กริมตำนานเทวทูตจอมราชันย์

    บทที่82:ตรวจสอบธรรมชาติ

    กริมไร้คำพูดเมื่อแกนศักดิ์สิทธิ์ถูกเจ้าไก่ฟ้ากลืนลงไป แต่ในตอนนั้นเอง ตูม! ตูม! ตูม!เจ้าไก่ฟ้าได้กลับไปเป็นหงส์เพลิงตัวใหญ่อีกครั้งและตัวของมันได้ขยายใหญ่เพิ่มขึ้นอีก1เท่าตัวพลังของมันเองก็ทะยานขึ้นสูงสุดๆจนตอนนี้เจ้าไก่ฟ้ามีพลังกายถึง35,000,000จุดเข้าไปแล้วส่วนพลังเวทย์ของมันยังคงมี450,000จุดเท่าเดิมไม่เปลี่ยน
    ''นี่...เอาเถอะ''กริมไม่ได้ว่าอะไรเพราะพลังของเจ้าไก่ฟ้าในตอนนี้ทำให้กำลังต่อสู้ของกริมเพิ่มขึ้นเพียงแต่ว่าหากเจ้าไก่ฟ้าต้องขึ้นเป็นจอมราชันย์เมื่อไหร่กริมไม่มั่นใจว่าจะแบกรับสายฟ้าแห่งการขัดขวางได้หลังจากนั้นไม่นานกริมก็เริ่มตรวจสอบร่างกายของตนเองกริมพบว่าโล่6เหลี่ยมได้เป็นของกริมแล้วโดยที่มันจะออกมาป้องกันและดูดซับการโจมตีแบบอัตโนมัติและความสามารถป้องกันเวทย์กริมก็ได้มาแต่มันจะป้องกันเฉพาะเวทย์ที่ใช้ลดพลังหรือกักขังเท่านั้นซึ่งแค่นี้ก็เพียงพอสำหรับกริมแล้วส่วนพลังป้องกัน?กริมก็ได้มาเช่นกันแต่มันถูกหลอมรวมเข้ากับร่างอมตะไปแล้ว
    ''ท่านพี่ ท่านดูตำราเวทย์เล่มนี้สิ''โรซาเรียยื่นตำราเวทย์ที่อยู่ในมือออกมาด้วยสีหน้าดูไม่ได้เพราะตำราเล่มนั้นเป็นสีดำและมีออร่าชั่วร้ายแผ่ออกมาอยู่ตลอดเวลา
    ''เหอะ! ไอ้สวะ''พรึ่บ! กริมจุดไฟเผาตำราเวทย์เล่มนั้นทิ้งทันที ในนั้นสอนการสร้างวงเวทย์ต้องห้ามถ้าหากศึกษาแล้วสร้างวงเวทย์จนทำงานได้เมื่อไหร่มันส่งผลดีกับคนที่วาดมันขึ้นมามันจะเพิ่มพลังและพลังชีวิตอย่างมหาศาลแต่นั่นต้องแลกกับความตายของสิ่งชีวิตที่นับไม่ได้บนผืนโลกแทนโดยตำราเล่มนี้คือสิ่งที่ตกทอดมานานแสนนานที่เก็บเอาไว้ในตระกูลของเต่าดำแต่เนื่องจากเกิดสงครามขึ้นเต่าดำตัวที่กริมเพิ่งฆ่าไปได้รับบาดเจ็บหนักมันจึงกลับไปที่ตระกูลแล้วขโมยตำราเล่มนี้พร้อมทั้งหนีมาที่โลกมันวางแผนและศึกษาการสร้างวงเวทย์ในตำรามาเป็นพันๆปีและในที่สุดก็สำเร็จแต่น่าเสียดายแทนเต่าดำที่ดันมาโดนกริมฆ่าตายก่อนที่ทุกอย่างจะสำเร็จดี
    ''พวกเจ้าขึ้นไปด้านบนก่อนข้าจะลงมือปลูกต้นไม้โลก''กริมไม่ได้สนใจอะไรอีกมันเก็บซากของเต่าดำทันทีจากนั้นจึงนำเมล็ดต้นไม้โลกออกมา ฟุ่บ! ปล่อยมันลงดินจากนั้นจึงอัดพลังเวทย์ลงไปที่เมล็ดต้นไม้โลกครืด! ต้นอ่อนงอกออกมาอย่างรวดเร็ว ในตอนนี้เองกริมยังคงใส่พลังเวทย์เข้าไปเรื่อยๆครืด! ครืด! ครืด! โตขึ้นอย่างรวดเร็ว กริมต้องลอยออกมาจากก้นหลุมเพราะต้นไม้โลกงอกอย่างบ้าคลั่ง
    ''น้องหญิงช่วยข้าใส่พลังเวทย์ลงไปอีก''กริมต้องให้โรซาเรียช่วยหลังจากขึ้นมาด้านบนเพราะพลังเวทย์ของกริมมันไม่เพียงพอต่อความต้องการของการเจริญเติบโตของต้นไม้โลก
    ''ได้!''โรซาเรียลอยมาใกล้ๆกริมจากนั้นจึงถ่ายพลังเวทย์ลงไป ต้นไม้โลกยังคงสูงขึ้นอย่างไม่มีทีท่าจะหยุดจนในที่สุดมันก็หยุดเติบโตแล้วออกผล ตอนนั้นกริมและโรซาเรียถึงได้หยุดถ่ายพลังเวทย์แต่อยู่ๆข้อความกลับปรากฎทั้งๆที่มันไม่น่าจะเป็นไปได้[เนื่องจากท่านปลูกต้นไม้โลกสำเร็จท่านต้องการรับความสามารถตรวจสอบธรรมชาติหรือไม่]กริมตอบตกลงทันทีถึงจะไม่รู้ว่ามันมีประโยชน์ยังไงและฉับพลันที่กริมได้รับความสามารถนั้นเข้ามาในตัววูบ! วูบ! วูบ! ตัวกริมกลับมองเห็นทุกสรรพสิ่งเป็นบริเวณกว้าง ต้นไม้ สัตว์ป่า ก้อนหินมันเหมือนกับการเฝ้ามองโลกใบเล็กๆด้วยตา1คู่
    ''หืม...ตรวจสอบ!''กริมใช้เวลาค่อนข้างนานในการมองสิ่งต่างๆจากนั้นจึงค่อยๆปิดความสามารถลงจนเกือบจะยกเลิกการใช้กริมก็ได้เห็นคนคนหนึ่งที่ยืนอยู่ด้านนอกของเทือกเขากริมก็เลยลองตรวจสอบจากตรงนี้ดูและมันก็ได้ผล กริมพบว่าอีกฝ่ายมีพลังกาย16,000,000จุดและมีฐานะเป็น1ใน10ราชันย์นักรบสูงสุด
    ''ท่านพี่เกิดอะไรขึ้น''โรซาเรียที่เห็นกริมนิ่งเงียบจึงลอยเข้ามาแล้วถามอย่างเป็นห่วงแต่กริมกลับหันมาแล้วยิ้มอ่อนๆ
    ''ไม่มีอะไรหรอกก็แค่ตัวน่ารำคาญที่รออยู่ด้านนอกเดี๋ยวขากลับข้าจะทำให้ทุกอย่างมันชัดเจนเอง''กริมลอยลงมาด้านล่างแล้วมองไปที่เหล่าเอลฟ์ทั้งหมด
    ''ต้นไม้โลกได้กลับมาแล้วและผลของมันก็ออกมาแล้วพวกเจ้าสมควรมีชีวิตอยู่ต่อไปได้สบายๆตอนนี้พวกเจ้าไปกินผลไม้นั่นก่อนเถอะ''สิ้นเสียงกริมเหล่าเอลฟ์ก็เริ่มลงมือทันทีทั้งหมดกินแค่คนละ1ลูกเท่านั้นและไม่นานทั้งหมดก็กลับมาแข็งแรงและมีผิวเต่งตึงอีกครั้ง
    ''ขอบคุณนายท่านมากที่ช่วยเหลือ ตอนนี้ข้าอยากให้นายท่านอยู่ที่นี่ซัก1วันได้หรือไม่เผ่าเอลฟ์ของเราอยากจัดงานเลี้ยงเพื่อเป็นการขอบคุณนายท่าน''กริมยกมือขึ้นมาลูบคางเล่นทันทีจากนั้นจึงนำเนื้อมังกรชิ้นใหญ่ออกมาแล้วยื่นให้เอลซ่า
    ''ก็ได้ แต่ช่วยนำเนื้อมังกรนี่ไปทำอาหารให้ข้าด้วย''เอลซ่ายิ้มแย้มขึ้นแล้วรับเนื้อที่กริมยื่นมาไปทันที
    ''เจ้าไก่กลับร่างแล้วลงมาซะ''กริมปวดหัวเพราะเจ้าไก่ฟ้ายังคงอวดร่างกายที่ใหญ่โตของมันอยู่บนฟ้ากรู๊วววว หลังจากร้องมันก็กลับไปเป็นไก่แล้วบินลงมาเกาะที่ไหล่ของกริมตอนนี้ขนบนตัวของมันได้งอกขึ้นมาจนครบแล้วและที่สำคัญมีบางอย่างเกี่ยวกับมันที่แปลกไป
    ''ปะ...ปะ...ป่า กุ๊กกรู๊ววว''เจ้าไก่ฟ้าพยายามจะพูดคำว่าปะป๋าออกมาแต่ดูเหมือนมันจะทำไม่สำเร็จกริมที่รอลุ้นอยู่ก็ยิ้มขึ้นมาแล้วลูบหัวเจ้าไก่ฟ้า
    ''ไม่ต้องรีบค่อยๆฝึกไปเดี๋ยวเจ้าก็พูดได้เองนั่นแหละ''ในเวลาต่อมางานเลี้ยงแบบเร่งด่วนก็ถูกจัดขึ้นเพราะเอลฟ์ทุกคนไม่กินเนื้อในงานจึงมีแต่ผักผลไม้และเนื้อที่กริมให้ไป
    ''นายท่านข้าเป็นตัวแทนของเผ่าเอลฟ์ ข้ามีของบางอย่างจะมอบให้นี่คือสุราที่ดีที่สุดของเผ่าเอลฟ์เรามันหมักด้วยสมุนไพรและผลไม้นานาชนิดและมีอายุไม่ต่ำกว่า3,000ปี''แม่ของเอลซ่ายื่นแก้วออกมากริมก็รับมาแล้วลองชิมดู
    ''รสชาติดีมากๆ''กริมกล่าวชมทันทีเพราะรสชาติมันดีมากจริงๆและนอกจากรสชาติที่ยากจะบรรยายแล้วสุราที่กริมจิบไปยังทำให้ร่างกายสดชื่นและเพิ่มพลังขึ้นมานิดหน่อยด้วย
    ''ข้าดีใจที่นายท่านชอบมันและนี่คือสุราแบบเดียวกัน5,000ถัง ข้าอยากให้นายท่านรับพวกมันไว้''แม่ของเอลซ่ายื่นแหวนมิติที่บรรจุถังสุราเอาไว้ให้กริม หากให้พูดสุราเหล่านั้นคือสมบัติของเผ่าเอลฟ์แต่ถึงจะเสียพวกมันไปทุกคนในเผ่าเอลฟ์ก็ไม่เสียดายเพราะถ้าหากยังไม่ตายก็สามารถหมักสุราได้อีก