“ฉินเฉา นายคิดว่านี่เป็นยังไง?” หยูลู่ที่อยู่ใกล้ๆ เลือกชุดชั้นใน ยิ้มสดใส และหันไปรอบๆ เธอมองมาที่เขา และวางชุดชั้นในลูกไม้สีดำไว้ตรงหน้าอก
ฉินเฉารู้สึกราวกับว่าจู่ๆ แรงดันเลือดก็เพิ่มขึ้น และแทบจะควบคุมไม่ได้ มันเกือบไหลออกมาจากจมูกของเขา
“เป็นยังไง? ไม่สวยเหรอ...?” เมื่อเห็นฉินเฉาไม่ตอบสนอง ตาของหยูลู่ก็หม่นลงนิดหน่อย “ช่างมันเถอะ ฉันจะไปเลือกตัวอื่น”
“ไม่ ไม่ มันดีแล้ว ดีมากเลย!” ฉินเฉารีบร้องออกมา เขาแทบจะยืนไม่อยู่กับท่าทางราวกับคนรักที่หยูลู่แสดงออกมา
พี่เลี้ยงสาวคนนี้ที่ปกติจะขี้อายและสุภาพ ทำไมวันนี้จู่ๆ ก็ใจกล้าขึ้นมา?
ฉินเฉาไม่เข้าใจจิตใจผู้หญิง หลายครั้งที่เธอเกิด ‘อุบัติเหตุ’ ให้ต้องอยู่ด้วยกันกับฉินเฉา แล้วก็ถูกเขาช่วยเอาไว้ สำหรับเธอ ฉินเฉาทำแม้กระทั่งทำลายล้างขุมพลังทั้งหมดของตระกูลจง แม้ว่าฉินเฉาจะทำไปตามใจ แต่ภายหลัง ถ้าตระกูลเหลียวไม่ใช้พลังกดเรื่องนี้ไว้ อาชญากรรมฆ่าคนจำนวนมากนี้จะต้องหนักอย่างมาก
แม้ว่าการทำแบบนี้ฉินเฉาจะทำเพราะว่าห่วงเธอจริงๆ แต่หยูลู่ก็ยังอดห่วงเขาไม่ได้
เมื่อฉินเฉาและเหลียวชาชาสร้างเรื่องราวกับคู่รักทะเลาะกันเมื่อกี้นี้ มันก็ทำให้หยูลู่ยิ่งว้าวุ่น
จริงๆ แล้ว เรื่องฆ่าคนในโรงงานร้าง มันไม่จำเป็นที่หยูลู่จะต้องเป็นห่วงฉินเฉา ในโรงงานร้างนั้น ไม่ต้องพูดถึงว่าจงเหลียงกัวไม่ได้ตายในมือเขา แต่ตายในมือของนินจาเหล่านั้น แม้ว่าพวกนั้นจะถูกเขาฆ่าก็เถอะ ร่างของพวกเขาก็ไม่ได้มีร่องรอยให้สืบสาวกลับมาหาฉินเฉา ปืนของเขา พลังความคิดของเขา ทั้งหมดนี้ไม่สามารถสืบหาได้
จงเหลียงกัวลักพาตัวหยูลู่ ซึ่งจากนั้นก็ทำให้เกิดการตอบโต้จากฉินเฉา นี่เป็นแค่ข่าวลือตามท้องถนน แต่มันก็มีข้อพิสูจน์อยู่ แต่ไม่มีใครมั่นใจที่จะตามไปเอาผิดกับฉินเฉา
โดยเฉพาะเรื่องพลังของฉินเฉา ด้วยท่าทางสงบ เขาทำลายล้างตระกูลจง ด้วยการแสดงพลังแบบนี้ ใครจะกล้าไปวุ่นวายกับเขา
ตรงกันข้าม เหลียวชาชาหยิบชุดชั้นในน่ารัก แต่ราคาก็ไม่ถูกเช่นกัน แต่ละชิ้นราคานับหมื่นหยวน ทำให้ฉินเฉาถึงกับต้องแยกเขี้ยว
ลุงมันเถอะ! ฉัน บิดาคนนี้ ไม่สามารถซื้อเสื้อผ้าสองชิ้นนี้ได้ด้วยเงินเดือนที่หาได้ยากของฉัน! ฉันแปลกใจว่า ซูจีจะจู้จี้เรื่องพวกนี้มั้ย? ถ้าใช่ล่ะก็ แม้ว่าฉันจะล้มละลาย ฉันก็คงไม่สามารถเลี้ยงเธอได้
เมื่อคิดเรื่องนี้ ฉินเฉาอดคิดถึงหญิงสาวที่อยู่บนเขาไม่ได้ เหลียวชาชาบริสุทธิ์ และหยูลู่ก็อ่อนโยน นี่ทำให้ฉินเฉาตื่นเต้น แต่ในใจเขา ซูจียังเป็นคนที่สำคัญที่สุดสำหรับเขา
มีเพียงแค่ตอนเขาอยู่ด้วยกันกับซูจี ฉินเฉาถึงจะรู้สึกตื่นเต้นจนตัวสั่น ยิ่งกว่านั้น เขามักจะรู้สึกมีความสุขอย่างมาก เขารู้สึกมีความสุขอย่างหน้ามืดตามัว และเขาไม่จำเป็นต้องซ่อนนิสัยของเขาด้วย
ถ้าจะให้อธิบายความรู้สึกนี้....มันคงเหมือน....คนสองคนที่มีโชคชะตากำหนดไว้ตั้งแต่พวกเขาเกิด
ฉันอยากจะรู้จริงว่าเธอกำลังทำอะไรบนเขานั่นกันตอนนี้? หรือว่าเธอกำลังเล่นหูเล่นตากับหลวงจีนหนุ่มหล่อที่นั่น? ปู่มันเถอะ! ถ้าเธอกล้าปล่อยตัวกับหลวงจีนนั่น เมื่อเธอกลับมา ฉันจะระเบิดก้นเธอซะ!
“ฉินเฉา กำลังคิดอะไรอยู่!?” จู่ๆ ก็มีบางคนมาดึงเขา ฉินเฉาพบว่าคนที่ดึงคือเหลียวชาชาพร้อมด้วยบราน่ารักๆ เธอส่ายมันไปมาตรงหน้าเขา
“ดูสิ นายคิดว่านี่เป็นยังไง น่ารักใช่มั้ย”
“หือ?” ฉินเฉามองบราในมือของเหลียวชาชา และเดาะลิ้น “ไม่เลว แต่ฉันว่ามันดูใหญ่ไปสำหรับเธอนะ?”
“ไปตายซะ!” เธอโกรธ เหลียวชาชาอยากจะขว้างบราในมือใส่หน้าฉินเฉาจริงๆ “นี่มันคัพบี ฉันใส่ได้สบายมาก!”
“เธอแน่ใจนะ? เธอไม่ใส่ฟองน้ำเสริมเข้าไปหรอกนะ?” ฉินเฉายกคิ้วและยังคงล้อเธอต่อ
“ฉินเฉา...อยากตายใช่มั้ย....?” ร่างของเหลียวชาชากระจายจิตสังหารออกมา และจ้องฉินเฉาอย่างเย็นชา “เชื่อมั้ย ฉันจะถือระเบิดเข้าไปหานายเย็นนี้...”
“ฮะ-ฮ่า....” เหงื่อเย็นๆ ไหลอาบหลังฉินเฉา สาวน้อยนางนี้ยิ่งนานยิ่งดุร้าย “ได้ ได้ มันมีบราคัพซีอยู่แถวนั้น ทำไมเธอไม่ไปลองดูล่ะ บางทีเธออาจจะใส่ได้ก็ได้”
“นายอยากให้ฉันขอบคุณกับคำชมนี้มั้ย...?” เหลียวชาชาอยากจะแปลงร่างเป็นซูเปอร์วูแมน และจากนั้นก็มัดบราไว้บนหน้าฉินเฉา แปลงร่างเขาให้เป็นอุลตร้าแมนหน้าชั้นใน ฮ่าๆ ๆ!
เหลียวชาชาอดหัวเราะโง่ๆ ออกมาไม่ได้ เมื่อคิดว่ามันจะเป็นจริงขึ้นมา
เมื่อมองดูเธอ เหงื่อเย็นๆ ก็ไหลอาบหัวฉินเฉา เธอเป็นอะไรไปอีกแล้ว หรือว่าวิญญาณออกจากร่างอีก?
“วิญญาณเอ๊ย จงกลับมาที่นี่!” ฉินเฉาลูบหัวเหลียวชาชาและเริ่มพิธีเรียกวิญญาณ
“ชิ่ว ชิ่ว! นายนั่นแหละที่วิญญาณออกจากร่าง!” เหลียวชาชารีบตื่นจากฝัน ปัดมือฉินเฉาออกไป และจากนั้นก็มองหาหยูลู่
“พี่ลู่ลู่ พี่คิดว่านี่เป็นยังไง...”
“ฉินเฉา!” หลังจากมองชุดสะสมของร้านได้สักพัก หยูลู่จู่ๆ ก็นึกบางสิ่งได้ และจากนั้นก็พูดกับฉินเฉา “แฟนนายชอบชุดชั้นในแบบไหน? ทำไมนายไม่เลือกเป็นของขวัญให้เธอหน่อยล่ะ”
เมื่อได้ยินสิ่งนี้ แม้แต่เหลียวชาชาก็ยังต้องถ่างหูรอฟัง
หญิงสาวในร้านก็สนใจกับเรื่องนี้เหมือนกัน เพราะว่าผู้หญิงชอบเรื่องซุบซิบ หนุ่มหล่อทรงเสน่ห์คนนี้มีแฟนแล้วจริงๆ หรือเขากำลังแอบคบชู้กับสองสาวเศรษฐินีนี้?
หนุ่มหล่อช่างน่าประทับใจจริงๆ เขากินสามคนในคำเดียวได้จริงๆ!
“เอิ่ม ไม่ต้องหรอก...” ฉินเฉาลูบจมูก “เธอซื้อของเธอเองได้....”
“ไหมดำตัวนี้ก็ดีนะ เอาตัวนี้เป็นไง” หยูลู่ไม่สนใจการตอบรับของเขา และพูดพร้อมกับชี้ไปที่ชุดชั้นในสุดเซ็กซี่ตัวนั้น
“อืม เธอไม่ชอบแบบนั้นน่ะ เธอชอบสีชมพู และก็น่ารักๆ” ฉินเฉาพูดออกมา
“นายรู้ได้ยังไง....” สองสาวงามโกรธและจู่ๆ ก็จ้องฉินเฉา เหมือนกับพวกเธอต้องการแทงเขาจนพรุน
“แฮ่ม...แค่เดาน่ะ แค่เดา....” ฉินเฉาพูดไม่ได้ว่าแฟนของเขาครั้งหนึ่งเคยใส่แค่ชั้นในแล้วเต้นอย่างร้อนแรงตรงหน้าเขา
“ฮึ่ม!” สองสาวงามพ่นลมออกจมูกอย่างเย็นชา และหันหน้าหนี ไม่สนใจเขาอีก ฉินเฉาลูบจมูกและหัวเราะอายๆ
“เธอใส่ไซส์ไหน?” ผ่านไปสักพัก ในที่สุดหยูลู่ก็เปิดปาก
“เอิ่ม...น่าจะD...”
“โอ้ อย่างใหญ่...” เหลียวชาชาหน้างอ คำพูดของเธอราวกับหยดน้ำส้มสายชู “ไม่แปลกที่นายจะเอาแต่จ้องอู๋ซิ่น พวกผู้ชาย ฮึ่ม!”
“พนักงาน ช่วยเราเอาตัวนั้นลงมาหน่อย” แม้ว่าหยูลู่จะไม่มีความสุข เธอก็ยังคงชี้ไปที่ชุดชั้นในสีชมพูที่แขวนอยู่สูงขึ้นไป และบอกพนักงานให้ช่วยเอาลงมาให้
“คนสวยตาดีจริงๆ!” ในเวลานี้เอง ชายในชุดสูทชั้นสูง พร้อมกับน้ำมันทาผมเดินออกมาจากห้องผู้จัดการ เขาชี้ไปที่ชุดชั้นในนั้น และพูดกับหยูลู่
“บราตัวนี้มาจากนักออกแบบที่มีชื่อเสียงชาวฝรั่งเศส มีแค่ตัวเดียวในโลก และมันอยู่ที่นี่แล้ว รูปทรงนี้เหมาะกับคุณมาก คนสวย ถ้าคุณชอบล่ะก็ ผมสามารถลดให้คุณได้”
รอยยิ้มที่งดงามของชายคนนั้น ราวกับเขาเป็นคนออกแบบเอง
“โอ้ จริงเหรอ? แล้วคุณคือ?” หยูลู่เลิกคิ้วและพูดในใจ ชายคนนี้มาจากไหนกัน
“ผมเป็นผู้จัดการร้านนี้ ชื่อชาร์ล หม่า” ผู้จัดการชาวจีนนี้มีชื่อต่างชาติด้วย “เมื่อคนสวยชอบมัน แม้ว่ามันจะแพงไปบ้าง แต่ถ้าคุณต้องการ แม้ว่าผมจะขายขาดทุน ผมก็สามารถขายได้เพื่อคุณคนสวย ถ้าคนสวยไม่รังเกียจล่ะก็ ผมอยากจะชวนคุณไปทานข้าวเย็น ที่ถนนฝั่งตรงข้าม มีร้านอาหารฝรั่งเศสชื่อดังอยู่ เจ้าของร้านเป็นเพื่อนผมเอง และพวกเขาเสิร์ฟอาหารฝรั่งเศสขนานแท้ ผมสามารถพาคุณไปทาน ขณะเดียวกันก็สามารถแนะนำอาหารพิเศษของฝรั่งเศสได้ด้วย...”
เห็นได้ชัดว่านี่เป็นทริกที่เขาใช้ตกสาว น้ำเสียงของเขาช่างขี้โอ่จริงๆ จากด้านข้าง ฉินเฉาปากงอและพูด
“โอ้ พระเจ้า นี่ไม่ใช่ตำนาน ‘ให้ดอกไม้แก่สาวงาม และให้ดาบกับฮีโร่หรอกเหรอ?’ ”
เขารีบพูดขัดคำพูดที่เหลือของชาร์ล
“เสี่ยวหม่า ถ้านายพูดอย่างนั้น นายมันไม่ใช่ลูกผู้ชายนะ” ฉินเฉาเดินเข้ามา และวางมือไว้บนไหล่ของชาร์ล จากนั้นก็พูด “ดูสิ เมื่อนายบอกสาวสวยว่าจะให้ของขวัญชั้นดี ทำไมนายถึงพูดว่าจะลดให้เธอล่ะ? ตามจริงแล้ว นายต้องให้เธอเป็นของขวัญไปเลยสิ จริงมั้ย”
“หะ...ให้เธอ!?” ชาร์ลแทบหายใจไม่ออก มันเหมือนว่าเขากำลังจะขาดใจตาย “คุณผู้ชาย...อย่าล้อเล่นสิ ชุดชั้นในนี่ราคา 10,000 เป็นสมบัติของร้านเรา...”
“โอ้ๆ ๆ!” ฉินเฉาอดส่ายหัวไม่ได้ “เสี่ยวหม่า นายยังไม่เข้าใจ มันไม่เกี่ยวว่านายจะมาจากฝรั่งเศสหรือเวียดนาม แต่ตอนนี้นายอยู่ที่ทางเหนือของพวกเรา นายต้องเป็นผู้ชายชาวเหนือ! ผู้ชายชาวเหนืออย่างเราเป็นคนเปิดเผยและซื่อสัตย์ นี่ก็แค่เสื้อผ้าแค่สองชิ้น มันจะมีราคา 10,000 ได้ยังไง? นอกจากนี้ ผู้หญิงชาวเหนือของเราก็ไม่ชอบผู้ชายหลอกลวงที่พูดแต่ว่าจะให้ส่วนลด! ให้ส่วนลดก็เหมือนกับกำลังบอกให้สาวงามจ่ายมัน! ถ้านายเป็นผู้ชาย นายก็ต้องให้มันกับเธอสิ!”
ฉินเฉาพูดขณะเดียวกันก็ตบหลังชาร์ลเล่นๆ
ชาร์ลคนนี้มีแรงน้อย ร่างของเขาบางราวกับลิง ดังนั้น เขาจะทนกับการตบหลังจากฉินเฉาได้ยังไง? เขาแทบจะกระอักเลือดออกมา รู้สึกมึนงง ทำให้เขาเดินไปข้างหน้าอย่างไม่ตั้งใจ
เมื่อเขาได้สติกลับมา เขามองขึ้นไปและเห็นสายตาของสาวงามหยูลู่ที่มีประกายเหมือนดูถูก เลือดของเขาจู่ๆ ก็เดือดพล่าน ด้วยความโกรธ เขาร้องออกมาเสียงดัง “ฉันเป็นผู้ชาย! แน่นอน ฉันจะให้มันกับเธอ! คนสวย นี่สำหรับคุณ! อลิซ ห่อชุดนี้ให้ด้วย!”
ชาร์ลพูด สาวผมทองเอามือปิดปาก แต่เธอยังคงเดินเข้ามา และรับมันไปห่อให้หยูลู่
“คนสวย ชุดนี้สำหรับคุณ และโปรดอย่าลืมนัดของเราคืนนี้”
“คุณชาร์ล ขอบคุณสำหรับของขวัญ” หยูลู่ยิ้มอย่างคลุมเครือ รับห่อชุดชั้นในมา และจากนั้นก็พูด “แต่ฉันยังมีงานที่ต้องทำเย็นนี้ ดังนั้น ฉันคงไปไม่ได้”
พร้อมกันนั้น ภายใต้ท่าทางตกตะลึงของชาร์ล เธอยื่นห่อของขวัญให้ฉินเฉา “ถือว่านี่เป็นของขวัญของฉันให้แฟนนาย ที่ช่วยฉันและชาชามาเสมอ ฉันหวังว่า เธอจะไม่ปฏิเสธว่านี่เป็นของเล็กน้อย”
“แน่นอนว่าไม่ แน่นอนว่าไม่” ฉินเฉารับห่อนั้นมาด้วยรอยยิ้ม “นี่เป็นผลิตภัณฑ์ชั้นสูง จะเป็นของเล็กน้อยได้ยังไง”
“เอ่อ...นี่...” ชาร์ลตะลึง ขณะที่กำลังมองทั้งสองคนสนทนากันอย่างเกรงอกเกรงใจ เขารู้สึกราวกับว่า ทั้งคู่กำลังจีบกัน และไม่สนใจเขาโดยสมบูรณ์
“ขอบคุณค่ะ!” เหลียวชาชาไว้หน้าชาร์ล จากนั้นพวกเธอทั้งสามก็เดินออกไปจากร้าน
“ไม่ นี่ไม่ถูกต้อง...” ชาร์ลจู่ๆ ก็รู้สึกเจ็บแทบระเบิด “ฉันเป็นคนให้ของขวัญ...โอ้ ไม่! บัดซบ ฉันถูกหลอก!”
จบตอน