กายกำยำที่เคยโอบล้อมทาบทับตัวเธอความคลั่งไคล้ที่เขามีให้ ปรนเปรอจนสำลักความสุขด้วยกันทั้งสองคน ทั้งที่ไม่เคยมีเซ็กซ์มาก่อนแต่กลับรู้สึกว่าเขาทำให้เธอตื่นตัว ตอบสนองเขาราวกับเธอรู้จักร่างกายเขาดี
มันคือความคิดผีบ้าอะไรกัน บ้าบอที่สุด
“เดี๋ยวก่อนสิ”
“เอิ๊กๆ”
เสียงเด็กหัวเราะขึ้นมาทำให้คณินชะงักกะพริบตาปริบมองเด็กน้อยอีกครั้ง สาวน้อยโบใหญ่คนนี้ดวงตาเป็ประกายมีเสน่ห์ยิ้มให้เขา คณินเห็นแล้วนึกอยากเป็พ่อของเด็กคนนี้ขึ้นมาอย่างไม่มีเหตุผลถูกชะตาเหลือเกิน
“คุณยังไม่ตอบคำถามผมเลยคุณกั้ง”
กัญญาภัคส่ายหน้า “คุณจะอยากรู้ไปทำไม”
“ผมถามก็ตอบมาเถอะ” จู่ๆ คณินก็อยากรู้ขึ้นมา เป็เพราะคืนนั้นนั่นแหละที่ทำให้เขาอยากรู้คำตอบ
ยิ่งกัญญาภัคไม่ยอมบอกก็ยิ่งทำให้คณินอยากรู้คืนนั้นเขาห้าสิบห้าสิบว่ามีทั้งหลั่งในหลั่งนอก ผสมปนๆ กันและไม่แน่ว่าเธออาจจะท้อง ความคิดนี้ทำให้คณินยิ่งอยากรู้
“ขอเหตุผลค่ะ ฉันเองไม่เห็นความจำเป็ที่ต้องตอบคำถามโดยเฉพาะถ้ามันเป็เื่ส่วนตัว”
“ยิ่งคุณไม่บอกยิ่งทำให้ผมสงสัย เด็กคนนี้ลูกสาวคุณใช่ไหม”
กัญญาภัคเงียบไปหลายวินาทีหาคำพูดดีๆ ตอบเขาไม่ทันเลยยิ่งทำให้คณินมั่นใจว่าสิ่งที่เขาสงสัยนั้นเข้าเค้าเป็แม่ลูกกัน เด็กคนนี้อายุเท่าไรนะ คณินลองคำนวณในใจเงียบๆ
“ใช่ค่ะลูกสาวฉันกับสามี”
เขาไม่ได้แปลกใจถ้าหากเธอมีสามีแต่ทำไมรู้สึกโหวงในอก
...เสียดาย
คณินปรับอารมณ์ให้ปกติแล้วถามต่อ“ลูกสาวน่ารักดีนะครับ ที่จริงที่ผมถาม ผมแค่อยากรู้ว่าลูกคุณกับผมหรือเปล่า”
“ไม่ใช่ค่ะ”
“ไม่ใช่แน่นะครับ” เขาหรี่ตาถามพลางมองหน้าแม่หนูไปด้วย
“แน่ค่ะ ฉันขอตัวก่อนต้องรีบไปแล้ว” กัญญาภัคตัดบท รีบเดินออกมาเธอทบทวนดีแล้วว่าไม่จำเป็ต้องบอกความจริงกับเขาว่าคืนนั้นเขาทำพลาดหลั่งนอกไม่ท้องสำหรับเธอไม่มีอยู่จริง แต่เธอเห็นเขามีผู้หญิงมาด้วยไม่ว่าสถานะคืออะไร เธอก็จะไม่ทำให้เขาวุ่นวาย และไม่อยากให้เขามารับผิดชอบเธอเลี้ยงลูกเองได้
รุจน์เดินสวนกับกัญญาภัคเห็นหญิงสาวหอบลูกออกไป โดยเ้านายเขายืนมองเฉยๆ รุจน์จึงรีบเดินเข้าไปรายงานสิ่งที่รู้มา
“คุณกั้งชื่อจริงว่าคุณกัญญาภัค และนั่นลูกสาวเธอครับ”
“ฉันรู้แล้ว”คณินตอบอย่างไร้อารมณ์ เพราะทีแรกตั้งใจจะสานสัมพันธ์ต่อ เธอเป็ผู้หญิงที่สวยจับใจเคยสวยยังไงก็ยังสวยไม่เปลี่ยนสักนิด แม้จะมีลูกแล้วก็ตามแต่น่าเสียดายมีเ้าของแล้ว ความฝันจะเดินหน้าต่อก็ตัดจบลง
“ลูกสาวคุณกั้งชื่อน้องน้ำใส”
“ลูกสาวเขาน่ารักดี”คณินตอบอย่างที่ใจคิด น้ำเสียงยินดีแต่ไม่สุดเพราะไม่ใช่ลูกสาวเขา แต่ยอมรับว่าถูกชะตากับทารกน้อยมากน่ารัก ผิวดี นึกเลยเถิดถึงขั้นอยากเป็พ่อของแม่หนูน้อยหรือไม่ถ้ามีลูกสาวก็อยากได้แบบนี้
รุจน์ส่ายหน้าเมื่อเห็นว่าเ้านายยังไม่เข้าใจสิ่งที่เขาจะสื่อเสียทีร่างสูงใหญ่ในชุดเสื้อเชิ้ตสีกรมท่าเข้ารูปพอดีตัวของเ้านายเดินสอดมือล้วงกระเป๋าออกไปอย่างมั่นใจพยาบาลสาวๆ ที่อยู่ตรงนั้นยังต้องมองตามเพราะความองอาจ หล่อเหลาดูดี
รุจน์ชินกับภาพพวกนี้เ้านายหล่อ นิสัยรวย สาวๆ มักเข้าหาแต่วันนี้เขาต้องบอกบางอย่างกับเ้านายให้ได้ “นายหัวครับ”
“อะไรอีกวะ”คณินเริ่มหงุดหงิดอย่างไม่มีสาเหตุ หยุดเดินหันมากอดอกมองคาดโทษคนสนิท
“ลูกสาวคุณกั้งอายุสองเดือนไม่มีชื่อพ่อในใบเกิด มีแต่ชื่อแม่คนเดียว”
คำพูดนี้ทำให้คณินหน้าเปลี่ยนสีความหวังเลือนรางเมื่อครู่กลับมาสว่างไสว ทารกน้อยน่ารักคนนั้นอายุสองเดือนนับถอยหลังกลับไปเป็เวลาเดียวกับที่เขามีอะไรกับเธอ “ไม่มีชื่อพ่อ นายสืบมาแน่แล้วเหรอรุจน์”
“ใช่ครับคุณกั้งไม่มีสามี เธอเป็แม่เลี้ยงเดี่ยว”
รุจน์รายงาน ที่เขามาช้าเพราะใช้เส้นสายของเ้านายสืบเื่ของผู้หญิงคนนี้เริ่มจากสืบประวัติที่โรงพยาบาลจนรู้ชื่อจริงและสืบต่อจนได้ประเด็นสำคัญมารายงานเ้านายเมื่อครั้งที่อยู่ภูเก็ต เ้านายไม่มีข้อมูลของผู้หญิงคนนี้มากพอจึงทำให้สืบอะไรไม่ได้เลยแต่วันนี้ได้ข้อมูลจากการสืบที่โรงพยาบาลเลยทำให้สืบเื่อื่นได้ง่ายภายในเวลาไม่นานและข้อมูลที่ได้รับมา รุจน์รู้ดีว่ามันสำคัญมาก น้องน้ำใสอาจเป็ลูกของเ้านายและเป็ทายาทของกุลธรวรวิทย์
เท้ายาวๆ ก้าวออกมาที่ด้านหน้าโรงพยาบาลอย่างรีบเร่งหลังฟังที่รุจน์รายงานจบหัวใจชายหนุ่มร้อนรนราวกับมีใครเอากองเพลิงมาสุมในอก คณินกวาดมองรอบๆแต่ไม่เห็นเงาของสองแม่ลูกที่เพิ่งเดินออกมาราวกับหญิงสาวจะหายตัวได้อย่างไรอย่างนั้น
2K
