“มึงรู้อยู่แก่ใจไอ้เดย์..ตอนที่มึงรู้จักกับคุณฝุ่น มึงก็รู้เขาไม่มีแฟน”
“แต่ก็ไม่ได้..”
“เชี่ยเดย์..มึงอย่าแถ..มึงรู้ดี แต่มึงกลัวเสียอิสรภาพ มึงไม่คิดว่าจุดจบของผู้ชายอย่างมึง..จะมีครอบครัวเร็วขนาดนี้ กูพูดผิดใช่ไหม?”
บอย ชายหนุ่มรูปร่างใหญ่ผิวขาวสไตล์ลูกครึ่งฝั่งยุโรป แสดงอาการโมโหเพื่อนรัก จนเนื้อตัวที่โผล่พ้นเสื้อผ้าขึ้นสีแดงก่ำ ในขณะที่คนถูกต่อว่าได้แต่ยืนแน่นิ่ง คิดคล้อยตามในสิ่งที่เพื่อนพูด
เวลาผ่านไปหลายชั่วโมงคนป่วยเริ่มรู้สึกตัว ตื่นจากการนอนหลับพักผ่อน เพราะฤทธิ์ยานอนหลับ ที่หมอให้พร้อมยาบำรุง
“ตื่นแล้วเหรอคุณ”
พันวาค่อยๆ ลืมตามอง เ้าของเสียงที่กำลังเอ่ยทักทาย แม้ยังอยู่ในความมึนงง เพราะฤทธิ์ยา แต่ก็พอจะรู้ว่าใคร จังหวะนั้นอลันก็ยกมือไปจับมือ แต่ถูกปฏิเสธ
“ขอบคุณนะที่พาหาหมอ..ฝุ่นกลับแล้ว”
“นี่!..คุณจะกลับได้ยังไง...หมอให้พักผ่อน..ดะ..เด็กในท้องจะเป็อันตราย”
“ฝุ่นดีขึ้นแล้ว”
พันวากลืนกินก้อนน้ำตาลงท้อง ไม่แสดงออกถึงความอ่อนแอ ให้อีกฝ่ายได้เห็น ถึงแม้ว่าข้างในมันจะวิตกกังวลและสับสน กับเื่ที่เกิดขึ้นอยู่มากล้น จนไม่อาจปิดบังเอาไว้มิดได้
“ผมจะรับผิดชอบ แต่แค่ลูกเข้าเรียน จัดงานเล็กๆ และคุณต้องออกจากงานมาอยู่ที่นี่ จนกว่าจะหย่า โอเคไหม”
“หา!..”
“พรุ่งนี้ไปจดทะเบียน”
“อะ..อะไร? ..”
“เดี๋ยวผมออกไปเรียกหมอ คุณนอนพักเถอะ”
อลันกลั้นลมหายใจ พูดในสิ่งที่เขาตั้งใจ จริงอยู่ที่ผ่านมาเขาใช้ชีวิตอย่างสนุกสนาน แต่ก็ไม่เคยพลาด
จนมาเจอกับพันวา เขาพึ่งรู้ว่าตลอดเวลาหนึ่งเดือนที่เขาโหยหาแต่กลิ่นกายของอีกฝ่าย เป็เพราะ่เวลานั้น พันวากำลังมีอาการฮีส หรือที่เรียกกันว่าร่างกายมีความพร้อมในการตั้งครรภ์
จนปล่อยฟิโรโมนออกมา เพื่อดึงดูดเพศตรงข้ามให้มาร่วมรัก จนกว่าพ้นผ่าน่นั้น ซึ่งปัจจุบันไม่ค่อยพบเจอ
เพราะมีวัคซีน ทั้งเทคโนโลยีทางการแพทย์มากมาย รวมถึงสายเืเผ่าพันธุ์ก็ได้เจือจางจนแทบจะกลายเป็คนธรรมดาไปหมดแล้ว แต่ก็น่าแปลกที่เขาดันหลงกลิ่น จนติดใจ
ที่สำคัญเขาก็เคยมีความสัมพันธ์กับคนเหล่านี้มามาก แม้เวลาที่พวกคนเ่าั้อยู่ในอาการแบบเดียวกับพันวา เขาก็ไม่เคยพลาด ป้องกัน
และไม่หลงใหลจนไปต่อกับคนอื่นไม่ได้เลยแบบพันวา จนทำเอาเขาหงุดหงิดแทบบ้า และเพียงได้เจอจึงต้องลากเข้าไประบาย หมายคลาดความกลัดมัน
“หะ..หา คะ..คุณหมายความว่ายังไง?”
พันวาส่งเสียงสั่น ราวกำลังจะร้องไห้ ไม่รู้ว่าจะต้องรู้สึกอย่างไร เขาสับสนมืดแปดด้านและกังวลสารพัดกับปัญหาที่เกิดขึ้น แม้ว่าเขาจะอายุมากพอที่จะมีครอบครัว
ทั้งการงานและฐานะทางบ้านจะดีพอประมาณ แม้จะไม่ร่ำรวย แต่ก็คงไม่ดีแน่หากเขาอุ้มท้องเพียงลำพัง
ดังนั้นเขาจึงหวังจะมาตกลงกับอีกคน เพียงพ้นผ่านสถานการณ์อันย่ำแย่ แต่เมื่อได้ฟังสิ่งที่อลันพูดเมื่อครู่ เขาก็ถึงกับใ ไม่คิดว่าอีกคนจะคิดตรงกัน
“...”
อลันชะงักเท้าหยุดฟังคำถาม แต่เขาก็ไม่ยอมโตอบตอบอะไร เพียงหลับตาพริ้ม สูดลมหายใจเฮือกใหญ่แล้วก้าวเดินออกจากห้องไปตามหมอ
ใน่เวลาที่รอให้พันวาตื่น อลันได้เดินทางกลับไปยังร้านอาหาร พร้อมกับบอย ระหว่างทางก็พูดคุยหาทางออกเื่นี้
จนได้ข้อสรุปอย่างที่เขาเอ่ยกับพันวาไป ถึงแม้ว่าพวกเขาจะแค่สนุกในเื่ใคร่ ไม่ได้รู้สึกมีใจผูกพัน แต่ในเมื่อตอนนี้นั้นมันพลาด จนมีอีกหนึ่งชีวิตขึ้นมา เขาก็ต้องรับผิดชอบอย่างลูกผู้ชาย
“ฮื้อ~~~~~~”
พันวาร้องไห้สะอึกสะอื้นในทันที หลังจากที่อีกคนออกจากห้องไป มันรู้สึกเหมือนความทุกข์ทรมานใจ ที่กักเก็บเอาไว้มาหลายวัน
กำลังจะได้รับการบรรเทา ถึงแม้ไม่ได้ยกออกไปทั้งหมด แต่อย่างน้อยปัญหาก็ถูกคลายไปหนึ่งปม แต่ก็เหลืออีกมากมาย ที่จะต้องเผชิญข้างหน้า
หลังจากจดทะเบียนสมรสเสร็จ ทั้งสองก็เดินทางเข้าบ้านของพันวา ด้วยความรู้หนักหน่วงหัวใจ โดยเฉพาะพันวาที่ก่อเื่ใหญ่สำหรับวงศ์ตระกูล ซึ่งไม่เคยมีใครทำเช่นนี้มาก่อน
“อะ..อะไรนะ!”
มารดาของพันวาถึงกับส่งเสียงสั่นด้วยความโมโห หลังจากลูกชายคนกลาง นัดเข้ามาคุยธุระวันนี้ ขณะที่คนเป็พ่อเอาแต่นั่งนิ่ง หลังจากได้ยินคำสารภาพจากบุตร
“ฝุ่นท้อง..และเราสองคนจดทะเบียนกันแล้ว”
พันวานั่งตัวสั่นเทา ขณะที่อลันเอาแต่หายใจติดขัดไม่เป็จังหวะ เขารู้สึกอึดอัด และไม่ชอบสถานการณ์เช่นนี้เอาเสียเลย
เพราะเขาเกิดมาในครอบครัวค่อนข้างอิสระ คุณพ่อเสียตอนเขาอายุแค่10ขวบ หลังจากนั้น3ปี แม่ก็แต่งงานกับชาวต่างชาติ
และก็ย้ายไปอยู่ต่างประเทศ ทำให้เขาใช้ชีวิตในโรงเรียนประจำ แต่ก็ไม่ได้รู้สึกขาดความรัก เพราะไม่ได้ยึดติด และรักชีวิตอิสระอยู่แล้ว
แต่เมื่อมาอยู่ในครอบครัวที่อยู่กันพร้อม แต่กลับมีความกังวลคาดหวัง จนพันวาแสดงอาการอย่างเห็นได้ชัด มันยิ่งทำให้เขาเข้าใจ ว่าทำไมอีกคนถึงเอาแต่นั่งเงียบมาตลอดการเดิน
ชายหนุ่มผู้ใช้ชีวิตไม่ยุ่งยากมา 28ปี ต้องมาทำอะไรที่สูญเสียความเป็ตัวเอง เขาค่อยๆ หันมองใบหน้าคนที่ ค่ำคืนหนึ่งเคยหลงใหล ใคร่รัก เพราะกลิ่นฟิโรโมน จนเขาลืมสิ้นการป้องกัน กลัดมันจนได้เื่ใหญ่ในวันนี้
“ผม..ขอโทษคุณอา..ทั้งสองที่หยาบเกียรติ”
“..แต่ผมสัญญาจะดูแลฝุ่นกับลูกให้ดี”
“เท่าที่ผู้ชายคนหนึ่ง จะดูแลลูกเมียได้ครับ”
...................................................................................