'ปาฎิหารแห่งรัก' เป็เกมวายประเภท 18+ หรือพูดให้ถูกคือเป็เกมประเภทชายจีบชายนั่นเอง พื้นฐานของเกมนั้นอยู่ในยุคของยุโรปกลางที่เต็มไปด้วยชนชั้นและแฝงความแฟนตาซีโดยเวทมนต์
หากจะพูดถึงมันต้องย้อนไปในสมัยที่ผมยังเป็ 'แฟนเช่า '
แฟนเช่าคืออะไรงั้นหรือ? มันคืองานประเภทหนึ่งที่จะทำได้ต่อเมื่อคุณเป็คนหน้าตาดีเท่านั้นมันเป็งานที่ขายฝัน พวกเราจะรับเงินแลกกับการเป็แฟนให้กับผู้ว่าจ้างใน่เวลาหนึ่ง แน่นอนว่ามีบางคนถึงขั้นนอนด้วยทว่าเขายังไปไม่ถึงขั้นนั้นอย่างมากก็แค่ออรัลเซ็กส์ทั่วไป
เคยะ คือชื่อในวงการและชื่อที่แท้จริงของเขา ...เขาเป็ชายหนุ่มหน้าตาดีรูปร่างสูงเพรียวเขารับทลุกค้าทั้งชายและหญิงไม่เกี่ยงงานสำหรับนักศึกษาที่ไร้คนอุปการะต้องหาเลี้ยงตัวเองนั้นจำเป้นต้องใช้เงินจำนวนมาก เคยะรู้สึกโชคดีที่ตนเองเกิดมามีหน้าตารูปร่างงดงามทำให้ได้ทั้งแขกชายและหญิง แม้เขาจะชอบแขกสาวๆมากกว่าแต่ผู้ชายมักจะจ่ายหนักกว่า ทว่ายังมีข้อยกเว้นกับโรซาเลีย
โรซาเลียเป็เศรษฐีนีวัยขึ้นด้วยเลข 3 ...อายุของสตรีนั้นคือความลี้ลับของจักรวาลแม้จะรู้ถึงอายุที่แท้จริงของเ้าหล่อนแต่ให้ตายยังไงเคยะก็ไม่อยากไปแหยมหนวดเสือ เธอเป็ลธูกค้าที่แปลกประหลาด...เธอไม่ได้ขอให้เคยะทำดั่งแฟนทั่วไปไม่ได้ขอให้เอาอกเอาใจเพียงแค่ให้เล่นเกมด้วยกัน
ใช่แล้ว ...เกมน่าอาย
'อยากเห็นผุ้ชายหน้าสวยเล่นเกมพวกนี้สักครั้ง'
เธอกล่าวไว้เช่นนั้นแล้วก็ขนเกมวาน 18+ แนวต่างๆมาให้เขาเล่นถึง 25 เื่ ...แน่นอนว่าโรซาเลียเช่าเคยะไป 1 เดือน 'ปาฎิหารแห่งรัก' เป็หนึ่งในเกมวายเ่าั้ มันเป็เกมที่ไร้เหตุผลที่สุด เอะอะอะไรก็ XX แถมตัวเอกยังเป็สเปกของโรซาเลียอีกด้วย
ตัวเอกหรือเรียกกันว่านายเอกคือเด็กหนุ่มผู้เป้นน้องชายคนที่ 3 ของบารอนจับพลัดจับพลูต้องมาสืบเื่ราวการตายของพี่ชายจนนำไปสู่พลังลึกลับในตัวที่ตื่นขึ้นจนได้กลายเป็นรักบุญ เพราะเกมนี้โรซาเลียชอบมาเขาจึงเล่นจนจบรูทฮาเล็ม
มันเป็เกมที่เหี้ยมากเคยะพูดได้เลย และตอนนี้เขาก็มาอยู่ในเกมที่เล่นไปสถบไป ....
"เป็อะไรไปข้าได้ยินหญิงรับใช้บอกว่าเ้าะโเสียงดังลั่นในยามเช้า " ชายหนุ่มรูปงามราวกับออกมาจากภาพวาด ั์ตาสีฟ้าโดดเด่นที่สำคัญด้านในตาของเขาเป็ประกายดั่งดวงดารา ริมฝีปากได้รูปเรียบสนิทมือใหญ่เอื้อมมาลูบศีรษะของคนยข้างเคียง
เคยะจดจำเขาได้เพราะในเกมนั้นมีรูปจิบิของเขาพร้อมด้วยข้อมูลอย่างย่อ
'เดนสเลฟ บารอนแห่งตระกูลอัลเบอริช เขาเป็ชายหนุ่มรูปงามขึ้นเป็บารินเพราะบิดาและมารดาได้ตกตายไปจากอุบัติเหตุน่า้เศร้า และเป็เสาหลักของครอบครัวรับราชการและเลี้ยงดูน้องทั้งสามมาด้วยตัวคนเดียว เรียกได้ว่าเป็ผู้ชายที่ประสบความสำเร็จคนหนึ่ง'
"พอดีฉั... อะแฮ่มข้าฝันร้ายนะท่านพี่" เคยะกระแอมไอตอนที่ตื่นมาพบว่าตนเองจับหลัดจับพลูมาเข้าร่างของ เคย่า อัลเบอริช น้องชายคนรองของตระกูล ชายผู้จืดจางในเกมบรรยายเกี่ยวกับเขาไว้เพียงไม่กี่บรรทัด
'เคย่า อัลเบอริช บุตรคนรองแห่งตระกูลเขาเป็ยคนเงียบๆมีโลกส่วนตัวสูงมีผิวพรรณที่ผิดแปลกจากพี่น้องคนอื่นและใบหน้าชาวต่างชาติเหมือนแม่ต่างชาติของเขา'
แน่นอนว่าเคยะรู้ว่าทำไมเกมบรรยายเคย่าเอาไว้น้อยนิด...นั่นเพราะตัวละครนี้จะต้องตายั้แ่บทนำของเื่นำ
บ้าเอ้ย! เข้าร่างใครไม่เข้ามาเข้าร่างของตัวละครที่ตายไวขนา่ดนี้นี่์กลั่งแกล้งเขาใช่ไหม
"ท่านพี่เป็อะไรหรือขอรับ?" เสียงน่ารักดังออกมาจากเด็กหนุ่มผู้เรียกได้ว่าน่ารัก เพีรยงแค่มองเขาออร่าตัวเอกก็เปล่งปลั่ง เขามีใบหน้ารุปไข่ผิวขาวราวงาช้าง เส้นผมสีทองราวกับดวงอาทิตย์เหมือนกับเดนเสลฟถักทอเป็เปียยาว ั์ตากลมโตสีสวยงาม
อีเทอร์ นายเอกของเกมนี้ ...นักบุญผู้จะก่อเกิดปาฎิหาร
"คงจะกลับตัวกลับใจได้ว่าบุรุษนั้นดีกว่าสตรีแน่นอน" เสียงหวานดังขึ้นมาจากเด็กสาวผู้ความน่ารัก เส้นผมสีทองราวกับดวงอาทิตย์ตัดสั้นปล่อยปอยยาวเธอมีใบหน้าน่ารักคล้ายคลึงกับอีเทอร์ เธอก็คือน้องสาวฝาแฝดของนายเอก ลูมีนนักชงอันดับ 1 ของเกม ในเกมนั้นเธอเป้นน้องสาวที่สนับสนุนให้พี่ชายเสียตัวมานับไม่ถ้วน
"ลูมีน พี่ชายมีคู่หมั้นอยู่นะ!" อีเทอร์ดุน้องสาวตัวเองด้วยท่าทีน่ารัก "จริงสิท่านพี่จะไปงานเลี้ยงของท่านเคาส์อารอนไหมครับ?"
"เอ่อ"
"ถ้าไม่สะดวกข้าจะปฏิเสธให้เอง" สมเป็พี่ชายที่ดีเดนสเลฟรีบเอ่ยปากโดยไม่ต้องเคย่าพูด
เคยะหันไปมองเดนสเลฟ อีเทอร์ และลูมีน พวกเขาทั้งหมดล้วนแต่มีผิวขาวราวงาช้างเส้นผมสีทองราวดวงอาทิตย์ทว่าเคย่ากลับมีเส้นผมสีน้ำเงินไฮไลท์ฟ้าอ่อน ผิวสีน้ำผึ้งนั่นเพราะเขาเป็ลุกต่างมารดาของพวกเขานั่นเอง
พวกเขาเป็บุตรหลานที่สืบสายเืจากภรรยาหลวง ส่วนเคย่าเป็บุตรที่เกิดจากภรรยารองแถมยังเป็นักเต้นของคาราวาลต่างชาติมันทำให้เขาค่อนข้างมีปมด้อยกับรุปลักษณ์...เคย่าในเกมจึงมักเป้นคนเก็บตัวไม่ค่อนออกงานสักเท่าใด
"งานเลี้ยงวันนี้พี่ก็จะไปด้วยใช่ไหมคะ? พี่ละเลยคู่หมั้นมานานแล้วถ้าไม่สนใจเธอจริงๆก็ปล่อยเธอไปเถอะ " ลูมีนสาวน้อยวัยแรกแย้มเอ่ยขึ้นเห็นหน้าตาน่ารักแต่เธอเป้นคนชงให้พี่ชายตัวเองเสียประตูเต็มที่เลยนะ หนอยยัยตัวร้าย
"โอ้ใช่ ข้าจะไป" เคยะอยู่ในภวังค์จนเผลอเอ่ยปากเขาครุ่นคิดถึงคู่หมั้นของเ้าของร่างนี้นับั้แ่เข้ามายังร่างนี้เขามีความทรงจำอันเลือนลางเกี่ยวกับร่างกายนี้อยู่ ....คู่หมั้นของเขาช่างเป็ผู้หญิงที่น่าสงสารทว่าเธอก้ยังคงอดทนเชื่อใจและรอคอยเขาเสมอ
ผู้หญิงที่ดีขนาดนั้นเขาไม่ควรปล่อยปละละเลยอีก
การเกิดมาเป็คนรวยมันดีเช่นนี้เอง แม้บ้านของบารอนจะไม่ร่ำรวยมากนักแต่ก็มีสาวรับใช้คอยช่วยเขาแต่งตัวเคยะจึงผ่านชุดใส่ยากพวกนั้นอยู่ในรถม้าพร้อมกับเหล่าพี่น้องทว่าเมื่อเห็นคฤหาส์ที่แสนคุ้นเคยกลับเป็ต้องเป็ฝ่ายขมวดคิ้วในที่สุดเขาก็จำได้แล้วงานเลี้ยงของท่านเคาส์อารอนคือจุดเริ่มต้นของเื่...ใช่แล้วเคย่าตายในงานเลี้ยงนี้!
งานเลี้ยงนี้จะมีคนวางยาพิษเขาจนตาย ...
เคยะเคยอ่านนิยายและมีความทรงจำบางส่วนของร่างกายนี้อยู่ดังนั้นจึงรู้ธรรมเนียมที่น่าจุกจิกน่ารำคาญพวกนี้ดี พอมาััด้วยตัวเองมันน่ารำคาญกว่าที่คิด ต้องให้ผู้เป็เ้าตระกูลพาคนในครอบครัวมาทักเ้าของงาน หากมีลำดับชั้นต่ำศักดิ์กว่าก็ต้องพินบพิเทา เฮ้อเขาอยากกลับไปในยุคที่ชนชั้นน้อยกว่านี้แล้วสิ
"เคย่าเ้ามาด้วยหรือ?" ใน่ที่ชายหนุ่มคิดว่าจะหลบออกไปอย่างไรให้เป็ธรรมชาติสาวน้อยผู้เรือนร่างได้สัดส่วนเนินอกของเธองดงามมากในชุดสีขาวตัดกับสีฟ้า ใบหน้านวลเนียนงดงามราวกับเทพธิดาทว่าสายตาคู่สวยแฝงไว้ด้วยความคมกล้าดึจดั่งอัศวินหญิง เธอคือ จีน กันฮิลด์คู่หมั้นของเขานั่นเอง
"โอ้ แม่เทพธิดาของข้าข้าได้ยินว่าเ้าจะมา" เคยะรู้สึกได้ถึงความรู้สึกผิดต่อเธอของเ้าของร่างจึงได้โค้งกายยื่นมือไปด้านหน้าประคองมือนุ่มพรมจูบพร้อมเอ่ยชวน "พวกเรามาเต้นรำกันสักเพลงไหม?"
เคย่าไม่ได้ออกงานสังคมมานานเหลือเกินดังนั้นจีนจึงไม่ได้เต้นรำมานานเช่นกัน
จีน กันฮิลด์ เป็บุตรีคนโตของตระกูลเอิร์ลกลับมาเลือกลุกชายคนรองอย่างตระกูลบารอนว่าย่ำแย่แล้ว คู่หมั้นเธอยังเป็พวกเก็บตัวอีกมันเป็สิ่งที่ตกค้างในใจของเ้าของร่างีน้มาตลอด ดังนั้นในฐานะผู้เชี่ยวชาญการเป็แฟนเช่าให้สาวๆเขาจึงได้จับมือคู่นั้นแล้วพาเธอเต้นรำเอาอกเอาใจคอยหาน้ำดื่มและอาหารที่เธอชอบให้
"ทำไมเ้าถึงมาหมั้นกับข้ากันเล่า?" พวกเขาออกมารับลมที่ระเบียงเคยะยื่นน้ำผลให้มองดูรอยยิ้มสวยของหญิงสาวที่ราวกับเทพธิดาแห่งดวงจันทร์
"หึหึ ...เพราะเ้าคืออัญมณีที่สวยที่สุดยังไงละ"
'ตาของเ้าเหมือนกับอัญมณีเลยนะ'
'จริงหรือ?'
'จริงสิ ข้าชอบมากๆ '
'แต่ข้าให้ไม่ได้หรอกนะ '
'ถ้างั้นพวกเราแต่งงานกันไหม? ท่านแม่บอกว่าเพราะแต่งกับท่านพ่อเลยได้อยู่ด้วยกันตลอดไป'
ความทรงจำของเ้าของร่างผุดพรายขึ้นมาพาให้เคยะขมวดคิ้ว พวกเขาเป็เพื่อนสมัยเด็กกันมาก่อนสมัยที่บิดาของเขายังอยู่มักไปมาหาสู่กับท่านเอิร์ลกันฮิลด์
หญิงสาวผู้หนึ่งรักษาสัญญาของเธอมาโดยตลอดทำให้เคยะรู้สึกผิดต่อไปนี้หากเขามีชีวิตรอดจะชดเชยให้เธอมากๆ
"คราวหน้าข้าจะพาเ้ามางานเลี้ยงอีก ทว่าวันีน้ต้องขอโทษด้วย"
งานเลี้ยงนี้คือจุดเริ่มความตายของเขา เคยะไม่กล้าแตะต้องอาหารในงานเลยเพราะไม่รู้ตนเองจะถูกฆ่าเมื่อใด เขาหันไปมองเหล่าน้องที่น่ารัก เห็นถึงแมลงฝูงใหญ่ที่รุมฝาแฝด ขอโทษนะน้องๆหวังว่าพี่เดนเสลฟจะช่วยไล่แมลงที่หวังมาเกาะน้องชายของเราได้นะ!
ชายหนุ่มผู้ล่วงรู้จุดจบเกมหลบออกมาจากงานเลี้ยงที่นี่กว้างกว่าบ้านของเขามากนักขาก้าวไปเท่าไรก็ไม่พ้นจากสวนงานเลี้ยงสักที ทำไมบ้านของผุ้คนสมัยก่อนถึงได้มีพื้นที่ใหญ่ขนาดนี้
ั์ตาสีฟากฟ้ามองไปรอบสวนฟังเสียงที่เงียบงันโดยไม่รู้ั์ตาคู่นั้นกลับเรือนแสง มันแสดงความจริงให้แก่เ้าของร่างโดยไม่รู้ตัว ท่ามกลางจันทร์สีเงินที่ลอยเด่นกลางฟากฟ้าเคยะมองเห็นสีแดงอันงดงาม ขาเรียวยาวชะงักเมื่อได้กลิ่นเื
มือทั้งสองปิดปากก่อนที่จะเปลอส่งเสียงกรีดร้อง ร่างกายแข็งทื่อเขาหอบหายใจพยายามทำตัวให้เงียบที่สุดเคยะอยู่หลังรุปปั้นใหญ่ทว่าดวงตากลับมองเห็นภาพตรงหน้าอย่างชัดเจน กลิ่นเหล้กลอยในอากาศสีชาดเปรอะเปื้อนเต็มหญ้าทาบทับยังดอกไม้สีขาวราวกับประติมากรรม เส้นผมสีแดงสดพลิ้วไหวในยามราตรี ั์ตาสีทับทิมเรือนรองราวกับสัตว์ป่า มองเห็นหยดเืจากปลายด้ามดาบที่ไหลริน
ชายหนุ่มทนึกถึงบทบรรยายของเขาผู้นั้นได้
'ผิวขาวราวหิมะเขาเป้นชายหนุ่มที่งดงามราวกับสตรี ั์ตากลมสีแดงทับทิม เส้นผมหยักศกเหยีดยาว ใบหน้าสลักราวกับประติมากรรมของเทพเ้า ชายผู้นั้นชอบแต่งตนด้วยสีดำตัดกับผิวขาวจัดและเส้นผมสีแดงสดทุกสิ่งของเขาล้วนโดดเด่น '
ดยุกแรควินเดอร์ ....ดยุกที่ได้รับฉายาว่า ดยุกสีเื และยังเป็คนที่ฆ่าเคย่าอีกด้วย!
ต้องขยับ...
วิ่งสิ...
เคยะสูดลมหายใจเขาหยุดร่างกายที่สั่นเทากอบกุมหัวใจที่เต้นแรงก่อนจะหันหลังเสี้ยววินาทีที่หันหลังวิ่งอย่างไม่คิดชีวิตเขารับรู้ได้ถึงสายตาที่จับจ้อง มันราวกับหนูที่ถูกเหยี่ยวจับจ้อง
ไม่มั้ง
เมื่อครุ่มันห่างกันมาเขาไม่น่าจะสังเกตนะ?
นี่เขาเห็นฉากฆาตกรรมงั้นหรือ ั์ตาดวงดาวเบิกกว้างขึ้นเขาปิดปากตัวเองร่างที่แน่นนิ่งใต้คมดาบนั้นเขาจดจำได้ว่านั่นคือเ้าของงานเลี้ยงเคาส์อารอน..
ในเกมแม้จะหาสาเหตุการตายของพี่ชายแต่ในเกมไม่มีเฉลยว่าทำไมเขาถึงถูกฆ่าตาย ...อา...แบบนี้นี่เอง..เพราะว่าไปเห็นฉากฆาตกรรมขึ้นจึงถูกฆ่าปิดปาก
อย่าเห็นเลยนะ เคยะภาวนาขึ้นมาจากใจตอนที่กลับมาถึงงานเลี้ยงเขาหน้าซีดจนพี่ชายจับสังเกตได้
"เคย์ไม่สบายหรือเปล่า " น้ำเสียงของพี่ชายเ็าแต่การกระทำอ่อนโยนกว่าใคร บารอนเดนสเลฟแม้จะดูเ็าแต่เป้นคนรักพี่น้องมาก
"ข้าอยากกลับ ปวดหัวนิดหน่อย"
แม้จะเสียดายแต่บารอนอัลเบอริชก็ลากจากงานเลี้ยงพร้อมทั้งครอบครัว ทำให้ข่าวลือว่าที่บุตรคนรองไม่ออกงานสังคมเพราะร่างกายอ่อนแอกระจายไปทั่ว
การวิ่งท่ามกลางอากาศเย็นนั้นไม่เป็ผลดี เคยะนอนป่วยอยู่ทั้งอาทิตย์ทรมานเหลือเกินการแพทย์ที่โลกแห่งนี้เหมือนยุโรปกลางทำให้หายค่อนข้างช้า ถึงจะลำบากแต่ความเป็อยู่นับว่าไม่ขาดตกบกพร่องเขามีอาหาร มีเตียงนอนนุ่มๆ มีสาวรับใช้ มีน้องๆที่น่ารักมีพี่ชายที่เป็ห่วงจนแทบจะมานอนเฝ้าไข้เตียงเดียวกัน จะดีมากกว่านี้ถ้ารอดธงหายนะได้นะ ทว่าคำอธิฐานของเขากลับไม่เป็ผลเมื่อในวันที่เขาหายดีกลับมีจดหมายเชิญ...
"เคย์ ดยุกแรควินเดอร์เชิญเ้าไปงานเลี้ยง" ผู้นำตระกูลวางจดหมายปิดผนึกสีดำตัดลวดลายสีแดงบนนั้นปรากฎตราของตระกูลแรควินเดอร์มันส่งกลิ่นหอมคล้ายกับองุ่นออกมา
ดยุกสีเืคนนั้นเชิญเขาไปงานเลี้ยงน้ำชา
ดยุกที่ไม่เคยเข้าสังคมคนนั้นเรียกเขาไปบ้าน ...
หรือว่าจะรู้แล้ว?
1K
