สะใภ้ตัวร้ายแห่งตระกูลหลง

ตอนที่81 ลูกพี่ลูกน้อง

        ด้านลีวายได้ทำหน้าที่เป็นหัวหน้าบอร์ดี้การ์ดประจำโรงประมูลและผู้จัดการบริษัทรักษาความปลอดภัยในเครือตระกูลดับเบิลยูเมื่อเขาได้ยินคำพูดสื่อสารระหว่างเจ้านายกับลูกสาวแท้จริง พลันขมวดคิ้วแน่นอย่างไม่แน่ใจเพราะรู้สึกคุ้นเคยน้ำเสียงของเธออย่างบอกไม่ถูกเขาพยายามครุ่นคิดพร้อมทำหน้าที่เฝ้าระวังภัยอยู่ในโถงรับแขกชั้นล่างของโรงประมูลอย่างหนัก

        ทันทีเมื่อได้เห็นนาตาชาเดินขึ้นบันไดไปพร้อมเจ้านายใหญ่เขาพลันตาเบิกกว้างอย่างเพิ่งนึกขึ้นได้และมั่นใจเป็นอย่างยิ่งว่าลูกสาวเจ้านายและหญิงสาวปริศนาผู้ให้ตนทำหน้าที่เป็นหน้าม้านั้นจะต้องเป็นหญิงสาวคนเดียวกันอย่างแน่นอนเนื่องจากน้ำเสียงคล้ายคลึงกันเป็นอย่างมากพอได้เห็นน้ำหนักฝีเท้าเดินขึ้นบันไดแล้วเปรียบเทียบกับน้ำหนักฝีเท้าตอนเดินหนีตนไปหลังจากใช้บางสิ่งทิ่มต้นคอจนทำให้แน่นิ่งไปสักพัก

        ลูกสาวบอสจะต้องเป็นคนเดียวกับที่จ้างฉันแน่น้ำเสียงก็ใช่ แล้วยังน้ำหนักฝีเท้านั่นอีก ฉันคิดเป็นอย่างอื่นไม่ได้จริง ๆ

        ลีวายคิดไตร่ตรองอย่างมั่นใจพลางรู้สึกหวาดเกรงหญิงสาวร่างผอมบางแต่แข็งแกร่งกว่าตนเป็นอย่างยิ่งทั้งรู้สึกทึ่งที่เธอกลายเป็นลูกสาวแท้จริงของเจ้านายโดยมีความเก่งกาจคู่ควรให้เคารพนับถืออย่างแท้จริง

        เวลานี้ทุกคนเดินเข้าไปในห้องทำงานของผู้นำตระกูลดับเบิลยูโดยมีบอร์ดี้การ์ดยืนเฝ้าระวังภัยอยู่หน้าห้องในชุดสูทสากลพร้อมหูฟังบลูทูทไว้สื่อสารระหว่างกันมากถึงหกคนขณะพื้นที่โดยรอบติดตั้งระบบเตือนภัยและกล้องสอดแนมไว้หลายมุมครอบคลุมพื้นที่ทุกตารางนิ้วทว่าภายในห้องทำงานมีคนอยู่เพียงห้าคน นั่นคือ วิเวียนหวาง นาตาชา ชายชราอาร์เดนโนอาห์ และอาดริค

        เมื่อได้อยู่ด้วยกันเฉพาะกลุ่มคนไว้ใจได้วิเวียนหวางโผเข้ากอดลูกสาวไว้แน่นอีกครั้งโดยถ่ายทอดความรู้สึกรักและคิดถึงเต็มเปี่ยมหัวใจเธอละทิ้งมาดผู้นำเคร่งขรึมออกไปทันทีเพราะอยากแสดงความรักอันโหยหามานานหลายสิบปี

        นาตาชากอดตอบผู้เป็นแม่อย่างไม่เคอะเขิน เธอปล่อยให้แม่ซึ่งมีความสูงน้อยกว่าซบใบหน้าเข้าที่ไหล่ตนอย่างผ่อนคลายโดยปลดปล่อยความรู้สึกขุ่นเคืองหรือกังวลใจอันเคยมีมาออกไปจนหมดสิ้น

        คนอื่นในห้องต่างยิ้มละไมเข้าใจความรู้สึกพลัดพรากจากกันของสองแม่ลูกเป็นอย่างดีแต่ละคนไม่มีใครกล้าส่งเสียงดังรบกวนในช่วงเวลาแห่งความสุขโดยปล่อยให้ผู้นำตระกูลดับเบิลยูได้ถอดหัวโขนอันเคยมีมาแล้วกลายร่างเป็นแม่คนหนึ่งของลูกสาวคนเดียว

        สักพักหนึ่งหลังจากวิเวียนหวางกอดลูกสาวจนพึงพอใจ เธอผละออกแล้วจูงมือลูกไปนั่งบนโซฟาตัวใหญ่โดยส่งสัญญาณให้คนอื่นไปนั่งรวมตัวด้วยกันเพื่อพูดคุยเรื่องราวทั้งหลายอันเคร่งเครียดในตอนนี้

        เมื่อทุกคนนั่งบนโซฟาเรียบร้อย ผู้นำตระกูลดับเบิลยูแนะนำลูกน้องคนสนิทให้ลูกสาวรับรู้ทีละคนเป็นภาษาอังกฤษอย่างละเอียดเพราะตระหนักได้ว่าลูกมีความเก่งกาจหลายภาษาซึ่งรับรู้มาจากบอร์ดี้การ์ดลับว่า

        “นาตาชา แม่จะเรียกลูกว่านาตาชาแล้วกันนะ นี่คือพ่อบ้านประจำตัวแม่ชื่อโนอาห์ เขาเป็นทั้งพ่อบ้าน หัวหน้าบอร์ดี้การ์ด และยังเป็นเหมือนพี่ชายแม่คนหนึ่งพวกเราหนีออกมาจากจีนพร้อมกัน ส่วนนี่คือคุณตาอาร์เดน เขามาช่วยแม่ทำงานตั้งแต่แรกเริ่มจนพวกเราร่ำรวยอย่างทุกวันนี้ ส่วนอาดริค.....แม่คงไม่ต้องแนะนำอีกหรอกนะ”

        อดีตสายลับสาวยื่นมือออกไปจับทักทายกับแต่ละคนเมื่อแม่กล่าวแนะนำเธอพอจะล่วงรู้ข้อมูลของพวกเขามาบ้างแต่ยังไม่ละเอียดลึกซึ้งเหมือนแม่บอกทั้งรู้สึกดีที่แม่มีคนไว้ใจได้คอยช่วยเหลือจนประสบความสำเร็จอย่างทุกวันนี้

        หญิงสาวเห็นว่าแม่ยังไม่คิดจะพูดอะไรออกมาอีก จึงสอบถามเรื่องลูกสาวอีกคนของแม่เพราะสับสนต่อการมีใบหน้าเหมือนกันจนคล้ายกับเป็นฝาแฝดกันว่า

        “แล้วไวโอเลตละคะ เธอก็มีใบหน้าเหมือนแม่เลย”

        วิเวียนหวางนั่งอยู่ทางฝั่งขวามือของลูกสาว เธอหยิบมือขวาของลูกมาวางบนฝ่ามือเหนือตักตนเองพร้อมลูบหลังมือลูกอย่างอ่อนโยนแล้วบอกเล่าเรื่องราวทั้งหลายซึ่งเธอเพิ่งรับรู้มาจากทางอาดริคเช่นกันว่า

        “แม่ก็เพิ่งรู้ความลับเรื่องนี้เหมือนกัน อันที่จริงแม่รู้ว่าเธอไม่ใช่ลูก ตั้งแต่ตอนที่ลูกถูกลักพาตัวไปแล้วแต่ด้วยความที่ว่าเธอมีใบหน้าคล้ายลูก แม่เองก็ไม่อยากให้ลูกมาเสี่ยงอันตรายด้วยก็ตอนนั้นพวกเราต้องหลบหนีกันทุกวัน มัน.....”

        ผู้นำตระกูลดับเบิลยูหยุดพูดชั่วครู่เพราะรู้สึกได้ถึงก้อนแข็งเอ่อขึ้นมาจุกลำคอเธออดคิดถึงเหตุการณ์เลวร้ายในอดีตไม่ได้ โดยเฉพาะช่วงเวลาอันบีบคั้นหัวใจไม่ว่าจะเป็นช่วงลูกสาวคนเดียวถูกลักพาตัวไปหรือช่วงต้องหลบหนีเหล่าศัตรูจนต้องย้ายที่อยู่ทุกวันเพื่อความปลอดภัยกระทั่งได้รับความช่วยเหลือจากเพื่อนตระกูลจางจึงสามารถหลบหนีออกจากจีนได้สำเร็จ

        คราวนี้นาตาชาเปลี่ยนเป็นฝ่ายตบหลังมือแม่เบา ๆอย่างเข้าใจความรู้สึกอันเจ็บปวดในอดีตเธอไม่เร่งรีบให้แม่บอกเล่าเรื่องราวทั้งหลาย แต่อยากให้การพบปะกันครั้งแรกมีแต่ความสุขใจและยินดีมากกว่า

        ครู่หนึ่งวิเวียนหวางสามารถทำใจต่อเรื่องราวอันโหดร้ายในอดีตได้แล้วจึงสูดลมหายใจไปพร้อมน้ำมูกเข้าปอดลึกแล้วพูดต่อถึงเรื่องราวอันซับซ้อนและคาดไม่ถึงระหว่างลูกสาวตัวปลอมกับลูกสาวตัวจริงซึ่งเป็นยิ่งกว่าโชคชะตาลิขิตไว้ว่า

        “แม่เพิ่งรู้ข่าวมาจากทางจีนไม่กี่ชั่วโมงนี่เองไวโอเลตถูกพวกตระกูลเฝิงจับตัวไปโดยใช้พ่อเธอเป็นตัวล่อ แม่ให้คนสืบประวัติแล้ว เขาเป็นสามีของลูกพี่ลูกน้องแม่เองตอนเป็นเด็กแม่เคยเห็นพ่อแม่ทะเลาะกันอยู่แต่ไม่คิดว่าพ่อจะทิ้งผู้หญิงคนหนึ่งไว้ในชนบท เธอตั้งท้องแล้วคลอดลูกสาวในช่วงไล่เลี่ยกับลูกเกิดพอดีที่น่าตลกยิ่งกว่านั้นก็คือพอแม่รับเธอมาเลี้ยงดูแทนลูก โตมาเธอดันหน้าเหมือนแม่ซะงั้นแต่ในข้อมูลก็เห็นว่าลูกพี่ลูกน้องมีหน้าคล้ายแม่เหมือนกันมันคงเป็นชะตาลิขิตกระมัง”

        อดีตสายลับสาวพยักหน้าเข้าใจเรื่องราวทั้งหมดที่เกิดขึ้นทั้งนั่งฟังเรื่องราวในอดีตของตระกูลหวางจากแม่อย่างตั้งใจ ทำให้เธอรู้ว่าสร้อยหยกเพิ่งซื้อมาเป็นสร้อยหยกของขวัญจากงานวันเกิดของตนในอดีตจึงบอกความรู้สึกเมื่อแม่เห็นหยิบสร้อยหยกออกมาจากกล่องไม้แล้ววางไว้บนตักอย่างทะนุถนอมว่า

        “สร้อยนี่หนูเพิ่งซื้อมาเมื่อตะกี้ค่ะมันรู้สึกคุ้นเคยยังไงไม่รู้ก็เลยซื้อมา แต่ก็มีคนอยากได้เหมือนกันนะคะ ตอนหนูจะมาที่นี่พวกนั้นก็กำลังไล่ตามมาพอดี”

        วิเวียนหวางพยักหน้าเข้าใจคำบอกของลูกก่อนหลุบเปลือกตาลงต่ำมองสร้อยหยกบนตักอย่างมีความหมายแล้วบอกเล่าเรื่องราวทั้งหลายให้ลูกสาวแท้จริงฟังว่า

        “ไม่แปลกหรอกที่ลูกจะรู้สึกคุ้นเคยมันก็เพราะมันเคยเป็นสร้อยหยกของลูกไงล่ะ สร้อยนี่คุณตาเป็นคนสลักให้ลูกเองกับมือท่านเคยบอกบางอย่างกับพ่อแม่ไว้ แต่พวกเราต้องช่วยกันถอดรหัสให้ได้ซะก่อนถึงจะไปตามหาสมบัติลับของตระกูล แต่.....”

        ผู้นำตระกูลดับเบิลยูหยิบสร้อยหยกชิ้นสำคัญขึ้นมาต่อหน้าพลางพูดถึงความหลังให้ลูกสาวฟังอย่างละเอียดโดยชะงักคำพูดสุดท้ายไว้เพราะไม่คาดคิดว่าคำสั่งเสียของผู้เป็นพ่อในเวลานั้นจะกำชับหนักแน่นว่า

        เมื่อตามหาสมบัติของตระกูลเราพบแล้วหาวิธีทำลายมันซะ อย่าให้ใครครอบครองได้ มิฉะนั้นมันจะนำภัยมหันต์มาสู่โลกนี้

        นาตาชาจับสังเกตท่าทีกังวลใจของแม่ได้ชัดเจนเธอถามต่อด้วยความอยากรู้ในข้อความท้ายประโยคว่า

        “แต่อะไรเหรอคะแม่”

        วิเวียนหวางเงยหน้าพลางใช้ฝ่ามือสองข้างจับแก้มลูกสาวไว้แล้วสบตาลูกถ่ายทอดความรู้สึกทั้งมวลที่เคยมีให้ลูกรับรู้ตามจริงว่า

        “ถ้าพวกเราหามันพบแล้วจงอย่าโลภหรือคิดครอบครองมัน.....เข้าใจไหม?!จงทำลายมันซะ!”

        อดีตสายลับสาวสบตาแม่ด้วยความสงสัยใคร่รู้เธอเห็นแววตาแสดงความเด็ดเดี่ยวจริงจังจากผู้เป็นแม่จึงพยักหน้ารับคำด้วยความเข้าใจว่า

        “หนูเข้าใจแล้วค่ะ”

        ต่อจากนั้นวิเวียนหวางร่วมกับลูกสาวและชายชราอาร์เดนผู้มีทักษะช่ำชองในการตรวจสอบโบราณวัตถุทั้งสามคนช่วยกันถอดรหัสโดยนำสร้อยหยกไปวางบนโต๊ะหัวโล้นด้านหนึ่งซึ่งมีผ้ากำมะหยี่สีแดงบุไว้ด้านบนขณะมีสร้อยหยกสีเขียววางสงบนิ่งแล้วมีมือแต่ละคนสัมผัสทั้งพลิกดูคร่าว ๆก่อนทำการถ่ายภาพบันทึกไว้เพื่อขยายดูผ่านทางหน้าจอคอมพิวเตอร์อีกครั้ง

        อดีตเจ้าหญิงมุนาเห็นท่าทีการตรวจสอบวิเคราะห์สร้อยหยกอย่างละเอียดถี่ถ้วนเธอหรี่ตามองด้วยความสนใจพลางมั่นใจว่าแม่มีทักษะพิเศษบางอย่างเพราะเพียงแค่สัมผัสลวดลายในตำแหน่งสำคัญบางจุดแม่จะหยุดอยู่นานเพื่อใช้ปลายนิ้วสัมผัสร่วมกับหลับตาเข้าสู่ห้วงสมาธิอย่างมีความนัยซึ่งท่วงท่าดังกล่าวเรียกความสนใจจากเธอเป็นอย่างมาก

        ดูท่าแม่ของไช่อิงน่าจะเก่งกาจไม่เบาเลยแฮะน่าจะมีพลังจิตอ่อน ๆ ด้วยเพราะเวลาสัมผัสมันเหมือนมีพลังงานลึกลับแผ่ออกมาช่างน่าสนใจซะจริง แต่สำหรับฉันไม่น่าจะยาก ขอแค่ใช้พลังจิตก็พบอะไรบางอย่างแล้ว

        นาตาชาครุ่นคิดเกี่ยวกับทักษะการตรวจสอบโบราณวัตถุของแม่ด้วยความสนใจพลางอดนึกเปรียบเทียบการใช้พลังจิตเป็นเครื่องนำทางตรวจสอบ โดยคิดว่าพลังจิตของตนเหนือกว่าและตอนนี้เธออยากตรวจสอบสร้อยหยกอย่างละเอียดแทนเพราะสัมผัสได้ถึงบางอย่างจากลวดลายหยกแกะสลักเหล่านั้น

        ภายในห้องทำงานของผู้นำตระกูลดับเบิลยูเงียบสงบในทันทีตั้งแต่ทั้งสามคนลงมือทำงานโนอาห์และอาดริคไปนั่งสนทนาระหว่างกันอยู่อีกมุมหนึ่งของห้อง ทั้งคู่ต่างพูดคุยวางแผนถึงการลอบเข้าประเทศจีนเพราะพบสัญญาณการเคลื่อนไหวของตระกูลใหญ่บางตระกูลชัดเจน

        โนอาห์บอกข้อมูลลับกับอาดริคอย่างเป็นกังวลเนื่องจากไม่แน่ใจว่าเจ้านายจะสั่งการแผนเปิดหน้าชนกับฝั่งตระกูลใหญ่ในจีนอย่างไรทว่าเขารู้สึกประหลาดใจต่อท่าทีของทายาทชายคนเดียวแห่งตระกูลใหญ่อันดับหนึ่งซึ่งมีต่อคุณหนูอีกคนของตระกูลดับเบิลยูว่า

        “เพิ่งมีข่าวด่วนมาเมื่อตะกี้หน่วยข่าวกรองของกองทัพจีนซุ่มตรวจสอบคฤหาสน์ตระกูลหานดูเหมือนพวกเขามีการเคลื่อนไหวกันแล้วน่าจะเป็นเพราะไม่ได้ข้อมูลอะไรมาจากไวโอเลตละมั้งแถมตอนนี้ยังมีคุณชายหยางไปเยี่ยมไข้คุณหนูบ่อยครั้งพวกมันก็คงจะทำอะไรคุณหนูไม่สะดวก”

        อาดริคพยักหน้าเข้าใจสถานการณ์เพราะฝั่งตนก็มีลูกน้องรายงานข้อมูลเข้ามาในอีกด้านหนึ่งเช่นกันจึงแลกเปลี่ยนข้อมูลกับพ่อบ้านอย่างกังวลใจว่า

        “ฝั่งผมก็ได้ข้อมูลเพิ่มเหมือนกันครับไม่ใช่แค่ตระกูลหานเคลื่อนไวฝ่ายเดียว ยังมีตระกูลโจวขยับตัวเหมือนกันยังดีได้ทางตระกูลหยางไปช่วยอารักขาครอบครัวไช่ ไม่งั้นคุณนาตาชาคงเจอศึกหนักหลายด้านแน่”

        บอร์ดี้การ์ดประจำตัวลูกสาวแท้จริงตระกูลดับเบิลยูกล่าวขึ้นมาโดยไม่แสดงถึงความคุ้นเคยอันลึกซึ้งต่อรุ่นน้องเขายังคงทำตัวเหมือนเป็นเพียงบอร์ดี้การ์ดทั่วไปเหมือนเดิม พลางคิดว่าทักษะลับบางอย่างของหญิงสาวไม่ควรเปิดเผยต่อคนอื่นเร็วเกินไปถึงแม้พ่อบ้านจะเป็นคนหนึ่งซึ่งไว้ใจได้ก็ตาม

        “ดีแล้วที่ตระกูลหยางยื่นมือเข้ามาช่วยแล้วทางตระกูลหลงล่ะ ไม่มีความเคลื่อนไหวอะไรบ้างเหรอ”

        โนอาห์ถามถึงฝั่งตระกูลใหญ่อีกตระกูลเพราะหากเข้าช่วยเหลือฝ่ายใดแล้วอาจเป็นการถ่วงดุลอำนาจให้ได้เปรียบหรือเสียเปรียบได้จึงอยากรู้ว่าอาดริคมีข้อมูลในส่วนนี้หรือไม่

        “พบความเคลื่อนไหวแปลกๆ อยู่ครับ ไว้ผมจะตรวจสอบอีกที แต่ดูเหมือนว่าน่าจะเอนเอียงมาทางฝั่งเรามากกว่า”

        อาดริคกล่าวตอบตามผลการวิเคราะห์จากข้อมูลและลางสังหรณ์ซึ่งเขามั่นใจมากกว่าครึ่งต่อผู้นำตระกูลหลงนั่นคือตระกูลหลงจะเข้าร่วมเป็นฝ่ายพันธมิตรกับตระกูลหวางหรือตระกูลดับเบิลยูอย่างแน่นอน