“ว่ามา!” ฮูหยินเฒ่าไป๋พูดด้วยท่าทางเกรี้ยวกราด “ต่อให้จับนางถ่วงน้ำ [1] ข้าก็ไม่ตำหนิเ้าหรอก!” ในสายตาของฮูหยินเฒ่าไป๋เซียงจู๋และไป๋จื่อจินคือต้นเหตุที่ทำให้บุตรสาวของนางเสียเกียรติทางอ้อมแต่ก็ไม่ถือโทษฮูหยินเฒ่าที่มีอคติ เพราะไป๋เซียงจู๋ในชาติก่อนไร้ความกล้าโอนอ่อนผ่อนตามผู้อื่นเป็นิจ ไม่เคยมายกน้ำชาคารวะทักทายนายหญิงไป๋ที่เรือนเลย แล้วตอนนี้ยังก่อเื่ลบหลู่ธรรมเนียมวงศ์ตระกูลอีกจึงทำให้ฮูหยินเฒ่าผู้ยึดมั่นในจารีตมาโดยตลอดโกรธเกรี้ยว
และในอดีตก็เคยมีกรณีไป๋ฉีหลัวเลือกสาบานรักกับคนอื่นโดยพลการจนตระกูลกลายเป็ที่ครหามาแล้วบัดนี้นางจะไม่ยอมให้ใครทำลายชื่อเสียงเกียรติยศของตระกูลไป๋อีกครั้งเป็อันขาด
อวี๋ซื่อถอนใจ “อันที่จริงนี่มิใช่สิ่งที่ลูกควรพูดเกรงว่าหลังท่านพ่อหรือน้องสามกลับมาจะตำหนิได้ แต่อย่างไรเสียเซียงจู๋ก็เป็หลานสาวลูกลูกเฝ้ามองนางเติบโตมาเหมือนกัน ลูกเอ็นดูนางยิ่งกว่าโหรวเอ๋อร์เสียด้วยซ้ำน่าเศร้าที่ครั้งนี้นางก่อความผิดใหญ่หลวง มีแต่ต้องส่งนางไปยังอารามชีเท่านั้นรออีกไม่กี่ปีจนเื่นี้ซาลงบ้างแล้ว ถึงเวลานั้นค่อยรับกลับมาจะหาใครสักคนให้แต่งงานด้วยก็ย่อมได้”
ส่วนถ่วงน้ำอะไรนั่น ในฐานะน้าสะใภ้นางไม่มีทางเสนออย่างแน่นอนแม้ยายแก่นี่จะไม่ขุ่นเคือง แต่หากแพร่งพรายออกไปจะถูกคนนินทาได้ว่านางใจดำกับหลานสาวเกินไป
นายหญิงไป๋ขมวดคิ้วแต่เห็นได้ชัดว่านางรับฟังข้อเสนอนี้ ไม่ว่าอย่างไรนางก็ยังเห็นแก่บุตรสาวของตนย่อมไม่มีทางจับหลานสาวไปถ่วงน้ำทั้งเป็ ทว่าเมื่อก่อเื่ให้ชื่อเสียงเสียหายแล้วก็จำต้องขับไล่ไป
อวี๋ซื่อครึ้มอกครึ้มใจไม่รีรอใส่ไฟเพิ่มเข้าไปอีก “เดิมทีลูกเองก็ทำไม่ลง แต่ถ้าเื่นี้แพร่ออกไปขึ้นมาจริงๆ หากในอนาคตหญิงสาวคนอื่นในจวนเรารวมถึงน้องสามที่ใช้ชีวิตอยู่ข้างนอกตลอดทั้งปีอยากจะดองกับตระกูลที่เหมาะสมกันน้องสามก็คงหาภรรยาดีๆ สักคนได้ยาก”
พอฮูหยินเฒ่าได้ยินว่าเื่นี้อาจเกี่ยวพันถึงบุตรชายที่ตนรักมากที่สุดสายป่านเส้นสุดท้ายก็ขาดสะบั้น นางจะยอมให้เื่ของไป๋เซียงจู๋เป็อุปสรรคต่อวิวาห์ของบุตรชายคนเล็กไม่ได้หญิงชราถอนหายใจยาว “จากสถานการณ์ในตอนนี้คงมีเพียงหนทางนี้เท่านั้นแล้ว...”
“ท่านแม่ลูกจะไปเตรียมการทันที จะไม่ให้คุณหนูใหญ่ต้องลำบากในสำนักชีแม้แต่น้อยอย่างแน่นอน” อวี๋ซื่อข่มความตื่นเต้นในใจไว้ และกำลังจะเดินออกจากเรือนจิ้งซิน
เมื่อเข้าสู่อารามชี ไป๋เซียงจู๋ก็คือหญิงสาวที่ถูกขับไล่ไสส่งนั่นเองผู้คนจะถือว่าชื่อเสียงนางป่นปี้แล้ว ต่อให้นางเก่งกล้าสามารถเพียงใดต่อไปก็เป็ได้แค่อนุภรรยาของคนอื่นเท่านั้น เป็แค่นางบำเรอชั้นต่ำ! ไม่มีวันที่จะเหนือกว่าบุตรสาวนางได้อีก!
บางทีคนเขาอาจไม่้านางไปเป็แม้แต่อนุภรรยาด้วยซ้ำหลานชายชางหลงช่างน่าสงสาร ถ้ามิใช่เพราะเขาไม่สามารถ... น่าจะยังยกนางให้ไปได้
ไป๋เซียงจู๋!
จากเื่ที่เกิดขึ้น แม้เ้าคือคุณหนูใหญ่แห่งจวนไป๋ทว่าฐานะนี้ของเ้าไม่มีประโยชน์อีกต่อไปแล้ว ซ้ำยังมิอาจขัดขวางชิงโหรวของข้าได้อีกแล้ว! ขอเพียงกำจัดเสี้ยนหนามอย่างเ้าเกียรติยศเงินทองย่อมไม่มีวันหมด การสมรสเชื่อมสัมพันธไมตรีกับเหล่าผู้ลากมากดีสูงศักดิ์จะเป็ของลูกสาวข้าแต่เพียงผู้เดียว!
นางกำลังกลั้นความปลื้มปีติเหลือล้นภายในใจแทบไม่ไหวจู่ๆ กลับถูกขัดจังหวะโดยสุ้มเสียงหนึ่ง
“ช้าก่อน!”
ไป๋เซียงจู๋ในชุดกระโปรงยาวสีเหลืองนวลเดินนวยนาดเข้ามารอยยิ้มบนใบหน้าดุจดั่งบัวบาน ซ้ำยังเปล่งปลั่งอย่างน่าอัศจรรย์ใจอีกด้วยริมฝีปากแดงเอื้อนเอ่ยเบาๆ “ท่านน้ารีบร้อนเกินไปหรือเปล่าเ้าคะ จู๋เอ๋อร์เพิ่งกลับจวนมา ท่านน้าก็อยากจะรีบส่งจู๋เอ๋อร์ออกไปเสียแล้ว”
ฮูหยินเฒ่าไป๋ตวาดดัง “เ้ายังมีหน้ากลับมาอีกหรือ!”
เมื่ออวี๋ซื่อเห็นสถานการณ์เช่นนั้นนางกุลีกุจอเข้าไปแสร้งทำเป็ไกล่เกลี่ย “จู๋เอ๋อร์นี่คือความกรุณาจากท่านยายเ้าที่น้าอุตส่าห์วอนขอ หลานก็อย่าดื้อดึงเลยเ้ากระทำเื่แบบนั้นลงไป ท่านยายเ้าตัดสินใจเช่นนี้ถือว่าเห็นใจเ้าแล้วนะ”
ไป๋เซียงจู๋แสยะยิ้ม “ท่านน้ากำลังพูดเื่อะไรเ้าคะ ข้าทำอะไรลงไปหรือ”
“จู๋เอ๋อร์นี่เ้าหายไปไม่กี่วันก็ลืมหมดสิ้นแล้วหรือ พี่ชายเ้าเล่าทุกอย่างแล้วเื่ระหว่างเขากับเ้า... ในเมื่อพวกเ้าทั้งสองต่างฝ่ายต่างมีใจและพี่ชายเ้าเองแสดงเจตจำนงแล้ว เ้าอยู่ในอารามชีจนถึงวันออกเรือนเมื่อไรเขาก็จะมาสู่ขอถึงเป็อนุภรรยา แต่เขาก็เป็ลูกพี่ลูกน้องเ้า ไม่อยุติธรรมต่อเ้าหรอก” อวี๋ซื่อกลัวว่านายหญิงไป๋จะได้ยินเนื้อความที่ขัดแย้งกันรีบพูดอย่างลุกลี้ลุกลน
ไป๋เซียงจู๋เมินนางและอธิบายด้วยท่าทีขึงขัง “ท่านยายหลานเดินตัวตั้งนั่งหลังตรง [2] เหตุผลที่หลานกลับมาช้าในครั้งนี้คือการไปขอลูกประคำที่พันปีจะมีสักพวงให้ท่านยายเ้าค่ะเป็ของที่เจวี๋ยคงต้าซือปลุกเสกด้วยนะเ้าคะ”
“ความหมายว่าอย่างไร” นายหญิงเฒ่าประหลาดใจเล็กน้อย
มิใช่ถูกจับได้ว่าลักลอบมีสัมพันธ์ชู้สาวกับคุณชายลูกพี่ลูกน้องต่อหน้าธารกำนัลหรือทำไมจึงบอกว่าไปแสวงหาลูกประคำให้ตนเล่า อีกทั้งเป็ลูกประคำที่เจวี๋ยคงต้าซือผู้มีกิตติศัพท์เลื่องลือปลุกเสกด้วย
หลี่ฟู่กุ้ยคุกเข่าลงโดยพลัน “คุณหนู พูดความจริงเถิดขอรับวันนั้นบ่าวรับคำสั่งไปวัดต้าโฝเพื่อรับตัวคุณหนู บ่าวกำลังขับรถอยู่ดีๆคุณชายลู่กลับขึ้นรถมาระหว่างทาง และยังบอกบ่าวว่าคุณหนูนัดท่านมาพบที่นี่บอกว่ามีถ้อยความส่วนตัวบางอย่างจะพูดกับคุณชายท่าน ให้บ่าวกลับจวนก่อน...”
เชิงอรรถ
[1]沉塘 ถ่วงน้ำ คือการลงโทษภายในครอบครัวในสมัยโบราณใช้ลงโทษชายหญิงที่กระทำความผิดล่วงประเวณีโดยเฉพาะโดยจะจับชายหญิงมัดใส่กรงเคลื่อนย้ายหมูซึ่งทำจากไม้ไผ่ จากนั้นใส่ก้อนหินเข้าไปและโยนลงในแม่น้ำ
[2]行得正坐得端 เดินตัวตั้งนั่งหลังตรงหมายถึง ปฏิบัติตนซื่อตรงสุจริต