี้
“มันเร่งพิธี” เขากัดฟัน “ใครบางคนกำลังรู้ว่าเราเข้าใกล้ความจริง”
โทรศัพท์ในกระเป๋าเขาสั่น ชื่อบนหน้าจอ : นิชา
เมฆากดรับทันที เสียงนิชาดังมาเร็ว
“เมฆา ฉันเจออะไรบางอย่างจากคดีเก่าเมื่อห้าปีก่อน”
“มีตำรวจหญิงคนหนึ่งเคยพักหอเดียวกันนี้ แล้วแจ้งเหตุ ‘สำลักเส้นผม’ แต่ถูกปิดคดี”
เธอหยุด ก่อนจะพูดต่อด้วยน้ำเสียงจริงจัง
“ชื่อในรายงาน… คือริต้า”
เมฆาหลับตาลงช้าๆ เกมนี้ ไม่ได้เพิ่งเริ่ม และริต้า… ไม่ใช่ผู้มาใหม่ในพิธีนี้...?!
*โปรดติดตามตอนต่อไป*