นี่ผมก็รอมาหลายวันแล้วว่าเมื่อไรพี่แทนจะบอกเื่คัดตัวนักบอลผมล่ะอยากจะโชวหล่อ เผื่อจะมีสาวๆมาตกหลุมรักที่ขุดรอมานาน เฮ้อ หล่ออย่างเดียวนี่ไม่พอจริงๆแต่ถึงตอนนี้ไม่มีสาวมาคุย ก็เลยต้องเล่นเกมแก้เซ็งไปครับ
Rrrrrrrrrrr
อ่าพี่แทนไลน์มาครับ
ThanThana
ไอ้มีนพรุ่งนี้กูนัดคัดนักบอล
5 โมงเย็นนะ
ThanThana
ไอ้น้องมีน
MarchMeen
ครับๆได้พี่ ที่ไหนอะ
ThanThana
สนามกลาง
บอกไอ้เต้ด้วย
ไอ้ออมมึงมาด้วยนะ
ออมสิน
ได้พี่
MarchMeen
พี่ออมก็เป็
นักบอลเหรอพี่
เก่งว่ะพี่
ออมสิน
หึ กูป็นเบ๊
ThanThana
เขาเรียกผู้ดูแลนักกีฬา
ออมสิน
เรียกย่อๆก็คือเบ๊
ThanThana
แหมไอ้อมมึงนี่
AeAe
กูคงไม่เข้าไอ้แทน
มึงจัดการด้วยนะ
อย่าให้เสียชื่อวิดวะ
ThanThana
ได้เลยพี่
AeAe
ไอ้มีนมึงต้องเอาให้ได้ตัวจริงนะ
อย่าให้เสียที่เป็น้องกู
MarchMeen
คร๊าบบ
แน่นอนอ
ยู่แล้วพี่
หลังเลิกเรียนผมกับไอ้เต้ก็รีบเปลี่ยนชุดบอลแล้วตรงไปยังสนามทันที ตื่นเต้นครับ เผื่อจะแจ้งเกิดให้สาวๆ ได้รู้จักบ้าง เฮ้ยจริงดิ มีสาวๆมายืนอยู่นอกรั้งหลายคนเลย มองไกลๆอย่างแจ่มแต่กูว่ากูเห็นอีพี่สมเจตน์แว๊บๆนะ
“กรี๊ดดดดพี่ปืนขา หันมาทางนี้หน่อยค่า”
เสียงอีพี่สมเจตน์ กูจำได้ มันมากันครบทีมเลย แก๊งค์กระเทยปี 2
“หล่ออะโคตรเท่”
“ขอเบอร์หน่อยค่า”
“ขอไลน์ด้วยค่า”
“พาพวกมึงไปไกลๆอีสมเจตน์”
เสียงพี่แทนะโไปทางทีมสาวๆข้างรั้ว
“โห พี่แทนอะใจร้ายกับเจสซี่อีกละ”
พี่มันทำหน้าผิดหวัง แต่ออกแนวตอแหลๆหน่อยนะ
“ยังอีกอย่าให้กูต้องเดินไปไล่เอง”
พี่แทนตะคอกอีกรอบ
“ค่าไปเดี๋ยวนี้แหละค่ะ ดูแค่นี้ก็ไม่ได้ เชอะ”
อีพี่สมเจตน์งอนแล้ว
“มาได้ทุกปีสิน่า”
พี่แทนบ่น
ตอนนี้ในสนามมีนักกีฬาเล่นกันอยู่หลายคน ไอ้พี่ปืนกับพี่แทนมันใส่เสื้อช็อปยืนอยู่ข้างสนามแล้วก็มีผู้ชายใส่ชุดบอลอีกหกเจ็ดคน สงสัยเป็ปี 1
“มึง 2 ตัวนี่ช้าจริงมารวมตัวกับไอ้พวกนี่ดิ”
“โหพี่ ก็จารย์ปล่อยช้าอะ ผมนี่รีบฉิบหาย”
ผมบ่นอาจารย์ปล่อยเกินเวลาเป็สิบนาที สอนเกินเงินเดือนอีก
“เออ เร็วๆ”
“พวกมึงปี 1 มีทั้งหมด 9 คน กูจะคัดเอา 5 คนนะ ตัวจริง 2 สำรอง 3 ที่เหลือกูไม่เอา ใครมาเล่นๆกูก็ไม่เอา กูจริงจัง วิดวะได้แชมป์มา 3 สมัยแล้ว และสมัยนี้ก็ต้องได้”
พี่แกพูดอย่างหึกเหิม ปี 1 บางคนกลัวหัวแทบหด พี่กูโหดนะเว้ย แต่ขี้เมาฉิบหาย อืม…กูด้วยแหละ
เอาวะเต็มที่ ได้ก็ดี ไม่ได้ก็ไม่เป็ไร
“อย่างแรกวิ่งรอบสนาม 2 รอบ พวกมึงไปยืนที่จุดสตาร์ท พอกูเป่านกหวีดเริ่มก็วิ่งเลย”
“ไอ้เตี้ย มึงไหวแน่เหรอ ถอนตัวตอนนี้ยังทันนะ”
ไอ้พี่ปืนมันเริ่มแซะมันยกยิ้มที่มุมปากท่าประจำของมัน
“เหอะ”
ผมไม่สนใจ โฟกัสที่การวิ่งอย่างเดียวแล้วตอนนี้ พอพี่แทนเป่านกนกหวีด พวกปี 1 ก็เริ่มวิ่ง ผมวิ่งตอนแรกยังไม่รีบมาก เดี๋ยวเหนื่อยก่อนแล้วค่อยเร่งสปีดตอนท้าย ไอ้เต้มันถึงเส้นชัยก่อนเพื่อน ต่อมาคือผมหลังจากนั้นพี่แทนก็ให้จับคู่แล้วส่งบอลกันไปมา ไอ้พี่ปืนมันไม่ให้ผมคู่กับไอ้เต้สงสัยกลัวว่าผมจะคุ้นเคยการเล่นกับไอ้เต้ มึงนี่ก็น้า หาโอกาสแซะกู จิกกัดกูได้ตลอดด่านสุดท้ายยิงประตู พี่มันให้ยิงคนละ 5 ลูกผมกะไอ้เต้ยิงเข้าไป 3 คนอื่นๆ ได้คนละลูกสองลูก มี 2 คนยิงไม่เข้าเลย ดวงโคตรห่วยอะ
“เอาล่ะ กูว่ากูเลือกได้แล้วว่าจะให้ใครเป็ตัวจริงตัวสำรองอะนะ”
“ไอ้มีนไอ้เต้ ตัวจริง ส่วน มึง มึงแล้วก็มึงตัวสำรองนะ กูจะนัดซ้อมวันพุธนี้เลย พวกมึงติดอะไรกันมั้ย”
“ม่ายครับ”
พวกผมตอบไปส่วนไอ้พวกที่ไม่เข้ารอบ เดินคอตกออกไปจากสนาม แล้วไอ้มึง มึงแล้วก็มึงนี่ชื่ออะไรกันมั่งวะ
“มึงสามคนรายงานตัวดิ”
ไอ้พี่ปืนมันถามสิ่งที่ผมกำลังสงสัยอยู่พอดี
“ผมชื่อปอนด์ อยู่ IE ครับ”
มึงที่ 1 มันพูด
“ผมชื่อดีน อยู่ อุตสา”
มึง 2 ผมรู้จักมัน มันอยู่สาขาเดียวกับผม
“ผมชื่อเค อยู่ ไฟฟ้าครับ”
แล้วก็มึงที่ 3
“เออ วันพุธเริ่มซ้อม 5 โมงเย็นใครสาย กูไล่ออก ใครขาดซ้อมกูก็ไล่ออกแล้วถ้าเล่นไม่ได้เื่กูก็ไล่ออกเหมือนกัน”
โอ้โหไอ้พี่ปืนมึงถามกัปตันมึงยัง
“เออ ตามนั้น วันนี้แค่นี้ก่อน กลับได้”
เออ ไอ้พี่แทนกูว่าพี่มึงกลัวไอ้พี่ปืนแน่เลย กูเห็นหลายครั้งแล้ว ไม่เคยขัดมันเลย
และแล้วผมก็ได้เป็นักบอลคณะ ตัวจริงซะด้วยหล่อกว่าเดิมเลยทีนี้ วันนี้เป็วันซ้อมวันแรก ไปสายไม่ได้ เดี๋ยวโดนไล่ออก ไอ้พี่ปืนมันทำจริงแน่มันยิ่งขัดแข้งขัดขาผมอยู่ ผมกับไอ้เต้มาเป็แพ็คคู่เหมือนเดิม คิดว่าพอขึ้นปี 2 ต้องแยกกันเรียนคิดแล้วก็เซ็งๆ เอาวะ ช่างมันก่อน
วันนี้ผมแต่งตัวเต็มยศเลย เสื้อกางเกงบอลทีมโปรดอาร์เซนอลวันแรกมันต้องประเดิมก่อน รองเท้าบอลคู่ละสี่พันเก้า ที่เก็บตังซื้อเองหล่อสุดชีวิตแล้ว ไอ้เต้ก็ไม่แพ้กัน เรามาถึงสนามเจอพี่แทนอยู่คนเดียวกับนักบอลคนอื่นที่ลงวอร์มอัพกันในสนาม
“มึงไปวอร์มอัพกับไอ้พวกนั้นก่อนเดี๋ยวไอ้ปืนมาแล้ว กูเรียกคุยอีกที”
พวกผมพยักหน้า ไอ้ 3 คนปีหนึ่งมันมาก่อนแล้ว หลังจากพวกผมวอร์มกันได้ซักพัก ไอ้พี่ปืนมาก็มา โหมันแม่งใส่รองเท้าคู่เป็หมื่น แบบที่ผมอยากได้แต่ไม่มีปัญญาซื้ออะ แม่ง รวยฉิบหายหมั่นใส้มัน
“มาเร็วนี่มึงไอ้เตี้ย กลัวกูไล่ออกเหรอ”
คำทักทายของพี่มัน
“กูไม่กลัวหรอก ก็กูเก่งอะ”
ผมยักคิ้วให้มัน 2 จึก
“หึ หลงตัวเองเหมือนเดิม”
ใครหลงตัวเองไม่มี๊
“โหพี่ รองเท้าโคตรเจ๋งรุ่นนี้ไอ้มีนมันโคตรอยากได้เลย”
กูล่ะอยากโดดถีบไอ้เต้เหลือเกินมึงไปบอกมันทำไม๊
“เหรอ มึงอยากได้เหรอ”
“เปล๊า กูไม่ได้อยากได้ ไอ้เต้มันมั่ว”
กลับหอไปกูจะถีบมันซักที
“เออ วันนี้ ซ้อมวันแรก กูมีเด็กใหม่มา 5 คน พวกมึงต้องตั้งใจซ้อม อย่างที่กูเคยบอก เราต้องเอาแชมป์ปีนี้มาให้ได้อย่าคิดว่าเป็ตัวจริงแล้ว จะไม่ตั้งใจซ้อมใครเล่นแย่กูปลดเป็ตัวสำรองได้เหมือนกัน”
พี่แกว่า จริงจังจริงวุ้ย หลายๆเื่ผมไม่ค่อยจริงจังนะ แต่เื่ กิน เกมบอล ผมจริงจังเสมอ
“เอ้า แยกย้ายไปซ้อม เด็กใหม่พวกมึงแยกไปซ้อมกันเองก่อนเลี้ยงบอล ส่งบอล เล่นแบบพื้นฐานก่อน”
“คร๊าบบบ”
ปี 1 ก็ซ้อมเตะกันไปเรื่อยๆ เหนื่อยครับไม่ได้เล่นมาเป็เดือน แต่ก็สนุกดี การซ้อมเป็ไปได้ด้วยดีซักสามทุ่มก็เตรียมแยกย้ายกันกลับหอ ผมเริ่มสนิทกับไอ้พวกพี่ หนึ่ง 3 ตัวนั่นบ้างแล้ว หอพักกูอยู่ใกล้กัน เดินเรียนด้วยกันบ้างบางทีก็กินข้าวที่โรงอาหารด้วยกันบ้าง
“มึงกลับไง”
ไอ้พี่ปืนมันถามผม
“กลับกับไอ้เต้ดิ วันนี้ไอดีนมันกลับด้วย ไมอะ”
“กลับกับกู วันนี้กูลืมกระเป๋าตังแต่จะแวะซื้อของ จ่ายให้กูหน่อย”
“ห๊ะ…เออก็ได้เดี๋ยวกูบอกไอ้เต้ก่อน”
ผมเดินไปบอกไอ้เต้กับไอ้ดีนมันพยักหน้ารับ
“แล้วจะซื้ออะไร”
ผมถามระหว่างที่กำลังเดินมาขึ้นรถพี่มัน
“ก็ของใช้สบู่ ยาสีฟัน มันหมดพอดี”
“ปกติ พี่กูเอาตังเก็บไว้ในรถบ้างนะเผื่อฉุกเฉิน พี่มึงไม่ลองบ้างอะ”
“เหรอ คราวหลังกูค่อยเอาไว้มั่ง”
พี่มันทำหน้าแปลกๆ ดูเหมือนใแต่เป็ครั้งแรกนะที่คุยกันปกติที่ไม่ได้จิกกัดกันเลย มันจอดรถที่ร้านสะดวกซื้อแล้วเดินเลือกซื้อของ ผมก็ซื้อขนมกลับไปกินบ้าง แล้วมันก็ขับรถมาส่งผมที่หอ
“มึงอยู่หอเดียวกับไอ้เต้เหรอ”
“อือ อยู่ห้องเดียวกัน”
“มึงไม่ได้เป็แฟนกับมันแน่นะ”
“เออ จะถามอะไรนักหนา”
อะไรของมันฟะ
“เปล่า”
“ขอบคุณที่มาส่งนะ”
“มึงชอบพูดคำว่าขอบคุณนะมันเหมือนไม่ใช่นิสัยมึง”
“สัด ใครทำอะไรให้ก็ต้องขอบคุณดิทำผิดก็ต้องขอโทษ จริงๆแล้วกูเป็คนดี”
“อืม น่ารักนะมึงอะ”
อุ๊ย ชมกูด้วย
“กูหล่อเหอะ ไม่ได้น่ารัก”
ผมรู้สึกว่าหน้ามันร้อนๆ แปลกๆ ไม่ได้โกรธกับคำชมนี้ปกติผมโกรธนะใครชมว่าน่ารักอะ งงตัวเอง
ไอ้พี่ปืนมันก็ดูเป็คนดีนะ ถ้าไม่แซะกูอะ (-_-)
จันทร์ พุธ ศุกร์ ตอนเย็น ผมต้องไปซ้อมบอล แต่พอใกล้สอบมิดเทอมสองอาทิตย์พี่แทนก็สั่งหยุดให้อ่านหนังสือสอบ ผมก็เลยเล่นเกมน้อยลง หันมาอ่านหนังสือบ้างตอนมัธยมไม่ขยันขนาดนี้เลยอะ พออยู่มหาลัยเห็นชาวบ้านเขาอ่านกัน เลยเริ่มอ่านบ้างบอลแมทแรกทจะเริ่มแข็งหลังสอบมิดเทอม
409
