"อาสะใภ้ อาสะใภ้ อยู่มั้ยยยคะ"
"อาเจียงหรือ? เข้ามาก่อนสิ"
เฉินลี่เจียงหลานสาวของเฉินซีซวน เธอแอบจ้างให้มาช่วยทำงานบ้าน ทำอาหาร รวมถึงดูแลเด็กๆ เมื่อก่อนเธอไม่เคยสนใจเ้าแฝดเลยเลยไม่สนใจด้วยว่าลี่เจียงจะเลี้ยงเ้าแฝดยังไงเผลอๆรอยหยิกตามตัวเ้าแฝดอาจจะไม่ได้มาจากเธอคนเดียวก็ได้ เพราะปกติหลี่เซียงเซียงสนใจแต่เื่ของตัวเองเท่านั้น
"อาสะใภ้ ย่ะ ย่าฝากมาบอกว่าพรุ่งนี้ให้อาสะใภ้ไปช่วยงานของหมู่บ้านด้วยค่ะ"
ลี่เจียงกลั้นใจรีบบอกออกไปทั้งแอบเขยิบออกห่างจากอีกฝ่าย ปกติถ้าบอกเื่แบบนี้อาสะใภ้มักจะอาละวาดทันทีทั้งยังแอบลอบสังเกตุสีหน้าของอีกฝ่ายไปด้วย แปลก หรือว่ายาของพี่หนิงจะไม่ได้ผลนะ
"งานอะไรหรือ"
"ย่าบอกว่า ผู้นำหมู่บ้านจะฉลองที่ปีนี้ผลผลิตออกมาได้มากค่ะ"
"อืมม ไปสิ"
ลี่เจียงอ้าปากค้างนอกจากจะไม่อาละวาดแล้วอาสะใภ้ยังรับปากจะไปช่วยงานอีกด้วย! นี่มันแปลกมากๆๆหรือกินยาของพี่หนิงแล้วอาสะใภ้จะเปลี่ยนนิสัย เป็แบบนี้หรือเปล่านะ ถ้าเปลี่ยนเป็แบบอาสะใภ้เธอจะไปขอยาจากพี่หนิงแล้วเอาไปให้แม่ของเธอกินบ้างแม่ไม่เคยชอบเธอเลยเอาแต่ดุด่าเธอ โอ๋แต่น้องชาย
"อาเจียงกินข้าวเช้ามาหรือยัง ตอนเช้านี้อาทำหมูพะโล้เอาไว้อาเจียงเข้าไปตักกินได้เลยนะแล้วค่อยเอาผ้าออกไปซักและกลับมาทำความสะอาดบ้านก็ได้"
เธอต้องรู้ให้ได้ว่าทำไมบ้านถึงยังสกปรกทั้งๆที่จ้างเด็กนี่มาทำความสะอาดแล้วแท้ๆถึงจะสามวันครั้งก็เถอะ
"คะ ค่ะ อาสะใภ้"ลี่เจียงได้แต่เก็บความสงสัยและต้องใอีกครั้งกับอาหารเมื่อก่อนอาสะใภ้ทำอาหารไม่เป็ไม่ใช่หรือก็ได้แต่คิดว่าเมื่อก่อนอาสะใภ้น่าจะี้เีและไม่ยอมทำเอง แต่นี่มีทั้งหมูและไข่ถึงแม้ปกติอาสะใภ้จะไม่ประหยัดเนื้อแต่ก็ไม่ใส่เนื้อมากถึงขนาดนี้นี่นาเกิดอะไรขึ้นหลังจากที่หายป่วยนะ
"เสี่ยวซี เสี่ยงชิง ปะลูก เราไปอาบน้ำกัน"
"เป็ด เป็ด" ชิงชิง
"แม่ ซีอยากเล่นต่อเลโก้อีก ซีจะต่อให้สูงๆไปเลย" เฉินลู่ซี
"ชิงชิงด้วย ชิงชิงด้วย"ชิงชิง
"แม่ มีของเล่นอยากอื่นด้วยน้าาาแต่ถ้าพวกลูกอยากเล่นต่อเลโก้งั้นแม่เก็บของเล่นใหม่ดีกว่า"
"ของเล่นใหม่หรือครับแม่ แม่ให้ซีเล่น ให้ซีเล่นนะครับ นะครับแม่"เฉินลู่ซี
"เล่นใหม่ๆ" ชิงชิง
ที่เธอต้องเก็บเลโก้เพราะตอนนี้มีลี่เจียงอยู่ในบ้านด้วยเธอยังไม่ไว้ใจและสงสัยเื่ที่ตัวเองป่วยในครั้งนี้ ปกติเธอแข็งแรงจะตาย ไม่มีทางอยู่เฉยๆแล้วเป็ลมเป็แล้งเด็ดขาด
หลังจากอาบน้ำให้เด็กๆเรียบร้อยแล้วเธอก็เอาเกมส์กดมาให้เสี่ยวซีเล่นส่วนเสี่ยวชิงเป็ตุ๊กตากระดาษ
"มา เสี่ยวซี เดี่ยวแม่สอนเล่น อันนี้เรียกว่าเกมส์กดนะคะเรามาเล่นตกปลากันดีกว่า เล่นแบบนี้นะลูก"
"แม่ ซีทำไม่ได้ครับ กดแล้วไม่ไป ตัวนี้มันไม่ไป ฮึก"
"มา แม่สอนใหม่อีกรอบนะลูก ทีนี้ซีต้องตั้งใจฟังและดูตามมือแม่ก่อน กดตรงนี้นะลูก แบบนี้ ทำตามแม่นะ ทีนี้เริ่มเข้าใจมั้ยคะ"
"เ้าหญิงของแม่ละคะ ชอบตุ๊กตามั้ยลูก หนูดึงตรงนี้นะคะแล้วแต่งตัวให้เพื่อนใหม่"
"ชิงชิงจะแต่งตัวให้เพื่อนใหม่"
"ชิงชิง จะตั้งชื่อให้เพื่อนใหม่ว่าอะไรคะลูก"
หลังจากจัดการเด็กทั้งสองแล้วลี่เจียงก็ยังกินข้าวไม่เสร็จ ได้! นี่ยังเป็่เช้า ยังไม่ถึงหนึ่งวัน เธอจะยังไม่ปรักปรำเด็ก
"ลี่เจียงจ๊ะ เดี่ยวอาจะออกไปซื้อของที่ร้านค้าด้านหน้าหมู่บ้านสักหน่อยวันนี้ลี่เจียงซักผ้าในห้องน้ำได้เลยนะ อาตักน้ำมาไว้เรียบร้อยแล้วส่วนน้องสาวน้องชายเธอกำลังเล่นของเล่นอยู่ อาฝากดูสักครู่นะจ๊ะเดี่ยวอาซื้อขนมมาฝาก"
"ได้ค่ะ อาสะใภ้ไม่ต้องห่วงนะคะ"
นี่ก็ผ่านมาสามสี่วันแล้วที่เธอมาอาศัยอยู่ที่นี่หมู่บ้านเสียเป่า เมืองไท่หยวน มณฑลซานซีเมื่อก่อนตอนยังเป็พราวตะวันเธอก็เคยได้มีโอกาสมาเที่ยวเมืองจีนนะ แต่เป็ที่เที่ยวยอดฮิตแถบมณฑลยูนนานและยังหวังว่าสักวันจะมีโอกาสมาเยือนเมืองจีนอีกหลายๆครั้งเนื่องจากบ้านเมืองของเขามีสถานที่ท่องเที่ยวที่น่าสนใจและสวยงามดึงดูดสายตาเยอะแยะไปหมดหรือแม้แต่ซีรีย์เธอยังชอบดูซีรีย์จีนเลย ไม่ต้องถามถึงเื่ดาาายเลยแน่นอนไม่รอด เธอตามไปเป็สะใภ้มะโนพร้อมเพื่อนๆในเฟชบุคอีกมากมายหลายคนเลยทีเดียว แต่ใครจะคาดคิดว่าวันหนึ่งจะได้มาอาศัยอยู่ถาวรแบบนี้กันเล่าคิดแล้วก็อยากเห็นหน้าเฉินซีซวนพ่อทหารหนุ่ม สามีได้เปล่าของเธอคนนั้นขึ้นมา ถึงแม้จะเห็นผ่านความทรงจำมาบ้างแล้วแต่มันก็ให้ความรู้สึกที่ไม่เหมือนกัน เห็นเหตุการณ์ผ่านความทรงจำก็เหมือนพวกคุณยืนดูเขาถ่ายทำซีรีย์ท่ามกลางสายฝนที่ตกหนักนั่นแหละ อุตส่าห์ข้ามภพข้ามชาติมาเพื่อเป็คู่เวรคู่กรรม เอ้ยยย คู่บุพเพสันนิวาสขนาดนี้แล้ว นี่ถ้าคุณภาพไม่คับแก้วนะเธอจะหาเื่หย่าแล้วหาผู้ใหม่! ว่าแล้วก็เหลือบตาดูเ้าเด็กแฝดที่กำลังนั่งก้มหน้าก้มตาให้ความสนใจกับของเล่นชิ้นใหม่อยู่ อืมมมมมมม ก็คับแก้วอยู่นะครั้งเดียวได้มาถึงสอง!
เธอเดินออกจากบ้านมาเรื่อยๆ อาศัยเดินตามทางมาเรื่อย ๆตอนกลางวันไม่ค่อยมีใครอยู่บ้านกันนัก คนหนุ่มสาวส่วนใหญ่ออกไปทำงานที่กองผลิตของหมู่บ้านในบ้านจึงมักจะเหลือแต่ผู้เฒ่าผู้แก่ที่ลูกชายลูกสะใภ้ให้อยู่คอยดูแลหลานให้จึงไม่มีเวลามาสนใจเธอมากนัก ก็ดี เธอคิดตอนนี้เธอก็ยังไม่อยากสนใจใคร ยังไม่อยากต่อปากต่อคำกับใครสังคมของหมู่บ้านที่นี่ก็เหมือนชนบททั่วไปของโลก ไม่ว่าจะยุคไหนก็เหมือนกันหมดขอแค่มีคนนึงรู้ก็รู้กันทั้งหมู่บ้าน และสำหรับตัวของ หลี่เซียงเซียง เธอถือเป็คนดังคนนึงในหมู่บ้าน ไม่มีใครในหมู่บ้านหรือหมู่บ้านใกล้เคียงที่ไม่รู้จักเธอแม่สาวไฟแรงสูง แม่คนไม่รักนวลสงวนตัว แม่คนท้องก่อนแต่ง แม่คนฟุ่มเฟือย แม้แต่เด็กๆยังล้อเธอเลย
"สาวท้องก่อนแต่งมาแล้ว"
"สะใภ้บ้านเฉินท้องก่อนแต่งมานู่นแล้ว สะใภ้บ้านเฉินท้องก่อนแต่งมานู่นแล้วพวกเราหนีเร็วววว"
".........."
ไอ้เด็กเปรตพวกนี้!! ถ้าเป็เมื่อก่อนหลี่เซียงเซียงจะหาไม้ที่อยู่ใกล้มือแล้วไล่แขว้งใส่เด็กๆกลุ่มนี้ ตอนนี้หรือ สติ สติ เด็กพวกนี้ไม่รู้หรอกว่าท้องก่อนแต่งคืออะไรเดี๋ยวค่อยจัดการกับพ่อแม่พวกมัน ฝากไว้ก่อนนนน!
"ลุงหลัวจ๊ะ ฉันอยากขอซื้อซีอิ้วขวดนึงจ๊ะ"
"อ้าวว หลี่เซียงเซียงหรือหายดีแล้วหรือหลายวันก่อนลุงได้ข่าวว่าเธอหน้ามืดเป็ลมล้มลงไปแรงด้วยนี่"
"หายแล้วจ๊ะลุงหลัว"
"ลุงหลัวจ๊ะ ฉันอยากจะทำห้องน้ำใหม่จ๊ะลุงพอจะบอกได้มั้ยจ๊ะว่าต้องไปหาช่างที่ไหน"
"ช่างหรือ แถวนี้ก็มีแต่บ้านเหล่าเหวินที่รับทำเดี่ยวเธอเดินถัดจากบ้านลุงไปสักห้าหลังนะหลังที่มีโป๊ยเซียนปลูกไว้ที่หน้าบ้านน่ะ เหล่าเหวินเป็ช่างมานานฝีมือใช้ได้ เธอลองไปถามแล้วก็ตกลงกันเอานะ"
หลังจากได้ซีอี๊วแล้วเธอก็เดินไปตกลงเื่ปรับปรุงห้องน้ำใหม่แบบที่เธอ้าทันที เธอก็อยากได้บ้านใหม่หลังใหญ่นะแต่ต้องไม่ใช่ที่นี่ถึงแม้ว่าจะชอบวิถีชีวิตสะโลไลฟ์ของบ้านแถบชนบทเหมือนโลกที่จากมาก็เถอะแต่ที่นี่ไม่มีอะไรที่ตอบโจทย์เธอเลย จะขอไปอยู่บ้านพักทหารกับสามีตอนนี้ก็น่าจะยังไม่สามารถทำได้เพราะตอนนี้เค้าทำงานอยู่ที่ฐานทัพปักกี่งและยังไม่ค่อยได้อาศัยอยู่บ้านพักนักเนื่องจากต้องออกไปปฏิบัติภารกิจพิเศษ นานๆทีถึงจะกลับบ้านพักและก่อนหน้านี้เธอยังรังเกียจเขาจะตาย ขอตอนนี้ไม่ได้เดี่ยวมีพิรุธแถมเธอยังต้องหาวิธีเพิ่มเงินในกระเป๋าอีกเดี๋ยวกลับไปถึงบ้านก็ต้องรีบเขียนจดหมายตัดสัมพันธ์กับผู้พันหนุ่มรูปหล่อสายเปย์คนนั้นอีกหลังจากวันก่อนเธอจัดการเผาจดหมายที่เคยติดต่อกันครั้งก่อนหน้าเรียบร้อยแล้ว เฮ้อออออออ เกิดมาเป็คนสวยนี่ช่างยุ่งยากเสียจริ๊ง!!
เกมส์ที่ให้เด็กๆเล่นใครเคยเล่นบ้างนะ

