ตอนพิเศษ คำตามผู้เขียนท้ายเล่มสอง
สวัสดีครับก็จบเล่มสองไปแล้วนะครับผู้เขียนคิดว่าตนเองพยายามจะแสดงความแตกต่างของโอตะที่เป็นสายพระเอกจีนและเกาหลีกับแนวคิดของบรรดานางเอกที่คิดว่าโลกของตนเองคือแนวโชวโจวในเล่มนี้นะครับ
เรื่องมีแนวคิดมาจากที่ผู้เขียนไปเจอคนวิเคราะห์ว่าข้อแตกต่างของแนวโชวเน็นและแนวยาโอยคือ
เรื่องราวของทีมฟุตบอลมัธยมปลาย
แนวโชวเน็น เพื่อเอาชนะการแข่งขันระหว่างประเทศตามสัญญาที่ให้ไว้กับทีมคู่แข่งที่จะเจอกันในรอบชิงชนะเลิศจึงได้ทำการฝึกซ้อมเก็บตัวที่ชายทะเล วิ่งบนชายหาดกลางค่ำคืนเพื่อเพิ่มกำลังขาและความอดทนทำให้ในที่สุดเมื่อฝึกเสร็จได้มีท่าไม้ตายใหม่ จบการฝึกฤดูร้อนพร้อมท้าทายคู่แข่งจากทั่วประเทศ
แนวยาโอย นายเอกโดนกัปตันรูปหล่อที่เพียบพร้อมรุกใส่และขโมยจูบโดยมีนายเอกดาวยิงผ่านมามองเห็น ท่ามกลางความเข้าใจผิดฤดูร้อนนั้นผ่านไปด้วยความรู้สึกที่สับสนและอึมครึมของทุกคน
...ตกลงพวกคุณไม่คิดจะแข่งฟุตบอลระดับประเทศให้ชนะหรือนี่?
ซึ่งก็อาจจะชวนสงสัยหากเรามองแต่มุมมองของพระเอกโชวเน็นแต่เพียงอย่างเดียว
ผู้เขียนพยายามจะเขียนให้ได้มุมมองของแนวโชวโจวด้วยในเวลาเดียวกัน
ธีมและความรู้สึกที่ขัดแย้งกันคือรากฐานของเรื่องนี้
ซึ่งธีมนี้ก็จะมีมากขึ้นเมื่อมีตัวละครใหม่เข้ามาเสริมทีม
ทำให้โอตะรู้สึกตัวอีกทีว่าคนที่พยายามจะรักษาแนวทางของเรื่องนี้ให้เป็นแนวโชวเน็นการฝึกฝนอย่างหนักแบบพระเอกเกาหลีและจีนชักจะเริ่มเหลือตนเองแค่คนเดียว
ก็เป็นข้อจำกัดของฮาเร็มที่มีผู้ชายเพียงแค่คนเดียวในกลุ่มอีกเช่นกัน
ว่าโอตะจะลากสาวๆในฮาเร็มของตนเองไปฝึกฝนเพื่อเตรียมพร้อมเผชิญหน้ากับปีศาจจิ้งจอกเก้าหางที่จะจมเกาะญี่ปุ่นและเงาของท่านผู้นั้นที่ทาบทับอยู่เบื้องหลังเหตุการณ์ทั้งหมด
หรือไม่สนเรื่องพวกนั้นและใช้ชีวิตสโลไลฟ์เที่ยวสวนสนุกทานเค้ก พัฒนาความสัมพันธ์กับสาวๆในฮาเร็มของตนเอง
The choice is yours
ติดตามการเลือกของโอตะได้ต่อไปในเล่มสามนะครับผม